Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-04-13 07:13

Geplaatst: 26-04-13 07:13

Sammie schreef:
Erm... Het blijven geen kinderen, hoor. Ze groeien op en dan moet je grenzen stellen. Regels hanteren enzo. Vooral dat laatste lijken veel mensen tegenwoordig te vergeten

Grenzen stellen moet je altijd bij kinderen. Het hoort bij het opgroeien dat kinderen onafhankelijker moeten worden, zich losmaken van de ouders en daarmee grenzen gaan verleggen. Hoe dat proces verloopt is voor ieder kind anders, de een kan eerder meer verantwoordelijkheid en vrijheid aan dan de ander. De kunst als ouder is daarmee om te gaan en het ook een beetje gezellig te houden. Gelukkig ben ik zelf ook kind geweest en kan me daarom redelijk goed in mijn kinderen verplaatsen.

Vandaag ben ik vrij en mijn 20 jarige dochter heeft al vakantie. We gaan zo gezellig naar de Primark en ik hoop dat ze me vanmiddag nog een beetje helpt met rijden. Eerlijk gezegd vind ik het alleen maar leuker worden nu ze ouder zijn.

**Geplaatst**: 26-04-13 07:54

Geplaatst: 26-04-13 07:54

Fiebie schreef:
Ik ook

Sterker nog, toen ik 20 was ook hoor.....
Het gevoel werd vanaf mijn 22ste steeds sterker.... Inmiddels kan ik geen kind meer normaal aankijken of er verschijnen hartjes in mijn ogen

Ja heb ik ook en die kinderen lijken het wel te voelen want opeens staren ze je van alle kanten aan. In de rij bij de kassa en zo.
En als ze dan ook nog gaan

of

dan ben ik helemaal gesmolten.

En geloof me ik had echt een bloedhekel aan kleine kinderen. Ik wist echt niet wat ik met ze aanmoest en was alleen maar bang dat ze zouden gaan janken als ik in de buurt was en dat was dan ook standaard altijd het geval

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-13 08:35

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-13 08:35

Sammyoo schreef:
Sammie schreef:
Erm... Het blijven geen kinderen, hoor. Ze groeien op en dan moet je grenzen stellen. Regels hanteren enzo. Vooral dat laatste lijken veel mensen tegenwoordig te vergeten

Grenzen stellen moet je altijd bij kinderen. Het hoort bij het opgroeien dat kinderen onafhankelijker moeten worden, zich losmaken van de ouders en daarmee grenzen gaan verleggen. Hoe dat proces verloopt is voor ieder kind anders, de een kan eerder meer verantwoordelijkheid en vrijheid aan dan de ander. De kunst als ouder is daarmee om te gaan en het ook een beetje gezellig te houden. Gelukkig ben ik zelf ook kind geweest en kan me daarom redelijk goed in mijn kinderen verplaatsen.

Vandaag ben ik vrij en mijn 20 jarige dochter heeft al vakantie. We gaan zo gezellig naar de Primark en ik hoop dat ze me vanmiddag nog een beetje helpt met rijden. Eerlijk gezegd vind ik het alleen maar leuker worden nu ze ouder zijn.

Oh? Ben jij ook kind geweest? :Y)

Nee zonder dollen, ik snap wel wat Sammie bedoelt.....
Ze zijn schattig en cutypie als ze klein zijn en als ze ouder worden gaan ze grenzen opzoeken....

Maar goed, heel eerlijk, dat hebben paarden ook

Mijn bijna 3 jarige was ook heel lievig en poppig toen ze net geboren was (hoewel..... >;)

), maar die begint ook grenzen op te zoeken en babbels te krijgen....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-13 08:37

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-13 08:37

SAKKIA schreef:
Fiebie schreef:
Ik ook

Sterker nog, toen ik 20 was ook hoor.....
Het gevoel werd vanaf mijn 22ste steeds sterker.... Inmiddels kan ik geen kind meer normaal aankijken of er verschijnen hartjes in mijn ogen

Ja heb ik ook en die kinderen lijken het wel te voelen want opeens staren ze je van alle kanten aan. In de rij bij de kassa en zo.
En als ze dan ook nog gaan of dan ben ik helemaal gesmolten.

