Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
koetjeboe

Berichten: 4460
Geregistreerd: 02-12-04
Woonplaats: Bathmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 19:31

chimello schreef:
Mijn opa zit nu in een tehuis waar hij 's avonds nog gaat wandelen en dat is ook niet verantwoord. Hij is al 2 maal 'overvallen' door gladjanussen die hem z'n geld hebben afgetroggeld dus ik wil maar zeggen... Zeggen ze ook gewoon tsjah kunnen wij niets aan doen we kunnen niet op alles letten. Lekker dan.
Wij wonen te ver weg dus wij kunnen daar ook niet altijd op letten.

Ik vind het ook erg maar volgens mij gaat het in veel tehuizen wel zo hoor.


Sterker nog. We mogen er niks aan doen. Je mag niet iemand zo maar vast houden in zijn woning. Tenzij dhr op een geslote pg afdeling woont. Als dementie de veroorzaker is van zijn wandelen word het tijd dat er met een geriater word overlegt.
Wij hebben ook mensen wonen waarvan ik denk onverantwoord als die de staat op gaan. Gelukkig komen ze nooit buite de instelling. Maar als ze morgen zeggen ik ga boodschappen doen. Moet ik haar gewoon laten gaan.

Nammie

Berichten: 1672
Geregistreerd: 22-08-06

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 19:50

En in de functie van awn hoofd heb ik meerdere keren zulke mensen van de snelweg gepikt...of via via erachter komen dat de bewoner met een gebroken heup in het ziekenhuis ligt.
Na de reorganisatie waarbij de awn hoofden verdwenen zijn , moet het personeel zelf achter weggelopen bewoners aan , daar is geen extra personeel voor gekomen.
Helaas vaak meegemaakt dat er politie bij aan te pas moest komen , zelfs een vorm van in bewaring stelling.
Daarna wordt de indicatie meestal wel aangepast. Het verwijt van de familie ...je kan raden waar dat terecht kwam.

Onali
Berichten: 19407
Geregistreerd: 16-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:13

fohadie schreef:
Jouw situatie klinkt anders. De meeste bewoners hebben net film gekeken dus de afgelopen anderhalf u heb je het relatief rustig gehad. En wat ik al verschillende keren heb aangehaald: natuurlijk mag je even zitten maar nogmaals, waarom dan allemaal tegelijk en niet in groepjes bijv?

Misschien dat daar een goeie reden voor is maar die heb ik nog niet gelezen in dit topic.


Omdat bewoner A zo laat naar bed gaat en bewoner B zo laat. vervolgens komt er een hele stoet mensen terug van de film en iedereen moet tegelijk naar de wc en naar bed.
Mag ik dan van bewoner C eisen dat zij maar eerder naar bed moet omdat ik A en B nog niet terug heb?

Helaas is het in de zorg rennen of stilstaan en nu ze extra gaan bezuinigen gaat het er niet makkelijker op worden.
Meeste mensen die in de zorg werken kiezen hier ook niet voor, maar als iedereen wegbezuinigd wordt dan houd jij echt wel je mond hoor.

Was gister even bij mijn moeder langsgegaan die in een verzorgingshuis werkt. Op een gegeven moment belt er een man. Dus mn moeder wimpelt hem af, 5 minuten later exact hetzelfde en dat ging een tijdje door.
Blijkt dat deze man ALTIJD onder koffie/ lunchpauze belt, ze hebben een schema gemaakt voor die meneer dat hij op vaste tijden naar het toilet mag, voor en na de pauze. (ik weet niet of hij dementerend is)

Voor een buitenstaander klinkt dat vreselijk, maar je kan simpelweg niet klant is koning doen in een huis als je meer dan 30 mensen onder je hoede hebt. Dat werkt gewoon niet. Daar is geen personeel voor.

Nee het personeel hoort niet zo te reageren, maar ik betrapte mijzelf er ook van dat ik het deed omdat wij een hoge werkdruk hadden en vanaf kantoor gezeik hadden. Ja ik heb mn mond wel eens voorbij gepraat bij mijn cliënten, niet netjes maar ze snapten daarna wel waarom wij ook niet meer zo vrolijk waren en af en toe een beetje kortaf deden. Niet omdat we het leuk vonden maar omdat uiteindelijk de stress van verschillende factoren hoog opliepen.

Je kan niet altijd doen alsof er niks aan de hand is, of misschien andere mensen wel en ben ik gewoon een slechte actrice ;)

Inmiddels heb ik een baan gevonden die goed bij me past en waar ik mijn eigen ritme in kan en mag vinden. Maar niet iedereen is in staat om dat te doen.
Laatst bijgewerkt door Onali op 11-05-14 20:36, in het totaal 1 keer bewerkt

Onali
Berichten: 19407
Geregistreerd: 16-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:16

purny schreef:
Maar als mensen na 3,5 uur niet even een bakkie mogen doen om bij te komen ben ik wat mij betreft klaar in dit topic. Wij als zorgmedewerkers hebben ook recht op pauze en die offeren we soms wel eens op.

Bij vakbonden enzo heb je vaak niets, onze stem word toch niet gehoord. En ik heb niet op die partijen gestemd hoor.



Haha moet je eens bij mensen uit een andere sector flikken _O-
Bij ons is het vaak niet een keertje maar bijna elke dag.

