Brief aan verkrachter, vraagje

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
joyce83

Berichten: 5795
Geregistreerd: 03-10-06
Woonplaats: Vlodrop, limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 08:48

primera schreef:
Houd er rekening mee dat ouders soms ook minder positief kunnen reageren (ook al hoop ik dat niet voor je) pak er zoveel mogelijk bewijs bij... En stel je voor dat je ouders niet zo goed reageren, ga dan alsnog met de politie praten (idd speciaal van de zeden afdeling) die kunnen je echt goed helpen en eventueel met alle partijen los van elkaar praten. Waarschijnlijk gaat je opa er alles aan doen om je "zwart" te maken, ik hoop dat je ouders daar boven staan.
Heel goed besluit van je, veel succes bij het gesprek met je ouders.


Dat de ouders misschien niet reageren zoals gedacht wilde ik ook al aangeven. Niet in de zin daar ze je niet zullen steunen maar ze zullen misschien ook in eerste instantie boos worden, het niet begrijpen, ongeloof hebben, niet weten wat ze moeten geloven. Besef dat jij dit al lang weet, jij weet precies wat er gebeurd is voor hun komt dit verhaal misschien opeens uit de lucht vallen. Daarbij is het voor je vader wel nog altijd zijn vader die op een voetstuk moet staan, de opa die goed met zijn kinderen om moet gaan.

Dit is niet om je af te schrikken en alle ouders hier geven aan dat ze graag hun kinderen willen steunen en dast is logisch en dat zullen jou ouders ook willen. Vertel het echt aan ze dan pas kan dit stoppen.

luuntje

Berichten: 15693
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Nieuw-Vennep

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:03

Ts je ben een kanjer.
Hoe je ouders reageren is afwachten.
Als mijn zoon dit zou vertellen zou ik in staat zijn mijn jas aan te trekken en de misbruiker te pijnigen.

Wiel van je auto af. Ik vind dat eng klinken.
Zou ik zeker aangifte van doen.
Wielen vallen niet spontaan van je auto af.

NatasjavE

Berichten: 30871
Geregistreerd: 21-04-04
Woonplaats: De Bilt

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:04

Mee eens Joyce83 en Primera.
Laat je daar niet door weerhouden. Laat je niet ompraten.

Ossie96
Berichten: 884
Geregistreerd: 15-04-08
Woonplaats: Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:08

Wauw TS, wat ben jij moedig, lief en sterk!!

Ik wil je ontzettend veel succes en sterkte wensen, het is niet makkelijk wat je vandaag gaat doen maar wat een enorme stap heb je genomen om dit besluit te nemen, heel knap! Je ouders zullen er voor je zijn, nu hoef je er eindelijk allemaal niet meer alleen voor te staan.

yvje86

Berichten: 2760
Geregistreerd: 18-09-12

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:28

Ts ik wil je ontzettend veel kracht en moed toewensen voor vandaag!
Je kunt het!

sneeuwpop

Berichten: 4407
Geregistreerd: 19-10-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:28

Goed dat je gaat praten met je ouders!
Lijkt mij ook de juiste beslissing.
Het zal wsl niet makkelijk worden verwacht ik, maar dit probleem is echt te groot om voor jezelf te houden. Het niet zeggen zal uiteindelijk net zo zwaar - nog zwaarder zijn.

Ik wens je veel sterkte!

Jouw "opa" verdient de naam opa niet. Hij heeft je gemanipuleerd en misbruikt en mishandeld.
Daar heb jij nooit schuld aan, niemand verdient het om zo behandeld te worden. Onthou dat goed.
En nogmaals, dat je het niet eerder kon vertellen is normaal, dat komt door de manipulatie - ook niet jou schuld!

bliver
Berichten: 3043
Geregistreerd: 23-08-07

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:42

Jeetje TS allereerst sterkte hiermee en knap dat je een brief hebt geschreven.

Ik denk dat je je brief voor jezelf toch iets anders moet maken. Je moet voor jezelf het zo opschrijven dat je het voor jezelf kan afsluiten. Het heeft geen zin om vragen in je brief te zetten want de kans dat jij niet een bevredigend antwoord gaat krijgen is heel groot. je moet proberen het negatieve gevoel wat hij jou heeft gegeven van je af te schrijven en dat bij hem neer te leggen. Zeg letterlijk wat hij je heeft aangedaan, maar vraag niet of hij het wel snapt. Je blijft dan onbewust wachten op een antwoord. Schrijf hem dat het niet jouw schuld is maar dat van hem. Dat jij niks fout deed maar hij. Leg al het negatieve bij hem neer want het is niet jouw schuld.

