Bokt.nl

_Nann_ schreef:

Ikdeliefste schreef:

Ook ik heb regelmatig een tik gehad vroeger en ben er ook niet slechter van geworden, ik vind het ook heel normaal en zou het zelf ook doen indien nodig..
Ik baal juist van die 'vrije' opvoeding van tegenwoordig...kind strontvervelend en dan zeggen ze alleen..."niet doen, dat mag niet hoor!", kan ik me geel en groen aan ergeren, moet je eens zien wat een etters dat worden als ze 18 zijn...

Maar ik heb het ook niet over een 'vrije" opvoeding.
Opvoeden is keuzes maken.
Ik zou er nooit voor kiezen m'n kind een tik te geven, want zover zou ik het niet laten komen.
Opvoeden is ook grenzen stellen en dta betekent niet gelijk dat je je kind maar een tik moet verkopen omdat ie niet naar je luisterd op een bepaald moment.
Dan moet je als ouder toch bij jezelf ten rade gaan...

Adil18 schreef:

Ik was juist niet bang en onzeker omdat ik zoveel structuur en duidelijkheid in mijn opvoeding heb mogen genieten

unicorn_kiss schreef:

_Nann_ schreef:

Maar ik heb het ook niet over een 'vrije" opvoeding.
Opvoeden is keuzes maken.
Ik zou er nooit voor kiezen m'n kind een tik te geven, want zover zou ik het niet laten komen.
Opvoeden is ook grenzen stellen en dta betekent niet gelijk dat je je kind maar een tik moet verkopen omdat ie niet naar je luisterd op een bepaald moment.
Dan moet je als ouder toch bij jezelf ten rade gaan...

Zo ver zou ik het niet laten komen
Dan krijg jij standaard engel-kinderen ofzo?
Ieder kind doet weleens iets dat helemaal niet door de beugel kan, dat is eigen aan het kind zijn.

odetteke schreef:

Adil18 schreef:

Ik was juist niet bang en onzeker omdat ik zoveel structuur en duidelijkheid in mijn opvoeding heb mogen genieten

Maar zoals ik al eerder zei, die structuur en duidelijkheid kan je ook zonder "didactische tik" geven.

Adil18 schreef:

Yamcha schreef:

Als je op moet voeden door je kinderen bang te maken of schrik aan te jagen, dan snap je er geen hout van.

En bang maken en schrik aanjagen kan ook gebeuren door ouders die nóóit slaan hoor. Consequent zijn en heel duidelijk, of dat nou is met of zonder een pedagogische tik.

Inderdaad...

Ik heb 'de daad' altijd los weten te koppelen van de persoon omdat mijn ouders wisten 'hoe en wanneer', ik was daarom nooit bang voor mijn ouders. Voor de tik an sich was ik ook niet bang, want ik wist maar al te goed hoe ik het kon voorkomen...

Ik was juist niet bang en onzeker omdat ik zoveel structuur en duidelijkheid in mijn opvoeding heb mogen genieten

odetteke schreef:

Adil18 schreef:

Ik was juist niet bang en onzeker omdat ik zoveel structuur en duidelijkheid in mijn opvoeding heb mogen genieten

Maar zoals ik al eerder zei, die structuur en duidelijkheid kan je ook zonder "didactische tik" geven.

_Nann_ schreef:

unicorn_kiss schreef:

Zo ver zou ik het niet laten komen
Dan krijg jij standaard engel-kinderen ofzo?
Ieder kind doet weleens iets dat helemaal niet door de beugel kan, dat is eigen aan het kind zijn.

nee, ik hoef ook geen engel kinderen
IK bedoel dat ik me nooit zal verlagen op die manier... ik zou m'n kind geen tik verkopen, de dag dat dat gebeurd, zou ik gelijk hulp gaan zoeken.

_Nann_ schreef:

odetteke schreef:

Maar zoals ik al eerder zei, die structuur en duidelijkheid kan je ook zonder "didactische tik" geven.

Iemand die het snapt... maar voor sommige mensen is het blijkbaar lastig om het meer pedagochisch/ pshychologisch op te lossen en moeten ze wel slaan.

Yamcha schreef:

_Nann_ schreef:

Iemand die het snapt... maar voor sommige mensen is het blijkbaar lastig om het meer pedagochisch/ pshychologisch op te lossen en moeten ze wel slaan.

Hou toch op...... als je het zonder tik niet kan, kan je het ook niet met.

En voor degene die het prima zonder kan, kan het ook prima met. Ik geloof dat je de functie van een goed getimede tik niet helemaal begrijpt.

