Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Dat werkt dus echt niet...
probeer dan maar eens uit te leggen dat hij niets uit de tas mag halen.
elenaMM77 schreef:voor het kostelijke vermaak nog maar eentje, uit een nog oudere doos..
dit verhaal is mij zo vaak vertelt door mijn vader en nog denk ik er met een glimlach aan terug.
Mijn vader had een vriendje Johan, of toen nog Johannetje natuurlijk zo op de lagere school leeftijd ergens eind jaren 50. Dat vriendenclubje was nogal van het kwajongensgehalte, met Johannetje voorop. Iets dat de school al een tijdje een doorn in het oog was (echt gewoon kwajongensstreken, niets 'onbeschofts of 'gevaarlijks').
op een dag besloten de 'heren' verstoppertje of tikkertje te gaan spelen. om goed buiten bereik te blijven klom Johannetje op het dak van de school.
Toen de bel ging dat de lessen weer begonnen was het wel duidelijk dat Johannetje gewonnen had natuurlijk. Maar het beviel hem er wel. Toen Johannetje niet in de les kwam en de Hoofdmeester toen vroeg waar hij was, was het groepje wel zo vriendelijk om de Meester te informeren dat Johannetje nog op het dak verbleef (ja, eerlijkheid duurt het langst natuurlijk).
Dus HoofdMeester naar buiten, roept omhoog:
Johan, kom onmiddellijk naar beneden!
waarop Johannetje tot veler vermaak roept:
As, je me nodig, dan kom je me maar hale!
-----
Volgens de school was het toen voor zowel
de school als voor Johannetje beter als Johannetje de school vroegtijdig zou verlaten
(wat hadden ze toch lieve bewoordingen voor van school gekieperd worden)..
Johannetje is later uitgegroeid tot een verantwoordelijke volwassen man, maar dit is een van de verhalen die tot op de dag van vandaag gedeeld wordt binnen de familie
. die heeft toen in paniek alles afgebeld(nog geen internet toen) om te vragen of het giftig was haha. Het was gelukkig niet giftig
.
) broek om mijn enkels. Ik ben dus al hinkend met half opgehesen broek achter mijn naakte dochter aan gerend die zich verstopt had tussen een van de kledingrekken, ondertussen mijn zoon overtuigend zich niet óók uit te kleden. Het duurde even voor ik haar gevonden en aangekleed had, maar ik hoef er vast niet bij te vertellen dat we dus nooit meer naar deze winkel gaan..
En, zat hij er nog?
heel zijn kamer muur vol gekladderd met wasco krijt

Dus wij na de pauze voetje voor voetje naar het lokaal toe en trots vertellen dat er echt wel heel veel voetjes in de gang passen en dat we dat net hadden geprobeerd! Natuurlijk waren we veel te laat en moest ik met mijn rug naar de klas zitten