Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-15 08:37

Geplaatst: 21-01-15 08:37

Ik proef in jouw antwoorden niet dat je straks aan de top van de juridische wereld wilt staan en dan lijkt het me best een optie.

Aan mij heb je qua antwoorden weinig: ik heb mijn opleiding en carrière beide volledig verprutst met het krijgen van drie kleine kinderen en werk nu mijn zoontje twee is twee dagen per week in de thuiszorg (straks vier halve dagen omdat ze hier in België met 2,5 jaar naar school gaan) .
Verder pruts ik hier wat met de paarden, in de tuin, ik naai en bak brood en geniet van burgerlijk trutje zijn met mijn dieren en kinderen.
Maar ik kan ook spijt hebben als ik zie dat andere mensen het financieel beter hebben omdat zij ook meer kunnen dan wij (vakantie, verbouwen, spullen voor de paarden, ...)

Maar het klopt wel, ik werkte viervijfde als docent op een middelbare school, vriend verdient bovenmodaal en aan mijn werk hielden we maandelijks nog geen tien euro over. -O-

Reken daar drukte en stress en de keren dat de leidster een eerste keer ziet en jij niet en voor mij was de keuze toen gemaakt.

**Geplaatst**: 21-01-15 08:45

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 08:45

Het heeft voor en nadelen, maar je moet je eigen hart achter na gaan. Ik ben destijds wel gestopt met werken, half een bewuste keuze, half omdat het toen net zo liep, ik heb een baan opgezegd na een verhuizing en was in mijn nieuwe woonomgeving aan het rondkijken toen ik zwanger werd van de eerste. Het is ontzettend fijn om er voor je eigen kinderen te zijn, het is ook heel erg praktisch wanneer school/opvang/ziekte roet in de planning gooit, je kunt erg flexibel zijn voor je kinderen. Ik ben een van de weinige moeders die mee kan met schooluitjes etc.
Maar goed, nu zijn mijn kids bijna 8 en 6, had ik het ook wel weer erg leuk gevonden om weer een aantal uurtjes te werken, maar werk vinden in deze economie is natuurlijk niet makkelijk. Houd dat wel in je achterhoofd, dat het weer oppakken van je werk lastiger kan zijn. Ik heb overigens genoeg te doen overdag met 3 paarden/pony's en een reeks hobby's, maar de dagen vooral toen de kids klein waren, zijn wel lang zeg maar. Met kids gaat alles in hun eigen tempo. Ik heb genoten van mijn tijd met hun toen ze zo klein waren, maar ben mezelf daarbij ook wel eens vergeten. Ben best wel eens jaloers geweest op de moeders die 2 of 3 dagen per week wat anders aan hun hoofd hadden en de deur achter zich dicht konden trekken.
Ik zou zeggen laat je gevoel je meer leiden dan het geld, voor je het weet maken ze al weer hele dagen op de basisschool en is de opvangsituatie al weer anders.

**Geplaatst**: 21-01-15 08:48

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 08:48

Het nadeel dat ik zie is dat kinderen van thuisblijfmoeders soms bijna nooit andere kinderen zien, in tegenstelling tot kinderen die naar de creche gaan. Uiteraard is dit ook afhankelijk van de moeder..

**Geplaatst**: 21-01-15 08:56

Geplaatst: 21-01-15 08:56

Ik ben steeds wat minder gaan werken sinds de kinderen er zijn. Nu werk ik nog maar 2 dagen. In de realiteit wel meer, maar 2 dagen betaald. Bevalt prima. Zou echter ook volledig willen stoppen. Merk dat ik mijn ambitie kwijt ben. Jij bent dat ook, lekker bij je kinderen blijven dus

**Geplaatst**: 21-01-15 09:03

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 09:03

Dat nadeel zie ik nog niet zo Ladyson, mijn dochters zijn naar de peuterspeelzaal geweest, kunnen op de vrije middagen veel meer spelen dan kinderen van werkende moeders en gaan ook gewoon naar hun sporten toe. Uiteraard missen ze het contact dat andere kinderen hebben op de opvang, maar daar komt genoeg voor in de plaats.

