Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-08-13 15:22

Geplaatst: 07-08-13 15:22

Ooh pas nog had ik zoiets:

Mijn lievelingspony op mijn vroegere manege is een haflinger, en die is toen een paar jaar geleden verkocht. Gelukkig kwam ik er gauw achter waar hij stond: een stal met heel veel haflingers en fjorden. Die staan in één lange stand, dus als je daar loopt zie je alleen maar fjorden- en haflingerbillen, die natuurlijk stuk voor stuk op elkaar lijken. Hij staat daar nou zo'n drie jaar en ik kom er regelmatig voor buitenritten en hem even te knuffelen (ik rij er helaas niet meer zoveel op, hij loopt meestal met beginners mee). En ik wist hem er altijd meteen uit te halen!

Nu kwam ik daar dus de laatste keer en toen ging ik meteen weer even naar hem opzoek om even gedag te zeggen, maar ik kon hem niet vinden! Twee keer die hele rij op en neer gelopen, en ik zag hem maar niet, maar ik wist zeker dat hij niet mee was met een rit.

Toen dacht ik bij mezelf: Sh*t, ik herken hem gewoon niet meer

. En net, NET toen ik dat dacht, deed een van de haflingers naast me een paar stappen naar achter om achterom te kijken. En drie keer raden wie het was! Het leek wel of hij mijn gedachte had gelezen!

**Geplaatst**: 07-08-13 15:25

Geplaatst: 07-08-13 15:25

fargo schreef:
Isabel_k schreef:
De dag dat ik hoorde dat we een paard zouden krijgen droomde ik over een haflinger merrie met lange manen. Onze eerste pony was een haflinger merrie met lange manen.
Niet zo apart als de andere hier maar dat vergeet ik niet meer

Tja, maar waarschijnlijk wisten jouw ouders ook dat je heel graag een haflinger zou willen en dus kwam die er ook? Of was dit iets heel anders dan wat je altijd had gewild?

We wisten nog totaal niet wat we wouden

alleen dat er iets zou komen

**Geplaatst**: 07-08-13 15:56

Geplaatst: 07-08-13 15:56

Wat een mooie bijzondere verhalen.

Mijn man die heeft nog eingelijk een oudere zus maar die is overleden tijdens de geboorte (41).
Voor de rest heeft hij geen broers en zussen.
11jaar geleden op onze trouwdag hebben we s'ochtends foto's gemaakt, op een autosloperij.
Wij kwamen er aan en op het moment dat we de auto uitstappen hoorde we vrij luid daar op de radio het liedje Gardian Angel van Masquerade. Het hele aparte hiervan was dat we dit nummer hadden uitgekozen s'middags in het gemeentehuis zodat ze er toch voor ons gevoel een beetje bij kon zijn.Maar we wisten nu zeker dat ze erbij was.
Dit ook omdat het het geen veel voorkomende nr is. Wel in het nl en Duits maar niet deze.

edit potjandikke hoezo geen toeval.Dacht laat ik dit nummertje op youtube een keertje weer luisteren, staat het andere nummer wat we hadden in het gemeentehuis ook in die lijst, de lijst wat er naast staat . Jennifer Rush met de power of love.

**Geplaatst**: 07-08-13 16:14

Geplaatst: 07-08-13 16:14

Bambolina schreef:
Wij waren ook eens onze kat kwijt toen we net een aantal dagen waren verhuisd. Grote paniek, bang dat ie ontsnapt was en ons oude huis probeerde te zoeken etc.
Mijn ouders hadden ook niet echt op hem gelet omdat ze druk bezig waren die dag met een gat onder het bad dicht metselen.
Die avond ging mijn zus douchen en gleed uit.. gelukkig niet veel bezeerd, maar toen ze in dat bad lag hoorden ze opeens onder zich: miaaauuuuuuw miaaaaaaauw!

