Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-07-14 11:59

Geplaatst: 09-07-14 11:59

Winged schreef:
friesam schreef:
Had allemaal veel slechter af kunnen lopen en er zijn mensen die het veel slechter hebben.

Ja maar toch Klote is het wel, maar je lijkt wel super sterk in je schoenen te staan

Heb er nog nooit zo over nagedacht (Brabantse nuchterheid?) en dat heeft nog nooit iemand tegen me gezegd.

**Geplaatst**: 09-07-14 12:52

Geplaatst: 09-07-14 12:52

Pantykous schreef:
Zit al jaren op bokt, post niet veel maar lees veel. Als ik dan zie zo van de posts hoe Suzanne F. zich heeft 'ontwikkeld'.. Nou daar moet je wel ballen voor hebben! Vind dat echt super goed.

Wat lief! Dank je wel! Ik ben ook erg veranderd en gegroeid als persoon. Ik denk dat je soms eerst helemaal afgebroken moet zijn om weer als nieuw persoon te kunnen beginnen/groeien.
Dingen gebeuren niet voor niks. Soms is het moeilijk om de reden ervan te begrijpen en dat moet je ook niet willen begrijpen maar vaak zie je achteraf pas waar het nodig voor is geweest.

**Geplaatst**: 09-07-14 13:29

Geplaatst: 09-07-14 13:29

Wendy schreef:
En op mij komt jouw reactie weer denigerend over, omdat ik ondanks mijn gezonde levensstijl (hoezo is dat ineens een criterium ) bewust de keuze maak om niet aan kinderen te beginnen. En ik mij daar juist weer regelmatig over moet verdedigen en met de meest onzinnige argumenten om de oren word geslagen daarover.
Waarom is het "zonde" om het niet te overwegen? Dan ga je er vanuit dat het een toegevoegde waarde heeft voor kind en ouder dat het kind er is. Ik denk juist dat mensen daar veel kritischer mee om zouden moeten gaan. Maar goed, dat is mijn mening en ik heb recht op mijn mening.
Net zoals jij recht hebt op de jouwe (waarmee je dus mensen zoals ik kunt kwetsen!), een Geerte op de hare.

Zeg ik dat het zonde is om het niet te overwegen als je het niet wil?
Lezen is schijnbaar lastig.

Friesam, diep respect voor jouw positieve visie.

**Geplaatst**: 09-07-14 13:43

Geplaatst: 09-07-14 13:43

upendo schreef:
Zeg ik dat het zonde is om het niet te overwegen als je het niet wil?
Lezen is schijnbaar lastig.

Ja, dat schreef je. Gisteren om 23.35 uur.

**Geplaatst**: 09-07-14 13:54

Geplaatst: 09-07-14 13:54

Het leven gaat ontzettend snel, ongeacht leeftijd,ik woon samen sinds mijn 16e met mijn man, opleiding afgerond in 2005 en momenteel ben ik (bewust) fulltime huisvrouw. Ik hoop volgend jaar als ons jongste naar de basisschool gaat een baan te vinden.
Ik ben 27 jaar,getrouwd en moeder van 4 kinderen.
Ik ben vorig jaar maart geopereerd na 7 jaar vage klachten te hebben gehad ( ik heb een cyste op mijn hersenstam).
Mijn lijf liet mij in de steek en ondanks dat het nog niet je van het is heb ik mijzelf voorgenomen dat ik na de operatie nog meer ga genieten van het leven dan wat ik/wij al deden.
Na mijn operatie ben ik weer met beide voeten op de grond gezet en wist ik weer,wie en wat er echt aan toe doen in het leven van mijn gezin en mijzelf.

Laatst bijgewerkt door Lay_D op 09-07-14 14:00, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-07-14 13:58

Geplaatst: 09-07-14 13:58

Wendy schreef:
upendo schreef:
Zeg ik dat het zonde is om het niet te overwegen als je het niet wil?
Lezen is schijnbaar lastig.

Ja, dat schreef je. Gisteren om 23.35 uur.

Nee hoor.
Ik schreef het voortbordurend op Phormicola die zei dat ze geen kinderen meer 'durft' te nemen na haar 30ste vanwege risico's.
Als ze ze niet wil respecteer ik dat volledig.