**Geplaatst**: 21-01-15 09:05

Geplaatst: 21-01-15 09:05

xApple schreef:
Waarom zou er neergekeken worden op huismoeders?! Een veilige, stabiele basis is toch beste wat je een kind kan meegeven? 1 dag opvang of inderdaad 2 dagdelen peuterspeelzaal lijkt me geen probleem.

Maar ik werk zelf in de kinderopvang en heb juist meer moeite met ouders die hele dagen werken, hun kind brengen om 07.30 en om 18.30 weer ophalen.. (Ze zijn er ook die om 07.00 komen en om 19.00 weer opgehaald worden). Dat vind ik echt 'triest'. En dan ook nog hup hup opschieten want mama is moe en heeft een lange dag gehad. Voor deze ouders heb ik echt minder respect dan ouders die de opvoeding van hun kind even voorop stellen.

Ik ben het met je eens, full time werken (beide ouders) vind ik ook niet kunnen. Dan had je er beter niet aan kunnen beginnen. Het is dan alleen laten eten en hup naar bed. Ik vind dat beide ouders een bijdrage moeten leveren!

**Geplaatst**: 21-01-15 09:13

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 09:13

Ben ik helemaal met jullie eens hoor xApple en Margee! Hier zijn moeders die alle speelmiddagen werken, hebben geen idee van hun hoe kindje met vriendjes/vriendinnetjes speelt. Sporten is lastig voor die kinderen, want de tijden komen met werk niet uit.. Die kinderen missen erg veel en ik zou dat als moeder zijnde ook niet allemaal willen missen. Maar denk dat de meeste moeders toch parttime werken, hier in het dorp wel in ieder geval.

**Geplaatst**: 21-01-15 09:17

Geplaatst: 21-01-15 09:17

Zo, net het hele topic doorgelezen, en eerst en vooral: aan sommige bokkers --> schaam jullie! Hoe jullie reageren

echt not done! Klinkt in mijn oren ook een beetje als idealisten zonder partner.

Dat geheel ter zijde:

ik ben zelf ook in verwachting nu en ik heb besloten om de eerste jaren thuis te blijven. Ik vind het belangrijk dat mijn kind in alle rust kan opgroeien, met alle nodige, liefdevolle zorg, de juiste voeding,... Ik heb niets tegen kinderopvang, maar naar mijn gevoel kan niemand beter voor mijn kind zorgen dan ikzelf

Grootouders zijn bij mij geen optie, mijn vriend en ik wonen erg ver van onze familie.

Wat thuisblijven en dat 'vervelen' betreft: dat zal voor TS wel geen probleem zijn, dit ligt volledig aan je eigen karakter! En als ik het zo lees zit dat wel goed. Zelfs zonder werk zou ik tijd tekort komen door alle dingen die ik wil doen / studeren / bijleren..

Voor het sociaal contact gaan werken zegt mij echt weinig. Als je behoefte hebt aan sociaal contact, zijn er manieren en mensen genoeg te vinden, vaak leukere mensen dan je collega's :Y)

Ik zou niet twijfelen TS

geniet er maar van, volgens mij wordt het juist een heerlijke tijd!
En die loopbaan kan je altijd later weer oppikken, als je maar graag genoeg wil.

**Geplaatst**: 21-01-15 09:17

Geplaatst: 21-01-15 09:17

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 20-05-23 16:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 09:36

Geplaatst: 21-01-15 09:36

Twilight schreef:
hier ook dochter van een thuisblijf mama.
ze werkt wel weer sinds een aantal jaar maar daarvoor ook gewoon sociale contacten.
Buren, overblijf moeder op de basisschool.

Enige nadeel is dat de band met mijn moeder veel beter is als mijn vader.

Je hebt sociale contacten en sociale contacten. Ik zou persoonlijk (!) gillend gek worden als al mijn sociale contacten rond kinderen draaien (lees hier in dit topic: overblijfmama, naar de speeltuin, draagwandeling etc).

Onder sociale contacten versta ik juist heel verrijkende/uitdagende dingen! Lezingen, boeiende discussies, gewoon lol maken, etentjes. De kans om 1x per maand mee op zee te gaan voor wetenschappelijk onderzoek. De mogelijkheid om aan te schuiven bij een seminarie of het bos in te trekken met een cameraval of een vlindernetje (

)

Zo zie je maar hoe anders iedereen die dingen interpreteert

**Geplaatst**: 21-01-15 09:37

Geplaatst: 21-01-15 09:37

Wat een verschil in meningen en onderbouwingen!

