Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 00:02

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Gisteren, 00:02

Ik zie mijn collega's zeker als vrienden. Niet als mijn allerbeste, close vrienden, maar ze zijn meer dan collega's. Ik kan werkelijk alles bij ze kwijt, zou ook zo bij ze mogen eten of koffie komen drinken, nou is dat nog niet gebeurd, maar wel iets wat ik best van ze weet.
Met mijn leidinggevende heb ik ook een goede klik. Die man is zo'n 10 jaar ouder dan ik, maar ben ik al regelmatig in sociale situaties buiten werk tegengekomen, we gaan bijvoorbeeld allebei graag naar het theater.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:15

Geplaatst: Gisteren, 09:15

1 collega is wel mijn vriendin.
Met wat andere collega's kan ik het gewoon goed vinden.
Maar heb 1 collega dat echt nooit mijn vriendin zou worden en ook graag elders mag gaan werken die verziekt de boel voor heel het filiaal.

Mijn ondere bestie is door haar ook al van baan gewisseld en hoop dat ik zelf ook wat anders zou kunnen vinden, maar vind dat stiekem heel moeilijk

**Geplaatst**: Gisteren, 09:41

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Gisteren, 09:41

Ik heb fantastisch leuke vrienden leren kennen op werk en date sindskort zelfs met een collega.

Maar goed ik heb dan ook 5000 collega’s, zo moeilijk is het niet om daar leuke tussen te vinden.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:53

Geplaatst: Gisteren, 09:53

Bij mijn eerste twee werkplekken wel, aantal zie ik ook nog steeds.

Nieuwe werkplekken minder. Groter leeftijdsverschil en wonen verder van elkaar. Maar er worden wel regelmatig leuke dingen gedaan waar ik bij aansluit

**Geplaatst**: Gisteren, 12:21

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Gisteren, 12:21

Ik vind leuke collega's trouwens wel echt belangrijk. Ik ben daar 32 uur per week en 'ik kom er alleen om mijn werk te doen' werkt dan niet voor mij. Oprechte interesse in elkaar, een grapje maken etc. heb ik wel nodig. En dan hoeven het niet per se vrienden of goede kennissen te zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 12:41

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Gisteren, 12:41

Het hangt er een beetje vanaf.
In loondienst: nee, dat houd ik bewust gescheiden.

Maar als ZZP'er werk ik op plekken waar ook mijn vrienden zijn. Ik ben dirigent van een aantal orkesten waar vrienden in spelen, zelfs mijn partner. Voor mij werk, voor hun hobby. En daar heb ik ook nieuwe vrienden leren kennen.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:52

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 07:52

Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

**Geplaatst**: Vandaag, 08:18

Geplaatst: Vandaag, 08:18

Wisselend, ligt er aan wie je collega's zijn, of je een beetje oké met ze samenwerkt en een gedeelte interesse hebt.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:38

Geplaatst: Vandaag, 08:38

Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Dat vind ik inderdaad ook niet realistische of op zijn minst zonde. Moet wel eerlijk zeggen dat ik ook heel lang heb gedacht: collega's zijn geen vrienden en we houden werk & privé gescheiden.

Maar uiteindelijk ervaren dat we als team beter functioneren als we open zijn over wat er thuis afspeelt (zeker als dat wat minder goed gaat) of als we niet lekker in ons vel zitten. Zo zijn we echt goed op elkaar in gespeeld geraakt, omdat we ook bij elkaar op de rem kunnen trappen als we inschatten dat dat nodig is. Scheelt wel dat we een klein team hebben en je daardoor meer contact hebben.

