Bokt.nl

Kanelly schreef:

Ik mag aannemen, dat ze haar eigen zusje wel vertrouwd en dat deze heel goed de inschatting kan maken of haar vriend wel of niet te vertrouwen is.
En mocht het echt een vertrouwens/trauma kwestie zijn, regel je een kennismaking voor die tijd

Sterre schreef:

*Ayasha, heb je nog zout? Ik heb nog een paar slakken waar je het op kan leggen !
Verder stop ik met deze imo (<-- voordat je daar weer wat over te miemelen hebt ) absoluut nutteloze discussie met jou

Ayasha schreef:

Ik denk dat als we op 1 lijn lagen er geen discussie zou zijn, of iig minder discussie. meestal ontstaat discussie omdat je niet op een lijn ligt. Niks aan het handje. Volgend onderwerp meer geluk. Bij mij werkt dat iig zo, geen idee hoe het bij jou werkt.

Citaat:

"daarbij bedoel ik niet dat we een-en-dezelfde mening moeten vertegenwoordigen"

Ayasha schreef:

neen maar niet een en dezelfde mening vertegenwoordigen en recht tegen over elkaar staan is wel nog een verschil.
Maar ik vind je wel nog lief hoor.

Sterre schreef:

*Urielle, als eerste: ik bedoelde dus absoluut niet dat jij een stel onmogelijke rotkinderen zou hebben!
Verder verschillende wij dan gewoon qua "type" moeder van elkaar . Ondanks dat mijn kinderen de belangrijkste personen in mijn leven zijn en zij ook met mij/ons onlosmakelijk verbonden zijn, kan ik me er niks bij voorstellen om me als een siamese tweeling (of drieling ) met ze te voelen.
Toen mijn dochter een week of 6 was, ben ik 2 weken met d´r naar Ned. gekomen. Op de derde dag had ik veel zin om met mijn nederlandse vrienden (die ik natuurlijk ook niet vaak zie) gezellig een paar uurtjes de kroeg in te gaan.
Ik heb haar zonder onrustige gevoelens van mijn kant, bij mijn moeder achter gelaten . Voorheen had ik afgekolfd, dus ze kreeg in die uren gewoon BV.
Wel natuurlijk ieder uur naar mijn moeder gebeld of alles okay was .
In de jaren die erop volgden, kwam er iig 1 x per jaar een weekje opa/oma´s oppassen. In die week gingen mijn man en ik dan heerlijk zonder de kinderen op vakantie. Tuurlijk misten we ze best wel, maar als opa/oma´s kwamen was het altijd feest voor de kinderen, zodat wij die tijd ook echt konden genieten.
Aan de andere kant hebben wij ervoor gekozen dat ik thuis bleef voor de kinderen; ik ben pas weer gaan werken toen de jongste een jaar of 12 was.
Ik had er niet aan moeten denken dat ze in de eerste jaren naar een KDV zouden zijn gegaan; zo heb ik (op dat weekje per jaar na ) niks van mijn kinderen gemist en dat vond(en)/vind(en) ik (wij) heel belangrijk .
Maar voor mij zou een uitnodiging "zonder kinderen" dus absoluut geen probleem zijn; ik zou er zeker niet het gevoel bij hebben "jij wijst mijn kind af, die zo belangrijk voor me is en daardoor wijs je ook mij af". Ik zie dat toch zeker als 2 hele verschillende dingen .

Adil18 schreef:

Een kind hoort imo niet op een feest waar excessief gebruikt gemaakt wordt van alcohol, wat langer duurt dan sesamstraat en bovendien is het niet geheel onwaarschijnlijk dat de kinderen op gegeven moment niet alleen het bloed onder de nagels van hun ouder vandaan halen, maar ook bij andere gasten, en je hoort imo ook aan hun comfort te denken...

Ik kan me dus goed vinden in het idee van de TS van het andere topic waar in de OP naar verwezen wordt

Adil18 schreef:

Nou ja, vergelijking vriend vs, kind is natuurlijk wel heel apart...Mijn vriend begint in ieder geval niet te bleren als hij zijn zin niet krijgt en wordt ook niet drammerig en vervelend wanneer hij moe wordt. Ik hoef hem geen pamper te verschonen en ik kan in alle rust lekker feesten en hij doet gewoon gezellig mee.

Citaat:

Er komt een moment dat je je realiseert wie belangrijk is, wie niet meer belangrijk is........
en wie altijd belangrijk zal zijn!