Gelijk ouders geroepen, vader heeft bijtel en hamer gepakt en het zorgvuldig dichtgemetselde gat open gebroken en ja hoor: daar schiet zo die kat uit

die was waarschijnlijk daar lekker rustig onder het bad gaan liggen slapen met al die drukte en mijn ouders hebben hem nietsvermoedend ingemetseld.
Als mijn zus niet met haar oor tegen de grond gelegen had, hadden we hem misschien wel nooit gehoord
Kan je je voorstellen dat je jaren later nog eens bij die ruimte moet en opeens een katten skelet vind $:\$
Er zit nog steeds een lelijke plek onder het bad van de reddingsactie, maar God, ik ben nog nooit zo blij geweest om mijn zus op d'r plaat te horen gaan!

Mijn kat heeft zo bij de verhuis 4 volle dagen in een sofa gezeten zonder een kik te geven :s sofa stond op zijn kop op de andere en er zat een gat in onderaan, daar is ze blijkbaar ingekropen, en toen hebben wij de sofa op zijn plek gezet en zat ze vast, mag er ook niet aan denken dat dat nog eens 2 dagen zou geduurd hebben.

**Geplaatst**: 07-08-13 17:50

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 17:50

Vroeger had ik een kat die niet meer terug gekomen was wij dachten dat ze dood was. Een paar weken nadat ze verdwenen was kwamen we iemand tegen die een nest kittens had, we zijn gaan kijken en ik mocht van mijn mama een nieuwe. We had het poesje nog maar een paar dagen en het was ziek dus wij ermee naar de dierenarts, het ging echt niet goed met het poesje en moest daar blijven. De dierenarts vroeg aan ons waar onze andere kat dan was, wij zeiden dat ze niet meer terug thuis is gekomen onze dierenarts zei toen dat er een tijdje geleden een vrouw langs geweest was met een kat die ze had gevonden bij haar werk en dat was in de buurt van ons huis dus misschien dat het onze poes wel was. Ze heeft ons het nummer meegegeven en mama had s'avonds gebeld we mochten de volgende dag komen kijken en ja hoor het was mijn kat die ik kwijt was!
Het andere poesje is diezelfde avond nog bij de dierenarts gestorven heel jammer maar was zij er niet geweest had ik nooit mijn oude kat terug gevonden, het was vreugde en verdriet tegelijkertijd!

**Geplaatst**: 07-08-13 18:22

Geplaatst: 07-08-13 18:22

kers schreef:
Vroeger had ik een kat die niet meer terug gekomen was wij dachten dat ze dood was. Een paar weken nadat ze verdwenen was kwamen we iemand tegen die een nest kittens had, we zijn gaan kijken en ik mocht van mijn mama een nieuwe. We had het poesje nog maar een paar dagen en het was ziek dus wij ermee naar de dierenarts, het ging echt niet goed met het poesje en moest daar blijven. De dierenarts vroeg aan ons waar onze andere kat dan was, wij zeiden dat ze niet meer terug thuis is gekomen onze dierenarts zei toen dat er een tijdje geleden een vrouw langs geweest was met een kat die ze had gevonden bij haar werk en dat was in de buurt van ons huis dus misschien dat het onze poes wel was. Ze heeft ons het nummer meegegeven en mama had s'avonds gebeld we mochten de volgende dag komen kijken en ja hoor het was mijn kat die ik kwijt was!
Het andere poesje is diezelfde avond nog bij de dierenarts gestorven heel jammer maar was zij er niet geweest had ik nooit mijn oude kat terug gevonden, het was vreugde en verdriet tegelijkertijd!

Jeetje zeg... net alsof het kleine poesje gestorven is om jullie weer bij elkaar te krijgen :(:)

**Geplaatst**: 07-08-13 18:23

Geplaatst: 07-08-13 18:23

Wow wat een mooie en bijzondere verhalen en ook kippenvel.

**Geplaatst**: 07-08-13 18:50

Geplaatst: 07-08-13 18:50

Er komen echt bijzondere dingen voorbij zeg! Kippenvel af en toe.

Een aantal jaar geleden ben ik een weekendje bij vrienden van ons geweest. Een van hun vroeg aan mij hoe het met de katten ging. Daarop antwoordde ik dat Tommy (de oudste) steeds slechter werd. Ik zei letterlijk: 'Die gaat maandag dood'.

