Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-01-15 20:55

Geplaatst: 05-01-15 20:55

Gucci_ schreef:
demo_love schreef:
Ik had dit topic een weekje geleden al gezien, maar ik wil nu toch even reageren.

Zelf ben ik vrij introvert en op de middelbare school voelde ik me nooit eenzaam. Ik had wel vrienden, hoewel ik buiten school meestal niet met hen omging, alleen met verjaardagen of eens een filmavondje. Ik werkte hard en haalde goede cijfers. Ik was happy. Sinds ik van de middelbare school af ben, heb ik het gevoel helemaal alleen te staan. Ik heb geen close vriendinnen. Er zijn best mensen met wie ik omga en tijdens vakken kan ik soms ook wel een klik hebben en lol maken, maar dan is het oud en nieuw en niemand wenst me een gelukkig nieuwjaar. Als ik wat stuur, krijg ik ook wel wat terug, maar anderen denken gewoon nooit eens aan mij. En dan zie je op facebook foto's van 'jouw' vriendengroepje van de middelbare school, die een nieuwjaarsmeeting houden en mij niet uitnodigen. Dat steekt me behoorlijk.

Op dit moment ben ik thuis thuis nog het gelukkigst, gewoon met m'n ouders en m'n paard. Dan mis ik ook geen contacten, maar het is 'normaal' om als kind je ouders te overleven, dus ik zal toch ergens anders contacten (van waarde) moeten gaan vinden ooit.

Dit herken ik helemaal!
Zelf mis ik het ook wel die tijd toen ik nog op de middelbare school zat. Alsof alles veel leuker was, was altijd bezig met leren en paarden, iedereen vond mij wel leuk en aardig.

Ik voelde mij gisteren en zaterdagavond echt slecht, op dat soort momenten heb ik het even helemaal gehad... Ik ben er wel mee naar de dokter gegaan, 2 weken geleden ging het ook weer slecht, en van kerst tot zaterdag dus, ging het weer heel goed. Zo gaat het al maanden lang... Ik kon pas bij een psycholoog terecht over 4 weken. Maar het ligt er niet echt aan dat ik mij eenzaam voel denk ik. Het eerste wat ik noemde in dit topic, ik kan iemand niet vergeten, daar ben ik vaak depressief over. Mijn ouders begrijpen niet echt waarom. Ik ben pas laat begonnen met daten enzo en vaak teleurgesteld, nooit geen klik enzo. En een keer wel, maar is niets geworden en dat kan ik niet vergeten, ik ben gewoon misbruikt zeiden mijn ouders toen ik het ze vertelde... Ik wou dat ik nooit aan mannen begonnen ben. Zoals ik net zei op de middelbare school was het veel leuker, bezig met school en paarden, wou dat ik weer terug kan naar die tijd.

Helemaal eens!
Echt depressief ben ik er normaal niet van, soms wel zo'n zwak momentje, bijv. in de kerstvakantie. Aan de andere kant heb ik ook geen behoefte aan uitgaan en drukte, maar alleen zijn is ook niks.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-01-15 14:36

Geplaatst door de TopicStarter : 07-01-15 14:36

Tamadine schreef:
Maar waarom kan je niet 'terug naar die tijd'? Natuurlijk kan je in leeftijd niet terug, maar paarden zijn toch wel te regelen dat je ergens lekker bezig kan zijn. En waarom ga je bijv niet een opleiding doen of iets? Of zoek nog een andere hobby of iets vrijwillig. Dan neem je je leven weer een beetje in eigen hand. Doe dingen die je leuk vind, ga zorgen dat je zelf weer iets beter in je vel gaat zitten en dan komen de vriendschappen ook vanzelf wel, echt waar.
Heb je al eventueel voor iets homeopatisch gegeten voor je down gevoel?

Dat is soms wel moeilijk, heb vaak dagen dat ik me zo slecht voel dat ik helemaal geen zin heb in paarden, school of andere leuke dingen. Er is iets wat ik niet kan vergeten/los kan laten en de tijd gaat zo snel, daar kan ik niet tegen.
Ik durf eigenlijk ook geen relatie aan te gaan, erg bang om weer verlaten te worden. Daarom zei ik ook wou dat ik weer terug kon in de tijd. Als ik bijvoorbeeld met iemand aan mailen ben, die mij heel leuk lijkt en dan hoor ik twee dagen niets, dan voel ik mij meteen rot en denk ik, hij wil mij niet meer. Maar zo doen mensen heel vaak als ze je nog niet kennen, maar mensen die mij echt kennen reageren altijd wel.
Bedoel je homeopathisch tegen het down gevoel of dat het gevoel veroorzaakt heeft?

**Geplaatst**: 07-01-15 14:43

Geplaatst: 07-01-15 14:43

Misschien een bokt-meeting organiseren van gelijkgestemden bij jou in de buurt? Of in ieder geval gezellig mailen (iets meer privé) met elkaar? Want als je je niet goed voelt, kom je soms in een neerwaartse spiraal terecht. Want als iemand depri is, trekt dat niet zo makkelijk andere mensen aan. Terwijl iemand die rechtop en lachend rondloopt, veel eerder mensen aantrekt. Hoe oud is je zusje? Ik hoop dat je haar snel weer meer kunt zien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-01-15 15:02

Geplaatst door de TopicStarter : 07-01-15 15:02

Dat klopt, misschien is dat ook wel een beetje de reden dat die ene vriendin niet meer verder wilde, zij was altijd vrolijk en had waarschijnlijk geen behoefte om dan met mij te praten. En zo te lezen is het normaal dat vrienden komen en gaan, maar bij mij komen er geen nieuwe voor in plaats... Mijn zusje is nu twee. Een van de redenen was dat ze bang waren voor een slechte hechting ofzo, misschien heb ik daar nu ook last van, dat ik bevestiging zoek bij andere mensen.
Ik weet niet of mailen helpt, soms stuur je elkaar hele lange mails en dan laat die ene opeens niets meer horen...