Mellow

Berichten: 7108
Geregistreerd: 22-06-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:21

Ik ben gewoon in shock wat ik lees over hoe erover de zorg word gesproken door sommigen hier. Ook ik werk in de zorg en ook ik heb een heleboel gezien en mee gemaakt. En NEE, de situatie zoals ts deze beschrijft vind ik niet normaal. Want als je dit als normaal gaat vinden gaan de grenzen stees verder. Ik doe mijn werk wel met mijn hart, en probeer zoveel mogelijk naar de wensen te kijken van de bewoners. Maar helaas moet ik ook wel eens nee verkopen. Ik heb namelijk niet 1 om voor te zorgen maar 8/10 mensen. En ja ik drink ook wel even een kopje koffie ook al is er een bewoner die zegt naar de wc te moeten, geef me 5 minuten en dan help ik je. Want als ik die 5 minuten niet neem dan krijg ik ze ook niet. Maar ik zie ook collega's waarbij ik me inderdaad af vraag waarom ze in de zorg werken, maar de werkdruk is hoog en ik denk dat dat bij sommige ervoor zorgt dat de "lol" er wel een beetje af gaat. Vaak hebben wij te maken met bezuinigingen. 1 bed leeg is meteen een uur of misschien wel een collega, minder per dag. En hetzelfde werk moet wel gedaan worden.

Iemand had het hier over haar moeder die een eigen kapperszaak had en niet klaagde over een overuur, zou ik ook niet doen, dat is namelijk investern in eigen zaak, dat zie jij terug. In de zorg moet je grenzen stellen, want ik blijf haast iedre dienst wel een kwartier langer, idd die krijg ik niet betaald. Maar als ik dan, mijn grens niet stel dan komt er wel weer wat op mijn pad, weer een kwartier erbij. Bekijk het ook eens van een andere kant.

Ik heb zelf een zieke broer, ik ben het ook niet altijd eens met de zorg die hij krijgt, , maar ik kan ook relativeren, hij is namelijk niet de enige die daar is en personeel kan zich niet in tienen delen. Ze doen hun best.

Ik praat niet alles goed, genoeg gezien en mee gemaakt.

Zelf een keer een collega "aangegeven" omdat hij te ver is gegaan, geloof mij, dit ging mij niet in de koude kleren zitten.

hotchocolat

Berichten: 4391
Geregistreerd: 05-01-10
Woonplaats: Boven op de berg in de Eifel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:28

Ik werk net zoals Koetjeboe met geestelijk/lichamelijk gehandicapten.

Helaas ook bij ons een hoge werkdruk. We hebben per groep 12 bewoners en twee medewerkers per dienst (nachtdient is alleen per 24 bewoners)

Wij hebben geen pauzes, we draaien diensten van 8uur. Eten doe je met de bewoners.

Ook hier gaat een bewoner naar het toilet, in die tussentijd verzorg je een andere bewoner, anders kom je met je tijd niet uit.
Wij hebben wel op ieder groependeur een bel hangen zodat je kan horen of er iemand naar buiten gaat of naar binnen komt

BigOne
Berichten: 42924
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:45

Negatieve ervaringen genoeg met verpleegtehuis. Ook met sommige verzorgenden en mijn ervaring is wel dat de medewerkers die echt hart voor de mensen hebben het op een gegeven ogenblik niet meer trekken en er alleen mensen overblijven die het voor de centen doen. En dat heeft grote weerslag op hoe er met bewoners word omgegaan.

DendroFleur

Berichten: 5362
Geregistreerd: 26-06-02
Woonplaats: Lutjewinkel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 20:45

Een paar jaar geleden kwamen we erachter dat mijn moeder dementerend was (toen 60 jaar). Al snel liep ze 's nachts op straat en kon gelukkig met spoed opgenomen worden. Zelf dacht ik naar een bejaardenhuis in eigen dorp te gaan. Maar kleine douches waar geen bed in past. Het wasbed was aanwezig maar stond achter tonnen was opgesteld. Maw werd niet gebruikt. Ook kleine kamers waar net een bed en een stoel in kon. Gelukkig gaf iemand ons de tip om ergens anders te kijken. Wat een verademing. Ruime kamers waar bed, bank, stoel, en kledingkast in kon. Eigen keukentje en hele grote douche. Hele fijne mensen. Alleen gingen ze na een jaar alle verzorgenden over alle afdelingen laten rouleren. Maw steeds onbekende gezichten bij mensen die toch al moeite hebben met veranderingen. En met dementen omgaan moet je kunnen. En nu moest steeds iedereen het wiel weer opnieuw uitvinden en de geschiedenis van iemand weer leren.
Omdat mijn moeder nog jong was en druk (haalde alle kamers leeg) kon ze in een gezinsvervangend tehuis. Iets van 8 verzorgenden op een groep van 8 die een budget kregen en verder alles moesten regelen. Badkamer was nog groter en ze kon daar tot haar overlijden blijven. Het was echt helemaal super. Leefden enorm mee, kwamen zelfs op hun vrije dag naar de begrafenis.
Wat me opviel bij binnenkomst was dat ze aan ons vroeger of ze vroeg of laat naar bed ging of wakker werd. Dan konden ze daar rekening mee houden met de planning. Toen haar stoel en bed aangepast moesten worden, mochten ze maar 1 ding per dag doen omdat het anders teveel energie kostte. Er werd ons door hogerhand gewezen op een ander verzorgingshuis. Toen we dit afwezen, kwamen er tranen bij de verzorgenden. Ze waren zo blij maar wilden zich niet met de keus bemoeien. Maar in dat andere huis werd alles door managers bepaald. Daar hadden we geen goed gevoel bij.
Collega zijn vriendin werkt ook met dementen en daar mogen ze niet zelf eten want dan knoeien ze. Bij ons dekten ze zelf de tafel en werd de vaatwasser ingeruimd. Erg triest dat iemand die net in deze wereld start, nu al geleerd wordt dat niets kan.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 21:26