Die maandag kwam ik uit school en zag ik Tommy op de bank liggen. Hij lag heel lusteloos, keek zielig en zag er echt ziek uit. Ik heb mijn moeder gebeld en we zijn naar de dierenarts gereden. Hij is daar toen ingeslapen, hij had lymfeklierkanker. Op het moment dat de DA zei dat hij ingeslapen moest worden, dacht ik terug aan het weekend. Mijn gevoel was dus juist. Ik vind het nog steeds best bizar dat ik dat weekend al zeker wist dat hij dood ging.

**Geplaatst**: 07-08-13 19:05

Geplaatst: 07-08-13 19:05

Wat een bijzondere verhalen komen hier langs zeg!

Ik had ook een keer iets, niet heel bijzonder maar wel vreemd.
Toen ik instagram pas had, had ik hier een foto op gezet van een stel cactussen en hier kreeg ik een like op van een of ander meisje uit Luxemburg.
Die zomer ging een vriendin van mij naar Engeland op vakantie en toen ze terug kwam vertelde ze dat ze een meisje uit Luxemburg had ontmoet die in de volgende vakantie nog eens langs zou komen.
Toen die tijd eindelijk daar was en dat meisje naar Nederland kwam werd ik op de laatste avond ook uitgenodigd en je raad het al natuurlijk, dat was het meisje dat mij die like had gegeven.
What are the odds ...

Laatst bijgewerkt door Fireheart op 07-08-13 19:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-08-13 19:10

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 19:10

Het mooiste vond ik met mijn allerliefste vriendje... We waren een soort van verslaafd aan elkaar, tot het ziekelijke toe.... Dus ik zou oppassen op de pensionstal waar ik hielp.... Dus we hadden 's nachts tot half 3 in bed liggen bellen, geen idee waarom, maar we hadden elkaar altijd tigduizend dingen te vertellen... Gewoon de kleine dingetjes.... Dus ik word om 5 uur wakker en denk aan hem, dacht met mijn stomme kop, laat ik hem gaan sms'en :')

Dus ik stuur een sms'je "hopelijk maak ik je niet wakker, maar ik dacht aan je... Slaap lekker verder" of iets dergelijks... Ik druk op verzenden, op dat moment krijg ik een sms'je "je zult vast wel slapen, maar wilde nog even zeggen dat je echt diep in mijn hartje zit"....Om half 7 ging de wekker

maar heb volgens mij de halve dag nog met zo'n smile rondgelopen en was niet meer moe te krijgen na dat korte nachtje

**Geplaatst**: 07-08-13 22:09

Geplaatst: 07-08-13 22:09

Lianne86 schreef:
Het mooiste vond ik met mijn allerliefste vriendje... We waren een soort van verslaafd aan elkaar, tot het ziekelijke toe.... Dus ik zou oppassen op de pensionstal waar ik hielp.... Dus we hadden 's nachts tot half 3 in bed liggen bellen, geen idee waarom, maar we hadden elkaar altijd tigduizend dingen te vertellen... Gewoon de kleine dingetjes.... Dus ik word om 5 uur wakker en denk aan hem, dacht met mijn stomme kop, laat ik hem gaan sms'en Dus ik stuur een sms'je "hopelijk maak ik je niet wakker, maar ik dacht aan je... Slaap lekker verder" of iets dergelijks... Ik druk op verzenden, op dat moment krijg ik een sms'je "je zult vast wel slapen, maar wilde nog even zeggen dat je echt diep in mijn hartje zit"....Om half 7 ging de wekker maar heb volgens mij de halve dag nog met zo'n smile rondgelopen en was niet meer moe te krijgen na dat korte nachtje

^deze is echt wel heel erg leuk!!!!!

**Geplaatst**: 07-08-13 23:20

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 23:20

Wat een bijzondere verhalen... van sommigen ben ik stil. Je zou echt denken dat toeval niet bestaat. Die van mij zijn niet zo bijzonder.

