Bokt.nl

MarliesV schreef:

Rowdine schreef:

Dus omdat de ts blij is met haar zwangerschap mag jij het vragen ondanks dat je haar totaal niet kent?
Ik vind me het toch een partij vreemd.

Tja iedereen zijn eigen mening toch? Ben blij dat de wereld niet over alleen maar ja-knikkers bestaat of alleen maar dwarsliggers. Het fijne van een samenleving is dat je samen leeft en daarin respect en ruimte hebt voor elkaars persoonlijke mening.

Vind vooral het stigmatiserende in dit topic een toon waar ik niet blij van wordt. Leven en laten leven.
Jij hebt er toch geen last van dat dit wordt gevraagd? Daarnaast vond de TS het helemaal prima (ze reageerd ook hier nog eens).

Ik begrijp dat er mensen moeite mee hebben. Dat heb ik ook met sommige vragen maar als ik een topic hier open over een gevoelig onderwerp kan ik mij goed voorstellen dat er ook gevoelige vragen in worden gesteld. Dat is de nieuwsgierigheid van de mens. Zonder die nieuwsgierigheid waren wij als mensheid technologisch en emotioneel nog lang niet zo ver ontwikkeld als we nu zijn.

maura schreef:

Het lijkt mij helemaal geen rare vraag. Niet op een forum en ook niet irl. Het aantal sociaal acceptabele reacties op de mededeling dat iemand zwanger is, is zeer beperkt. Eigenlijk 'mag' je iemand alleen feliciteren na zo'n mededeling. Maar waar slaat dat eigenlijk op? Aangezien ik een vrouw ben heb ik er per definitie niets mee te maken als een andere vrouw zwanger is. Zou ik een man geweest zijn, dan zou ik in theorie nog een bijdrage aan die zwangerschap hebben kunnen leveren en dus persoonlijk betrokken kunnen zijn, maar dat ben ik dus niet. De hele mededeling dat iemand zwanger is, is daardoor voor de omgeving meestal heel veel minder interessant dan voor de zwangere in kwestie. Om eerlijk te zijn is die mededeling voor mij niet interessanter dan de mededeling dat iemand een nieuwe baan heeft, gaat verhuizen, ziek is, gaat trouwen, een begrafenis heeft et cetera. Gewoon iets dat bij het leven hoort en dat het merendeel van de mensen vroeger of later overkomt. Het is verder ook niet bijzonder gecompliceerd en de uitkomst is tamelijk voorspelbaar. Als iemand mij desondanks graag wil vertellen dat ze zwanger is, vind ik het dan ook belangrijk om mijn best te doen iets meer belangstelling te tonen dan een 'o, ja, leuk voor je' .

Ik kan daarvoor vier mogelijke vragen verzinnen:

1. Hoe lang al? Dat is een doodgewone vraag, maar kan onverhoopt een extra lading krijgen wanneer de persoon die het vertelt per ongeluk tot de groep mensen behoort die om - voor mij onbegrijpelijke - redenen vindt dat het not done is om de zwangerschap vóór 12 weken wereldkundig te maken. Ik weet ook wel dat de meeste zwangerschappen die bij nader inzien om biologische redenen niet zo'n goed idee waren in die periode spontaan verdwijnen, maar waarom zou je het dan voor je houden? Als iemand met 11 weken een miskraam krijgt en dat me vertelt zonder dat ik wist dat ze zwanger was, sta ik me toch vooral af te vragen wanneer ik gemist heb dat ze zwanger was. Dat leidt onnodig af van de troostende schouder die ik zou moeten en willen bieden. Door ervaring wijzer geworden vraag ik daarom tegenwoordig dus wanneer iemand is uitgerekend. Dat gaat meestal goed, behalve wanneer de uitgerekende datum samenvalt met een andere betekenisvolle datum, waarop na het noemen van de datum meteen een verhaal komt waarom de aanstaande moeder het eigenlijk wel handig of mooi of symbolisch vindt dat het kind op kerstavond, nieuwjaarsdag, haar eigen verjaardag of de sterfdag van opa wordt verwacht.

