Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-06-15 10:22

Geplaatst: 05-06-15 10:22

Ben je wel ooit gelukkig met hem geweest? Ik denk dat dat absoluut een onrealistisch utopisch streven is.

Je sprak eerder over: diep in m'n hart geen relatie als ik niet zwanger was geweest destijds.

Jullie kunnen nooit meer terug naar hoe het geweest is. Dat heeft geleid tot nu. Het was niet goed. Het moet dus "beter" en anders. Anders ga je grammofoonplaat spelen en bedenk wel.. Die dagen zijn weg.

Sus nooit je eigen persoonlijkheid en je eigen hart.. Je hebt maar 1 leven. Elke dag maar 1 x uit te geven.

**Geplaatst**: 05-06-15 10:54

Geplaatst: 05-06-15 10:54

Ts ik heb enkel de begin pagina gelezen. maar wat ik uit je laatste post lees, geef je hem nog niet op.

Als eerst heb ik een aantal vragen.
1. waar is jeugdzorg in dit verhaal? als de politie bij huiselijk geweld komen waar kinderen zijn. Is de politie verplicht een zorg melding bij jeugdzorg neer te leggen. Dit moet in de tijd bij je ex en vader van je zoontje dus al gebeurd zijn. hun kunnen jou helpen bij de juiste hulp voor jou zelf en voor de vader van je dochter.

ga goed na voor je zelf hoeveel vertrouwen je nog hebt in hem.
en hoeveel ruzie is er al geweest en gaat er nog komen. Want zelfs als de kinderen op bed liggen krijgen ze meer mee van jullie geruzie dan je lief is.

ik zal je kort mijn verhaal vertellen. en hoop dat je dan wilt inzien dat je nu echt voor je zelf en je kinderen moet gaan kiezen.

ik ben moeder van 2 jongens.
heb heel veel strijd met de vader van mijn kinderen gehad. huiselijk geweld. en de politie is de laatste maand dat wij samen woord de wekelijks aan de deur geweest. Ik ben met mijn kinderen naar me ouders vertrokken maar ook dat ging niet zo der slag of stoot en daar is de politie ook bij aan de pas gekomen. geloof me dat wil je niet. En ja wij kregen ook jeugdzorg op onze dak. De scheiding is een gevecht geweest die ik aan de advocaat over gelaten heb. uit eindelijk ging het Veel beter en konden we Bijde aan onze kinderen denken. En jeugdzorg heeft ons los gelaten. ik ben 2.5 jaar alleen geweest. Want mijn ex had dan meschien losse handjes ik had ook mijn fouten gemaakt. ik ben bij GGZ terecht gekomen.en ben lekker aan me eigen gaan werken ik zocht geen relatie en uitgaan zat er voor mij ook niet in. ik wilde rust en stabiliteit voor mijn kinderen. Want hun zijn de slachtoffers in hef verhaal. hun kozen niet voor onze ruzies. inmiddels heb ik dan wel een nieuwe relatie terwijl ik daar nog niet mee bezig was. het kwam op me pad. en dat zal het bij jou ook doen het komt op je pad als de tijd rijp is. je bent moeder van 2 kinderen. zei horen op nummer 1 te staan. ga Hulp zoeken voor je zelf. geef jezelf en je kinderen rust en stabiliteit en dan komt het wel als de tijd rijp is.

wat betreft je huidige vriend laat hem los. een relatie is gebaseerd op vertrouwen. als je vanaf het begin elkaars telefoon al controleerd is er geen vertrouwen en dus is er geen goede basis voor een relatie.

**Geplaatst**: 05-06-15 14:56

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 05-06-15 14:56

Jeetje meid allereerst even een dikke knuffel voor jou :(:)

Wat een rot situatie zit je in, wat kan het leven soms toch anders lopen dan je had gepland he :(:)

Ik vind het heel dapper dat je de kansen aan probeert te pakken, volgens mij denk je vooral in het belang van je kids, chapeau!
Het is hier makkelijk oordelen vanaf een schermpje want ja ik vind je vriend ook een lummel maar het is de vader van je kind, niet zomaar een scharrel die je aan de kant zet.