Voor ik me aanmeldde op bokt, las ik wel eens mee en kwam ik er zo op een dag achter dat mijn cap niet meer goed was (ik kon hem indrukken en aangezien mijn vorige val jaren geleden was, reed ik al jaren zo). De volgende ochtend een nieuwe cap gehaald. Die avond stapte ik zoals gewoonlijk op mijn toenmalige verzorgpaard, dat ik blind vertrouwde en waar ik nog nooit (bijna) was gevallen. Hij struikelde in galop, wist zichzelf nog overeind te houden, maar ik vloog er voorover af en knalde met mijn nieuwe cap tegen een hek. Ik had mijn aankoop geen dag moeten uitstellen, want dan had ik ongetwijfeld meer gehad dan een paar seconden bewusteloosheid en wat hoofdpijn.

En ik heb ooit een van mijn beste vriendinnen midden in de nacht gebeld, exact twee minuten nadat ze een auto-ongeluk had gehad, omdat ik me bezorgd om haar maakte...

**Geplaatst**: 08-08-13 11:25

Geplaatst: 08-08-13 11:25

Ik lees alles mee en zijn idd hele bijzondere dingen gebeurd.
Ik heb er net ook weer een paar gehad..
8 aug 2005 ging ik met mn vorige vriend naar singapore waar mn moeder woont die ik al 10 jaar niet had gezien, ben me kast aan t opruimen wat eens in het half jaar of jaar gebeurd, kom ik mijn ring tegen die ik niet meer pas toen we in singapore 12/08/2005 verloofd waren.
Soms vergeet ik het wel eens die dag en denk ik er later pas aan.. Nu kom ik het tegen en word ik eraan herrinnerd,

Ik luister altijd een radio progamma via de pc of ipad, defjay.. Noooit heb ik dit nummer gehoord want ik luister echt vaak ernaar.. En wat komt er op die radio??. Cassie - me and you..
Het nummer wat we altijd op hadden , een paar weken vlak voor hij een autoongeluk kreeg.
Tewijl zij echt nooit dat nr draaien..

**Geplaatst**: 08-08-13 21:15

Geplaatst: 08-08-13 21:15

Niet van mij zelf maar mijn vader en een kennis. Met onze buurman ging het al niet zo heel goed en nu zaten mijn ouders vanmiddag op de fiets in onze straat naar huis en was mijn vader bang dat hij zich zelf nog is van kant zou maken en op dat moment komt de buurvrouw naar buiten rennen dat het niet goed gaat. Hij heeft uit eindelijk een hersenbloeding gehad en we wachten nu nog af wat er verder gaat gebeuren.. En een andere man hier uit de straat schok 2 nachten geleden wakker en dacht precies aan het zelfde.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-13 21:24

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-13 21:24

No offence (en niet specifiek op een persoon in dit topic gericht) maar ik vind het geen toeval als er al enige tekenen kunnen zijn die wijzen op hetgeen wat gaat gebeuren.

**Geplaatst**: 08-08-13 21:54

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 08-08-13 21:54

Heb sinds ik 9 was ofzo een trauma gehad voor een pony
gewoon doodsbang.
Ben dit nieuwe jaar erop gestapt, want ik had zoiets; Jaar goed beginnen. Alles is goed gegaan op een paar ''eh'' momenten na. 2 weken daarna had ik een wedstrijd, ben ik er keihard afgegooid (andere pony) keihard op mn rug, en aangezien hij het misschien nog een keer kon doen en ik dat risico niet wilde nemen, mocht ik op een andere. Kon ik kiezen uit 3; Een pony die snel bokt en vandoor gaat (vooral in winter, en het was in de winter) dus die streepte ik al door. Volgende, een haflinger die ook kan bokken en met wie het niet klikt. Doorgestreept. Laatste; Juist, mijn trauma pony. Daar de wedstrijd op gereden.. En gehaald, eerste plaats.. Nu rijd ik er regelmatig op, zonderzadel, met zadel, buiten en whatever. Dus goede voornemens kunnen soms goed van past komen.