Lezen is moeilijk. Schijnbaar.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:03

Geplaatst: 09-07-14 14:03

upendo schreef:
Wendy schreef:

Ja, dat schreef je. Gisteren om 23.35 uur.

Nee hoor.
Ik schreef het voortbordurend op Phormicola die zei dat ze geen kinderen meer 'durft' te nemen na haar 30ste vanwege risico's.
Als ze ze niet wil respecteer ik dat volledig.

Lezen is moeilijk. Schijnbaar.

Laat lezen nog eens een belangrijk onderdeel van mijn vak zijn, en ik ben goed in mijn vak. Lezen is helemaal niet moeilijk voor mij.
Nadenken voordat je iets op internet kwakt is blijkbaar lastig voor jou -O-

En dan anderen ook nog verwijten dat ze een ander kwetsen met hun mening, terwijl je zelf precies hetzelfde doet.
Zoek eerst de oorzaak bij jezelf en kijk dan pas naar een ander.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:06

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 14:06

Dames... Vecht dit liever via PB uit...

**Geplaatst**: 09-07-14 14:09

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 14:09

Hele positieve vibe hier en dan gaan jullie zitten piemelen over wie er wel of niet begrijpend lezen heeft gehad op de lagere school. Dat je elkaar verkeerd begrijpt is een ding maar dan nog zo naar doen is niet echt relaxed.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:10

Geplaatst: 09-07-14 14:10

Ik vecht helemaal niks meer uit Winged, ik ben er wel klaar mee. Ik laat mezelf geen woorden toeschuiven die ik niet gezegd heb, als dat wel gebeurt ga ik het gesprek niet meer aan. Dus bij deze.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:16

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 14:16

Ik lees ook nergens dat upendo dat zo bedoelt... dus wellicht wordt een bericht (weer eens) anders opgevat dan hij bedoelt is. Maar laten we het hier gezellig houden...

Lay_d, ook pittig zeg dat je daar zo lang mee rondgelopen hebt!
Soms is het wel goed om met beide benen weer op de aarde landen

Suzanne, hopelijk bevallen je 30er jaren een stuk beter dan!

**Geplaatst**: 09-07-14 14:35

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 14:35

Miccamaaike, het was ook stom toeval dat we er in 2012 zijn achter gekomen,het is mijn behandelend neuroloog die erop stond dat ik een mri liet maken van mijn hoofd.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:46

Geplaatst: 09-07-14 14:46

Even de discussie over kinderlozigheid-wensen-etc. overslaand, even een reactie op de sterke vrouwen in dit topic!

Jaqueline_Y, heerlijk om te lezen. Geniet ervan

Friesam, dit heeft inderdaad niks te maken met 'jezelf zielig vinden'. Het is juist zo fantastisch om te lezen dat je van het leven geniet! Dat je dankbaar bent voor wat je hebt, dat je moeilijkheden je niet bitter hebben gemaakt (geloof me, dat doen ze met velen wel).

Pantykous, 'bereiken' is ook ontzettend subjectief. Dat is ook het mooie aan dit topic, je ziet hoe veel verschillende mensen hun leven invullen en verreiken. Je noemt je therapie: het überhaupt in therapie gaan, aan jezelf kunnen en willen werken, dat is iets wat weinig mensen bereiken, al hebben ze misschien wel een koophuis/ auto/ noem maar op. Je kunt trots op jezelf zijn, ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is

En zoals je zegt, nog tijd zat om te werken. Oh, en uiteraard succes met afstuderen!

Suzanne F., ben het helemaal met je eens wat betreft breken en opnieuw beginnen, en vaak achteraf pas zien wat het je gebracht heeft. Succes en geniet van wat het leven je brengt, ik wens je het allerbeste :))

Lay_D, wat een positieve kijk op het leven na je operatie, top. Hoop dat het voor jou en je gezin goed blijft gaan!

Dus wauw dames, jullie zojuist mijn dag nog beter gemaakt dan hij al was en me aan het denken gezet. Bedankt daarvoor!

