Biebeltjuh schreef:Ik weet het niet, dat heb ik vanaf het begin af aan ook niet gewild.. ik denk dat dat een stuk schaamte is.. ik krijg het er dan gewoon niet uit
Ik vind het sowieso knap dat jij je verhaal hier durft te vertellen!
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Biebeltjuh schreef:Ik weet het niet, dat heb ik vanaf het begin af aan ook niet gewild.. ik denk dat dat een stuk schaamte is.. ik krijg het er dan gewoon niet uit
MissJ schreef:Ik vond de reactie van de vader van het verkrachte meisje trouwens ook redelijk vreemd.
"Tja, beschadigd, zo zou ik het niet willen noemen.
Nou ja, een beetje beschadigd misschien wel."
MissJ schreef:Hmm, ik heb in groep 8 sexuele voorlihcitng gehad, en dat is toch wel een moment dat de pubertijd ongeveer begint, dus ik vind het wel belangrijk om er dan wat mee te doen.
) Ik ken mijn grenzen en weet heel goed dat nee nee is en dat een man dat ook hoort te respecteren. Toen al, ik praat even over 7 á 8 jaar geleden, toen ik 17 werd/was, toen begon het uit de hand te lopen en brak ik los.... Ik ben een tease, een flirt, een one-night-stand meisje... Ik heb op de harde manier mijn lesje geleerd wat betreft het uitdagen en dan nee zeggen... Ik vind dan ook dat dat zeker aan die meisjes te wijten is, maar ik vind eveneens dat een jongen respect moet hebben voor diezelfde nee! Ook al doet dat af en toe nog zo'n pijn, letterlijk dus, want het doet pijn als je als man uitgedaagd word, vrijen tot je ballen branden en pijn doen en dan nee horen... Hetzelfde wil ik zeggen voor andersom, ik heb me daar ook schuldig aan gemaakt, een onervaren jongen verleiden, en dan toch door willen zetten als je nee te horen krijgt, omdat je nou eenmaal lekker op gang bent en niet wil stoppen... Nogmaals, die grenzen en het respect voor een nee heb ik geleerd, hardhandig en pijnlijk... Sindsdien daag ik alleen nog uit als ik echt interesse heb in meer... Ik ben niet door problemen, in welke vorm en/of situatie dan ook, hierin terecht gekomen, slechts op hol geslagen hormonen en ik ben vreselijk verslaafd geraakt aan het "eerste-keer gevoel" (de eerste keer met iemand is altijd spannender dan de keren erna, de kriebels in je buik, de spanning die het met zich mee brengt). Sex staat voor mij los van liefde! Communiceren, elkaar echt ontdekken op elk gebied en nog zo meer van dat soort dingen heeft voor mij meer met liefde/verliefdheid te maken als sex, dat is puur een lichamelijke bevrediging die me vrouwelijk en goed laat voelen, het strijkt mijn ego op als ik een man gek van verlangen kan maken en als ik kan bepalen wat er gebeurt... Het is een machtsmiddel wat ik heb en wat ik ook gebruikt heb door de jaren heen... En natuurlijk hoort dat niet, dat weet ik wel, ik ken wel normen en waarden, maar dat gevoel van macht en trots wat je hebt als je zulke reacties teweeg brengt, vooral onder invloed van alcohol en/of drugs, weegt al snel zwaarder als je in zo'n hormonaal zware tijd zit en je begeeft in een cultuur waar het kan, een discotheek bijv... het uitgaansleven bied alles wat je sneller in zo'n positie kan brengen en wat je normen en waarden tijdelijk ernstig kan laten vervagen... Tja, nu ben ik volwassen, 4,5 jaar sinds mijn laatste losbandige uitspattingen... Getrouwd en weer gescheiden, ik voel nog steeds dezelfde verlangens, ik wil enerzijds terug naar vroeger, anderszijds besef ik heel goed wat ik heb gedaan en wat voor risico's dit met zich mee bracht, maar tegelijk bedenk ik dan wat ik kan doen om het veiliger en rustig te laten verlopen, hoe ik mezelf niet meer zo kwetsbaar op hoef te stellen enzo... De verslaving blijft, ik zal altijd de herrinneringen meedragen aan die gevoelens die ik had, die me zo goed deden voelen, ik herrinner me heel goed hoe ze naar me keken, wat er gezegt werd, en zelfs de jaloerse blikken en nijdige (scheld)woorden van meiden om me heen, de macht, de opwinding die het verleiden met zich mee bracht, de beste sex had ik toen, dat zijn dingen waar je toch aan blijft denken, waar ik nog steeds naar terug wil, maar ik weet dat het niet juist is...
ik blijf de rest van mijn leven vrijgezel dus vrees ik 
MissJ schreef:Biebeltjuh schreef:Ik weet het niet, dat heb ik vanaf het begin af aan ook niet gewild.. ik denk dat dat een stuk schaamte is.. ik krijg het er dan gewoon niet uit
Ik vind het sowieso knap dat jij je verhaal hier durft te vertellen!

loolo schreef:ik ben nu 14 en heb nog niet gezoend of een andere seksuele ervaring gehad. ik wacht gewoon tot ik er echt klaar voor ben en als een jongen daar mee zit dan heeft hij pech dan zoekt ie maar lekker een ander. ik vind het gewoon raar dat meisjes soms niks durven te zeggen als diegene er nog niet klaar voor is van nee ik wil nog niet zoenen ik ben er nog niet klaar voor.
maar iedereen die het is over komen ik leef heel erg met jullie mee en vind het heel erg voor jullie. ik hoop ook dat jullie er wat aan hebben dat we er op deze topic over praten
_Inga schreef:Ik weet dan van mijzelf dat ik dan stil zou vallen..
Biebeltjuh ik vind het ook heel knap dat je het hier durft te vertellen
) En daarnaast hebben mijn ouders me vooral zelfvertrouwen en respect (voor jezelf en anderen) bijgebracht. Dat je nooit iets hoeft te doen wat je niet wilt, dat het juist veel stoerder is je eigen beslissingen te nemen. 

Zowiezo benoemde je weinig. Je kreeg iets, dan ging je zoenen, dan langzaam beetje freubelen en ging die hand ergens heen waar je hem niet wilde hebben, pakte je hem beet naar een geaccepteert plekje en daar bleef ie ook tot je aangaf nu mag het weer verder... God, ben pas 25 en voel me echt oud als ik die uitzending zie
Ze was erg beinvloedbaar toendertijd en zegt zelf ook dat ze bang is voor waar ze was geeindigd als mijn ouders dat niet hadden gedaan...
loolo schreef:jah okee maar ik zou het wel proberen of het lukt is wat anders maar toch...
en ik vind het ook heel knap van je dat je het durft te vertellen en ik vind het ook heel heel erg voor de mensen bij wie het gebeurd is!!!