Weleens een paard of een hond opgevoed, Nann?

unicorn_kiss schreef:

Malenka schreef:

Ik lees en hoor heel veel 'mag niet' en 'moet'. Waarom niet 'ik zou graag willen dat' en als je nu dit doet dan...'?

Er zouden ook geen regels moeten zijn in de vorm van :
'dit mag niet en dat mag niet' maar meer als 'we gaan zo met elkaar om'.

Om een voorbeeld te geven;
Mijn broertje (11) komt af en toe bij mij logeren. Hij is een hele lieve jongen maar doordat mijn beide ouders eigenlijk altijd overspannen waren/zijn is de opvoeding ook zeker niet optimaal geweest. Hij heeft soms hele erge driftbuien. Vooral als het om eten gaat. Hij eet bijna niets (al jaren zo). Wij hebben toen hij metde kerst hier kwamhet volgende briefje gemaakt:

We...
- luisteren naar elkaar
- laten elkaar uitpraten
- zijn eerlijk, maar beleefd
- zullen altijd eerst proeven (dus niet van te voren zeggen dat we het niet lusten)
- mogen over dingen zeggen dat we het niet lekker vinden
- mogen onze eigen mening hebben
- zullen bij elke maaltijd iets opeten dat voldoende is voor die maaltijd
- zullen ons best doen niet te schreeuwen. Als we het toch doen moeten we alleen naar buiten (5 minuten). We blijven wel in de buurt van het huis. De anderen laten de schreeuwer even met rust.

Dit hebben we alle 3 (mijn broertje, mijn partner en ik) ondertekent met onzehandtekening. Een soort gelijk principe kan ook met andere leeftijden.
Ik weet dat dit lijstje niet perfect is. Maar het is spontaan ontstaan en gaf al een redelijk resultaat.

Slaan doe je gewoon niet.

Een lijstje
Sorry dat is iets wat hier al lachend opgenomen zou worden..

stef schreef:

nann: je zou kunnen beginnen door in je post "Is zo" te vervangen door " vind ik". Pas dan heb je het IMO over een mening.
Ik wil altijd graag ieders mening respecteren, maar als iemands mening inhoudt dat ik persoonlijk dus kennelijk geestelijk mishandeld ben door mijn ouders, houdt het voor mij redelijk op.
Ik zie het woord slaan anders dan een tik, het woord slaan zie ik als je eigen zelfbeheersing verliezen en dus doorslaan. Dat vind ik compleet wat anders dat een corrigerende tik.
Er staan hapjes op tafel, kind wil hapje pakken, mag niet. Kind probeert nog een keer, krijgt weer waarschuwing, kind probeert nog een keer, krijgt tik op de vinger. Nee, ik zie daar geen kwaad in, en ik zou het fijn vinden als mensen die mening zouden respecteren (respecteren betekend niet dat je het ermee eens bent)

Yamcha: Ik ben nog steeds niet bang voor mijn ouders, dus waar baseer je dat angst verhaal dan op?

Yamcha schreef:

Iets wat niet slecht is hoeft ook niet goedgepraat te worden

Wat ik bedoel is dat jij de pedagogische tik brengt als laatste redmiddel voor mensen die het echt niet meer weten. Ook zeg je dat je daarmee je kind schrik aanjaagt, en bang maakt, en dat mensen een tik geven uit frustratie.

Ik denk dat dat niet helemaal klopt, niet voor iedereen.
Ik ben het ook niet eens met de verheerlijking van de methode zonder slaan, want ook daar gaat het nodige mis. En verder denk ik dat er veel te veel opgehangen wordt aan zo'n tikkie.

unicorn_kiss schreef:

Brainless schreef:

Ik sla mijn kinderen niet, ook geen pedagogische tik.
Vroeger heb ik ook nooit een tik gehad (ook mijn moeder niet).
Mijn oma (al enige tijd geleden overleden) zei altijd "je slaat het koren eruit, en houd het kaf over".

edit : een kind wat geen tikken krijgt is niet vanzelf sprekend onopgevoed!!!!

Dat laatste is helemaal waar natuurlijk!
Maar sòmmige kinderen hebben die soort consequentie gewoon nodig, als ze vaak over de schreef gaan bv.

stef schreef:

nann: je zou kunnen beginnen door in je post "Is zo" te vervangen door " vind ik". Pas dan heb je het IMO over een mening.
Ik wil altijd graag ieders mening respecteren, maar als iemands mening inhoudt dat ik persoonlijk dus kennelijk geestelijk mishandeld ben door mijn ouders, houdt het voor mij redelijk op.
Ik zie het woord slaan anders dan een tik, het woord slaan zie ik als je eigen zelfbeheersing verliezen en dus doorslaan. Dat vind ik compleet wat anders dat een corrigerende tik.
Er staan hapjes op tafel, kind wil hapje pakken, mag niet. Kind probeert nog een keer, krijgt weer waarschuwing, kind probeert nog een keer, krijgt tik op de vinger. Nee, ik zie daar geen kwaad in, en ik zou het fijn vinden als mensen die mening zouden respecteren (respecteren betekend niet dat je het ermee eens bent)

Yamcha: Ik ben nog steeds niet bang voor mijn ouders, dus waar baseer je dat angst verhaal dan op?

