Ik probeer mij dan echt in te denken hoe je verliefd kan worden op een man die je vader had kunnen zijn...
Ik kan mij dat namelijk totáál niet voorstellen en ik ben daar dus oprecht nieuwsgierig naar. Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Ik kan mij dat namelijk totáál niet voorstellen en ik ben daar dus oprecht nieuwsgierig naar. Eulogy schreef:Ik zou zeker niet in elke situatie zomaar een man boven je familie stellen. Dat is voor jou misschien anders maar in de meeste gevallen zal je familie toch echt het beste met je voor hebben
En er zit natuurlijk ook iets tussenin, alsof je enige alternatief een man is die z'n handjes niet thuis kan houden... Ik vind het een beetje een raar verhaal.


Emmaa_ schreef:Ik heb er wel degelijk mee te maken als iemand met mijn vader zou gaan. Maar goed, mijn vader is nog met mijn moeder die drie jaar jonger is dan hem dus geen problemen hier. Is puur hypothetisch. Ik weet niet hoe ik er op dat moment in zou staan maar ik weet dat mijn vader me ook zou villen als ik met een van z'n collega's er vandoor zou gaan, dus hetzelfde geldt dan andersom
Loveskary schreef:Ik oordeel helemaal nietEulogy schreef:Ik zou zeker niet in elke situatie zomaar een man boven je familie stellen. Dat is voor jou misschien anders maar in de meeste gevallen zal je familie toch echt het beste met je voor hebben
En er zit natuurlijk ook iets tussenin, alsof je enige alternatief een man is die z'n handjes niet thuis kan houden... Ik vind het een beetje een raar verhaal.
Je weet me jeugd niet dus oordeel je maar even gauw.
Met mijn man is niks mis hoor.
En je kent me familie niet heb wel een trauma voor me leven.
Als je me verhaal niet kent oordeel dan niet
Beter lezen. 
DezeNaam schreef:Je hoeft er niet tussen te liggen.. Jezus wat heeft dat er nu mee te maken.
Dus omdat je iets niet rechtstreeks meemaakt kan je er geen mening over vormen? Lijkt mij dat als mijn vader vrijt met iemand van 20 dat ik er (gelukkig) niet tussen lig maar dat wilt niet zeggen dat ik het daarom maar goed moet keuren.