Ik hou ervan om even met mijn zorgvragers te kletsen en een lach op hun gezicht te krijgen. Helaas is daar vaak gewoon geen tijd voor, het ene is gedaan en je moet rennen naar het andere. Wel willen maar niet kunnen of mogen, da's verdomd frustrerend.

cass1991

Berichten: 534
Geregistreerd: 22-03-11
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 22:04

fohadie schreef:
Bedankt voor het uitleggen hoe het bij jullie tijdens het werk gaat. Dat was een van mijn vragen en is iets duidelijker nu.

Wel vind ik het jammer dat vel wordt afgeschreven aan de regering omdat er te weinig personeel zou zijn. Misschien dat dit in grotere tehuizen zal zijn maar van mijn moeder hoor ik hele andere verhalen.


Mijn moeder is nu 25 jaarin dienst bij een verzorgingshuis en daarvoor werkte ze in andere huizen. Vroega was het werk veel zwaarder dan nu volgens haar want toen had je veel hulpmidelen niet die je nu wel helpt. Mijn moeder is nooit overspannen of wat dan ook geweest en snapt dan ook niet waarom de jongeren zeuren dat het zo zwaar is. Dit bedoel ik niet banketstaaf of aanvallend, maar wzt iemand anders ook al zei, misschien is de mentaliteit tegenwoordig wel anders, of zijn de verwachtingen anders.

Tuurlijk ontken ik de bezuinigingen niet, die heb je zeker wel maar ik weet bijna zeker dat waar ik nu tegen aan liep niets met de bezuinigingen te maken heeft of met te weinig personeel.


draaglast/draagkracht? Sorry hoor iedereen is anders, en iedereen heeft een eigen rugzak. Prive redenen kunnen hier ook aan meedragen!
Ook ik werk keihard in de zorg, en ik hou van me werk! maar hoe mensen hier over verzorgenden/verpleegkundige praten vind ik not done!

superpony
Berichten: 26713
Geregistreerd: 25-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 22:08

Darah3, idd nog niet gereageerd, dorry wil daar tijd voor nemen en niet gehad nog.

Wij kennen de wegen, maar dan nog....Mijn broer krijgt dagelijks ene schrift mee. Vroeger werd daar elke dag over en weer in geschreven. In deze instelling niet. Ze lezen soms wat mn moeder schrijft. Mijn moeder schrijft bijv datw e iets leuks hebben gedaan, maar ze praten er vervogens niet eens meer met mn broer over. Ik vraag dat aan hem. Net als hij nieuwe kleding of een kadootje wil showen en ze gewoon niet meer reageren.
Vroeger werd er even enthousiast gesproken als hij iets leuks had gedaan al was het maar 2 minuten. Kreeg hij leuk commentaar op nieuw kapsel, nieuwe trui, horloge etc. Hij is totaal niet veeleisend daarin en 1 leuke korte reactie is voor hem veel betekenend.

Er is 1 maal per jaar een bespreking, omda dat verplicht is voor hun. Er worden dingen besproken die al jaren bekend zijn en verder denken ze vooral vanuit hun situatie.

Mijn moeder doet alles en dat is ook niet het probleem, want ze doet het nog steeds prima. We willen zolang het niet hoeft ook geen extra zorg, omdat je dan meteen gebonden bent. We hebben wel geinformeerd, maar ze komen dan helpen met naar bed brengen, wanneer zij die ronde doen. Is niet zo anders dan in een woonhuis. Daarbij moeten ze met 2 mensen komen om te helpen en voldoet de slaapkamer en badkamer voor hulp/zorg niet aan de eisen en kunnen we dat ook niet aanpassen verder. Ze moeten namelijk aan 2 kanten kunnen staan en dat kan niet.
Mijn moeder heeft alles tegen de wand en past precies en zo kan zij het ook alleen.
Daarbij kijken ze samen tv samen en beslissen ze samen wanneer hij naar bed gaat. Net zoals bij ons halen wij hem niet tijdens een tv programma weg, omdat iemand voor de deur staat die hem dan naar bed komt brengen, hij is gewoon een mens met eigen wensen ook.

Dagbesteding doen ze weinig. We hebben al vaker wat aangegeven, maar dat verandert niet zoveel. Mijn broer kan niks zelf, amar zeurt niet en is altijd wel vrolijk. En wat je ook bespreekt, het verandert niet en mijn broer wil liever niet dat we te ver doorgaan, omdat hij meekrijgt wat er wordt gezegd en bang is voor de sfeer. Ik ben weleens boos geworden en daarna is hij even thuis gebleven, omdat hij een beetje bang was dat ze hem anders aankeken.
Maar hij is ook weleens thuis gebleven, omdat er invallers zijn die hem niet kennen en hij zich dan doodongelukkig voelt, omdat alles weer anders gaat.