Echter als ik je verhalen zo lees krijg ik niet de indruk dat hij het beste met je voor heeft, met jou niet en daarmee ook niet met je dochtertje. Hij heeft je hele leven opnieuw door de war gegooid en het is niemands recht dat te doen. Hij maakt je ongelukkig en dat is absoluut zijn recht niet.
Ik kan me voorstellen dat het als een compleet flatgebouw tegenover je staat om die stap te nemen, lijkt me loodzwaar. Het is moeilijk voor te stellen dat je je echt beter gaat voelen, meer in balans en meer rust in het gezinnetje.
Alle dingen die nu zo groot lijken, zoals het regelen van praktische zaken, echt meid daar komt een oplossing voor, echt waar. Dat is voor nu niet het belangrijkste, dat zijn jij én je kids. Niet alleen je kids maar ook jouw geluk is belangrijk.

**Geplaatst**: 05-06-15 17:39

Geplaatst: 05-06-15 17:39

Ik vind het in de eerste plaats heel dapper hoe je op de ongeplande zwangerschap hebt gereageerd en het siert jullie beide dat jullie er het beste van wilden maken voor het kindje. Er zijn helaas niet veel mensen die zo hun verantwoordelijkheden nemen.
Maar liegen en bedriegen, bij een andere vrouw 'op de bank slapen', afspreken thuis te komen praten en dit niet doen vind ik echt no go's. Prima dat je het even niet ziet zitten, maar dan ga je naar een vriend toe en niet liegen over een vrouw. Daarbij, ook als vader heeft hij verantwoordelijkheden, dus je vriendin op laten draaien voor de kinderen kan in mijn ogen ook echt niet, maar dat is mijn mening.
Daarbij komt ook dat in de meeste gevallen 1x vreemdgaan betekend dat de 2e keer nog makkelijker wordt en ik denk dat als je liegt over dat je bij een andere vrouw bent, je er bijna zeker van uit kan gaan dat hij niet op de bank heeft geslapen. En dan is dit ook niet het enige waarover hij heeft gelogen. Ik denk niet dat je het vertrouwen in deze man ooit nog terug gaat krijgen en dat iedere keer als er zich een vreemde situatie voordoet, jij bang zult zijn voor de gevolgen.
Dat hij nu spijt heeft, is niet meer dan normaal. Ook hij heeft dankzij jou vastigheid en een fijn leven. Dat soort dingen opgeven is altijd moeilijk. Maar je vriend is niet eerlijk over dingen en komt zijn verplichtingen en verantwoordelijkheden ten opzichte van je kids, maar ook van jou, niet na. Ik vraag me af of dat gaat veranderen met therapie

.

Laat je leiden door je eigen gevoel, niet door wat anderen zeggen wat je wel of niet moet doen. En besef dat wat je ook doet, dit zn weerslag op de kids heeft. Want ook al lijkt het dat ze er amper wat van meekrijgen, kids zijn slimmer en pikken veel meer op dan wij denken.

Ik hoop dat je de juiste beslissing kunt maken. Ik wens je in ieder geval heel veel succes in deze moeilijke tijd

**Geplaatst**: 08-06-15 09:33

Geplaatst: 08-06-15 09:33

Siesjuh schreef:
Ik vind het in de eerste plaats heel dapper hoe je op de ongeplande zwangerschap hebt gereageerd en het siert jullie beide dat jullie er het beste van wilden maken voor het kindje. Er zijn helaas niet veel mensen die zo hun verantwoordelijkheden nemen.

Verantwoording was geweest om niet onveilig seks te hebben met alle gevolgen van dien..

**Geplaatst**: 08-06-15 09:43

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 08-06-15 09:43

Hoe gaat het nu, TS?

**Geplaatst**: 08-06-15 11:05

Geplaatst: 08-06-15 11:05

nelis schreef:
Siesjuh schreef:
Ik vind het in de eerste plaats heel dapper hoe je op de ongeplande zwangerschap hebt gereageerd en het siert jullie beide dat jullie er het beste van wilden maken voor het kindje. Er zijn helaas niet veel mensen die zo hun verantwoordelijkheden nemen.

