Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-10-14 16:49

Geplaatst: 09-10-14 16:49

Mijn dochter is 6 en weet al hoe een merrie zwanger wordt.... en als ze vragen waar maandverband voor is, dan is dat omdat mama ongesteld is. Wat het precies is weten ze niet, maar dat zal zo langzamerhand vanzelf komen. Dus met 9 of 10 jaar zal het vast wel al ter sprake gekomen zijn, het is namelijk heel normaal... als een hond loops is, een paard hengstig, een pony gedekt, al die voorbeelden zijn heel handig te gebruiken en kinderen nemen het pas op als ze het zelf van belang vinden

**Geplaatst**: 09-10-14 16:50

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 16:50

Mijn ouders hebben me nooit bewust ingelicht over het reproductieve systeem van vrouwen en mannen, maar ik was zelf heel nieuwsgierig en ben gewoon gaan doorvragen. Heb ooit een keer toen ik op de schommel zat mijn vader (per ongeluk natuurlijk) een trap in zijn ballen gegeven en toen was ik wel heel benieuwd waarom dat nou zo veel pijn deed :')

**Geplaatst**: 09-10-14 16:54

Geplaatst: 09-10-14 16:54

safina schreef:
Als kinderen niet over zoiets willen praten, lijkt me eerder een kwestie van hoe spastisch en ingewikkeld hun ouders met zoiets doodgewoons omgaan, dan dat ze er geen interesse in hebben.

Reeds in dit topic zijn er al voorbeelden gegeven dat dit gewoon onjuist is. En meer woorden ga ik er dan ook niet meer aan vuil maken. Ik vind het nl. tamelijk onbeschoft om een oordeel te gaan vellen over de gemoedstoestand van de ouders/kinderen die je niet eens kent, terwijl er tig redenen kunnen zijn dat het kind aangeeft het (nog) niet te willen weten.

**Geplaatst**: 09-10-14 16:58

Geplaatst: 09-10-14 16:58

Ik heb trouwens bij een meisje van 11 heel veel vragen moeten beantwoorden over zoenen, opwinding en seks enzo, daar was ze toen heel erg mee bezig, deed zich ook altijd voor als 15 jarige. Die was nog niet ongesteld, een en ander loopt dus ook niet altijd synchroon. Moeder was er trouwens ook heel jong bij.

Ik ben trouwens ook voorstander van gewoon doorlopend beetjes info en openheid en niet het op een specifiek gesprek erover aan laten komen.

**Geplaatst**: 09-10-14 17:00

Geplaatst: 09-10-14 17:00

lideli schreef:
Mij is helemaal niks verteld...
Totdat ik het ineens was

same here

**Geplaatst**: 09-10-14 17:01

Geplaatst: 09-10-14 17:01

billionache schreef:
Ik wist het van een vriendinnetje. Die was al ongesteld met 8 jaar en maakte er dan ook een drama van, liep tijdens haar ongesteldheid met d'r zakje maandverband rond te paraderen en zeuren. Wist ik veel

Oh my god, aan 8 jaar al! Ik was bijna het dubbele, was hier heel laat in.

Hier enkel de uitleg gehad op school, niet van thuis uit. Is trouwens iets waar ik met mijn ouders nooit over heb willen praten.

**Geplaatst**: 09-10-14 17:03

Geplaatst: 09-10-14 17:03

Sammie schreef:
Wat voor risico loop je in hemelsnaam als je te laat bent? Ik heb nog nooit gehoord van een meisje die opgenomen moest worden in een psychiatrische instelling omdat ze opeens bloed in d’r onderbroek vond.

Ik heb zelf het idee dat de gevolgen van zomaar bloed vinden zonder te weten wat het is vele malen ongezonder en nadeliger is voor een kind dan een neutraal verhaaltje over de werking van het lichaam dat ze niet interessant vindt.

En 'opgenomen in een psychiatrische instelling' lijkt me niet bepaald de maatstaf van wat nog ok is.

**Geplaatst**: 09-10-14 17:14

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 17:14

Vind ik ook, shadow, bloed is altijd eng, helemaal als je niet begrijpt hoe het komt. Vertellen dat het een keer gaat komen is dus wel zo handig. Ook als het niet in detail gaat. Maar gewoon dat ze het weten. Ergens in hun achterhoofd opslaan. Scheelt een hoop schrik en schaamte.