En geloof me ik had echt een bloedhekel aan kleine kinderen. Ik wist echt niet wat ik met ze aanmoest en was alleen maar bang dat ze zouden gaan janken als ik in de buurt was en dat was dan ook standaard altijd het geval

Ze weten het

Echt..... Soort sekte ofzo.

Ik heb dit laatst op FB gedeeld...

--Had ik toch even sjans vandaag!
Binkie van ongeveer 2 jaar oud. Twee turven hoog... kruipt naast me op het bankje bij de snackbar, nog net niet op schoot. 'Ik kom naast jou zitten'...
Nou wat lief zeg, ga je altijd zo dichtbij zitten?
'Nee, maar ik vind jou gewoon leuk'
*smelt* --

True story..... :Y)

**Geplaatst**: 26-04-13 08:43

Geplaatst: 26-04-13 08:43

Hahaha

Zo kreeg ik afgelopen woensdag na het oppassen een berichtje van de moeder (mijn beste vriendin, maar de kinderen zie ik niet zo vaak want die liggen meestal al op bed als ik daar ben)
"ik hoor net dat jij de beste vriendin bent van mijn dochter (ik dacht dat wij dat waren

) en mijn zoon vind je de liefste" :+:

(iets aangepast zodat ik de namen weg kon laten

)
Ze zijn 5 en 2 jaar oud

En ''s avonds:
"Oke jij komt niet meer oppassen. Tot gisteren was IK altijd de prinses in het boekje van mijn zoon en nu ben jij dat ineens. Ik ben jaloers, I know "

:')

Laatst bijgewerkt door SAKKIA op 26-04-13 08:44, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-13 08:44

Geplaatst: 26-04-13 08:44

Zo zaten er gisteren 2 babytjes in ons restaurant, zooooooo schattig

Had er bijna eentje gekidnapt, maar ik werd betrapt helaas.. Had toch weer een pijnlijke bevalling gescheeld

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-13 08:45

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-13 08:45

Da's toch het schattigste ooit!
Heerlijk die kleintjes.... _O-

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-13 08:46

Re: Kinderjeuk

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-13 08:46

Miracle_ Zo heb ik een paar weken geleden ook in de blokker bijna 2 kinders ontvoerd

Speentjes in hun mond en dan wijzend naar een stuk speelgoed

*ik voel me echt een doos*

**Geplaatst**: 26-04-13 08:49

Geplaatst: 26-04-13 08:49

hahaha lag helemaal plat van t lachen van je uitspraken en vooral je woordkeuze! en ozoooo herkenbaar! ik heb het uitgesteld tot mn 35e... of die allergie weer terug komt weet je niet eerder dan wanneer je een kindje hebt... nu is je eigen kind wel ff iets anders dan de snottebellen van een vreemd kind... hahaa

**Geplaatst**: 26-04-13 09:13

Geplaatst: 26-04-13 09:13

Fiebie schreef:
Mijn bijna 3 jarige was ook heel lievig en poppig toen ze net geboren was (hoewel..... ), maar die begint ook grenzen op te zoeken en babbels te krijgen....

Uit je openingspost begreep ik dat je nog geen kinderen had??

**Geplaatst**: 26-04-13 09:16

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 26-04-13 09:16

Is er niet ergens een quote verkl**t?