Lastig is nu wel dat we al een tijd 1 teamgenoot hebben waar het totaal niet mee klikt (als persoon, maar ook qua werk functioneert hij niet goed en hebben we weinig aan hem), waardoor het contrast tussen sociaal en professioneel contact met die collega en de rest heel groot is. We willen absoluut niet pesten of buitensluiten, maar het kost ook heel veel energie om contact met die collega te hebben. Dusdanig dat we allemaal overwegen om elders werk te zoeken.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:47

Geplaatst: Vandaag, 08:47

Ik kan het eigenlijk altijd wel goed vinden met mijn collega's. Incidenteel eens bij elkaar eten, gezellig kletsen bij pauzes. Ik heb een aantal lange vriendschappen aan collega's overgehouden. Van bijvoorbeeld een bijbaantje bij de mac jaren terug. Maar ook recenter. Het leeftijdsverschil is op zn meest in dit geval 12 jaar(tussen de jongste en oudste), maar we klikken gewoon erg goed en kunnen leuk met het clubje gamen, bordspellen doen en zelfs dnd spelen. We werken al meer dan een jaar niet meer met elkaar, maar zien en spreken elkaar nog wekelijks.

**Geplaatst**: Vandaag, 09:47

Geplaatst: Vandaag, 09:47

Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Ik zou zeker open staan voor een vriendschap met een collega, maar ik woon een uur van het werk af dus zo'n vaart zal dat niet hebben haha.

**Geplaatst**: Vandaag, 09:59

Geplaatst: Vandaag, 09:59

Bijna al mijn latere vrienden zijn collegas. De ene vriendengroep (waren er 6, nu nog 4) is van mijn eerste vaste baantje, 10 jaar geleden. Zij zijn echt mijn beste vriendinnen en spreek ik dagelijks en ga ik geregeld nog mee op vakanties en sowieso maandelijks zien we elkaar. Daar werk ik al 8 jaar niet meer.

Daarna van mijn baantjes erna heb ook ook nog allemaal vrienden overgehouden, ook al werk ik er niet meer. Ga dit weekend nog met een paar skieen, volgend weekend weer met anderen een weekend weg. Ook van dat werk zijn er meerdere echt hele goede vriendinnen van me geworden

**Geplaatst**: Vandaag, 10:12

Geplaatst: Vandaag, 10:12

Tiggs schreef:
Ik vind leuke collega's trouwens wel echt belangrijk. Ik ben daar 32 uur per week en 'ik kom er alleen om mijn werk te doen' werkt dan niet voor mij. Oprechte interesse in elkaar, een grapje maken etc. heb ik wel nodig. En dan hoeven het niet per se vrienden of goede kennissen te zijn.

Helemaal mee eens. Ik moet echt wel leuke collega's hebben om mee te werken! Gelukkig altijd wel gelukt, en maar een enkele keer een collega gehad waar ik veel moeite mee had. Juist persoonlijke praatjes, prietpraat bij het koffie apparaat of een keertje met elkaar een drankje doen na werk, zorgt voor een fijne sfeer vind ik. De mensen waar ik het minste fijn mee samenwerk zijn ook degene die zich volledig afgesloten houden in het werk.

@ CobCowgirl; zou zonde zijn als je om 1 persoon van baan wisselt als de baan je wel ligt en de andere collega's wel prima zijn... Ik heb door een rotte appel ooit eens een functie afgewezen. Prachtige kans, maar dan ging ik wel meer met die rotte appel samenwerken en dat zag ik echt niet zitten. Een andere collega kreeg die functie, en een maand later nam die rotte appel ontslag. Zo zonde dat ik mijn carrière door hem heb laten beïnvloeden -O-

**Geplaatst**: Vandaag, 10:17

Geplaatst: Vandaag, 10:17

Even los van het feit dat ik niet zit te wachten op een groep vrienden, heb ik wel een zeer goede band met één collega. Die zie ik ook niet als 'zomaar een collega' en dat is wederzijds: we zijn meer 'werk-maatjes'. We zijn er voor elkaar als het nodig is en kunnen tijdens het werk de grootste lol hebben, maar we zoeken elkaar privé niet op. Daarvoor zijn we allebei teveel gesteld op onze veilige, rustige thuishaven. Dus nee, ik zou het geen (beste) vriend noemen, maar wel een fijne collega waar ik graag mee samenwerk.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:20