**Geplaatst**: 09-10-14 17:31

Geplaatst: 09-10-14 17:31

Sammie schreef:
safina schreef:
Als kinderen niet over zoiets willen praten, lijkt me eerder een kwestie van hoe spastisch en ingewikkeld hun ouders met zoiets doodgewoons omgaan, dan dat ze er geen interesse in hebben.

Reeds in dit topic zijn er al voorbeelden gegeven dat dit gewoon onjuist is. En meer woorden ga ik er dan ook niet meer aan vuil maken. Ik vind het nl. tamelijk onbeschoft om een oordeel te gaan vellen over de gemoedstoestand van de ouders/kinderen die je niet eens kent, terwijl er tig redenen kunnen zijn dat het kind aangeeft het (nog) niet te willen weten.

Ik vraag me af of je me goed begrijpt. Ik vel geen oordeel en al helemaal niet over de gemoedstoestand van een bepaalde ouder of een kind (van wie dan eigenlijk?) Ik schrijf op hoe mij lijkt dat dat soort dingen in het algemeen werken.

Het lijkt mij eerder een kwestie van de manier waarop ouders het aanpakken. Die indruk heb ik, mede omdat er zo gefocust wordt op " het moment" waarop "het gesprek" gevoerd wordt. Jij denkt dat kinderen andere redenen kunnen hebben om er niet over te willen praten. Dat ben ik helemaal met je eens. Er kunnen ook best andere redenen zijn.

Maar ik denk niet dat er een bepaalde leeftijd is waarop een kind pas klaar is voor dit soort onderwerpen. Wel denk ik dat je de manier waarop je kinderen hierover vertelt goed moet aanpassen bij hun ontwikkelingsfase. Ik denk dat een kind van 6 nog weinig kan met concepten als zwellichamen, vaginaal vocht, eisprong, hoe maandverband werkt etc. Maar bij een 12 jarige beperk je je verhaal natuurlijk ook niet meer tot "als pappa en mamma elkaar heel lief vinden groeit er een baby in de buik van mamma."

Ik heb altijd een beetje medelijden met die kinderen die op een dag aan tafel geroepen worden en met hun moeder of vader zo'n boek moeten doorbladeren met plaatjes en daar dan zo'n stuntelige uitleg bij krijgen. En dat dan opeens al die onderwerpen besproken moeten worden waarvan pa en ma altijd zeiden:"dat vertellen we nog wel als je later groot bent". Ik ben blij dat dat mij nooit gebeurd is en dat mijn ouders van jongs af aan over dat soort dingen hebben gepraat op een manier die bij mijn ontwikkeling paste.

**Geplaatst**: 09-10-14 17:35

Geplaatst: 09-10-14 17:35

safina schreef:
Ik vraag me af of je me goed begrijpt. Ik vel geen oordeel en al helemaal niet over de gemoedstoestand van een bepaalde ouder of een kind (van wie dan eigenlijk?) Ik schrijf op hoe mij lijkt dat dat soort dingen in het algemeen werken.

Het lijkt mij eerder een kwestie van de manier waarop ouders het aanpakken. Die indruk heb ik, mede omdat er zo gefocust wordt op " het moment" waarop "het gesprek" gevoerd wordt. Jij denkt dat kinderen andere redenen kunnen hebben om er niet over te willen praten. Dat ben ik helemaal met je eens. Er kunnen ook best andere redenen zijn.

Maar ik denk niet dat er een bepaalde leeftijd is waarop een kind pas klaar is voor dit soort onderwerpen. Wel denk ik dat je de manier waarop je kinderen hierover vertelt goed moet aanpassen bij hun ontwikkelingsfase. Ik denk dat een kind van 6 nog weinig kan met concepten als zwellichamen, vaginaal vocht, eisprong, hoe maandverband werkt etc. Maar bij een 12 jarige beperk je je verhaal natuurlijk ook niet meer tot "als pappa en mamma elkaar heel lief vinden groeit er een baby in de buik van mamma."

Ik heb altijd een beetje medelijden met die kinderen die op een dag aan tafel geroepen worden en met hun moeder of vader zo'n boek moeten doorbladeren met plaatjes en daar dan zo'n stuntelige uitleg bij krijgen. En dat dan opeens al die onderwerpen besproken moeten worden waarvan pa en ma altijd zeiden:"dat vertellen we nog wel als je later groot bent". Ik ben blij dat dat mij nooit gebeurd is en dat mijn ouders van jongs af aan over dat soort dingen hebben gepraat op een manier die bij mijn ontwikkeling paste.

