Toen ik nog reed had ik alleen aanspraak van de plaatselijke bejaardenclub (waar ik altijd langs moest richting het bos), boertjes (vaak wel heel aardig en vriendelijk), en 1x zelfs de politie...
Maar die wilden alleen maar weten of ik nou een ijslander reed en of ie een stukje kon tölten...

Verder wel op de fiets eens aangereden en door de ambu (met superleuke ambu broeder) thuisgebracht...
lag ik daar in mn lingerie op de brancard, vergeten nummer te vragen..

(maar om nou nog een keer aangereden te worden... nah..)