Verantwoording was geweest om niet onveilig seks te hebben met alle gevolgen van dien..

Pfff blijven doorgaan op het feit dat ze zwanger is geraakt. Is nou eenmaal gebeurd. Je moet problemen oplossen ipv steeds omkijken naar hoe ze zijn ontstaan en ze voortaan voorkomen.

**Geplaatst**: 08-06-15 11:16

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 08-06-15 11:16

Idd wat bliver zegt ja. Omkijken heeft geen zin. Die verantwoording nemen kan niet meer. De verantwoording nemen voor het kindje dat er nu is wel en voor haar gehele gezin.

**Geplaatst**: 08-06-15 11:53

Geplaatst: 08-06-15 11:53

nelis schreef:
Siesjuh schreef:
Ik vind het in de eerste plaats heel dapper hoe je op de ongeplande zwangerschap hebt gereageerd en het siert jullie beide dat jullie er het beste van wilden maken voor het kindje. Er zijn helaas niet veel mensen die zo hun verantwoordelijkheden nemen.

Verantwoording was geweest om niet onveilig seks te hebben met alle gevolgen van dien..

Wat heeft t voor zin daar over door te zagen? Gedane zaken nemen geen keer... Ze hebben destijds de keuze gemaakt om onveilige seks te hebben en hebben hier wel de gevolgen van gedragen. Of het slim was om in de eerste plaats de onveilige seks te hebben, is helemaal niet de vraag. Ik blijf erbij dat het ts siert dat ze de gevolgen van haar daden heeft opgepakt en daar het beste van heeft geprobeerd te maken. Dat de man in kwestie dan uiteindelijk niet zo is zoals ze had verwacht, is weer een gevolg en het is aan ts om daar weer op de beste manier op te anticiperen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-06-15 10:15

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 11-06-15 10:15

Iedereen bedankt voor de lieve reacties! Vooral ook degene die het toch positief hebben gehouden.
Ik zal nog een paar vragen beantwoorden.
iemand vroeg naar bjz in het verhaal met mijn ex. Die zijn idd in het verhaal aanwezig. We hebben een ots op mijn zoontje, maar uiteindelijk zonder enige hulp zijn mijn ex en ik toch weer goed door een deur gegaan. Wat er gebeurd is heeft hij mij aangedaan en niet mijn zoontje. En mijn zoontje heeft recht op zijn vader. De ots loopt nu ten einde. Gelukkig want het is een hele stempel en er waren eigenlijk ook geen echte zorgen maar ze waren bang dat mijn zoontje er toch last van zou krijgen en dat ik dan niet de goede hulp zou zoeken. Het tegendeel heb ik bewezen dat ik zonder hun hulp toch wel de juiste weg weet te behandelen. Ik ben ook open geweest over dit gebeuren en ik kreeg juist complimenten hoe ik nu alles aanpak. Toch een schouderklopje voor mezelf :-)