**Geplaatst**: 09-08-13 08:22

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 09-08-13 08:22

Ik herinner me nog een hele leuke!
Als ik kind was rond een jaar of negen gingen we vaak wandelen achter ons huis in de velden. Waren toen ook wat bosjes enz en vaak zag ik hoefijzers staan in de modder. Ik droomde ervan dat ik hier later ook ooit zou kunnen rijden en galopperen (penny dromen

). Er was geen manege dus die kans was miniem. 13 jaar later koop ik mijn paard, staat drie dorpen verder. Wegens omstandigheden verhuist naar nog een paar dorpen verder. Was daar echt niet tevreden om verschil lende redenen en toevallig maakt ik contact met iemand op Bokt. Haar foto's in profiel komen me bekend voor... Jawel, zo woont met paarden net waar ik als kind altijd ging wandelen!
We hebben het erover dat mijn paard zo vermagerd en dat ik op zoek ben naar een plaatsje. Ze heeft geen pensionstal OD verhuurt geen boxen, maar er stond wel een box vrij waar nu het voer instond. Kom eens kijken zei ze, je bent welkom.
En sinds twee jaar rijd ik door de velden waar ik als kind van droomde daar te kunnen rond crossen

. Er is veel veranderd, meer industrie, maar ik vind het hoe dan ook wel speciaal

**Geplaatst**: 09-08-13 09:57

Geplaatst: 09-08-13 09:57

Roosch schreef:
No offence (en niet specifiek op een persoon in dit topic gericht) maar ik vind het geen toeval als er al enige tekenen kunnen zijn die wijzen op hetgeen wat gaat gebeuren.

Sorry.. Maar wat is het dan vraag ik me af..?

**Geplaatst**: 09-08-13 09:59

Geplaatst: 09-08-13 09:59

Ik lees je reffrein en merk op dat het nummer op dit moment draait op de radio

Sammie schreef:
manzano schreef:
Zo heeft mijn nicht ooit ontdekt dat er nog iemand is in NL met exact dezelfde achternaam (niet veel voorkomend) en dezelfde voornaam én dezelfde doopnaam, en ze zijn beiden geboren op dezelfde datum in hetzelfde jaar. Dat gaf bij sommige instanties (bank ed) nog wel eens wat problemen
Ik heb ook zo’n dubbelganger.. Vraag mij af of zij net zulke problemen ervan ondervind als ik..

Ik heb meerderde *kippenvel* momenten gehad, waaronder voorspelende dromen. Niet leuk.. ik kan er nl. niks mee

Mijn recentste kippenvelmoment is van het voorjaar geweest. Ik heb een paard in moeten laten slapen. Niet geheel onverwachts, oud beestje maar toch ik vond het lastig.. Dood is dood in mijn beleving en dat is niet meer terug te draaien. Bovendien een maand daarvoor een pittige discussie gehad met iemand dat mensen in de/een hemel komen en dieren niet. Bij het inslapen controleert de DA altijd het e.e.a. om zeker te weten dat de dood is ingetreden. Dat deed de DA nu dus en DA zegt: “Ja, die galoppeert nu op de eeuwige weides, hoor”. Waarop ik antwoordde: “Ja, zou het?” DA zegt: “Ja, denk het wel.” Waarop ik timide antwoordde: ”Oké”. Voor mij misschien een extra geruststelling. Ik weet niet, je zit vol emoties. We zijn nog even koffie/thee/water wezen drinken. Op weg naar huis, in mijn auto altijd Skyradio (en Sky draait tussen 9 en 5 nooit een nummer 2x) aan. Komt het liedje van Matt Simons voorbij met With You. Eigenlijk nog niet echt zo opgelet. De volgende ochtend stap ik in mijn auto (voor 9 uur) rot gevoel, zwaar hoofd, geen zin in, tranen prikken achter je ogen …zet het refrein van “With You” in. Gevolgd door Let Her Go van Passenger. Toevallig denk ik.. k*t vooral.. pijnlijke tekst.. ’s middags stap ik in mijn auto en jawel.. weer het refrein van “With You” en een nummer later “Let Her Go”. Aan het eind van de dag stap ik m’n auto (na 5 uur), zet de radio aan en jawel “With You” tettert uit de boxen. De volgende ochtend “With You”. ‘s Middags (willekeurig tijdstip) “With You” en daarna “Let Her Go”. “s avonds (na 5 uur) kwam het nummer weer voorbij.. De volgende ochtend “Let Her Go”. Ik vond het een beetje creepy worden. “s Middags moest ik weer met mijn auto weg, daar heb ik geen exact vast tijdstip voor, maar wel een ongeveer moment. Maar ik heb nu expres gewacht om te kijken of dat überhaupt uitmaakte. Ik stap in mijn auto, rij de straat uit en op de radio begint “With You” te draaien. Op de terugweg kwam jawel “Let Her Go” weer voorbij. Oké.. heb de hint begrepen. Ik heb de nummers daarna nog met regelmaat op de radio gehoord, maar nooit zo intens en vaak als die eerste drie dagen..