Het allerbeste is toch echt ook met iemand er over praten, maar ik weet die stap is gewoon ontzettend moeilijk. Blijf er dan in ieder geval hier onder je SA over praten ook dat helpt

femo
Berichten: 1841
Geregistreerd: 20-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:46

Lieve TS.

Wat vreselijk dat je dit zolang hebt moeten meemaken.

Het is je Opa.. De vader van je vader, Maar ook die heeft geen enkel recht om jou dit aan te doen.
Mag ik vragen hoe oud hij nu is, en of hij nog samen is met je oma?

Het is natuurlijk super makkelijk om te zeggen dat je aangifte moet doen. Ben je angstig voor je opa?
Hij is dus agressief.
wat ik vooral gek vind is dat normaal oude mensen een soort van zachter worden. Maar je opa heeft daar blijkbaar helemaal geen gevoel voor.

Je kan hier NIKS aan doen. het is je aangedaan.

Ik kan je niet vertellen wat je moet doen.. maar ik kan je wel heel veel sterkte wensen..

Sterre_Nova

Berichten: 1413
Geregistreerd: 16-05-03
Woonplaats: Achterhoek

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:46

Pfff..ontzettend heftig, verstandig van je om je ouders toch in te lichten..dit mag je niet voor jezelf houden of alleen hier delen. Dit moet echt stoppen, is geen leven O.

Je vertelde dat je zus niet meer ging logeren en dat het toen begon, bij jou. Wie weet is jouw zus ook slachtoffer geweest en evt. nichtjes/neefjes en wie weet zelfs zijn eigen kinderen.

Succes vandaag!

Doutz16

Berichten: 1015
Geregistreerd: 30-08-11

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:55

Ts jij bent hier de grootste topper!
Heel veel succes en sterkte vandaag! You can do this!
Wat ben jij ongelofelijk moedig en sterk persoon!

joxbling
Berichten: 202
Geregistreerd: 21-10-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:57

Jeetje wat heftig!!
Heel veel sterkte en succes vandaag.

Anoniem

Re: Brief aan verkrachter, vraagje

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 09:58

Ik ben blij dat je "over de streep" heen bent!
Heel veel succes vandaag, het zal zwaar worden... maar uiteindelijk zal die last van je schouders vallen!

Grote knuffel!

xx

Jolliegirl

Berichten: 36182
Geregistreerd: 18-07-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:04

luuntje schreef:
Ts je ben een kanjer.
Hoe je ouders reageren is afwachten.
Als mijn zoon dit zou vertellen zou ik in staat zijn mijn jas aan te trekken en de misbruiker te pijnigen.

Wiel van je auto af. Ik vind dat eng klinken.
Zou ik zeker aangifte van doen.
Wielen vallen niet spontaan van je auto af.


Zou jij het direct geloven?
Je bloedeigem vader...
Ik niet hoor..als mn nichtje bijv nu verteld dat ze misbruikt is door mn opa..
Neh...dat kan niet.

Ik zou het niet raar vinden als iemand dit eerst niet geloofd/beseft..
Daarom roepen er al meerdere bokkers: zorg voor bewijs.
Dat ALS ze het niet meteen geloven.
Je jezelf staande kunt houden.

Rocamor

Berichten: 12517
Geregistreerd: 21-11-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:07

Jolliegirl schreef:
Zou jij het direct geloven?
Je bloedeigem vader...
Ik niet hoor..als mn nichtje bijv nu verteld dat ze misbruikt is door mn opa..
Neh...dat kan niet.

Ik zou het niet raar vinden als iemand dit eerst niet geloofd/beseft..
Daarom roepen er al meerdere bokkers: zorg voor bewijs.
Dat ALS ze het niet meteen geloven.
Je jezelf staande kunt houden.


Wijlen mijn vader zei altijd: "Ik bel eerst de ambulance, dan pas de politie". Om aan te geven wat hij zou doen, maar goed, dat ging dan niet om opa's (hadden we niet meer) of verdere familie (wonen te ver weg).

TS, ga ook eens polsen bij L. Wellicht dat zij ook ervaringen heeft. Op die manier staan jullie samen sterker. Ik kan me niet voorstellen dat dit alleen bij jou is gebeurd namelijk.