Toen ik zes was las ik het boek 'geboren worden', een boek vol interessante plaatjes van baarmoeders, baarmoederwanden, embryo's, spermacellen en andere mooie dingen. Ik ging de embryo's natekenen en mijn oma het boek voorlezen (met dingen als vagina en penis en placenta). Mijn oma schrok zich rot :')

**Geplaatst**: 09-10-14 18:19

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 18:19

Ik wist al vrij snel wat het allemaal betekende...

Zo heb ik eens kei hard door een supermarkt geroepen bij het maandverbandjes schap maaaammm bloeit jouw muis weer :')

**Geplaatst**: 09-10-14 18:25

Geplaatst: 09-10-14 18:25

Safina: ik wou het ook absoluut niet weten; niet toen ik 8 was, niet toen ik 12 was. Mijn arme ouders hebben hun best gedaan, maar ik stopte mijn vingers in de oren en liep weg. Nou dan ben je uitgel*ld als ouders

Mijn ouders deden altijd heel normaal erover, maar op de een of andere manier wou ik het gewoon niet horen of zien.

**Geplaatst**: 09-10-14 18:37

Geplaatst: 09-10-14 18:37

vuurneon schreef:
Safina: ik wou het ook absoluut niet weten; niet toen ik 8 was, niet toen ik 12 was. Mijn arme ouders hebben hun best gedaan, maar ik stopte mijn vingers in de oren en liep weg. Nou dan ben je uitgel*ld als ouders Mijn ouders deden altijd heel normaal erover, maar op de een of andere manier wou ik het gewoon niet horen of zien.

Maar werd er op andere momenten dan ook niet over gepraat? Bijvoorbeeld je ouders tegen elkaar? Je moeder met vriendinnen? Liet je moeder zich wel eens ontvallen dat ze ongesteld was?

Of stak je dan ook meteen je vingers in je oren?

**Geplaatst**: 09-10-14 18:51

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 18:51

Wat ik hier al eerder schreef.Ik heb alles aan mijn dochters uitgelegd,heel duidelijk.2 boeken erover gekocht,maar ze willen er niets van weten.Ze zijn in ontkenning.Ze zijn 12 en 13.

**Geplaatst**: 09-10-14 18:57

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 18:57

Als ze maar weten dat ongesteldheid een keer komen gaat. Als je het uitgelegd hebt is het toch prima? Het hoeft toch geen terugkerend gesprek van de dag te zijn?

**Geplaatst**: 09-10-14 19:04

Geplaatst: 09-10-14 19:04

ik was redelijk normaal denk ik ( 11 jaar ).
Mijn moeder was ook heel open in zulk soort dingen
daar was ik ook heel blij mee, ik kon allerlei vragen
stellen toen ik eindelijk ongesteld werd was het voor
mij het gewoonste van de wereld

**Geplaatst**: 09-10-14 19:09

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 19:09

Ik was in groep 8 ongesteld.
Ben daar niet echt op voorbereid.
Mn moeder was zelf al in de overgang.
Dus kreeg 1 inlegkruisje mee.
Na een half uurtje al doorgelekt.
Gelukkig had mn oppas me toen opgevangen, die had zelf drie dochters.
Tijd vliegt wel voorbij trouwens.
Ben 20 ondertussen en voelt alsof t pas kort geleden was:)

**Geplaatst**: 09-10-14 19:20

Geplaatst: 09-10-14 19:20

Mijn dochtertje riep met 3 jaar ook hard door de supermarkt bij het maandverbandvak: MAMA-LUIERS!!! :')

**Geplaatst**: 09-10-14 19:34

Geplaatst: 09-10-14 19:34

Mijn dochter van toen 4 bij de kassa.Mama heb je de tompoezen voor je bloedje(zo werd dat vroeger genoemd toen ze klein was)Tompoezen/tampons.

Laatst bijgewerkt door Britta31 op 09-10-14 19:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-10-14 19:35

Geplaatst: 09-10-14 19:35

Weet je wat leuk is, als je moeder over je zusjes ongesteldheids gejank begint terwijl haar vriendje er naast zit. Priceless.