---
Na een tijdje nadenken en deze post nog open hebben staan, nagedacht over mijn eigen situatie en hoe subjectief 'iets bereiken' dus is. Van te voren al mijn excuses voor dit stukje egopost, geen verplichting dit te lezen, maar misschien heeft iemand iets aan mijn persoonlijke kijk op de tijd 20-30 (of in mijn geval even 17-30, het moment van op mezelf wonen).

Er zullen er zat zijn die niet in mijn schoenen zouden willen staan: 21, geen 'thuisland' meer want ben de afgelopen 4 jaar voor studie/werk/onderzoek steeds tussen 4 landen heen en weer verhuisd. Geen auto, geen rijbewijs, geen relatie, geen huis, niet eens eigen meubels maar altijd weer in gemeubileerde kamer een 'thuis' proberen te maken. Huisje-boompje-beestje totaal niet in zicht, ik weet niet eens in welk land ik wil wonen. Depressief, ups en afschuwelijke downs, altijd weer af en aan met medicatie, maar therapie zet met zo veel verhuizen weinig zoden aan de dijk. Juist, maar wat dan wel?

Ik heb nu na 4 jaar keihard werken over 2 maanden een MSc. van een goede Britse universiteit, in een vak waar ik een enorme passie voor heb, terwijl mijn natuurkunde docent op de middelbare school zei dat ik het nooit zou maken in de natuurkunde/wiskunde. Ik ga hem fijn een kopie van mijn master scriptie sturen over numerisch modelleren

Ik houd van mijn werk als snowboard- en paardrijd instructrice en part-time-hobby-af-en-toe-geld-mee-verdienen "baan" als kunstenares, van in m'n uppie de wereld over reizen, van mijn over de wereld verspreide vriendengroep die ik geregeld zie omdat we elkaar altijd weer opzoeken, van mijn familie die me overal in steunt en ziet hoe ik gegroeid ben. In de (steeds frequentere :))

) 'ups' van mijn gemoedstoestand kan ik weer genieten van eten; 3 jaar geleden niet denkbaar. Ik vind het heerlijk om nu vanaf mijn kantoor aan de universiteit de bergen te kunnen zien en te weten dat ik hier in ieder geval voor korte tijd op mijn plek ben.

Dus ook al zullen velen denken "liever zij dan ik, ze gaat het 'huisje-boompje-beeste-kind' ideaal nooooit halen voor haar 30e", ik ben (in rationele momenten) blij met wie en waar ik in mijn leven ben. Het enige concrete doel wat ik heb is dat ik wil promoveren en voor m'n 26e 'Dr.' voor mijn naam wil hebben staan. Verder kan ik leven met de onzekerheid van welk land/ huis/ relatie/ kinderen?
Ik zal ooit heus wel een thuis vinden, en ooit heus wel een relatie, en ik zal me uit de depressie redden, het is al beter dan het vroeger was. Maar het hoeft niet NU, en dat is oké

**Geplaatst**: 09-07-14 14:52

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 14:52

Respect Drindl, respect.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:52

Geplaatst: 09-07-14 14:52

Veseosunce schreef:
Respect Dirndl, respect.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:52

Geplaatst: 09-07-14 14:52

Heel verhaal Dirndl!

Als ik het goed begrijp ben je nu dus 21 en heb je je Master op zak? Of lees ik dat verkeerd? Nog zeeen van tijd dus voor huisje boompje beestje, als je dat natuurlijk wilt. Ik heb mijn huidige vriend op mijn 27e leren kennen dus t zegt allemaal niets.

Vervelend dat je zo last hebt van downs. Hopelijk gaan de ups de bovenhand voeren voor je.

**Geplaatst**: 09-07-14 14:55

Geplaatst: 09-07-14 14:55

Suzanne F. schreef:
Ik denk dat je soms eerst helemaal afgebroken moet zijn om weer als nieuw persoon te kunnen beginnen/groeien.