LadyKantje
Berichten: 421
Geregistreerd: 02-03-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:11

Wat ongelooflijk heftig, het raakt me echt.
Toch wil ik je het een en ander zeggen. Bied nooit, maar dan ook nooit iemand jouw excuses aan voor dat jij bestaat! Jij mag er zijn, net als ieder ander. En wat deze persoon jou heeft aangedaan is niet jouw schuld. Ik lees veel vragen die wel wijzen op jouw schuldgevoel. Ik ken niet het verhaal zoals jij maar dit is de schuld van niemand anders dan de persoon die jou dit heeft aangedaan. Niet jouw IK, jouw familie, jouw leven, maar ZIJN schuld.

Verder ben ik het eens met KoudbloedKim, dat is precies het advies dat ik jou zou willen geven. Heel veel succes en sterkte!

Majabeestje
Berichten: 4296
Geregistreerd: 07-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:12

Wat een ontzettend nare situatie TS.. En dat is zacht uitgedrukt.
Top dat je het aan je ouders wil vertellen.

Nog een vraag: heeft jouw vader ook een zus of meerdere zussen?

saskiakefie
Berichten: 18434
Geregistreerd: 14-01-07
Woonplaats: Mariënheem

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:14

LadyKantje schreef:
Wat ongelooflijk heftig, het raakt me echt.
Toch wil ik je het een en ander zeggen. Bied nooit, maar dan ook nooit iemand jouw excuses aan voor dat jij bestaat! Jij mag er zijn, net als ieder ander. En wat deze persoon jou heeft aangedaan is niet jouw schuld. Ik lees veel vragen die wel wijzen op jouw schuldgevoel. Ik ken niet het verhaal zoals jij maar dit is de schuld van niemand anders dan de persoon die jou dit heeft aangedaan. Niet jouw IK, jouw familie, jouw leven, maar ZIJN schuld.

Verder ben ik het eens met KoudbloedKim, dat is precies het advies dat ik jou zou willen geven. Heel veel succes en sterkte!


Mooi gezegd en zo is het maar net :)

Zoolgangster

Berichten: 10918
Geregistreerd: 08-04-06
Woonplaats: 587 km van Londen

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:16

anoniem4215 schreef:
Dit is een goedgekeurd schaduwaccount. Denk je me te herkennen, gelieve dit in een PB te melden en niet openbaar op bokt te zetten.

Hoi bokkers :),

Na jaren van onzekerheid, toch de beslissing genomen om een brief te sturen aan de persoon die me meer dan de helft van mijn leven misbruikt heeft. Maar na alles uitgetypt te hebben, krijg ik toch twijfels. Zal ik hem wel daadwerkelijk sturen? Moet de brief formeler/anders? Ik kan hier bij niemand mee terecht, vandaar dat ik het aan jullie wil vragen. Wat is jullie mening over de volgende brief? Zouden jullie dingen anders neerzetten? Het is met deze brief niet de bedoeling om de verkrachter in kwestie op zijn vingers te tikken, de bedoeling is dat ik hem één keer laat weten wat het met iemand kan doen, en dat ik dus geen verdere stappen wil ondernemen (gerechtelijke procedure o.i.d.). Ik sta open voor aanpassingen of advies!

Hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn, om iemand te vertrouwen? Ik wist niet beter dan dat L en ik altijd bij je kwamen logeren als 2 kleine meisjes. Vrolijk, jong, onschuldig. Totdat L een leeftijd bereikte dat ze niet meer bij opa en oma wilde logeren. Toen bleef ik alleen over. Maar dit had ik toch nooit kunnen voorzien? Of was het wel mijn fout? Deed ik iets, verdiende ik dit? Als dat zo is dan spijt het me, voor alles wat ik volgens jou verkeerd heb gedaan. Het spijt me dat ik besta. Anders had jij geen last van mij had gehad, dan was alles nu anders. Denk jij nog weleens terug? Zou je alles anders aangepakt hebben als de tijd voor één keer teruggedraaid kon worden? Je hebt mijn ziel, mijn grenzen, mijn eigenwaarde, mijn emoties, mijn gevoel, mijn IK verkracht. Ik was nog maar een kind, wat heeft jou ertoe gebracht zo’n schade aan te richten? Onbegrip, verwarring, denkende dat ik je kon vertrouwen en veilig bij je was. Heb je enig besef van de gevolgen? Je gaf mij de schuld van alles, omdat ik volgens jou toch niks waard was. En hoe ouder ik werd, hoe meer je mij in je macht kreeg. Talloze klappen in mijn gezicht omdat ik niet naar je luisterde. Zelfs tegen mijn ouders zei ik dat ik weer “gevallen” was, zodat zij nooit iets zouden merken. Wisten ze toen maar wat er speelde. Maar ik zei niks, zoals ik je beloofd had. Als ik er maar voor zorgde dat niemand te dichtbij kwam, zou ik het nooit hoeven te vertellen. Je hebt me ongelofelijk beschadigd, maar ik zet het aan de kant. Omdat ik niet wil dat mijn ouders verdriet hebben. Maar wanneer houdt het een keer op? Ben ik het die je haat? Zijn het mijn ouders? Of de hele familie misschien? En wat is je angst, dat ik aangifte doe? Waarom zou ik dat nu ineens doen, ik hou toch al mijn hele leven mijn mond? En wat wil je? Wil je me dood hebben? Me angst bezorgen? En waarom dan? Misschien kloppen alle dingen wel die je over me gezegd hebt. Maar wat je ook zegt, ik zou nooit mijn familie verraden. Ik ben helemaal niet uit op een rechtszaak, als alles maar een keer ophoudt..

