Palmera schreef:@xiaao9Naa: dat jij niet vreemdgaan als iets moois ziet is prima. Maar leg mij nou eens uit waarom ik, en ik steek klaarblijkelijk anders in elkaar, ook aan anderen zou moeten denken.
Als ik een relatie heb heb ik heus geen soort van scorebord bij de hand omtrent vreemdgaan. Maar: ik ga niet in op teksten als trouwen, samenwonen, kinderen en 100% trouw zijn. Dat kan ik niet en daarmee uit. De heren weten doorgaans waar ze aan toe zijn. En natuurlijk z8jn er altijd die denken dat ze mij wel kunnen veranderen. Nee dus.
Dus als ik aan een ander zou moeten denken en moet doen wat de wereld, de kerk, wie dan ook, goedkeurt word IK ongelukkig in de relatie. En doe ik dus niet meer.
Neem van mij aan dat het een eye-opener is als je erachter komt hoe je bent. Ondanks dat dat niet volgens de boekjes is....
Ik vind jou persoonlijkheid/persoonlijke situatie toch wel anders Palerma. Jij geeft toe, ook aan de partners, zo te zijn. Dat is absoluut geen vreemdgaan. Iedereen weet waar hij aan toen is.
Ik denk dat ik het voornamelijk jammer vind dat het gros van de bevolking niet 'durft' toe te geven zich misschien fijner te voelen in zo'n open 'relatie' zoals jij beschrijft. Waardoor er dus van dat soort leugens ontstaan als vreemdgaan (bedrog, achter iemands rug om). Ookal ben je met elkaar getrouwd, dan moeten dit soort onderwerpen ook gewoon nog kunnen besproken worden.