**Geplaatst**: 26-04-13 09:16

Geplaatst: 26-04-13 09:16

Daar bedoelde ze haar paard mee

Laatst bijgewerkt door ashley1 op 26-04-13 09:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-13 09:17

Geplaatst: 26-04-13 09:17

Kijk, die snapte ik weer meteen _O-

trouwens er staat nog paarden ook boven. Dus dat was ook al een mega weggever

**Geplaatst**: 26-04-13 09:18

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 26-04-13 09:18

Ohja nu zie ik t ook

Be-grij-pend le-zen he? :')

**Geplaatst**: 26-04-13 09:19

Geplaatst: 26-04-13 09:19

ashley1 schreef:
Geloof dat ze d'r paard bedoeld

Ik denk dat je gelijk hebt

**Geplaatst**: 26-04-13 09:35

Geplaatst: 26-04-13 09:35

Ja of je staat in supermarkt en laat wat vallen, je vraagt een klein meisje wat vlak bij staat (ze stond de hele tijd al te turen naar mijn lange haar) of zij het even op wil pakken voor mij. Ze twijfelt geen moment en pakt het pakje boter op en legt op mijn volle armen met boodschappen, vervolgens trekt ze mamma aan der mouw en zegt heel trots : Mamma ik heb die mevrouw geholpen!!! Ahhh

Of deze een kindje bij de bso vraagt: Ben jij nou een kind of een moeder?...

**Geplaatst**: 26-04-13 12:25

Geplaatst: 26-04-13 12:25

Fiebie schreef:
.
Ze zijn schattig en cutypie als ze klein zijn en als ze ouder worden gaan ze grenzen opzoeken....

Maar ook weer niet allemaal hoor

Sommige kleine kinderen kunnen het bloed onder je nagels vandaag halen

. En inderdaad kinderen zijn niet alleen schattig en hebben ook opvoeding nodig. Maar ik denk dat ik zelf best wel een strenge mama ga zijn als ik sommige mensen hier in de buurt zie

. In de winkel gewoon bovenop een ladder kruipen, met armen beginnen zwaaien "joehoe mamaaa kijk eens wat ik kan" en moeder om twintig meter afstand met niet eens verhoffen "sebastiaan, dat mag je helemaal niet doehoen! kom daar vanaf!". Waar ventje dan geen oren naar heeft en zich gewoon keert naar bijhorend vriendje om dan maar aan hem te tonen hoe stoer hij is.
Dan denk ik, als ik dat was geweest met mijn moeder dan had ik een bolwassing gekregen waar ik nog niet jarig van was

.

Maar misschien draai ik helemaal bij als ik niet langs de zijlijn sta en ze eens zelf heb, en zit ik als mijn koter in een hele winkel ravage heeft aangericht nog steeds op een "akoetsjiekoe wat bij jij toch een heerlijk levendig kereltje

" hahahaha.

**Geplaatst**: 26-04-13 13:10

Geplaatst: 26-04-13 13:10

Hier klapperen ze met vlagen. De ene keer windstil en de andere keer vliegt er een orkaan door mijn lijf haha. Op zich heb ik het goed voor elkaar: 1,5 jaar samen met vriendlief is goede en stabiele relatie, wonen al een tijdje samen (niet officieel) en beiden vast werk, en telkens in een sector waar werk genoeg is. (zorg en bagger).
Vlak voor we elkaar leerden kennen eind 2011 had hij voor zichzelf een huisje gekocht (ik huur) en dat is sinds begin dit voorjaar ook af. De meubels zijn afgelopen maand geleverd en op wat details na kunnen we er eigenlijk intrekken. We zijn beiden even oud, dus allebei 29 dit jaar.

Hij wil ook erg graag kinderen, alleen heb ik het er wel lastig mee. Via mijn werk ben ik in september vorig jaar aan een bachelor verpleegkunde begonnen, heb nu bijna mijn 1e jaar achter de rug. Omdat mijn werkgever van de staat uit een subsidie ontvangt om mij te laten studeren kan ik die opleiding niet zomaar onderbreken. Zelfs een zwangerschap is mogelijk geen goed excuus omdat het op voorhand erg duidelijk werd gemeld "niet slagen voor een academiejaar is geen verderzetting van de opleiding. Een jaar overdoen is niet toegestaan. Alleen bij hoge uitzondering en na een zeer gemotiveerd aangetekend schrijven kan hier een uitzondering op gemaakt worden".
Maw, als het goed gaat zit ik nog tot 30 juni 2015 op de schoolbanken. Ik ben er dan net 31 en kan dan gelijk de dag erna aan de slag als verpleegkundige. Ben je als verpleegkundige zwanger dan moet je omwille van de risico's van de job vaak vanaf maand 3 al thuisblijven tot de bevalling en dan 3 maanden erna moederschapsverlof. Kan me niet inbeelden dat mijn werkgever daarop zit te wachten.
Daarnaast wil ik eigenlijk ook erg graag spoedverpleegkundige worden, maar dan moet ik nog 1 jaar voltijds extra studeren, of 2 jaar deeltijds in combinatie met mijn werk. Deeltijds werken met shiften + studies + een kind... Neen bedankt.