De enige reden waarom ik dit nooit zou doen is omdat ik niet afhankelijk wil zijn van mijn eventuele partner en gek zou worden van het vaste riedeltje. Ik wil gewoon mijn eigen geld verdienen voor paard, kleding en andere luxe. Dat zou mijn partner dan op moeten brengen. Ik vind wel dat als ik minder zou gaan werken voor een kind, dat mijn partner, als hij wel fulltime kan werken, daar dan financieel meer tegenover moet stellen.

Dus je houdt er niet veel over van jou salaris, maar van zijn salaris kan hij ook wat bijdragen neem ik aan?

**Geplaatst**: 21-01-15 09:51

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 09:51

Wat je keuze ook is, die is aan jou. Voor alles zijn standpunten voor en standpunten tegen te verzinnen. Het enige dat ik heel erg voel kriebelen naar aanleiding van jouw posts is dat jij jezelf qua kinderen helemaal wil gaan wegcijferen. En dat is prima, moederschap is denk ik ook jezelf voor een heel groot deel wegcijferen. Het enige dat ik je mee zou willen geven is dat je nu evengoed moet nadenken over je eigen toekomst en deze toekomst (hoe naar ook) tweeledig moet zien. Enerzijds als gelukkig gezin waarbij jij overduidelijk de wens hebt om thuismoeder te willen zijn en je man kostwinner. Anderzijds als gebroken gezin waarbij jij (logic predicts) de zo goed als volledige zorg voor de kinderen op je neemt na een scheiding of overlijden. Bespreek vooral nu goed met je partner hoe je dit gaat regelen en laat dit vastleggen. Ik heb van zeer dichtbij gezien hoeveel problemen een scheiding oplevert wanneer 1 partner kostwinner is en de andere de zorg voor de kinderen heeft. De man (in dit geval de man) woont nu letterlijk 3 hoog achter op een studentenkamer en heeft de zorg voor de kinderen. Hij heeft alleen niet de financiele middelen om deze zorg goed uit te kunnen voeren, laat staan goed voor zichzelf te kunnen zorgen. Ten tijde van de scheiding dachten ze hier wel in goed overleg uit te kunnen komen, echter, nu 3 jaar later is het convenant nog altijd niet getekend en heeft hij geen cent om de gang naar de rechtbank te belopen.

Bespreek dit worst case scenario alsjeblieft van te voren en laat het vastleggen en vervolgens opbergen zodat je er hopelijk nooit meer naar hoeft te kijken. Mocht het nodig zijn, dan is de zorg voor jou en de kinderen ook bij een minder rooskleurige toekomst gewaarborgd. Verder kan ik niets anders zeggen dan, geniet van je gezinsleven!

**Geplaatst**: 21-01-15 09:53

Geplaatst: 21-01-15 09:53

Haha wauw, wat een uiteenlopende reacties. Ik ben zelf een kind van werkende ouders en ging vrijwel elke dag naar de crèche en buitenschoolse opvang. En dat vond ik geweldig! Ik kon de hele dag dingen voor mezelf doen die thuis waarschijnlijk niet aan de orde waren gekomen. Op de kinderopvang hadden ze gewoon allemaal coole spullen die ik niet had (skelters yeahhhhh). Daarbij heb je veel contact met andere kinderen, dus je leert om te delen en hoe je met anderen om hoort te gaan. Maar als ik sommige berichten lees ben ik blijkbaar mishandeld. :roll:

Mijn moeder is altijd al heel zelfstandig geweest en heeft ook wel haar eigen ruimte nodig, net als ik. Ik zou ook gillend gek worden als ik de hele dag thuis zou zitten met een kind, jaren lang. Dat verschilt dus heel erg per persoon. Ik ben hier niet om advies te geven, maar vond deze kant van het verhaal toch wel belangrijk om te delen.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:02

