Jannepauli schreef:Nemurin schreef:Ik denk dat jullie ook gewoon geen last hebben van de "sekse-oorlog" zoals ik hem noem. Jullie hoeven je helemaal niet druk te maken over dingen als emancipatie en kunnen gewoon lekker doen waar je zelf zin in hebt wat dat betreft.
Huh? Is het opeens anders als het twee vrouwen zijn die voor elkaar zorgen ( of de één voor de ander)?
Ik zal eens uitleggen wat ik de sekse-oorlog noem.

Even heel plat/gegeneraliseerd gezegd: Je had altijd mannen die vrouwen onderdrukten vroeger natuurlijk, en vrouwen zijn daartegen gaan vechten, wat heel logisch is. Maar in plaats van gelijkheid kreeg je fellere vrouwen, heb je nog altijd het glazen plafond en zijn mannen doodsbang om het verkeerde tegen hun vriendin/vrouw te zeggen. Vrouwen zijn daarnaast heel erg gespitst op de eerstvolgende keer dat ie weer wat stoms flikt...
Dat is natuurlijk niet eerlijk. Mannen zijn niet allemaal klootzakken en vrouwen zijn niet allemaal felle vechters. Maar omdat wij ons zo laten vormen door het beeld dat de maatschappij ons geeft ga je je wel in meer of mindere mate ernaar gedragen. Ik heb daar zelf behoorlijk last van gehad omdat ik me ook dacht te moeten voordoen als zo'n vrouw.
Een man kiest vaak (nog steeds heel generaliserend hihi) één ding om te zijn: een klootzak omdat het van hem verwacht wordt... of juist een heel meegaand iemand die constant probeert de vrouwen niet tegen de haren in te strijken.
Natuurlijk is dit allemaal in gradaties en is het wat grijzer dan bovenstaande wel heel zwart-witte uitleg, maar je zult toch altijd een beetje het mannen tegen de vrouwen verhaal krijgen. Of vrouwen tegen de mannen. Als je als vrouw zegt dat je een huisvrouw wilt worden zullen andere vrouwen je raar aankijken (behalve de vrouwen die dat zelf ook willen, maar de vrouwen die het stiekem willen en niet durven zullen je juist keihard afkraken).
Omdat het smeren van brood voor je man een beetje huisvrouw-achtig overkomt kan ik me dus voorstellen dat veel mensen daar wel een aversie tegen hebben. We zijn tenslotte geëmancipeerd!
Dus als je nu een stel van twee vrouwen (of twee mannen!) bent, dan heb je die associaties alvast allemaal niet.
Lijkt mij zeer bevrijdend, maar ik heb dan ook persoonlijk best wel last gehad van wat de maatschappij voorschrijft.

Wat ik vind is dat je dat per persoon en situatie zou moeten bekijken. De één smeert inderdaad net zo makkelijk ook even het brood voor de partner, de ander heeft daar moeite mee. Dan zijn er nog de woon-werk-situaties, persoonlijke voorkeuren en ook inderdaad hoe laat ze allebei opstaan.
Ik hoef ook geen huishoudslaaf te zijn, ik heb straks net zo goed een veeleisende baan, maar nogmaals, ik val toch niet op luie varkens.
Dus toekomstig manlief zal ook wel genoeg bijdragen en zo houden we het gezellig. 

Wat ik me vooral kan herinneren van toen mijn moeder mijn brood smeerde was dat er vaak net dat op zat waar ik die dag geen zin in had, ik was blij toen ik het zelf mocht doen
. Je zou maar je hele leven met de lunch net dat eten waar je geen zin in hebt, of werken jullie allemaal op bestelling?? 