Ook erg belangrijk: mijn vriend werkt dus op een steenstorter van een baggerbedrijf. Dat wil zeggen dat hij steeds 6 weken thuis is, maar ook 6 weken weg voor werk. Een voltijdse job als verpleegkundige met een kind met een partner die er 6 maanden/jaar niet is, is organisatorisch in mijn ogen een hel. Deeltijds werken dan maar? Hoewel het financieel mogelijk is dankzij zijn loon, heb ik er toch last mee. Wil gewoon graag mijn eigen centjes blijven verdienen en flink kunnen doorsparen. Ook sta ik er dan erg vaak alleen voor in de opvoeding en ik weet gewoon niet of ik dat aankan.

En tjah, ik heb een jonge hengst (binnenkort wss ruin maar goed) waar ik erg graag wedstrijden mee wil starten vanaf dit najaar. Hij staat volpension, dus op zich niet zo'n probleem. Maar dan heb ik nog 2 shetjes en een tinkerpony op mijn eigen stukje weiland waar ik wél best nog vaak tijd in stop. Ik doe dat ook ontzettend graag, maar bij een kindje in combi met de studie/mijn werk zie ik gewoon niet hoe ik dat nog kan blijven doen. Zelfs niet met een paard dat volpension staat en net dan aan de start staat van de mooiste periode van zijn leven (8 jaar).
Had mijn vriend nu een gewone job gehad was het allemaal niet zo'n issue geweest, dan hadden we vast wel dingen kunnen regelen. Heb er al erg vaak over zitten piekeren, maar ik kom er niet uit. Kan toch moeilijk 3 à 4x/week een oppas regelen zodat ik naar mijn paard kan? Uitbesteden/bijrijder is geen optie, daarvoor ben ik te gek op die hengst, voor de pony's kan het wel.

Geen kinderen is voor mijn vriend geen optie. Hij kwam al aandraven met "dan stop je maar met werken tot het kindje oud genoeg is of verkoop je de paarden en koop je een nieuwe later". Vond dat nogal egoïstisch en makkelijk van zijn kant maar goed.

Edit: als ik niet slaag voor mijn opleiding kan ik gewoon gelijk weer aan het werk bij mijn werkgever, het is niet dat ik dna werkloos zou worden. maar ik wil zo ontzettend graag nog een diploma halen, dat falen eigenlijk geen optie is.

**Geplaatst**: 26-04-13 13:40

Geplaatst: 26-04-13 13:40

Varekaj schreef:
Geen kinderen is voor mijn vriend geen optie. Hij kwam al aandraven met "dan stop je maar met werken tot het kindje oud genoeg is of verkoop je de paarden en koop je een nieuwe later". Vond dat nogal egoïstisch en makkelijk van zijn kant maar goed.