Ik weet verder niet wie dat zei; Maar familie doet inderdaad erg weinig. ZE vinden ons vooral lastig omdat wij alles nog zelf doen en dus ook zelf bepalen.
Maar wij zijn dus mensen die wel naar hem omkijken, Ten eerste woont hij thuis en gaat elke middag mee hondje uitlaten, ik zwem regelmatig met hem, hij rijdt wekelijks paard, hij gaat mee winkelen, mee naar famlie of uit eten, hij gaat mee naar de pony's, mijn moeder haalt hem elke dinsdagmiddag op en soms donderdag's en dan hebben we nog de vele uitstapjes en vakanties.
Mijn gezin is ik, mijn man en onze zoon van 17. Wij gaan met hun op vakantie, gaan altijd samen naar de dierentuin of Efteling etc, Mijn moeder gaat elk jaar mee met de bootreis, dus wij doen echt veel met hem naast de dagelijkse verzorging. Mijn zoon van 17 gaat ook weleens zelf naar ze toe of hem opvangen van het busje en dan samen dvd-tje kijken bijv.

Zoals niet iedereen werkend in de zorg hetzelfde is, is ook niet alle familie hetzelfde. Maar ik vind het net zo erg dat mensen niet meer naar hun familie omkijken als die in een huis wonen.

fohadie
Berichten: 5411
Geregistreerd: 03-05-11
Woonplaats: Kruikenstad

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-14 22:10

Ja, de personeelleden, minstens 4 stuks gingen eerst wat drinken. Erwas dusgeen spoedgeval.[/quote]

Maar hoe weet jij dat ze geen spoedgevallen hebben gehad? Heb je het na gevraagd of met natte vinger werk gezegd. Jouw instelling naar ons verzorgend personeel vind ik een beetje laag om zo maar eens te zeggen. Dat het personeel even wat drinkt om vervolgens een uur intensief te gaan zwoegen om alle mensen op bed te leggen moet ook even kunnen vind ik.[/quote]


Pardon? Jij vind mijn instelling laag?! Wat moet ik dan denken/vinden als een verzorgende letterlijktegen mij zegt dat ze het even rustig hebben en met zijn allen iets gaan drinken? Is dat natte vingerwerk? Erstond ook een drankje klaar voormij als vrijwilligste
r maar ikvond de bewoonster belangrijker,

koetjeboe

Berichten: 4460
Geregistreerd: 02-12-04
Woonplaats: Bathmen

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 22:23

Ik denk dat gewoon iedereen niet te snel concusies moet trekken. Misschien hebben ze het wel heel druk gehad voor ze het even rustig hadden en waren ze blij dat ze even konden zitten.

Darah3

Berichten: 2808
Geregistreerd: 18-06-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 22:30

Superpony, is een andere instelling of dagbesteding zoeken niks?
Geen makkelijke weg, maar daar kunnen jullie wel op zoek naar iets wat bij je broer past.
Zo zonde dat de huidige dagbesteding daar zoveel laat liggen.. Heeft hij eerst op een andere dagbesteding gezeten, omdat je schrijft dat het vroeger wel anders was?

superpony
Berichten: 26713
Geregistreerd: 25-02-05

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 22:46

Nee, een andere is geen oplossing, want dat zou veel verder weg zijn en krijg je geen vervoer voor, aangezien hier alles is.

Ja, hij is va zijn 3e naar een kinderdagverblijf geweest die echt super was. Kleine groepen, 2 vaste begeleidsters, veel leuke dingen, vrolijke mensen, veel voorzieningen.

Hij is enkele jaren naar een Mytylschool geweest. Toen hij 12 werd moest hij terug naar een dagverblijf, dus terug naar het oude adres.
Wij waren inmiddels verhuisd, maar nog geen voorzieningen, dus hij kon op afstand daar naartoe blijven gaan.

Toen hij 18 werd moest hij van dat dagverblijf af en is hij wel in de woonplaats gegaan. Dat was heel anders en enorm wennen, maar ging grotendeels best goed.
Wel waren er regelmatig wijzigingen en dat was soms vervelend.

Mijn moeder en broer zijn nu bijna 4 jaar geleden verhuisd en is hij hier naar dagbesteding gegaan. In eerste instantie leek dat een grote en ervaren instantie. Mijn moeder is 70 en komt ook echt uit een andere generatie die niet snel voor zichzelf opkomt of een instantie tegenspreekt.

Wij woonden eerst om de hoek, maar zijn toen we wisten dat zij gingen verhuizen enkele jaren naar het Noorden geweest. Dat liep niet, dus wij zijn 2,5 jaar geleden ook hier naartoe gekomen om ze te steunen en te helpen, dingen weer samen te doen etc.

Ik begijp heel goed dat mensen die in de zorg werken zich steeds aangesproken voelen. Maar zoals ik dat steeds herhaal, mogen mensen ook weleens de kant van de client bekijken of de familie in deze.
Wij merken namelijk wel al jaren dat de bezuinigingen slecht zijn en de zorg achteruit gaat. Maar wij weten echt wel na zoveel jaren ook zelf personeel te hebben gehad, dat mensen heel erg klagen en zich steeds meer gesteund voelen door allerlei regels.

Zoals TS besloot iets anders te doen snap ik wel. Toch denk ik dat het op de lange termijn minder zou worden en mensen daarin kudde dieren zijn. Als de sfeer slecht en negatief is, heeft dat ook effect op de positieve, wel hardwerkende mensen.