Gucci_ schreef:Dat bedoel ik dus ook, ik schaam me er wel een beetje voor dat ik op mannen val die mijn vader hadden kunnen zijn. Sommige mensen vinden het vies, daar word ik onzeker van. Ik moet er niet aan denken om het te doen met een jongen van mijn leeftijd (terwijl dit vaak andersom is) en al helemaal niet met een jongen die jonger dan mij is.
Ik date weleens met mannen rond de 30, maar dat laat mij gewoon koud, wil alleen vriendschap.
Ik kan mij wel voorstellen dat mensen het vreemd vinden, zo'n groot leeftijdsverschil.
.
Ik keur niemand af, vanwege geloof, geaardheid of wat dan ook. 
Gucci_ schreef:Dat doe ik ook, laat iedereen in zijn waarde, als mijn vader thuis zou komen met een meid van 20, dan maakt mij dat niet uit of als mijn zusje later lesbisch blijkt te zijn.
Maar sommige mensen kunnen overal een probleem van maken, vooral hier in de Friese dorpen (waar veel mensen gelovig zijn) zijn dat soort dingen al gauw vreemd. Van mij is alles goed, als iedereen zich maar aan de regels houdt.Ik keur niemand af, vanwege geloof, geaardheid of wat dan ook.
Maar dan nog, kan ik mij voorstellen dat sommige mensen het vies vinden, maar ik kan het er ook niets aan doen dat ik op oudere mannen val.
easygoing schreef:DezeNaam schreef:Je hoeft er niet tussen te liggen.. Jezus wat heeft dat er nu mee te maken.
Dus omdat je iets niet rechtstreeks meemaakt kan je er geen mening over vormen? Lijkt mij dat als mijn vader vrijt met iemand van 20 dat ik er (gelukkig) niet tussen lig maar dat wilt niet zeggen dat ik het daarom maar goed moet keuren.
Maar waarom zou je ouder met nieuwe partner jouw goedkeuring moeten hebben?
Waar halen anderen dan de partners zelf het recht vandaan te oordelen of te veroordelen?
Ik snap gewoon werkelijk niet waarom het een probleem zou kunnen zijn voor derden.
), dan had ik wel honderd keer tijd geïnvesteerd om tegen te bewijzen dat hij wél de juiste keuze is. In een hecht gezin houd je rekening met elkaars normen en waarden. Als een van jouw levenskeuzes tegen de normen en waarden van een gezinslid ingaat, dan probeer je dat uit te praten en op te lossen (zonder tegen je zin in te handelen). Dat het in dit geval om een vader-dochtersituatie gaat, betekent niet dat de vader zonder verantwoording alles kan flikken en dat de dochter alles maar zonder kritiek hoeft te accepteren. Je woont onder één dak, je hebt met elkaar te maken, dan heb je het recht om te oordelen.
Gucci_ schreef:Dat bedoel ik dus ook, ik schaam me er wel een beetje voor dat ik op mannen val die mijn vader hadden kunnen zijn. Sommige mensen vinden het vies, daar word ik onzeker van. Ik moet er niet aan denken om het te doen met een jongen van mijn leeftijd (terwijl dit vaak andersom is) en al helemaal niet met een jongen die jonger dan mij is.
Ik date weleens met mannen rond de 30, maar dat laat mij gewoon koud, wil alleen vriendschap.
Ik kan mij wel voorstellen dat mensen het vreemd vinden, zo'n groot leeftijdsverschil.
marleen_88 schreef:Ik vind sommige leeftijdsverschillen (meer dan 25 jaar) echt wel bizar als ik heel eerlijk ben.
Ik probeer mij dan echt in te denken hoe je verliefd kan worden op een man die je vader had kunnen zijn...Ik kan mij dat namelijk totáál niet voorstellen en ik ben daar dus oprecht nieuwsgierig naar.

Ik denk dat iedereen met een oudere partner liever rond dezelfde leeftijd zitten omdat dat zoveel makkelijker zou maken, maar als je nu eenmaal van iemand houdt, dan ga je dat niet negeren omdat die 'helaas' in een ouder lichaam zit

cooper schreef:marleen_88 schreef:Ik vind sommige leeftijdsverschillen (meer dan 25 jaar) echt wel bizar als ik heel eerlijk ben.
Ik probeer mij dan echt in te denken hoe je verliefd kan worden op een man die je vader had kunnen zijn...Ik kan mij dat namelijk totáál niet voorstellen en ik ben daar dus oprecht nieuwsgierig naar.
Je kiest er niet voor om verliefd te zijn. Dat overkomt je gewoon. Je gaat heel veel met iemand om bijvoorbeeld, op vriendschappelijke basis, en dan merk je dat je dat wel heel erg leuk vind. Als er dan ook nog eens een lichamelijke aantrekkingskracht is, dan ben je gewoon op een bepaald moment verliefd, en dat kan je dan wel ontkennen en tegenhouden, maar uiteindelijk is het gevoel er gewoon.
Waarom zou je dat gevoel negeren als de mogelijkheid om het samen leuk te hebben ook bestaat? Als je verliefd bent op iemand dan is dat op de persoon die je ziet, en niet de leeftijd of de verpakking waar je voor valt.
Er staat nergens geschreven dat er een bepaalde leeftijdsgrens is voor liefde.
Het is "raar" omdat het voor ons niet gebruikelijk is (door de manier waarop wij klaargestoomd worden voor het leven, school,werk,samenwonen,trouwen,kinderen... ) die dingen zijn minder vanzelfsprekend als er een groot leeftijdsverschil is omdat beide in verschillende fases zitten, maar die fases zijn geen wetten, en daarom dat echte liefde daar buitenvalt... Tis tijdloos en ruimteloos, daarom kan het welIk denk dat iedereen met een oudere partner liever rond dezelfde leeftijd zitten omdat dat zoveel makkelijker zou maken, maar als je nu eenmaal van iemand houdt, dan ga je dat niet negeren omdat die 'helaas' in een ouder lichaam zit