Ik denk dat er meer mannen zijn die hier wel eens erg simpel over denken, gewoon omdat ZIJ niet diegene zijn die iets moeten opofferen dan. Soms zou ik ook later liever thuisblijven als het financieel zou kunnen, of maar deeltijds gaat werken of...mààr dan denk ik ook wel eens: "Maar jij hebt het wel gemakkelijk. Jouw werkleven veranderd niet. Jij werkt nog steeds voltijds in vast contract voor hetzelfde bedrijf. Ik daarentegen ben moeten stoppen voor de kinderen. Heb heel mijn leven naar hun moeten draaien, breng ze overal naar toe...en wat als jij dan op een dag beslist dat je het toch zo leuk vindt om een vrouw met kinderen te hebben en me een :evaw:

geeft?"
Dan kan jij gewoon lekker doorwerken en doen wat je wil, alleen misschien nu met een jongere snol in je armen. En ik? Ik kan krabben om rond te komen en hopeloos werk zoeken.
Maar het omgekeerde voorstellen, dat de man maar thuisbijft en de kinderen opvoedt dan zijn er veel mannen die plots heel wat argumenten hebben waarom thuisblijven toch niet zo'n goed idee is 8-)

.

Ik heb ooit op een sociaal-economisch bedrijf gewerkt en daar zat een vrouw van vooraan de 50. Die was heel haar leven thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen. En toen de kinderen groot waren, zei de man des huizes plots "daaaag :evaw:

" . Gevolg: vrouw had in geen jaren gewerkt, kon dus nergens aan de bak en moest nu dus nog in haar vijftiger jaren via het OCMW fabriekswerk gaan doen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. En ik heb altijd gedacht, zo wil ik nooit gaan eindigen -O-

.

**Geplaatst**: 26-04-13 14:10

Geplaatst: 26-04-13 14:10

Ik zou absoluut niet willen dat hij stopt met zijn huidige job. Hij doet die job enorm graag en dat het mooi verdient, da's natuurlijk leuk ook voor de kinderen later en ons gezin in het algemeen. Omdat het project nu erg lang uitgesteld wordt werkt hij sinds half februari op kantoor van het bedrijf vlakbij. Is niks voor hem, hij wordt stilaan gek en heeft dat offshore werk gewoon nodig om zich lekker te voelen. dat respecteer ik dan ook volledig.
Zelf heb ik het er lastiger mee dat ik afhankelijk(er) zou zijn als ik minder ga werken of helemaal stop en thuisblijf. Ook al is dat maar 3 jaar tot ze naar de kleuterschool kunnen, het is toch een gat van 3 jaar op je CV. Ik studeer nu verpleegkunde en alles verandert zo snel in de zorg (technieken, werkmethodes, technologie, de wetenschap) dat ik niet echt sta te springen om mezelf die "achterstand" aan te doen. Ik wil me mee blijven ontwikkelen en die job naar behoren uitoefenen.
Heb het er ook moeilijk mee dat ik nu dan alles op alles zet voor dat diploma om dan gelijk broedmachine te spelen en er niet gelijk wat mee te doen. Moest ik nu al 5 jaar werkervaring hebben was het anders, dan was de keuze makkelijker. Maar zo van de schoolbanken afrollen op je 31e en gelijk "out" zijn door kids? Nee, toch maar liever werkervaring verzamelen. Knelpuntberoep of niet, als ik daarin de bons krijg is het ook op die leeftijd zonder relevante werkervaring niet makkelijk om erna wat te vinden lijkt me.

Hij weet verdomd goed hoe belangrijk de paarden voor me zijn. Voorlopig heb ik schoorvoetend ingestemd met 1 kindje later, maar het angstzweet breekt me soms gewoon uit. Stel dat ik niet slaag dit jaar of volgend jaar en de opleiding moet stopzetten dan ben ik er heilig van overtuigd dat ik binnen die dag en 6 maanden nadien de pil in de vuilnisbak mag kieperen.

**Geplaatst**: 26-04-13 14:20

Geplaatst: 26-04-13 14:20

Varekaj schoorvoetend ingestemd.. wauw het klinkt bij jou alsof wil je het gewoon niet en twijfel je nu omdat je vriend aangeeft het wel te willen?

Hier kan ik wel zeggen dat ik mezelf ben gebleven. Nou no way!!