Dit inderdaad. Hier vorig jaar compleet in het diepe gegooid, mijn zeer zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis is in 1 klap ingestort. Tot ongeveer september heb ik daar een beetje suffig naar zitten kijken (spreekwoordelijk dan) en vervolgens mijzelf toch weer een schop onder mijn hol gegeven. Een keer met iemand gepraat, de boel weer helder gekregen en inmiddels stapje voor stapje gewoon weer opbouwen. Ik ben er nog láng niet. Maar: Ik geniet wel weer van vanalles. En dat heb ik eigenlijk veel te lang niet gedaan...

**Geplaatst**: 09-07-14 15:07

Geplaatst: 09-07-14 15:07

Wat een hoop verschillende verhalen hier! Wel kinderen geen kinderen is een persoonlijke beslissing net zoals reizen..

Ik ben op jonge leeftijd mijn gezinssituatie kwijt en sindsdien wilde ik niets anders dan huisje-boompje-beestje.. Nu begin 20 alles op de rit behalve kids, lange tijd een wens. Lekker thuis met kids en nu het punt daar is dat het kan.. Ben ik erachter dat dit niet mijn ideaalbeeld is (misschien wel heimwee naar 'het verleden' )

Na lange tijd 'hikken' heb ik me over die gevoelens uitgesproken tegenover vriend. En wat blijkt, hij wil met alle liefde straks met kids lekker thuis zijn en het huishouden doen. En mij de kans geven om me te ontwikkelen en een baan te vinden waarin ik kan leren en reizen.

Ik had nooit verwacht dat ik op dit punt zal komen. En sindsdien ik die acceptatie heb vliegen de jaren voorbij.

De keuzes die je in deze leeftijd moet maken zijn bizar moeilijk.. Maar wat is het leven leuk!!! Ik geniet met volle teugen! Groomen op wedstrijden,verbouwen,voetbal kijken met familie, paardje, hondje Heerlijk!!!!

Ik heb maar 2 punten die ik voor mijn 30ste wil doen. Verbouwing af maken en een leuke nieuwe uitdagende (liefst reizende) baan. En voor de rest neem ik het leven zoals het komt. En vooral genieten!

Ik ben wel heel nieuwschierig trouwens op welke leeftijd jullie een baan hebben gevonden waar je je draai in kon vinden

**Geplaatst**: 09-07-14 16:26

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 09-07-14 16:26

Winged, wat goed dat je er zo weer bovenop komt. Stukje bij beetje inderdaad

Dankjewel Veosunce.

@MiccaMaaike, ja inderdaad. Op m'n 17e naar de universiteit, hard werken, en een eenjarige master doen. Relatie is ook geen prioriteit nu, ik ben nooit ergens lang genoeg en ik ben veel te moeilijk. Kan me niemand voorstellen die het met me uithoudt

En dankje, ik hoop het ook!

Dungen, wat gaaf! Blij voor je, en fijn dat je die acceptatie hebt. Lekker zo door gaan zou ik zeggen. Wat betreft baan: ik houd en hield altijd al van mijn seizoensbanen in de sneeuw en bij de paarden, maar ben er sinds 2 jaar achter dat ik in de wetenschap wil blijven. Maar ik heb gewoon geluk denk ik, mijn passies en werk te kunnen combineren. En geluk dat ik zo'n heel raar persoon ben die programmeren leuk vindt :')

**Geplaatst**: 09-07-14 17:06

Geplaatst: 09-07-14 17:06

ik ben in september 29, vind de tijd ook hard gaan.

ik ben *gelukkig* vrijgezel.

ik wil ook vrijgezel blijven, want wil in de toekomst veel gaan reizen.
(zoiets als een wereldreis)

heb geen kinderen en zou dat ook niet willen.

**Geplaatst**: 10-07-14 23:53

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 10-07-14 23:53

Wat een prachtig topic en wat een bijzondere, sterke mensen. :+:

Soms verbaas ik me over de weerbaarheid van mensen. Bij mij is vooralsnog altijd alles van een leien dakje gegaan dus ik kan me niet eens voorstellen hoe het is om zo verkrummeld, gesloopt te worden en van daar uit weer zo op te bloeien. Vandaar mijn grote hoeveelheid respect voor iedereen hier.
En mooi om te zien hoe iedereen zijn eigen leven vorm geeft of probeert te geven. Op de meest uiteenlopende manieren. Inspirerend

Nomineer dit bericht ×