Het steekt me hier het meeste dat mensen het alleen van hun eigen standpunt kunnen bekijken en vinden dat zij het zo moeilijk hebben, zij zo hard werken etc etc. Maar iedereen moet eigenlijk hard werken, deal with it.
Ik kende vroeger niemand die overspannen was etc etc.

Onze zoon heeft een bijbaantje sinds zijn 16e, nu een jaar. Hij was laatst echt niet lekker. Wij vonden echt dat hij moest gaan werken en ze niet kon laten zitten. Hij vind dat zelf gelukkig ook. Het wordt misschien niet voldoende erkend, maar uiteindelijk loont het ooit wel.

Als je dienst tot 20uur duurt bijv, moet je er gewoon het beste van maken.

Darah3

Berichten: 2808
Geregistreerd: 18-06-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 23:01

Hmm, dat is inderdaad heel lastig en nu met de veranderingen is vervoer ook een groot probleem inderdaad.
Daar hebben wij nu ook 'problemen' mee..

Overspannen vind ik overigens wel iets om serieus te nemen, daar kun je niet zomaar mee werken (vooral niet als je zelf het middel bent). Het hele probleem met overspannen zijn, is dat je geen nee kunt zeggen en je eigen grenzen over gaat. De maatschappij is ook een stuk anders dan vroeger, de visie was vroeger ook heel anders. Geen participatie, de hulpverlening en gezondheidszorg wisten alles het beste, niet de cliënt en/of familie.
Natuurlijk zijn er ook mensen die zich voor elk wissewasjes ziek melden en faken, die zijn er in elke sector helaas :(

quera

Berichten: 13893
Geregistreerd: 10-02-05
Woonplaats: Zuid-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-05-14 23:24

Sorry maar mijn baan is heel anders dan de baan van mijn vriend bijvoorbeeld. Is ook zwaar maar heel anders zwaar. Mijne is geestelijk en lichamelijk zwaar en dat van hem soms geestelijk.
Ik werk vaak over voor tijd voor tijd. Geen probleem maar als het even kan dan ben ik graag op tijd naar huis toe.

Ik werk op een kliniek met veel agressie en gedragsproblemen. Ik moet tussen de bedrijven door nog mdo's maken, zorgplannen schrijven,medicatie controleren dat binnenkomt, overdrachten maken. Dus ja soms moet een client even wachten. Bij dringende zaken moet je natuurlijk wel helpen maar als iemand 5 minuten kan wachten zodat ik een rapportage af kan maken dan neem ik die graag.

Pauze heb ik niet. 8 uur aan 1 stuk door en tussendoor snel je brood naar binnen proppen. Ik heb wel eens diensten dat ik pas na 6 uur werken iets kan eten.

superpony
Berichten: 26713
Geregistreerd: 25-02-05

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 00:45

Het is ook lastig. Je kan niet beoordelen of een ander harder werkt dan jij of ik. Ik kan alleen mijn mening geven over wat ik hard werken vind.

Zo zie ik bijv iemand dagelijks die een kleine ingreep heeft gehad. ER staat volgens mij officieel 6 weken voor herstel. Prima. Maar ik zie dat iemand allang alles kan doen, meer dan mevrouw voor haar werk hoeft te doen qua lichamelijk.
Als er mensen langskomen stelt mevrouw zich enorm aan en gaat weer op krukken lopen of heel mank. Maar ik zie haar lopen, rennen, fietsenm autorijden etc.

Tja, sorry, ik zou dat echt nooit doen en zou me er ook echt niet prettig onder voelen.

Misschien was het vroeger anders, maar echt niet makkelijker. Alles is in verhouding natuurlijk. Toen hadden mensen zorgen van die tijd.
Nu klagen mensen bijv dat de pensioen leeftijd omhoog is gegaan. Maar vroeger begon men bij een ''normale'' baan veel jonger.
Mijn moeder werkte vanaf haar 15e, dus heeft 50 jaar gewerkt. En is gestopt omdat ik dat eiste na diverse overvallen, anders had ze het nu nog gedaan.

Overspannen wel of niet is denk ik beter in een andere discussie. Ik ken er een aantal en kan voor 80% geen begrip opbrengen, maar dat is dus mijn persoonlijk mening. Het zijn in mijn ogen opvallend genoeg de mensen die de minste zorgen hebben, geen relatie of gezin, weinig bezigheden etc. Maar je mag er nooit over oordelen. We draaien er wel alleen met zijn allen voor op en dan mag je niks zeggen......

quera

Berichten: 13893
Geregistreerd: 10-02-05
Woonplaats: Zuid-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 06:22

Maar wie zegt er dat ik niet vroeg begonnen ben met werken? Op mijn 14e naast school begonnen met werken( 4 avonden in de week). En vanaf 17 jaar naast m'n opleiding elke dag aan de bak. Liep stage en daarbij was ik op dat zelfde bedrijf flexer. Toen werkte ik letterlijk elke dag. Vaak van 6.45 tot 21.30.

En over overspannen kan je iid niet oordelen. Ieder zijn draaglast is anders. Veel mensen zouden mijn werk niet kunnen doen. Net zoals je mij niet op kantoor moet zetten want dan word ik gek.