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 10:02

Simoonzel, ieder maakt zijn eigen keuzes, ik zou gewoonweg niet zoveel willen missen van het leven van mijn kinderen, maar dat wil niet zeggen dat het voor een ander niet werkt. Maar dat mijn kinderen de hele dag bij mij zitten is echt onzin. Ze gaan hier tot half 4 naar school, hebben daarna momenteel nog sport op 3 dagen (zwemles is gelukkig nu een heel eind op weg) en in het weekeind wedstrijden. De meiden hebben een eigen pony, maar moeten zoeken naar tijd om die ook nog te rijden. Dan hebben ze nog hun speelafspraken op de speelmiddagen, die kinderen zitten hier echt niet bij hun mama de hele dag aan tafel of op de bank hoor! Pff, toen ik kind was had ik het een stuk rustiger, haha, maar ook daar heb ik van genoten. Mijn moeder (en bijna alle moeders in die tijd) was thuis en ik vond dat wel heerlijk.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:05

Geplaatst: 21-01-15 10:05

Kinderen zijn geen recht maar een verantwoordelijkheid. Voor de rest van je leven.

Wanneer je besluit om te proberen nageslacht te produceren neem je samen een besluit met consquenties voor verantwoordelijkheden.

Er ZIT al een grote egoistosche component in dat hele besluit; namelijk JIJ (en partener) wil een kind. Dat kind heeft geen inspraak. Wel recht op ouders.

Het evt. kind gaat VOOR.
Maak eerst een lijst van (wat jullie vinden) waar een kind recht op heeft.
Voor de verantwoordelijkheid om dat duurzaam in te vullen ga je evt. kiezen.
Dat is een consequentie. De rest is een set afgeleides.

Sterkte.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:08

Geplaatst: 21-01-15 10:08

Thuis blijven kan in het begin leuk zijn maar de kinderen krijgen steeds meer hun eigen ding en worden ook steeds zelfstandiger. Het is moeilijk om weer terug in het arbeidsproces te komen als je later weer wel wil werken en wat ik vooral vindt is dat werk een stukje is waar je niet moeder bent maar gewoon jezelf.

En door het werk blijf je financieel zelfstandig. Ik ben inmiddels gescheiden en dat is natuurlijk niet wat je vooraf verwacht maar het gebeurd wel veel. Voordeel voor mij is dat ik na de scheiding kon blijven wonen waar ik woonde en de dingen kan blijven doen ik ik vooraf al deed. En voor degene die zei dat je door te werken je kinderen niet zoveel ziet, dat is pure kolder. Ik zie mijn kinderen genoeg en heb met allemaal een goede band. Kinderen, zeker als ze wat ouder zijn, zitten niet te wachten op een moeder die elke dag thuis is.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:09

Geplaatst: 21-01-15 10:09

Als kind zijnde vond ik het heerlijk dat mijn moeder thuis was als ik uit school kwam. Ik kon altijd mijn verhaal kwijt! En ik geloof er heilig in dat dit voor kinderen heel veel waard is!

Maar wil je niet een soort van onafhankelijk blijven? Ik zou het zelf denk ik niet kunnen om volledig te steunen op mijn vriend..wat als hij vertrekt? Dan sta je wel letterlijk met lege handen. Kun je straks niet eventuele halve dagen gaan werken of vanuit huis?

**Geplaatst**: 21-01-15 10:12

Geplaatst: 21-01-15 10:12

Ik zou nog niet meteen stoppen met werken, dat kan altijd nog! Je hebt recht op ouderschapsverlof. Plak dat eens volledig achter je zwangerschapsverlof aan, dan zit je zo het eerste jaar thuis en kan je kijken hoe het bevalt zonder dat je meteen zonder werk zit. Als je het na een jaar goed kan bolwerken en het financieel prima trekt en je vind het prettig, kan je altijd nog je baan opzeggen. Zo niet, dan heb je je baan in elk geval nog en kan je weer aan het werk en een oplossing voor je kind zoeken.

Ik werk zelf 24uur per week, heb 1 kind en een tweede op komst. Ik zou absoluut niet meer willen werken, maar helemaal stoppen zou ik ook niet willen. Een uurtje of 20 lijkt me mooi, maar dat kan niet bij ons op het werk

En die 24uur zijn prima, zoonlief heeft het prima naar zijn zin op het kdv/psz, leert daar ook van alles. Wel gaat hij ook veel naar de oma's, dus ik heb niet zo'n hoge opvang kosten als jij.
Maar een gastouder is vaak al een stuk goedkoper dan een kdv, dus wellicht eens goed uitzoeken?