**Geplaatst**: 08-01-15 17:21

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 08-01-15 17:21

Na twijfel toch maar even reageren hier.

Herken me in veel verhalen hier, ook in die van TS. Dat van Facebook dacht ik een tijd geleden ook, maar ben er inmiddels gelukkig achter dat de helft ervan overdreven of aandacht zoeken is. Scheelt wel een stuk nu ik me daar niet meer druk om maak.

Verder gaat het allemaal met ups en downs inderdaad, waar ik wel van baal is dat ik soms zo'n moment heb dat ik er heel graag met iemand over zou willen praten (zoals nu al sinds een paar dagen), maar die zijn er dan gewoon niet. Waardoor ik me dan weer meer down ga voelen.
En ik vind het persoonlijk niet zo'n fijn idee om het hier openbaar details op internet te zetten...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-15 22:48

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-15 22:48

Ik ken jou nog wel van het kleine pony topic, dat is lang geleden

Oke, snap ik dat je niet alles op internet wilt zetten. Doe ik vaak wel, soms te snel zonder er goed bij na te denken

**Geplaatst**: 15-01-15 00:11

Geplaatst: 15-01-15 00:11

Gucci_ schreef:
Ik ken jou nog wel van het kleine pony topic, dat is lang geleden
Oke, snap ik dat je niet alles op internet wilt zetten. Doe ik vaak wel, soms te snel zonder er goed bij na te denken

Echt? Wat toevallig! :))

Ik schrijf zelf alles op in een boekje, helpt altijd wel maar het is soms wel jammer dat dat ding niet terug praat.

**Geplaatst**: 15-01-15 18:16

Geplaatst: 15-01-15 18:16

Ik lees hier al een tijdje mee en nu toch maar eens besloten ook een post te plaatsen

Ik herken veel wat hier gezegd word van vroeger. Een echte oplossing is er niet, ik denk dat het een fase is in je leven. De fases komen en gaan, net als vriendschappen.

Ikzelf ben afgelopen jaar naar Frankrijk verhuisd. Een heel bewuste keuze maar ik voel me hier ook wel eens eenzaam! Door de taal is echt vrienden maken erg lastig en ik mis het wel om gewoon eens een dagje wat te gaan doen met iemand. Dat is er nu gewoon niet. Een kort oppervlakkig gesprekje en dan houd het op. Gelukkig wel een lieve vriend ontmoet hier, maar die zie ik ook alleen in het weekend.

Wel lees ik dat veel mensen het niet leuk vinden om alleen op vakantie te gaan. Wat ik altijd deed was op werkvakantie gaan of een vakantie boeken bij een reisorganisatie met leeftijdgenoten.
Zelf ga ik het ook gaan aanbieden dat er gewoon eenlingen kunnen komen. Sowieso maar 2 paarden dus kan niet meer mensen mee op tocht nemen

En wat er gezegd word op fb is helemaal waar! Schijn bedriegt! Dus hang je daar niet aan vast hoor!

**Geplaatst**: 15-01-15 22:38

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 15-01-15 22:38

Dat is wel een leuk initiatief Leonie!

Vakanties heb ik zelf nooit zo'n last van, heb een paard en daardoor geen mogelijkheid tot vakantie.
Met andere dingen ga ik juist vaak liever in m'n eentje, ik ga graag naar theater en dan juist alleen.

Maar gewoon gezellig filmavondjes met vrienden of dat soort dingen mis ik dan weer wel regelmatig, gebeurd af en toe wel maar op de een of andere manier duurt het soms maanden om dat af te spreken.

En een tijdje terug is er helaas in mijn omgeving weer gebleken dat mensen vaak zo dubbel zijn als wat, dus sindsdien ben ik de laatste weken weer een stuk voorzichtiger met wie ik omga of in de buurt laat komen. Helpt wat dat betreft ook niet echt mee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-01-15 00:44

Geplaatst door de TopicStarter : 16-01-15 00:44

Ik schrijf ook vaak dingen op in een boekje, maar nooit niet hoe ik mij voel, dat vertel ik liever aan iemand, dat lucht voor mij eerder op.

Alleen op vakantie wil ik wel een keer, maar zie er zo tegen op. Als je met iemand gaat die je al goed kent, dan is dat leuker. Ik voel mij bij veel mensen altijd ongemakkelijk in het begin.

Dat herken ik wel, als mensen zich eerst anders voordoen, eerst aardig zijn en dan opeens niet meer... Is inderdaad niet goed voor het vertrouwen.

**Geplaatst**: 19-02-15 00:28

Geplaatst: 19-02-15 00:28

Het is wel erg stil geworden hier, hoe is het met iedereen?

**Geplaatst**: 20-02-15 19:08

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 20-02-15 19:08

Nog steeds een beetje eenzaam ^_^. Inmiddels wel weer een eigen kamer gevonden, dat scheelt. Maar ik ben werkeloos momenteel en dan is het lastig je dag in te vullen en je nuttig te voelen. Ik studeer nog wel hoor, maar dat is ook niet zo'n sociale aangelegenheid met maar 1x in de week college.

**Geplaatst**: 20-02-15 20:36

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 20-02-15 20:36

Hier helaas ook het geval, heb van de zomer wel iemand leren kennen, maar dit zit op dit moment helaas met zichzelf in de knoop.

Ik zag dat je even oud bent als ik en Deventer is ook niet zo ver van Nijverdal..........

Nomineer dit bericht ×