Mijn vriend is donderdagmiddag thuis gekomen van zijn werk, zelfs eerder omdat hij graag naar huis wou. We hebben veel gepraat en mijn zus is ook nog langs geweest om mee te praten. Het is erg duidelijk geworden dat we samen heel veel stappen in de relatie hebben overgeslagen en dat we vergaten tijd te nemen voor elkaar. Eens een keer samen weg zonder kinderen. Dat hebben we niet meer gedaan sinds ons dochtertje geboren is. En als ik daarbij ook heel kritisch naar mezelf mag kijken heb ik te weinig laten merken dat hij echt wel veel voor me betekent en ik ontzettend gek op hem ben. Hij had het idee dat ik hem voor lief nam. Dit valt natuurlijk niet goed te praten wat er gebeurd is. Hij had echt naar een vriend of wat dan ook moeten gaan als hij zo graag mijn ogen wou openen. Hij geeft ook toe dat hij ontzettend stom is geweest. Maar hij heeft ook bewezen naar mij dat hij hier nu echt voor wilt gaan. Hij is deze week niet meer terug gegaan naar het werk. Dit was de laatste week, maar ik heb gezegd dat als we dit goed willen krijgen hij alle contacten met die vrouw moet breken. Ongeacht wat er gebeurd is daar. Dit heeft hij dus gedaan. We hebben dus veel tijd gehad om alles op een rijtje te zetten. Morgen gaan we naar de praktijkondersteuner bij de huisarts. Zij wil kijken of zij ons kan helpen en anders stuurt ze ons alsnog door naar de juiste hulpverlening. En we hebben afgesproken dat we iig een keer per maand samen iets te gaan doen. Ik ben wel voorzichtig en ik wil ook niet meer dat er zoiets nog een keer gebeurd. Dan is het afgelopen en gaan we ieder onze eigen weg. Zover moeten we het iig niet meer laten komen. Het vertrouwen zal ook wel moeten groeien.
Iemand had me gevraagd of ik nog bij hem was geweest als we geen kind samen hadden. Ik had hierop geantwoord dat ik dacht van niet. Ik bedoelde hiermee als we dan in deze situatie terecht waren gekomen. We hadden misschien wel een hele andere relatie gehad als we niet alles zo snel hadden gedaan. Maar ja, we moeten verder met de lessen die we geleerd hebben en allebei eerlijk blijven naar ons gevoel. Dit kan in de toekomst een hoop gedoe schelen. Als het blijkt dat het niet meer gaat dan zal ik eerder aan de bel trekken en het niet meer zover laten komen.

**Geplaatst**: 11-06-15 10:34

Geplaatst: 11-06-15 10:34

Wil je mijn mening weten ts?

Ik lees hierboven vooral het (zoveelste) verhaal van een vrouw die zich vastklampen aan elke strohalm om maar te geloven dat het nog gaat werken.

Ik gun het je, en hoop dat het lukt. Maar deze problemen blijven bestaan omdat vrouwen als jij in deze hun grens blijven verleggen...nee, de volgende keer ga ik echt weg als je dit doet. De vent weet allang dat als hij volgende keer weer een goed emotioneel gesprek voert hij je wel weer overtuigt.

Ik duim voor je. Maar hou jezelf goed in de gaten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-06-15 10:46

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 11-06-15 10:46

Gekvanfleur ik snap je redenering. Maar dat gaat het echt niet worden. Daarvoor heb ik wel genoeg eigenwaarde. In dit verhaal heb ik net zo goed steken laten vallen en denk ik dat hij meer grenzen verlegd heeft dan ik. Als ik nu weet dat ik zelf mijn best wel heb gedaan en hij flikt dit nog een keer is het gewoon afgelopen. Hij kreeg daar de aandacht die hij graag van mij had willen hebben en niet kreeg. Hij heeft vaak zat de auto gepakt en een rondje gereden om vervolgens weer terug te komen in de hoop dat ik hem smekend achterna kwam. Zo ben ik ook geweest vroeger, en ik heb hem nooit tegen gehouden omdat ik wist dat hij binnen een half uur weer terug kwam en zelf kwam smeken. Dit keer zag ik in dat ik hem toch weleens echt kwijt kon zijn als ik niks zou doen. Daarom krijgt dit een kans. Maar ik laat me dit echt geen tweede keer flikken. Als het goed is hoeft dit ook geen tweede keer meer te gebeuren en gaan we er allebei voor zorgen dat het zover niet meer komt.

**Geplaatst**: 11-06-15 10:50

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 11-06-15 10:50

Ik denk dat het vanaf nu vooral heel belangrijk is om met elkaar in gesprek te blijven, om te blijven praten.
Als ik ergens mee zit of ik zou graag iets willen veranderen, zeg ik dat tegen mijn vriend en ik vraag hem ook regelmatig;"Wat zou jij nog anders willen zien".
Praten is gewoon heel belangrijk, over alles.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-06-15 10:57

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 11-06-15 10:57

Dat is precies wat bij ons mis ging. We communiceerde op de verkeerde manier. We zeiden wel dat soort dingen maar er veranderde niks meer. Nu hoop ik dat we dat met hulp beter naar elkaar gaan luisteren. En dat we elkaar niet meer vergeten. Ondanks de kids hebben we ook een leven samen nodig.