Als je je afvraagt hoe gaat dat refrein dan?
" I'll be with you, I'll be waiting for you
On the other side, on the other side
And the winds that blow they'll guide you home
Get you through the night, get you through the night
It will all be right”

Omdat ik de songtekst (in z’n geheel) van Let Her Go mooier vond heb ik die uitgeprint en die staat nu, als dubbelluik, met een foto van het paard in m’n kast. Het zijn, van zichzelf al mooie nummers, maar als ik ze nu nog wel eens hoor op de radio moet ik gewoon aan m’n paard denken.

Let Her Go
[ Video ]

**Geplaatst**: 09-08-13 10:08

Geplaatst: 09-08-13 10:08

Mijn verhaal:

Begin 2009 begin ik te schrijven met een gevangene in het zuiden van de staat California, in de Chuckawalla Valley State Prison, B yard om precies te zijn.

Nou is dat niet zo heel bijzonder, maar wat wel heel bijzonder is, is dat ik voor informatie met betrekking tot de gevangenis en de regels die er gehanteerd worden op een Amerikaans forum terecht kom. Ik heb op dat moment hulp nodig met het opzetten van een telefoonverbinding met het bedrijf GTL. Ik begin met posten aldaar en krijg op ten duur een berichtje van een Nederlands meisje wie mij wel wil helpen.

Super aardig van haar uiteraard. Ik vraag haar waar ze woont en ze blijkt in het dorp te wonen waar ik ben opgegroeid! Wat bijzonder zeg! Tot ze haar voornaam noemt. Ik vraag haar naar voor en achternaam en ze blijkt het dus te zijn! Zit ik, op een Amerikaans forum met een oud klasgenoot te PB en, terwijl haar penpal/vriend dus in dezelfde gevangenis zit, op dezelfde yard als mijn penpal/vriend.

Heel bizar!

**Geplaatst**: 09-08-13 10:19

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 09-08-13 10:19

Raar om sommige van deze gebeurtenissen te lezen. Even een stipje, zodat ik ze kan blijven volgen:)

**Geplaatst**: 09-08-13 10:20

Geplaatst: 09-08-13 10:20

zo ging ik in 2007 een nieuw telefoonabbo aanschaffen, ik kreeg een nummer met 13 achteraan, ongeluks getal volgens die man, was meer gewoon als grap bedoeld want hij begon daana te lachen.
Die middag ging ik bij opa en oma tv kijken, en er was een ziekenhuis serie op, er was daar toen een meisje die haar sleutelbeen had gebroken omdat ze met een paard was gevallen. Op dat moment zei k tegen opa en oma "dat zal mij vast ook nog wel eens gebeuren" geen idee hoe ik erbij kwam, maar blijkbaar had ik een voorgevoel.