**Geplaatst**: 21-01-15 10:14

Geplaatst: 21-01-15 10:14

Ik heb ook gewerkt als jurist en was fanatiek met de paarden en mijn vriend heeft ook een eigen zaak waardoor hij ongelooflijk veel werkt. Vanwege mijn functie mocht ik niet minder dan vier dagen per week gaan werken en ik had ook nog eens drie uur reistijd op een dag. Wij hebben toen ik zwanger was van de oudste besloten dat ik zou stoppen met werken.

Het is nu vier jaar geleden dat ik ben gestopt en ik heb er echt geen spijt van. De kindjes hebben een fijne stabiele thuissituatie en we hoeven niet voor dag en dauw met ze te gaan slepen en pas vlak voor bedtijd weer op te halen. Een dagje in de week gaan de oudste twee naar het kdv, de jongste blijft nog thuis. Op het kdv kunnen ze met andere kindjes spelen en ze wennen er vast aan dat ze niet altijd bij mama en papa zijn en aan een beetje een schoolse situatie. Verder ga ik wekelijks met de oudste naar peuterzwemmen en met de middelste naar de peutergym. Zo komen ze toch echt niks te kort als het om spelen met andere kindjes gaat. De jongste is voor dat soort dingen nog veel te klein maar ook daar ga ik straks weer wekelijks mee gymmen.

Of ik ooit nog als jurist aan het werk kom, weet ik niet. Ik kan altijd bij mijn vriend in de zaak gaan werken. En anders blijf ik gewoon thuis om voor de kinderen en de beestenboel te zorgen.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:15

Geplaatst: 21-01-15 10:15

alexandras schreef:
Thuis blijven kan in het begin leuk zijn maar de kinderen krijgen steeds meer hun eigen ding en worden ook steeds zelfstandiger. Het is moeilijk om weer terug in het arbeidsproces te komen als je later weer wel wil werken en wat ik vooral vindt is dat werk een stukje is waar je niet moeder bent maar gewoon jezelf.

En door het werk blijf je financieel zelfstandig. Ik ben inmiddels gescheiden en dat is natuurlijk niet wat je vooraf verwacht maar het gebeurd wel veel. Voordeel voor mij is dat ik na de scheiding kon blijven wonen waar ik woonde en de dingen kan blijven doen ik ik vooraf al deed. En voor degene die zei dat je door te werken je kinderen niet zoveel ziet, dat is pure kolder. Ik zie mijn kinderen genoeg en heb met allemaal een goede band. Kinderen, zeker als ze wat ouder zijn, zitten niet te wachten op een moeder die elke dag thuis is.

Tja, ik ben in eerste instantie moeder, en dat neem ik mee waar ik ook naar toe ga.
Daarnaast heb ik mijn paarden, en dat was (ook al had ik 3 kids binnen 4 jaar) gewoon mijn ding.
Ik ging sowieso elke zaterdagochtend naar de paarden en 1 a 2 avonden per week.

Later toen de kids naar school gingen ook overdag.

Ook al zou ik bv 3a4 dagen gaan werken, ik kan niet blijven wonen waar ik nu woon.
Daarvoor is dit huis te duur.
Mijn man kan dit wel gewoon betalen van zijn salaris en stel.. wij gaan uit elkaar, dan neem ik een huurhuisje hier verder op. Dan kunnen de kids gewoon hier blijven wonen en overdag bij mij terecht.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:25

Geplaatst: 21-01-15 10:25

MightyMike schreef:
Ze gaan hier tot half 4 naar school, hebben daarna momenteel nog sport op 3 dagen (zwemles is gelukkig nu een heel eind op weg) en in het weekeind wedstrijden. De meiden hebben een eigen pony, maar moeten zoeken naar tijd om die ook nog te rijden. Dan hebben ze nog hun speelafspraken op de speelmiddagen, die kinderen zitten hier echt niet bij hun mama de hele dag aan tafel of op de bank hoor!

