Ik ben ongeveer vijf jaar single

In die vijf jaar heb ik ontzettend veel leuke dingen gedaan, leuke mannen ontmoet die soms een nacht, of soms een paar weken bleven, maar me echt binden heb ik na mijn laatste vaste relatie niet meer gedaan. Ik geniet teveel van mijn vrijheid, en als ik zie bij leeftijdsgenoten hoe gebonden ze zijn en wat voor problemen een vaste relatie creeërt, ben ik blij dat ik me daar geen zorgen om hoef te maken.
Ik vind het prettig dat ik kan doen en laten wat ik wil, dat ik met niemand rekening hoef te houden en geen verantwoording hoef af te leggen. Ik doe echt gewoon mijn eigen zin.
Ben daardoor ook erg onafhankelijk geworden, en dat vind ik wel prettig zo. Weten dat ik niemand anders nodig heb om te leven, en dat ik mijn eigen geluk kan maken zonder een afhankelijk te zijn van een partner die ik niet wil verliezen.
Op dit moment heb ik al wel drie maanden een maatje waar ik leuke dingen mee doe en waar ik het bed regelmatig mee deel, want de periode dat ik elke maand een andere man heb is ook wel voorbij (op een bepaald moment mis je intimiteit met losse scharrels) dus heb ik nu een niet-relatie met een man die verder geen verplichtingen of verwachtingen stelt.
Ik vind het soms wel jammer dat ik niet iemand heb die bij al de leuke dingen is die ik meemaak, maar ach, er zijn veel mensen in mijn omgeving die ik graag heb, en ik ben niet zo vaak alleen.
Mijn omgeving weet ook dat ik niet ben voor het huisje tuintje boompje, en ze denken allemaal dat ik zo'n gekke tante blijf die op haar veertigste op een boerderijtje woont en daar haar paarden houd en babysit speel voor de kinders

Dus ik zou het niet erg vinden om mijn hele leven alleen te blijven. Ik ben niet alleen als ik dat niet wil zijn

En ik geniet, met verschillende mannen

Ik kan me ook niet voorstellen om de rest van mijn leven het bed met één persoon te delen