**Geplaatst**: 11-06-15 11:58

Geplaatst: 11-06-15 11:58

KoudbloedKim schreef:
Ik denk dat het vanaf nu vooral heel belangrijk is om met elkaar in gesprek te blijven, om te blijven praten.

Goede tip ja!

TS ik wens je alle succes toe en ik hoop dat je relatie weer de goede kant op gaat.

**Geplaatst**: 11-06-15 15:15

Geplaatst: 11-06-15 15:15

Sorry ts, het komt nog al kunstmatig over.
Ik geloof hier niet echt in. Geen grijntje passie of liefde spat van je berichten, en van zijn acties ook niet.

En als je na een jaar al dit soort fratsen hebt, nu al relatie therapie nodig hebt, nu al niet in staat bent te communiceren met elkaar, nu al je vriend het idee had dat jij niet om hem gaf en hij daardoor buiten de deur at.. Oh.. En tijd samen was ook al binnen een jaar niet normaal meer.. Je kunt wel een agendapunt-relatie en therapie-relatie aan gaan.. Denk dat het je hart niet blij gaat maken en het uitstel van executie is. Uitstel van gelukkig worden. Uitstel van gelukkig zijn. Maar..." Als we maar goed gaan communiceren.." Naïef en wanhopig..

Dat klinkt toch te weird voor woorden?
Dan ben ik nog mals in mijn bewoording.
Zonde..
Ik gun ook jou zoveel fijners..
Waarom doe jij je toch zoveel geweld aan?

**Geplaatst**: 11-06-15 15:23

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 11-06-15 15:23

Daarbij vind ik je in je laatste drie posts absoluut niet te blijk geven van eigenwaarde. Absoluut niet. Begrijp je wat ik probeer te zeggen? Waar ik dat in terug zie?

**Geplaatst**: 11-06-15 15:34

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 11-06-15 15:34

Tja je verwijt jezelf nu dat je te weinig gedaan hebt maar dat geeft hem toch niet het recht om zn l*l ergens anders in te steken? Hij had dit ook zat op een andere manier kunnen doen.

Ik ben van mening dat een relatie pas werkt als je ook gelukkig kan zijn alleen, een vent moet een toevoeging zijn en geen belasting. Jij moet je nu in allerlei bochten gaan wringen om hem tevreden te houden en te zorgen dat ie t niet nog eens doet.. Lijkt mij geen fijn idee om jezelf daarvoor te moeten veranderen.

**Geplaatst**: 11-06-15 15:40

Geplaatst: 11-06-15 15:40

Hannanas schreef:
Sorry ts, het komt nog al kunstmatig over.
Ik geloof hier niet echt in. Geen grijntje passie of liefde spat van je berichten, en van zijn acties ook niet.

En als je na een jaar al dit soort fratsen hebt, nu al relatie therapie nodig hebt, nu al niet in staat bent te communiceren met elkaar, nu al je vriend het idee had dat jij niet om hem gaf en hij daardoor buiten de deur at.. Oh.. En tijd samen was ook al binnen een jaar niet normaal meer.. Je kunt wel een agendapunt-relatie en therapie-relatie aan gaan.. Denk dat het je hart niet blij gaat maken en het uitstel van executie is. Uitstel van gelukkig worden. Uitstel van gelukkig zijn. Maar..." Als we maar goed gaan communiceren.." Naïef en wanhopig..

Dat klinkt toch te weird voor woorden?
Dan ben ik nog mals in mijn bewoording.
Zonde..
Ik gun ook jou zoveel fijners..
Waarom doe jij je toch zoveel geweld aan?

Vergeet niet dat TS en haar partner aan elkaar zijn blijven hangen door externe factoren (voor hun dochtertje) en dat ze niet in eerste instantie voor elkaar gekozen (zouden) hebben.

TS ik kan me de reacties van de rest wel voorstellen, maar ik moet zeggen dat ik het dapper van je vind dat je het gaat proberen. Zoek er dan wel heeeeeele goede externe hulp bij, die de vinger aan de pols houdt en die jullie verder kan helpen. Zorg ook voor goede begeleiding voor jezelf, zodat je eigenwaarde niet (meer) afhankelijk is van de situatie waarin je je bevindt / de partner die je hebt.