Ersina
Berichten: 1437
Geregistreerd: 28-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 10:40

Imala schreef:
Er zijn handen tekort in de zorg.
Elke bewoner heeft een budget waarmee we het moeten doen. Een haast onhaalbaar budget.
Wanneer iemand achteruit gaat moet er een nieuwe indicatie komen, wat volgd zijn gesprekken met familie, artsen, teamleider, specialisten, enz.
Hier kan een tijd overheen gaan, tijd die er niet is want zorg moet toch geleverd worden.
Maar ja, nog geen extra budget dus geen extra uren en personeel die zich 3 slagen in de ronde werkt om iedereen iniedergeval gewassen in de kleren krijgt en iedereen zijn/haar natje en droogje geeft.
We willen, maar kunnen niet.
Als ik dan lees dat we maar onze pauze in moeten leveren of niet betaald overuren draaien ( die we zonodig echt wel maken) veranderd er nooit wat, want we redden het toch?
Wij kregen pas extra personeel in de avond nadat we allemaal weken uren begonnen te schrijven omdat we inplaats van tot 23.00 werkte pas rond 00.00 klaar waren.
Ik loop savonds in mijn eentje in de zorg op 40 kamers. Pas toen ik familie dit vertelde nadat ik boze bellen kreeg waarom hun moeder nog geen drinken had ging er een lichtje branden.


Ik snap dat het frustrerend is voor de mensen eromheen, maar ik vraag me af of de mensen die roepen dat we maar harder moeten werken echt weten hoe het is om dit werk te doen.
Ik neem ook wel eens een bel aan met de mededeling dat ik eerst mijn broodje opeet en er dan aankom.
waarom? Omdat ik dit werk nog lang wil doen, met een lichaam die dit volhoud. Een gezond lichaam is nodig in dit werk en deze hou je niet door over grenzen heen te gaan en geen voedsel en vocht binnen te krijgen tijdens een dienst.

Gelukkig zijn het vaak de bewoners die dit niet erg vinden.

Merendeel roept, dat we ons afvragen waarom iedereen tegelijk pauze neemt....gemakshalve lees je daar overheen en geeft daar geen antwoord op. Wie zegt dat er harder gewerkt moet worden? We willen graag dat er efficiënter gewerkt wordt! Velen hebben begrip voor de situatie zoals die nu is. Ik wil het eigenlijk niet over het budget hebben, dan maak ik me kwaad en verzorgenden kunnen er niets aan doen. Maar de prioriteiten liggen verkeerd. Het budget van een bewoner ligt te laag, het salaris van de verzorgende is te laag en het management VEEL te hoog. OOK dat zal verandert moeten worden. Misschien is het mogelijk iets vaker met de familie te praten en kunnen zij ook gewicht in de schaal kunnen leggen? Waar mijn schoonvader is, wordt ons, laat of niet, iets medegedeeld. Dan kweek je verontwaardiging. Terwijl het me zo lijkt, dat als familie regelmatig iets te horen krijgt er meer begrip komt. Ook wij moeten vaak iemand zoeken, als we hem van de afdeling mee willen nemen, voor een kop koffie.
Hij zit met 5 andere bewoners op een afdeling en er zijn 2 begeleiders. Lijkt mij een beter uitgangspunt dan die van hotchoclat. Toch stinkt mijn schoonvader vaak, of draagt kleding die niet van hem is, er wordt ongelofelijk veel gestolen, hij zit constant onder de blauwe plekken, zelf vecht hij ook en worden we te laat opgebeld, als hij geen onderbroeken meer heeft(wat doet hij daarmee?), die we dan allerijl moeten kopen en brengen. We vinden het zielig als hij zolang in luiers loopt, want dat beseft hij soms nog wel. (we wonen niet in dezelfde woonplaats als waar mijn schoonvader zit. Dit tehuis was zijn keus, toen hij nog niet dementeerde)
Zo kan ik nog wel even doorgaan. En hoeveel begrip ik ook heb voor de verzorgenden, net als TS vraag ik me af kan dit echt niet anders???? Ik blijf lezen dat in de verdediging wordt geschoten, terwijl er niet aangevallen wordt, maar gevraagd of dingen niet anders kunnen! Dat de mensen hier op Bokt het allemaal zo goed doen en er geen verbeterpunten zijn, gaat er bij mij niet in. Niemand hoeft zich een slag in de rondte te werken!

Imala
Berichten: 410
Geregistreerd: 03-08-10

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 11:50

@ersina
Niks gemakshalve aan hoor dat ik daar geen antwoord op gaf maar bij deze.
Wij hebben op de afdeling tegelijk pauze omdat op dat moment de mensen bijv allemaal aan de maaltijd zitten. Voor de maaltijd is het chaos met mensen wegbrengen naar het restaurant en maaltijden ronddelen. Na de maaltijd met mensen ophalen, plasronde, mensen op bed leggen, vanuit rolstoel met liften in andere stoelen zetten enz. Dan hebben we alle handen gewoonweg nodig.
Er loopt 1 collega op de afdeling rond tijdens de maaltijd, maar goed met 40 kamers red je het dan ook niet als die persoon 6 bellen in eens krijgt.

Er word strak gepland, waardoor we gewoon wat iemand al zei stilstaan ( de momenten dat we dus pauze houden want de stilstaan momenten zijn niet veel of lang) of met zijn alle moeten rennen.