Alvast bedankt!


Waarom zou L niet meer bij opa en oma willen logeren denk je? Het lijkt er wat mij betreft sterk op dat L zich ook niet prettig voelde bij opa en oma, dus wie weet heeft zij ook iets te vertellen... Dan sta je inderdaad sterker zoals sommige mensen al schreven.

Jannepauli

Berichten: 10818
Geregistreerd: 21-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:17

Lieve Ts - ik heb alleen jouw posten gelezen.
Ik hoop dat je de moed kunt vinden om in ieder geval met je ouders te praten maar wil je wel waarschuwen dat je jezelf daar ook goed op voorbereidt. Het zal ook voor hen een schok zijn om dit te vernemen en, helaas, lang niet iedereen gelooft ook zo'n verhaal.
Mede in verband met de bedreigingen aan jouw adres zou ik daarna zeker aangifte doen - maakt niet uit hoe lang het geleden is. In de meeste (grotere) steden hebben ze een vrouwelijke agent die dit soort aangiftes opneemt en in de meeste gevallen word je goed ondersteund.
Ik wens je heel veel sterkte - heel goed dat je je niet langer laat intimideren en manipuleren,.

PS: de brief zeker niet sturen! Je stelt je daarin op als slachtoffer en als de man geen last heeft van zijn geweten, zal hij dit door die brief ook niet krijgen. Nooit, maar dan ook nooit meer zeggen dat je het niet waard bent om te bestaan!
Laatst bijgewerkt door Jannepauli op 06-02-15 10:27, in het totaal 1 keer bewerkt

CarinaR

Berichten: 12227
Geregistreerd: 15-10-04
Woonplaats: Net buiten ons dorp

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:18

Rocamor schreef:
Jolliegirl schreef:
Zou jij het direct geloven?
Je bloedeigem vader...
Ik niet hoor..als mn nichtje bijv nu verteld dat ze misbruikt is door mn opa..
Neh...dat kan niet.

Ik zou het niet raar vinden als iemand dit eerst niet geloofd/beseft..
Daarom roepen er al meerdere bokkers: zorg voor bewijs.
Dat ALS ze het niet meteen geloven.
Je jezelf staande kunt houden.


Wijlen mijn vader zei altijd: "Ik bel eerst de ambulance, dan pas de politie". Om aan te geven wat hij zou doen, maar goed, dat ging dan niet om opa's (hadden we niet meer) of verdere familie (wonen te ver weg).

TS, ga ook eens polsen bij L. Wellicht dat zij ook ervaringen heeft. Op die manier staan jullie samen sterker. Ik kan me niet voorstellen dat dit alleen bij jou is gebeurd namelijk.


Die ga ik onthouden.

Omg TS, wat een vreselijke situatie en wat zal het moeilijk zijn om het te vertellen. Wens je veel.kracht toe.

TurboTinker

Berichten: 14902
Geregistreerd: 07-10-03
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:22

KoudbloedKim schreef:
Ik wil nog heel even een kleine aanvulling op mijn vorige reactie geven...

Waar ik bang voor ben als je deze brief echt naar hem stuurt; als het een echt slechte man is (en niet alleen heel erg ziek in zijn hoofd), loop je de kans dat hij er voldoening uithaalt om te zien hoe je eronder lijdt.
Dat gun ik hem niet.