Ja hoor, zelfde broeken weer aan en zelfde maat dus weer, ben aan het paardrijden, eigen paarden aan huis, maar wel de helft minder! Ik had altijd 4 grote paarden hier en een baan met zoveel mogelijk uren.
Mijn vriend wil eigenlijk heel graag 4 dagen werken en als ik dan ook nog 4 dagen kan werken.. Zou ideaal zijn.. Maar goed tegenwoordig heb je het niet meer voor het kiezen..

**Geplaatst**: 26-04-13 15:19

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 26-04-13 15:19

Ik heb er ook erg last van!

Vroeger (een jaar geleden) riep ik altijd "Kinderen? Never, never nooit. Doe mij maar een veulen ipv een kind, die kan je altijd nog verkopen!". Ik was echt anti kinderen. Die van anderen vond ik wel leuk, maar ik was blij dat je die weer naar huis kon brengen.
Sinds zeven maanden heb ik een geweldige vriend en sinds een week wonen we samen (het voelt gewoon goed). Maar op de tweede date hadden we het al over trouwens en kinderen krijgen (hij is 31, ik 22). Nu denk ik heel erg vaak aan een zwangerschap/een baby. Het helpt denk ik ook wel dat het 4 jarige nichtje van mijn vriend naast ons woont en hier vrijwel dagelijks over de vloer komt en gek op mij (en mijn paarden) is.
Het liefst zou ik het in de goede volgorde doen. Dus eerst trouwen en dan kinderen. Gelukkig is mijn vriend het daar helemaal mee eens. Ondanks dat hebben we het heel vaak over kinderen en dat het ons geweldig lijkt, zo'n hummeltje van ons samen. Ik heb werk rn mijn vriend heeft een eigen zaak & boerderij, dus financieel zou het misschien wel kunnen, maar nog even wachten lijkt ons verstandiger. Al zou ik een ongelukje stiekem niet heel erg vinden. Maar ik slik voorlopig nog mijn pil, kunnen we wel lekker blijven oefenen

.

**Geplaatst**: 26-04-13 15:21

Geplaatst: 26-04-13 15:21

Deze moet ik toch even delen _O-

.

Ik stond net in de supermarkt, zie ik daar een man met twee kinderen (ik schat zo'n 4 en 7 jaar oud, allebei wit haar en felblauwe ogen) op een medewerkster afkomen.
"mamaaaa! maamaaaa! *huppelhuppel* *knuffel knuffel* mama mama mama!"
ik vanop de achtergrond: aaaaaaaw *klutserdekluts*(rammelende eierstokken).
"Mama mag ik nog witte druiven pakken?"
"Waar zijn die van dezemorgen?"
"Op."
"Nee je krijgt er geen meer."

en toen...
"Jamaar..maar...ma...hm..Hmmmm....beuuheeeuheuheuheuheuheuheu *schreeuwsniksnotter* ik wihiiil druiveeeeeeeeeh hmmmbeeeuuuuuuuuuuuuuuuuuwèèèèèèèèèèèèèèèèè*krijs*wéééééééé*snotter*"

*eierstokken weer stil*

**Geplaatst**: 27-04-13 11:45

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 11:45

Moeders heeft met haar eierstokken geramd?

**Geplaatst**: 27-04-13 11:59

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 11:59

Ik lees hier dat mensen problemen hebben met zwanger worden... heb dat vaker gezien in mijn omgeving.. de geleerden adviseren je om met 1 a 2 dagen tussenposes te vrijen, want dat zou de spermakwaliteit verhogen.. ik adviseer om het vanaf de laatste dag van je periode iedere dag te doen, zo hebben wij het ook gedaan, en waren direct zwanger, vriendinnen van mij die al meer dan een jaar niet zwanger raakten hebben t ook iedere dag gedaan, en waren ook direct zwanger... wel moet ik erbij vertellen dat alle kindjes meisjes zijn... ;-)

mocht het niet op deze manier lukken... dan zal er dus echt iets aan de hand zijn met jou of je partner, dan zou ik dus een onderzoek laten uitvoeren...

Nomineer dit bericht ×