In mijn vorige post klonk ik wellicht wat hard, maar ik durf van mezelf te zeggen dat ik ondanks dat ik soms ook een nee verkoop omdat ik echt even moet eten en drinken goede zorg verleen.
De bewoners zijn blij met me. Weten hoe hard ik werk en zeggen soms ik ga de volgende ronde wel plassen, kom maar even bij me zitten.
Iemand geen bezoek op moederdag? Ik doe een dansje door de kamer en tover een lach op het gezicht. Gisteren met een grote glimlach geluisterd naar een verhaal over hoe een man zijn vrouw heeft leren kennen.
Dat zijn momenten die naasten vaak niet meekrijgen, maar die ik bewoners ook geef, ondanks dat ik daarna nog harder zal moeten rennen.
Want feit is dat als er familie is, bewoner vrolijk is en blij met het bezoek. Wanneer ze alleen zijn komt er regelmatig een hoop verdriet omhoog. Ook op zulke momenten ben ik er. Luister ik. Geef ik advies en zal ik er alles aan doen om men een lach op het gezicht te brengen voordat ik weer aan het rennen sla.

Daar doe ik het voor.

Onali
Berichten: 19407
Geregistreerd: 16-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 12:55

Superpony ik vind je erg laatdunkend doen over overspannen/ burn out. Ik had dat vroeger ook totdat ik het zelf had.
Ik ben 6 jaar geleden verhuisd van de randstad naar de Veluwe. Ik werkte er net 2 maanden en ben verandert van baan, mooie woorden maar daden ho maar. Ben weer teruggegaan de thuiszorg in, fulltime contract en EVV-er plus ik had te maken met een andere (werk)mentaliteit.
Tot overmaat van ramp kon mijn steun en toeverlaat niet wennen hier (mijn fjord) Op de dag dat ik baan A verliet voor baan B belde mijn moeder om te vertellen dat ze borstkanker had.
Nou dan stort je wereld in hoor. Werkte sinds mijn 21ste met terminale mensen en bij zo'n diagnose zie je al je cliënten weer voor je die het niet gehaald hebben.

Tijdens de operaties en chemokuren bleek dat het wel ernstig was maar gelukkig niet dodelijk. In die tijd had ik het superdruk met mijn werk, mijn ontspanning kwam bij de paarden maar omdat ik niet goed in mn vel zat en Nor nog altijd niet gewend was kon ik nergens heen om te janken of wat dan ook. Ik ga niet alles vertellen maar het is echt heel erg geweest met mij.

Ben uiteindelijk naar het UVW gegaan, wilde ander werk, weg uit de zorg. Maar na alle testen kwam naar voren dat zorg goed bij me past :+ en dat ik zwaar overspannen was. Ik moest een afspraak maken met mijn huisarts.
Dit heb ik niet gedaan en heb besloten om mijn ontslag aan te vragen bij mijn werk. Nadat ik dat gedaan had viel er een last van mijn schouders en kon ik weer lachen. Heb 2 maanden voor het uitzendbureau gewerkt voordat ik bij de verstandelijk gehandicapten zorg uitkwam. Ik wilde alleen 'domweg' werken, op komen draven, geen verantwoordelijkheden meer en naar huis gaan. (niet dat deze zorg niet zwaar is, maar heb toen bewust voor het flexbureau gekozen)
Na 2 jaar was ik het weer zat, mijn leven was weer op rails en ik was toe aan een andere permanente uitdaging.

Ik werk inmiddels weer ( :') ) in de terminale zorg. In de nacht en lekker 1 op 1. Ik kan doen en laten wat ik wil, bepaal zelf mijn rooster en ga elke nacht met veel plezier naar mijn werk.

Ik werk zelf in de zorg sinds ik 16 jaar oud ben en ja ook mijn rug is verknald. Toch fftjes dit of dat. Altijd maar mn benen onder mn lijf vandaan lopen, altijd weer die :x bellen.
Ben daarom ook de thuiszorg ingegaan, maar ook daar zijn de laatste jaren veel dingen verandert. Steeds zwaardere mensen, huizen die niet gebouwd zijn om 2 mensen in een douche te laten enz enz.
Gemeentes die de indicaties niet toe willen zeggen terwijl wij geen kant meer op kunnen met onze cliënten.

En dan de ondankbaarheid voor mensen die dit niet willen of kunnen zien.

Ersina
Berichten: 1437
Geregistreerd: 28-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 13:33

Imala schreef:
@ersina
.

In mijn vorige post klonk ik wellicht wat hard, maar ik durf van mezelf te zeggen dat ik ondanks dat ik soms ook een nee verkoop omdat ik echt even moet eten en drinken goede zorg verleen.
De bewoners zijn blij met me. Weten hoe hard ik werk en zeggen soms ik ga de volgende ronde wel plassen, kom maar even bij me zitten.
Iemand geen bezoek op moederdag? Ik doe een dansje door de kamer en tover een lach op het gezicht. Gisteren met een grote glimlach geluisterd naar een verhaal over hoe een man zijn vrouw heeft leren kennen.
Dat zijn momenten die naasten vaak niet meekrijgen, maar die ik bewoners ook geef, ondanks dat ik daarna nog harder zal moeten rennen.
Want feit is dat als er familie is, bewoner vrolijk is en blij met het bezoek. Wanneer ze alleen zijn komt er regelmatig een hoop verdriet omhoog. Ook op zulke momenten ben ik er. Luister ik. Geef ik advies en zal ik er alles aan doen om men een lach op het gezicht te brengen voordat ik weer aan het rennen sla.

Daar doe ik het voor.