Dat precies. Eigenlijk.. zou je juist wel mogen dreigen met alles. De bewijzen zijn er. Dus waarom niet? Waar heeft hij het aan verdiend dat je hem zo beschermd? Dat is de omgekeerde wereld. En wat wilde hij doen, als je het wel naar buiten zou brengen?

DeniseES

Berichten: 3501
Geregistreerd: 18-03-07
Woonplaats: Spijkenisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:35

Wat erg dat je dit hebt mee moeten maken :(:)

Ik ben het met de bokkers hier eens, breng het naar buiten. Heel goed dat je met je ouders gaat praten en dan aangifte wilt gaan doen :j Ik wilde nog even toevoegen dat ik me heel goed kan voorstellen dat je het als een soort van verraad ziet omdat het familie van je is, je opa, de vader van jouw vader. Maar bekijk het ook van de andere kant. Jij bent zijn kleindochter, de dochter van zijn zoon, waar haalt hij het gore lef vandaan om jou dit aan te doen? Dat is toch zeker vele malen erger dan dat jij gaat vertellen wat hij al die tijd gedaan heeft (en mentaal nog bij je doet). Waar jij je schuldig over voelt, dat heeft hij toch zeker zelf gedaan? Dat mensen dit doen is vreselijk, maar bij je eigen kleinkind...
Voel je niet schuldig, hij had dit nooit mogen doen.

Caesar
Berichten: 9351
Geregistreerd: 20-01-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:41

Een dikke respect voor je doorzettingsvermogen en kracht!!

Ik hoop dat het gesprek met je ouders je gaat helpen. Ook wil ik je nog een steuntje in de rug geven voor hetgeen wat je nu nog tegemoet gaat, er zullen mensen zijn die je niet geloven en er zal een hoop gemanipuleerd worden. Gelukkig heb je de bedreigingen per mail etc allemaal en sta je daarmee ook een stukje sterker.

Deze man verdient het niet om jouw opa te zijn. Dat het je vaders vader is, dat is een feit, maar dat wilt niet zeggen dat hij dit dan ongestraft mag doen!

Hou je taai en zet hem op!!!

soesita

Berichten: 5505
Geregistreerd: 09-10-04
Woonplaats: Herzogenrath (Duitsland)

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:47

Lieve TS, jij bent een bijzonder moedige meid en ik wens je alle steun van de wereld, van je ouders, van L, van de politie, om je te helpen in de strijd om dit te doen ophouden! :(:)

Licor

Berichten: 3071
Geregistreerd: 10-04-06
Woonplaats: Weert

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-15 10:56

Ik heb een deel van dit topic gelezen niet alles.. maar ik vraag me oprecht af of iemand van jullie beseft/weet hoe zwaar het is om aangifte te doen en dat hele traject (wat jaren kan duren) in te gaan.. ik denk dat velen het onderschatten.. ik heb zelf dit traject doorlopen en voor mij was het in die zin nog makkelijker omdat ik en een heeeeel stuk jonger was en omdat het geen familie was.. en hoewel er bewijs is, wil dat niet zeggen dat dit tot een veroordeling leidt (weet k helaas uit ervaring)

Ik denk dat het goed is om dit met je ouders te bespreken.. bedenk wel dat het voor je ouders ook heel moeilijk is.. het feit dat iemand aan hun dochter zit roept veel verdriet en boosheid op.. daarnaast gaat het om de vader van je vader wat het nog moeilijker maakt.. dan komt er namelijk ook een stukje ongeloof bij kijken.. ik ken je ouders natuurlijk niet, maar het kan fijn zijn om het om die reden eerst alleen tegen je moeder te vertellen en later samen met haar aan je vader..

Ik zou ook zeker adviseren je verhaal te gaan doen bij de politie.. maar weeg de keuze om aangifte te doen alsjeblieft goed af.. dat is namelijk niet niets.. op het politiebureau kunnen ze je alles vertellen over de procedure etc en al je vragen beantwoorden..

En tot slot wil ik je adviseren professionele hulp in te schakelen.. Zij kunnen je vaak goed helpen er boven op te komen..

Lieve TS heel veel sterkte en kracht toegewenst.. ik heb ook in jou schoenen gestaan en ik weet hoe zwaar het is.. al jou vragen en problemen komen mij zooo bekend voor.. mocht je ooit behoefte hebben aan een luisterend oor of vragen hebben over hoe k toen dingen heb aangepakt.. stuur gerust een berichtje!
Bedenk dat er altijd nog mensen zij die van je houden en je komt hier zeker bovenop en dan sterker dan ooit!