Bovendien is er over smaak nogal wat te zeggen.
Wat de ene persoon mooi vindt, is voor de ander geen cent waard. En andersom. Dat is het probleem van artistieke opdrachten nou eenmaal.
En je kunt als fotograaf niet meer of beter vastleggen, dan dat je daadwerkelijk te zien krijgt.
Het is wel heel makkelijk om te roepen "De fotograaf heeft niet voldaan aan de opdracht". Maar de opdracht was toch om foto's van de paarden te maken, en dat is toch ook gebeurd?

Het is zo vanaf een afstand gewoon niet te beoordelen hoe zo'n shoot in werking is gegaan. En of de fotograaf daar dan wel of niet 't beste uit heeft kunnen halen.
Ik heb ook wel 'ns shoots waarbij het paard en voorbrenger zó slecht voorbereid zijn of afgeleid zijn, dat de hele shoot dáárdoor misloopt.
Ben ik dan een slechte fotograaf en moet ik dan al 't geld terug betalen?
Lijkt me niet. De klant heeft net zoveel verantwoordelijkheid op dat gebied om z'n dier zo optimaal mogelijk voor te stellen. En dan nóg is het altijd maar een gok of het dier zich wil/kan laten zien. Daar zijn wel wat trucjes voor, maar er zijn nou eenmaal paarden die hun dag niet hebben. En er zijn nou eenmaal mensen die wel 'ns hun dag niet hebben.
En dan is het wel héél makkelijk om te zeggen dat 't allemaal de schuld van de fotograaf was.
Er komt gewoon wat meer bij kijken dan dat.
Je kunt als fotograaf prachtige perfecte aanwijzingen geven. Maar als die bijv. gewoon niet opgevolgd worden, en de klant gaat achteraf zeuren; tja, dan kun je als fotograaf weinig.
Ik zeg niet dat dat nu ook het geval was, want zoals ik al eerder schreef; ik ben er niet bij geweest, dus ik kan het niet beoordelen.
Maar het laat wél zien dat je hier echt maar 1 kant van 't verhaal leest, en dus gewoon niet weet wie er verantwoordelijk was voor de minder goede resultaten. En dat kan zowel de TS, als de fotograaf, als de paarden zijn.
We horen hier maar een kant van het verhaal, dan kun je imo niet zo snel conclusies gaan trekken. 
(of is Emiel Ratelband het typetje? Ik volg het allemaal niet zo...)