Ik doelde ook vooral op de vroegere jaren. Als een kind zelfstandiger wordt zoals met school, sporten etc. heb je als ouder lijkt mij sowieso de tijd om te werken. Ik ging vroeger ook 3-4x in de week naar sport, en als ik thuis kwam was het tijd voor avondeten en dan was ik de hele avond gewoon met mijn familie in de woonkamer. In het weekend deden we heel vaak leuke dingen. Ik weet niet waar de grens ligt waar je te veel mist van het leven van je kinderen. Maar in de uurtjes buiten school om waarin ik eventueel thuis had kunnen zijn met één van mijn ouders was ik veel liever op de BSO hutten aan het bouwen en knutselen en buitenspelen met mijn school- en leeftijdsgenootjes. Mijn ouders hadden me dat waarschijnlijk niet kunnen bieden, want ze waren niet mijn leeftijdsgenoten. Als ik dan thuis had moeten zijn omdat zij me anders misten vind ik dat een beetje egoïstisch. Als je kind dat leuk vindt is dat natuurlijk een ander verhaal.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:25

Geplaatst: 21-01-15 10:25

Wanneer ben je jezelf inderdaad? Ik zie mijn leven als een serie verschillende rollen: Urielle als moeder, als vrouw, als vriendin, als dochter, als werknemer, als moderator, als amazone, als huisvrouw, als. ..
In allemaal ben ik mezelf, tegelijk zijn ze allemaal maar een facet van wie ik ben.
Sommige rollen kan ik best (evt tijdelijk) aan de kant zetten en toch gelukkig zijn. Het verlies van sommige rollen zou me doodongelukkig maken. Voor mij bleek Urielle als werknemer best een tijdje in de koelkast te kunnen.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:25

Geplaatst: 21-01-15 10:25

Stoppen met werken kan altijd nog, het is in principe lastiger om weer leuk werk te vinden

Voor kinderen lijkt het me voor hun ontwikkeling over het algemeen ook gunstig om niet 24-7-365 aan moeders rokken te hangen maar ook andere indrukken op te doen in andere omgeving, met andere leiding en andere kinderen, dus een dag of wat opvang zie ik juist als iets positiefs

Familie "er voor op laten draaien" zou ik ook niet helemaal zo zien, die vinden het vaak hartstikke leuk om ook een band met de kinders op te kunnen bouwen en dat is alleen maar waardevol voor alle partijen en bouwt een goed vangnet rond je kinderen denk ik dan maar, want ze zijn niet je eigendom, ze zullen toch zelf een fijn netwerk van mensen rond zich op moeten bouwen en daarmee help je ze denk ik niet door ze angstvallig alleen maar onder je eigen hoede te houden.

Bovendien gaan ze op een gegeven moment naar school en meer hun eigen weg, en dan is het wel fijn als je zelf ook nog een stukje eigen leven hebt.

Lijkt me dus zinvol om even voor je / jullie zelf op een rijtje te zetten wat je precies wilt voor je kind qua opgroeien, wat je wilt voor jezelf nu, de komende jaren en in de toekomst en dat je daar 1 en ander op aanpast.

Stoppen met werken kan je met een knip van je vingers in principe, maar als je je werk nu leuk vindt dan lijkt het mij zonde om dat weg te gooien om thuis de hele dag snotneuzen af te gaan vegen

**Geplaatst**: 21-01-15 10:33

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 10:33

Wat ouderschapsverlof betreft, een werkgever mag weigeren als jij meer dan 2,5 werkdagen per week ouderschaps verlof wilt. Wettelijk gezien heb je recht op een dag of 2 per week, meer mag maar in overleg met je werkgever. En deze heeft dan ook het recht niet akkoord te gaan met meer dan die dagen per week.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:40

Geplaatst: 21-01-15 10:40

Voor mezelf zou ik er niet aan moeten denken. Ik vind het echt een vooroorlogse oplossing om maar als vrouw thuis te gaan zitten met de kinderen, en de man de hele week aan het werk. Mijn vriend en ik zijn allebei universitair geschoold, hebben allebei een baan waar we voldoening uithalen, én ik verdien nog meer dan hij ook

. Ik zie dus echt geen enkele reden dat ik thuis moet gaan zitten verpieteren, en hij aan de slag blijft. Samen een kind, samen de leuke dingen, samen de lastige dingen delen.

Maar als een ander er wel gelukkig van wordt, moet je dat vooral doen. Iedereen is op z'n eigen manier gelukkig en kiest z'n eigen weg in het leven.

Nomineer dit bericht ×