Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
.
Citaat:Daarom stel ik me nu zo op naar hem toe, laat het hem maar een keer voelen.
Jannepauli schreef:Citaat:Daarom stel ik me nu zo op naar hem toe, laat het hem maar een keer voelen.
and.. how is that working for you?
Oftewel: En ....heeft het je wat opgeleverd deze houding? Je topic doorlezend zou ik zeggen van niet. En de enige die dat kan veranderen ben JIJ. Door niet op alle slaken zout te leggen, door je positiever op te stellen en wat cooperatiever te zijn. De beledigde partij te zijn, je eigen gelijk véél beter te vinden .. daarmee gooi je alleen maar olie op het vuur. En wie is er de dupe? Je moeder. En jij hebt alleen maar een zinloze ruzie met je broer.
Come on, every situation needs a hero - let it be you!








pmarena schreef:Ik zou het lekker laten rusten, handen er compleet vanaf trekken, met interesse (en popcorn...) volgen hoe het zich allemaal verder ontwikkelt en aan dit hele gebeuren rondom verhuis-beslommeringen gewoon geen woord meer vuil maken: dat is nu tussen haar en jouw broer, zoals ze wil
Laat moeders maar naar jou toe komen als ze toch bedenkingen krijgt, maar zelf totaal niet over beginnen, niet netig over doen, gewoon over alles dat met verhuizen te maken heeft heen praten en over gaan tot de orde van de dag zoals je voorheen ook deed

Jannepauli schreef:En de enige die dat kan veranderen ben JIJ.
Ik werd zo pissig toen, vroeg ook wanneer moet hij komen dan? Kreeg daar geen antwoord op, ze bleef daar overheen praten, dus bleef zeggen dat ik nog geen antwoord had gekregen, ik zei toen ook van als hij een paar uurtjes slaapt 's nachts verwacht je dan dat hij komt helpen? Nee ze wist heel goed dat hij druk was en veel werkte maar het ging er om dat hij het niet had gevraagd, wat een onzin zeg, je kan heel makkelijk even bellen en vragen of je wat kunt doen, tuurlijk dat kan iedereen, alleen heeft het niet zoveel zin om dat te doen als je van te voren weet dat je niet kunt helpen al wil je nog zo graag! Als je het zo goed weet hoef je het ook niet aan te halen lijkt mij! Toen werd het overlijden van mijn zus er nog even bijgehaald, kreeg een sneer dat ik mijn verdriet niet met mijn broer deelde, nee dat heb ik gedaan met mijn man, andere zus die inmiddels geëmigreerd is en een hele goede vriend en zijn vrouw. Ik heb gewoon nooit die band gehad met mijn broer, hij ook niet met mij. Ik heb vaak genoeg aan mijn moeder gevraagd hoe of wat maar ze zei elke keer weer joh je hebt genoeg gedaan bij Antoinette en het verhuizen van Petra, plus jullie zijn al zo druk en je doet al zoveel voor mij het is goed zo, maar dat wilde mijn schoonzus niet horen want dat zou moeders nooit zo zeggen, nee tuurlijk ik ga daar over liegen.. Ze wilde me ook nog even verbieden om te komen helpen tijdens de dag van het verhuizen zelf, ik moest me er vooral niet laten zien, pech heb het aan mijn moeder beloofd en dan doe ik dat ook, al moet ik me vol proppen met pijnstillers om de dag door te komen. 

ook al doe je het graag het is wel een last!