2. Gaat het goed? Dit is een vrij neutrale vraag, maar kun je alleen stellen als je even de tijd hebt. Want wanneer de aanstaande moeder al vanaf de eerste week allerlei kwaaltjes heeft zit je de komende tien minuten vast aan een volledige beschrijving van de kleuren braaksel en de soorten voedsel die wel en niet verdragen worden. Met daarbij alles over gespannen borsten, spontane huilbuien, kattenbakken die niet meer verschoond mogen worden, partners die heel lief en zorgzaam zijn dan wel nu al geen rekening meer met haar houden en verzin de rest zelf maar. Op zichzelf dus een prima vraag, maar stel hem nooit als je haast hebt.

3. Weet je al wat het wordt? Opnieuw een lastige vraag, want hiermee kan het alle kanten op. Ook deze vraag kan een eindeloos verhaal opleveren over wie voorkeur heeft voor welk geslacht, over ruzie tussen moeder en verwekker wanneer de één het wel van tevoren wil weten en de ander zich graag laat verrassen, over wat opa’s, oma’s, andere familie en vrienden denken dat het wordt enzovoorts. Maar het kan ook een lekker kort ‘ja, het wordt een jongetje, leuk he?’ zijn.

4. Hebben jullie het gepland? Misschien niet de meest gelukkige vraag maar wel een hele logische voor iemand die zijn of haar uiterste best doet om interesse in de zwangerschap te tonen. En als de mededeling wordt gedaan in gezelschap (of op een forum), zijn de vragen 1 t/m 3 vaak al door een ander gesteld. Daarnaast zijn er gevallen die inderdaad tot enige verbazing leiden omdat het voor een buitenstaander niet de meest logische stap lijkt te zijn om zwanger te worden. Bijvoorbeeld wanneer de vrouw in kwestie erg jong is, wanneer zij en haar partner beiden geen baan hebben, wanneer de aanstaande moeder net een maandje aan het werk is in een zeer veelbelovende functie, wanneer de ouders net een paar maanden samen zijn, wanneer je net een half jaar daarvoor met haar mee naar het ziekenhuis bent geweest om haar moreel te ondersteunen toen haar spiraaltje werd gezet of wanneer je zo’n vrouw al jaren kent en ze altijd met volle overtuiging heeft verkondigd dat ze nooit moeder wil worden.

gekvanfleur schreef:

e kan toch ook gewoon zeggen: goh, wat leuk, gefeliciteerd!

maura schreef:

Eigenlijk 'mag' je iemand alleen feliciteren na zo'n mededeling.

benangelique schreef:

Ik was de eerste in het betreffende topic die aangaf de vraag zeer ongepast te vinden.

Wat hier eerder al gezegd is; dit is iets voor de ouders in spe. Wanneer het kindje niet gewenst zou zijn, zouden vrijwel alle aanstaande ouders de keuze maken de zwangerschap af te breken.

[***] schreef:

gekvanfleur schreef:

e kan toch ook gewoon zeggen: goh, wat leuk, gefeliciteerd!

Nou ergens klopt de theorie van maura wel hoor.

maura schreef:

Eigenlijk 'mag' je iemand alleen feliciteren na zo'n mededeling.

Dat is precies wat jij zegt

maura schreef:

Maar ik doe mensen graag een plezier en dus doe ik altijd net alsof het me wél iets interesseert. En doe ik dus mijn best om na de mededeling over de zwangerschap nog een verder gesprek over het onderwerp te voeren.

[***] schreef:

maura schreef:

Maar ik doe mensen graag een plezier en dus doe ik altijd net alsof het me wél iets interesseert. En doe ik dus mijn best om na de mededeling over de zwangerschap nog een verder gesprek over het onderwerp te voeren.

Je bent een stuk socialer dan mij

maura schreef:

Het lijkt mij helemaal geen rare vraag. Niet op een forum en ook niet irl. Het aantal sociaal acceptabele reacties op de mededeling dat iemand zwanger is, is zeer beperkt. Eigenlijk 'mag' je iemand alleen feliciteren na zo'n mededeling. Maar waar slaat dat eigenlijk op? Aangezien ik een vrouw ben heb ik er per definitie niets mee te maken als een andere vrouw zwanger is. Zou ik een man geweest zijn, dan zou ik in theorie nog een bijdrage aan die zwangerschap hebben kunnen leveren en dus persoonlijk betrokken kunnen zijn, maar dat ben ik dus niet. De hele mededeling dat iemand zwanger is, is daardoor voor de omgeving meestal heel veel minder interessant dan voor de zwangere in kwestie. Om eerlijk te zijn is die mededeling voor mij niet interessanter dan de mededeling dat iemand een nieuwe baan heeft, gaat verhuizen, ziek is, gaat trouwen, een begrafenis heeft et cetera. Gewoon iets dat bij het leven hoort en dat het merendeel van de mensen vroeger of later overkomt. Het is verder ook niet bijzonder gecompliceerd en de uitkomst is tamelijk voorspelbaar. Als iemand mij desondanks graag wil vertellen dat ze zwanger is, vind ik het dan ook belangrijk om mijn best te doen iets meer belangstelling te tonen dan een 'o, ja, leuk voor je' .

