Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Ladybird schreef:Upendo, houd je wel ook rekening met jezelf?
Het klinkt heel cru wat ik nou ga zeggen. maar denk bij alles wat er nu gaat gebeuren als eerst: kan ik het zelf aan? daarna denk je aan je vader, en dan aan je moeder. en dan pas aan vriendinnen.
Als je bij alles steeds van hot naar her gaat, breekt dat je echt op geven moment op, ik snap ook dat je heel graag om je mam wil denken, maar jezelf is op dit moment ook belangrijk, want niemand heeft er wat aan als je er onderdoor gaat en je het opgeven moment echt niet meer gaat.
ik weet dat het nu best vroeg lijkt om het te zeggen, maar ik heb het meegemaakt toen mijn pap ziek werd en overleed. je wilt de hele tijd aan iedereen denken, en uiteindelijk ga je dr zelf onderdoor.
Heeel veel sterkte
)
-
), de chemotherapiegang, enzovoorts enzovoorts kwamen allebei voorbij.
)


upendo schreef:-Let op, hier komt een lange update.-
Het is een beetje een dubbel gevoel.
Iedereen raadt me aan om ook op mezelf te letten, zowel hier op Bokt maar ook in mijn directe omgeving.
Ik vind dat alleen heel erg lastig. Zoals ik ook al zei tegen mijn beste vriendin: het is zo fijn om alles heerlijk op de automatische piloot te doen en niet na te denken bij de dingen die ik doe. Het gaat mis als ik daar mij ei niet in kwijt kan.. Ik ben nu al twee keer ingestort op het werk en één keer erna omdat dat me niet druk bezig houdt in mijn hoofd en daardoor de tijd geeft om na te denken over de mogelijke gevolgen. En dat vreet onwijs aan me. Daardoor kan ik voor mijn gevoel ook niet altijd weg om leuke dingen te doen. Ik voel me schuldig daardoor, ik kan gewoon niet altijd lol hebben als ik weet dat mijn vader ergens 2 hoog in kamer 24 van de weet ik veel hoeveel alleen in bed ligt te wachten op zijn chemo voor de volgende dag. Dat is zo onwerkelijk, zo raar.. Hopelijk went het wel. Komt vast wel goed, hij heeft internet, skype, zijn eigen telefoonnummer en zijn mobieltje bij zich dus ik kan hem altijd bereiken.
Ik heb even met mijn moeder overlegd en zij vindt dat ik zoveel mogelijk mijn dagelijkse dingen moet blijven doen. Als ik er ben in het weekeind is zij al heel blij, de normale gang van zaken eigenlijk. Mama is met pensioen en is altijd thuis, doordeweeks heeft ze genoeg afspraken om zichzelf bezig te houden maar in het weekeind is het zonder papa thuis opeens heel stil. Ik ben het enige kind thuis.

Afgelopen week flink veel slaap meegepakt en even rustig aan gedaan, doet wel goed, normaal zijn we nogal van het rennen en vliegen maar zo is het wel heel fijn!
lieveli schreef:Oh kind, reageer je rustig af. Wil je het telefoonnummer en adres van degene die mijn Londentrui heeft gejat?
misschien heb ik ook nog wel een paar nummers voor je
!

echt selien je kan altijd bij mij terecht je weet man je weet.
Ik kan en durf het me niet in te beelden moest het mij overkomen.. Een dikke knuffel!