Juist die avond had ik les, reed op een jong paard. En je raad het al, paard gallopeerd aan, glijd uit en valt en ik kan naar het ziekenhuis, gevolg ik hd mijn sleutelbeen geboken

op 10 januari 2007 kreeg ik een armbandje van mijn oma met mijn naam erin gegraveerd, een week later was ik hem kwijt.
Geen idee waar ik hem had verloren. 10-01-08 is oma overleden waarvan ik het armbandje had gekregen, die avond was ik op stal en een vriendin was aan het rijden in de bak, ze stapt af en ziet iets liggen, ja hoor is dat dus mijn armbandje wat ik van mijn oma gekregen had

Laatst bijgewerkt door Niekj_Jente op 09-08-13 11:05, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-08-13 10:27

Geplaatst: 09-08-13 10:27

Ik heb nog een ander verhaal ook.

Ik droomde op donderdag dat mijn oma op zaterdag begraven zou worden. Ik werd wakker, dacht nog: het was weer een droom en maakte mij geen zorgen over. Mijn oma mankeerde niks, ik maakte altijd een grapje tegen haar dat we haar “dood moesten knuppelen” waar oma dan altijd erg hard om moest lachen.

Die donderdag gewoon gewerkt, op vrijdag ook gewoon gewerkt, krijg ik op vrijdagavond ineens een telefoontje van mijn vader. Ik moest naar het ziekenhuis, oma was onwel geworden en opgenomen. Het leek niet goed te gaan met haar.

Kom ik daar: oma aan de beademing, allemaal slangen, allerlei draadjes, vreselijk! Op zaterdagmiddag 15 uur was ze dood, accuut hartfalen, al haar organen stopte er stuk voor stuk mee! Ik heb haar dood zien gaan, echt een vreselijke ervaring kan ik je melden.

Weekeind erop op zaterdag is ze begraven! Zo bizar!

**Geplaatst**: 09-08-13 10:36

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 09-08-13 10:36

In 2004 ben ik met een vriendin naar de veluwe vertrokken met onze 2 paardjes. Lekker een weekje paardrijden!

De nacht voor vertrek heb ik de meest afschuwelijke dromen van mijn paard die door de bodem van de trailer zakt terwijl we het niet doorhebben, benen afgesleten op het asfalt enz ( ja, creepy, ik weet het! ) In de ochtend ben ik kotsmisselijk, ik doe lelijk tegen mijn moeder en sta stijf van de stress.

Op weg, niks gebeurd, dus ik kalmeer en doe mijn ding met paard. Die ook bijzonder vervelend is op dat moment. Dus we zetten de paarden in de wei en gaan boodschappen doen. ’s Avonds nog een ritje gemaakt, alles goed en wel.

Op zondag geholpen met het groomen bij een endurance wedstrijd en ondertussen was de stress terug. ’s Avonds stappen vriendin en ik op om een rondje veluwe te doen en dan gebeurd het: mijn paard slaat op hol, ik val, breek mijn enkel, paarden los in het bos, vriendin een hoefafdruk op de rug van paard wat erop was gaan staan! Ambulance, foto’s, doktoren, operatie etc.

We hebben erna nog wel het beste ervan gemaakt, ook al liep ik in gips.

Staan we na die week klaar om te vertrekken, paarden in de trailer, flipt haar paard finaal waardoor hij uit de trailer moet worden gezaagd! Toch een paard-trailerprobleem dus!

Sindsdien luister ik naar voortekenen.

**Geplaatst**: 09-08-13 10:40

Geplaatst: 09-08-13 10:40

Kwanyin schreef:
Als vijfjarige kreeg ik eens een gouden armbandje met mijn naam in gegrift mee naar de kleuterschool(tevens ook basisschool). Natuurlijk was ik hem blijkbaar dag één al kwijtgespeeld .
In mijn laatste jaar basisschool, toen ik 12 was, kwam een juffrouw naar mij toe en vroeg of die ketting soms van mij was...mijn naam stond er in en een kleuter had hem uit de zandbak gegraven. Ik herkende hem niet maar het was mijn volledige naam dus maar mee naar huis genomen, en toen vertelde mijn moeder dit. Blijkbaar erg goed verstopt toen als kleuter .

Wow

Heb je nog geluk gehad dat ze het zand niet iedere keer verwisselden, dat deden ze op mijn basisschool namelijk wel een paar keer in het jaar.

Nomineer dit bericht ×