_Nann_ schreef:

Yamcha schreef:

Iets wat niet slecht is hoeft ook niet goedgepraat te worden

Wat ik bedoel is dat jij de pedagogische tik brengt als laatste redmiddel voor mensen die het echt niet meer weten. Ook zeg je dat je daarmee je kind schrik aanjaagt, en bang maakt, en dat mensen een tik geven uit frustratie.

Ik denk dat dat niet helemaal klopt, niet voor iedereen.
Ik ben het ook niet eens met de verheerlijking van de methode zonder slaan, want ook daar gaat het nodige mis. En verder denk ik dat er veel te veel opgehangen wordt aan zo'n tikkie.

Klopt, niet iedereen gebruikt het uit frustratie en daar zit hem ook het probleem, want veel ouders gebruiken het wel uit frustratie en slaan veeelste hard.
En daar maak ik me zorgen over. Mensen weten op een gegeven moment geen grens meer te trekken.
En begrijp me neit verkeerd, Ik ben echt niet makkelijk als het aankomt op opvoeden hoor, want nee is nee.
Daar ben ik heel duidelijk in. ( Alleen doe ik dat zonder tik, of dat nu om mensen of dieren gaat.... )

stef schreef:

mwah, leeftijd zie ik het verschil niet zo in, ik zou het meer van het "vergrijp" af laten hangen dan van de leeftijd (denk ik). Hoewel je met een ouder kind wel weer makkelijk over dingen kunt praten en makkelijker uit kan leggen waarom iets niet kan, en makkelijker straffen (huisarrest bijv) uit kan delen

_Nann_ schreef:

Ik snap je verhaal en ik respecteer zeker ieders mening.
Ik respecteer echter geen mensen die hun kind een onnodig harde tik geven uit wanhoop.

Brainless schreef:

unicorn_kiss schreef:

Dat laatste is helemaal waar natuurlijk!
Maar sòmmige kinderen hebben die soort consequentie gewoon nodig, als ze vaak over de schreef gaan bv.

Maar daar ben ik het niet mee eens.
Wat is het voordeel van het geven van een tik in verhouding tot een andere aanpak/straf?
Ik hoef mijn stem maar te verheffen en mijn kids staan op scherp. (ook omdat ik haast nooit schreeuw).

En ja ik heb absoluut niet de makkelijkste kinderen. (ook in de familie hebben we meerdere speciale kinderen waarbij de oplossing niet ligt in een tik).

Yamcha schreef:

_Nann_ schreef:

Klopt, niet iedereen gebruikt het uit frustratie en daar zit hem ook het probleem, want veel ouders gebruiken het wel uit frustratie en slaan veeelste hard.
En daar maak ik me zorgen over. Mensen weten op een gegeven moment geen grens meer te trekken.
En begrijp me neit verkeerd, Ik ben echt niet makkelijk als het aankomt op opvoeden hoor, want nee is nee.
Daar ben ik heel duidelijk in. ( Alleen doe ik dat zonder tik, of dat nu om mensen of dieren gaat.... )

Dat zal niet voor iedereen gelden, maar ik denk zeker dat er mensen zijn die na verloop van tijd geen grenzen meer kunnen trekken..... maar als die mensen niet zouden slaan, zouden ze bv blijven schelden, denk ik.....
Ik vind dat zulke mensen geen kinderen zouden moeten willen opvoeden. Is gedoemd te mislukken.

Yamcha schreef:

Ik vind dat zulke mensen geen kinderen zouden moeten willen opvoeden. Is gedoemd te mislukken.

stef schreef:

_Nann_ schreef:

Ik snap je verhaal en ik respecteer zeker ieders mening.
Ik respecteer echter geen mensen die hun kind een onnodig harde tik geven uit wanhoop.

Jij geeft aan dat een tik geven (en nu staat er al ineens harde bij?) geestelijke mishandeling is. Waarop ik jou vraag of ik dan geestelijk mishandeld ben, aangezien ik vroeger ook weleens een tik heb gehad. Hier antwoord jij bevestigend op. Is dat jou visie van respectvol reageren?