Vergeet niet, jij bent een vrouw om voor door het vuur te gaan. Zorg dat je dat zelf ook gaat inzien en gedraag je daarnaar. En accepteer alleen mensen om je heen die jou ook zien en voor je gaan. Zorg dat jullie samen gaan leren communiceren, er voor elkaar gaan zijn en elkaars behoeften (positief althans) gaan leren kennen en erkennen.

En durf, als het je met alle hulp en inzet van jezelf niet lukt ook voor jezelf en voor je kinderen te kiezen.

Meestal ben ik vrij hard in dit soort topics, maar op 1 of andere reden heb ik wel respect voor je dat je ervoor zorgt dat het werkbaar wordt tussen jullie.

Blijf in de Spiegel kijken, want voor degene die je daar ziet, samen met jouw kindjes, daar doe jij / doen jullie het voor. Blijf / wordt sterk en maak je hard voor een fijne toekomst voor jezelf, je kindjes (en evt je huidige partner).

**Geplaatst**: 11-06-15 15:57

Geplaatst: 11-06-15 15:57

Hannanas schreef:
Daarbij vind ik je in je laatste drie posts absoluut niet te blijk geven van eigenwaarde. Absoluut niet. Begrijp je wat ik probeer te zeggen? Waar ik dat in terug zie?

Je neemt me de woorden uit de mond...

**Geplaatst**: 11-06-15 16:55

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 11-06-15 16:55

Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

TS. Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jullie een gelukkige toekomst tegemoet gaan samen of als dat toch niet gaat apart van elkaar.

**Geplaatst**: 11-06-15 17:14

Geplaatst: 11-06-15 17:14

martine0503 schreef:
Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

TS. Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jullie een gelukkige toekomst tegemoet gaan samen of als dat toch niet gaat apart van elkaar.

$_/-\o_$ ik kreeg het niet zo mooi verwoord..... maar idd.
Ik heb juist respect voor je vechtlust TS en op mij kom je nu niet bepaald over als een zwak, zielig vogeltje wat alles maar pikt om hem bij je te houden.

**Geplaatst**: 11-06-15 17:17

Geplaatst: 11-06-15 17:17

martine0503 schreef:
Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

Ik denk dat het juist komt omdat mensen minder over zich heen laten lopen

**Geplaatst**: 11-06-15 17:22

Geplaatst: 11-06-15 17:22

Hannanas schreef:
Ben je wel ooit gelukkig met hem geweest? Ik denk dat dat absoluut een onrealistisch utopisch streven is.

Je sprak eerder over: diep in m'n hart geen relatie als ik niet zwanger was geweest destijds.

Jullie kunnen nooit meer terug naar hoe het geweest is. Dat heeft geleid tot nu. Het was niet goed. Het moet dus "beter" en anders. Anders ga je grammofoonplaat spelen en bedenk wel.. Die dagen zijn weg.

Sus nooit je eigen persoonlijkheid en je eigen hart.. Je hebt maar 1 leven. Elke dag maar 1 x uit te geven.

Dit Martine0503.. dat lijkt me anders als een relatie gebaseerd op liefde en wederzijds respect waar zeer zeker een misstap vergeven kan worden.

**Geplaatst**: 11-06-15 17:25

Geplaatst: 11-06-15 17:25

jessdaniels schreef:
martine0503 schreef:
Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

Ik denk dat het juist komt omdat mensen minder over zich heen laten lopen

Heeft daar niet alles mee te maken. Ik zie mensen om een verkeerd zittende scheet al uit elkaar gaan. Wat is er mis om moeite te doen voor elkaar? Ook in mijn relatie kan het soms flink donderen en ik laat absoluut niet over me heen lopen. Relaties zijn niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Je familie gooi je toch ook niet gelijk aan de kant omdat het even minder gaat? Maak je elkaar echt ongelukkig dan ben ik de laatste die zegt dat je bij elkaar moet blijven, maar als er een mogelijkheid bestaat dat je er sterker uit kan komen, grijp dan je kans en probeer het. Uit elkaar gaan kan altijd nog.

Nomineer dit bericht ×