Ik kan daarvoor vier mogelijke vragen verzinnen:

1. Hoe lang al? Dat is een doodgewone vraag, maar kan onverhoopt een extra lading krijgen wanneer de persoon die het vertelt per ongeluk tot de groep mensen behoort die om - voor mij onbegrijpelijke - redenen vindt dat het not done is om de zwangerschap vóór 12 weken wereldkundig te maken. Ik weet ook wel dat de meeste zwangerschappen die bij nader inzien om biologische redenen niet zo'n goed idee waren in die periode spontaan verdwijnen, maar waarom zou je het dan voor je houden? Als iemand met 11 weken een miskraam krijgt en dat me vertelt zonder dat ik wist dat ze zwanger was, sta ik me toch vooral af te vragen wanneer ik gemist heb dat ze zwanger was. Dat leidt onnodig af van de troostende schouder die ik zou moeten en willen bieden. Door ervaring wijzer geworden vraag ik daarom tegenwoordig dus wanneer iemand is uitgerekend. Dat gaat meestal goed, behalve wanneer de uitgerekende datum samenvalt met een andere betekenisvolle datum, waarop na het noemen van de datum meteen een verhaal komt waarom de aanstaande moeder het eigenlijk wel handig of mooi of symbolisch vindt dat het kind op kerstavond, nieuwjaarsdag, haar eigen verjaardag of de sterfdag van opa wordt verwacht.

2. Gaat het goed? Dit is een vrij neutrale vraag, maar kun je alleen stellen als je even de tijd hebt. Want wanneer de aanstaande moeder al vanaf de eerste week allerlei kwaaltjes heeft zit je de komende tien minuten vast aan een volledige beschrijving van de kleuren braaksel en de soorten voedsel die wel en niet verdragen worden. Met daarbij alles over gespannen borsten, spontane huilbuien, kattenbakken die niet meer verschoond mogen worden, partners die heel lief en zorgzaam zijn dan wel nu al geen rekening meer met haar houden en verzin de rest zelf maar. Op zichzelf dus een prima vraag, maar stel hem nooit als je haast hebt.

3. Weet je al wat het wordt? Opnieuw een lastige vraag, want hiermee kan het alle kanten op. Ook deze vraag kan een eindeloos verhaal opleveren over wie voorkeur heeft voor welk geslacht, over ruzie tussen moeder en verwekker wanneer de één het wel van tevoren wil weten en de ander zich graag laat verrassen, over wat opa’s, oma’s, andere familie en vrienden denken dat het wordt enzovoorts. Maar het kan ook een lekker kort ‘ja, het wordt een jongetje, leuk he?’ zijn.

4. Hebben jullie het gepland? Misschien niet de meest gelukkige vraag maar wel een hele logische voor iemand die zijn of haar uiterste best doet om interesse in de zwangerschap te tonen. En als de mededeling wordt gedaan in gezelschap (of op een forum), zijn de vragen 1 t/m 3 vaak al door een ander gesteld. Daarnaast zijn er gevallen die inderdaad tot enige verbazing leiden omdat het voor een buitenstaander niet de meest logische stap lijkt te zijn om zwanger te worden. Bijvoorbeeld wanneer de vrouw in kwestie erg jong is, wanneer zij en haar partner beiden geen baan hebben, wanneer de aanstaande moeder net een maandje aan het werk is in een zeer veelbelovende functie, wanneer de ouders net een paar maanden samen zijn, wanneer je net een half jaar daarvoor met haar mee naar het ziekenhuis bent geweest om haar moreel te ondersteunen toen haar spiraaltje werd gezet of wanneer je zo’n vrouw al jaren kent en ze altijd met volle overtuiging heeft verkondigd dat ze nooit moeder wil worden.