(Ze is 16)

**Geplaatst**: 09-10-14 19:37

Geplaatst: 09-10-14 19:37

safina schreef:
vuurneon schreef:
Safina: ik wou het ook absoluut niet weten; niet toen ik 8 was, niet toen ik 12 was. Mijn arme ouders hebben hun best gedaan, maar ik stopte mijn vingers in de oren en liep weg. Nou dan ben je uitgel*ld als ouders Mijn ouders deden altijd heel normaal erover, maar op de een of andere manier wou ik het gewoon niet horen of zien.

Maar werd er op andere momenten dan ook niet over gepraat? Bijvoorbeeld je ouders tegen elkaar? Je moeder met vriendinnen? Liet je moeder zich wel eens ontvallen dat ze ongesteld was?

Of stak je dan ook meteen je vingers in je oren?

Ik liep accuut weg of stak mijn vingers in de oren of een combi ervan :')

Eigenlijk durf ik nog niet eens zo heel lang (net een paar jaar) tegen mijn ouders te zeggen dat ik bv erge krampen heb en ongesteld moet worden, terwijl ik al ruim 17 jaar maandelijks ongesteld ben. Met vriendinnen sprak ik er wel over (dus ik pikte de voorlichting op die zij kregen) maar met ouders? Echt nie :Y)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-14 19:44

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-14 19:44

SharonIndezz schreef:
Ik wist al vrij snel wat het allemaal betekende...

Zo heb ik eens kei hard door een supermarkt geroepen bij het maandverbandjes schap maaaammm bloeit jouw muis weer

sorry moet hier echt van lachen.

Nou toevallig was er vandaag een goed moment, zo tussen neus en lippen door hahaha. Het ging erover waar ze het met vriendinnetjes allemaal over had en toen begon ze te grinniken. Toen heb ik gevraagd of ze wist wat ongesteldheid was maar daar had ze nog niets van gehoord. Heb dus jullie verhalen erbij genomen en in jip en janneke taal verteld hoe dat gaat en wat ze kan verwachten. Ze wil hier over nadenken en vroeg dat als ze vragen erover had ze die dan mocht stellen.

**Geplaatst**: 09-10-14 19:52

Geplaatst: 09-10-14 19:52

vuurneon schreef:
Ik liep accuut weg of stak mijn vingers in de oren of een combi ervan
Eigenlijk durf ik nog niet eens zo heel lang (net een paar jaar) tegen mijn ouders te zeggen dat ik bv erge krampen heb en ongesteld moet worden, terwijl ik al ruim 17 jaar maandelijks ongesteld ben. Met vriendinnen sprak ik er wel over (dus ik pikte de voorlichting op die zij kregen) maar met ouders? Echt nie

Dat heb ik ook wel gehad, maar vanaf een jaar of 11/12. Toen wilde ik niet meer over dat soort dingen praten met mijn ouders. Toen haalde ik de voorlichtingsboeken wel stiekem uit de kast om te lezen, maar ging er niets over vragen aan mijn ouders. Samen lezen met mijn moeder was echt geen optie! De badkamerdeur bleef ook op slot en ik wilde privacy (want ik kreeg borsten). Ik snap dus ook niet dat ouders er dan pas over beginnen. Ik ken maar weinig pubers die daar dan nog trek in hebben.

**Geplaatst**: 09-10-14 20:05

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 20:05

Ik was echt veel jonger, begon al preuts te worden vanaf jaartje 7/8 incl 'ik wil niet eens weten hoe baby's gemaakt worden en daarmee klaar!'. Terwijl ik ben opgegroeid met een zus die al ongesteld was voordat ik überhaupt geboren was en mijn zus maakte alles bespreekbaar en heeft nog nooit de badkamer deur op slot gedraaid :')

. Neemt niet weg dat ik op de basisschool gelukkig wel biologieles kreeg (ik schaamde mij al in de dierentuin als de apen elkaar weer besprongen als mijn ouders erbij waren, zo erg was het :')

)

**Geplaatst**: 09-10-14 20:08

Geplaatst: 09-10-14 20:08

Bij ons in huis is menstruatie iets heel normaals en mijn kinderen zijn pas 3 en 5. Zelden dat ik "alleen" naar het toilet ga en dan zien ze weleens iets en moet ik wat uitleggen als ze ernaar vragen.
Dus laatst zei mijn dochter van 3 tegen mijn moeder: het duurt wat langer met mama op de wc, want ze is ongesteld!
Ze heeft geen idee wat het is, maar wel dat er soms wat bloed in een ongesteldsverband (zoals zij het noemt) zit als je vrouw bent. Evenals mijn zoon.

Nomineer dit bericht ×