Nikass schreef:Ik dacht dat jij het asociaal vond, Netje, als wij wel thuis zijn maar niet open doen. Maar nu adviseer je de bel uit te zetten, dus je vindt het wel okee?
Fiffill, misschien zit ik wel op de bank naar een spannende film te kijken, of misschien verrek ik van de pijn in mijn rug en kan ik moeilijk op staan. Daar kan jij niet over oordelen en als je als collectant (niet jij persoonlijk) mij ziet zitten dan sta je toch op zijn minst in mijn tuin naast het pad naar de voordeur en dan vraag ik me af wat je daar te zoeken hebt?
Zoals ik zei ligt het aan de manier waarop... je merkt namelijk echt wel verschil. Ik heb ook wel mensen gehad die om bepaalde redenen (bijv last van hun been) niet op konden staan, die communiceren dan nog wel op een vriendelijke manier met je.
Dat is echt merkbaar anders dan iemand die chagrijnig naar het raam loopt, je aankijkt alsof je een stuk oud vuil bent en je vervolgens wegwuift.
Ik weet niet hoe jouw huis eruit ziet maar waar ik loop zit de voordeur naast een gigantisch woonkamer raam dus als je alleen al aan komt lopen zie je iemands complete woonkamer (tenzij er natuurlijk gordijnen/vitrage oid hangt - ik spiek zelf nooit naar binnen, als in ik doe geen extra moeite om als ik voor de deur sta bij iemand naar binnen te gaan staan gluren. Dat vind ik niet netjes).
Sorry hoor, maar als je hier over straat loopt en je kijkt richting een huis zie je zo mensen zitten in de woonkamer. Hoe kun je nou niét zien of er iemand thuis (woonkamer) is als je naar de deur loopt? Moet je dan maar naar de grond kijken?

. Maar dat heeft zo zijn redenen
. Bij mn ouders stonden ze wel vaak aan de deur (sorry geen interesse, doeiii *gooit deur dicht*). Zwaar irritant die mensen die je een geloof of zieke afrikaantjes komen opdringen.
Dan zeg ik altijd maar dat we dus niet geïnteresseerd zijn en doe ik de deur dicht.