Voor de goede orde. Ik weet dat er heel veel goed personeel is en waardeer hun inzet enorm. De discussie gaat nu even over de dingen die verkeerd gaan. Maar het 1 sluit het ander niet uit.
Omdat de nadruk over de verkeerde zaken gaan, voelen velen zich aangevallen. Zo wordt het echter niet bedoelt!
Lief van je hoe je te werkt gaat, maar vind je het werkelijk een goed idee mensen alleen te laten eten, zodat jullie gelijk pauze kunnen nemen?
Jullie delen de maaltijd rond. Het tehuis waar mijn schoonvader zit, zitten de bewoners aan een gemeenschappelijke tafel.(de situatie is anders, ik weet het)
Tehuizen hebben hun goede en slechte kanten. Misschien een idee voor het kader personeel dat ze hun horizon verbreden en af en toe ook en een kijkje nemen en dingen die in een ander tehuis beter gaan, overnemen? Of met voorstellen komen, als zaken juist bij hun tehuis beter geregeld is? 40 kamers voor 1 persoon is ongelooflijk. Ik spreek dan ook hoe ik het beleef, met 6 personen en 2 begeleiders (overdag, ik weet niet hoe de situatie s'nachts is) Van jou kant hoop ik dat er ook begrip is , dat mensen die nu de zorg aan de kaak stellen, het bekijken van eigen gezichtspunt.
Mensen die vinden dat ze het goed doen, hoeven zich niet aangesproken te voelen, meedenken kan altijd. Mijn horizon wordt verbreed als ik lees dat er mensen zijn die 40 personen moeten verzorgen. Maar verzorgenden kunnen ook een ander inzicht krijgen, als ze lezen dat in een tehuis 6 dementeren per afdeling zitten en 2 begeleiders en dat het dan nog niet goed gaat!

superpony
Berichten: 26713
Geregistreerd: 25-02-05

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 14:52

Onali, dat mag je vinden, ik zeg ook duidelijk dat het mijn mening is en daar heb ik recht op. En iedereen maakt dingen mee. Wij moesten ook werken toen mijn vader stervende was, overleden was, 1 jaar later mn tante en oma binnen 1 week overleden, en nog meer van dat soort oliebol. Hartstikke vervelend en ook wij hebben veel verdriet gehad.

Mensen in de zorg worden slecht betaald, net als mensen in het onderwijs daarover klagen. Maar kom op, als je meer krijgt, ga je beter je werk doen? Als er meer geld komt voor lonen, moeten er mensen bij, maar de lonen zullen niet snel veel omhoog gaan.
Mijn man werkt misschien ook 10x harder dan iemand die 3x zoveel verdiend, maar hij vindt zijn werk leuk. En hij blijft in principe ook ziek niet thuis.

Dat iedereen het voor zichzelf opneemt snap ik, dat herhaal ik 10x. Maar de mensen die afhankelijk zijn, zijn de dupe. En ik heb echt niet tegen mijn broer, in dit geval, gezegd; Blijf jij vandaag lekker in een vieze luier zitten en drink maar niet, want ze hebben het al zo zwaar.

Fijn dat mensen dit werk willen doen en er zijn er genoeg die het echt goed doen, maar er loopt gewoon heel veel slecht personeel rond. En dan gaat het mij even alleen om de cliënten.

Trouwens komen wij op verschillende tijden hem halen en 1 groepsleidster die het meeste klaagt en het minste wil, zit altijd op de pc en ik kan zien wat ze doet als ik langsloop voor ze ons ziet.

Is trouwens in onderwijs net zo. Leraren hadden vorig jaar een tablet gekregen en zaten te facebooken tijdens toetsen. Gaan ze hard zitten lachen om filmpjes en foto's, dat schiet lekker op........En leerlingen die vaak langer op uitslag wachten dan de toegestane tijd daarvoor.

Voor alles wordt een excuus gezocht

Imala
Berichten: 410
Geregistreerd: 03-08-10

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-05-14 16:58

@ersina,
Mensen wonen bij ons in hun eigen kamer. Kunnen zelf eten. Hoeven wij niet bij te zijn. Op een enkeling die dit niet zelfstandig kan, die helpen wij met eten. Dit doet de persoon die op de afdeling blijft.
Zie niet in waarom wij de mensen die dit kunnen niet alleen zouden laten eten.
Ze kunnen ook naar beneden om gezamelijk te eten met de rest, kiezen ze ervoor dit niet te doen dan is dat aan hun.
En je wil niet weten hoe vaak ik nog even hier of daar heen ren, dat bewoners vrager of ik niet moet gaan eten en met hun hoofd schudden omdat ik toch nog even wat kom doen.

Waar het op neer komt, alles draait om geld. Hoeveel komt er binnen, wat kunnen we ermee.
Laten we ook niet vergeten dat mensen zelf ook nog keuzes mogen maken.
Iemand met budget om 3 keer per week gedouched te worden, die maar 1 keer wil of sterker nog helemaal niet omdat ze dat thuis ook nooit deden, daar kunnen wij niks aan doen.
Als er dan iemand komt van mw ruikt wel een beetje dan sta ik ook tegen de muur.

Tuurlijk, wij lopen op de vloer en zijn de eerste uitlaat klep voor ontevreden familie/mantelzorgers. En ook die mogen hun verhaal kwijt, maar feit blijft dat ik niet meer kan als luisteren, doorverwijzen naar de betreffende evv'er en dingen opgooien tijdens vergaderingenrichting teamleider.