Geplaatst: Vandaag, 10:20

Nou heb ik officieel geen collega ben het enige personeelslid maar heb een baas en bazin we zitten ongeveer in dezelfde leeftijd verschil is 3 jaar ongeveer en gaan we opzich wel als collega's met elkaar om op het werk, we zijn geen vrienden wel hebben we een hele leuke werksfeer en als er echt iets is staan we wel voor elkaar klaar als dat nodig is.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:52

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 10:52

Nee met de meeste collega's niet. Prima collega's en ook leuk met een bedrijfsuitje, maar over alle jaren en verschillende bedrijven ging ik slechts met een enkeling om buiten het werk.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:57

Geplaatst: Vandaag, 10:57

@ CobCowgirl; zou zonde zijn als je om 1 persoon van baan wisselt als de baan je wel ligt en de andere collega's wel prima zijn... Ik heb door een rotte appel ooit eens een functie afgewezen. Prachtige kans, maar dan ging ik wel meer met die rotte appel samenwerken en dat zag ik echt niet zitten. Een andere collega kreeg die functie, en een maand later nam die rotte appel ontslag. Zo zonde dat ik mijn carrière door hem heb laten beïnvloeden -O-

[/quote]

Ja klopt, daar ben ik het ook mee eens. Maar het lijkt er niet op dat die ene collega van plan is te vertrekken en ondanks dat die ook echt slecht functioneert, blijkt het voor de manager heel moeilijk te zijn om een goed dossier op te bouwen en deze collega eruit te werken. Dus daar kunnen we ook niet van uit gaan.

De impact van die collega op de rest is wel zo dat we altijd met buikpijn onze kantoordagen beginnen (we werken ook veel thuis), omdat we bang zijn die er ook is en dat we ongelooflijk opgelucht zijn als die niet komt. Afstand nemen, het puur zakelijk houden met die persoon tijdens werk, lijkt toch op buitensluiten door het contrast in contact met de rest. Ik heb zelf wel onlangs met die collega gesproken en aangegeven dat ik geen behoefte heb aan vriendschappelijke interesse en dat ik contact alleen op professioneel vlak wil. Dat heeft voor mij heel goed gewerkt. Eerder heeft een andere collega dat ook besproken, waardoor wij nu minder last hebben. De rest van de collega's vinden dat wel een drempel, omdat het dan ook zo overduidelijk is dat een voor een afhaakt bij die ene collega..

**Geplaatst**: Vandaag, 11:25

Geplaatst: Vandaag, 11:25

CobCowgirl schreef:
Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Dat vind ik inderdaad ook niet realistische of op zijn minst zonde. Moet wel eerlijk zeggen dat ik ook heel lang heb gedacht: collega's zijn geen vrienden en we houden werk & privé gescheiden.

Maar uiteindelijk ervaren dat we als team beter functioneren als we open zijn over wat er thuis afspeelt (zeker als dat wat minder goed gaat) of als we niet lekker in ons vel zitten. Zo zijn we echt goed op elkaar in gespeeld geraakt, omdat we ook bij elkaar op de rem kunnen trappen als we inschatten dat dat nodig is. Scheelt wel dat we een klein team hebben en je daardoor meer contact hebben.

Lastig is nu wel dat we al een tijd 1 teamgenoot hebben waar het totaal niet mee klikt (als persoon, maar ook qua werk functioneert hij niet goed en hebben we weinig aan hem), waardoor het contrast tussen sociaal en professioneel contact met die collega en de rest heel groot is. We willen absoluut niet pesten of buitensluiten, maar het kost ook heel veel energie om contact met die collega te hebben. Dusdanig dat we allemaal overwegen om elders werk te zoeken.

Ja maar ik vind open zijn over je privéleven (tot op zekere hoogte) heel wat anders dan vrienden zijn. Wij kletsen hier ook over thuis en hoe je je voelt, ik vertel eens wat over paarden of muziek. Maar er komt niemand daadwerkelijk bij mij thuis op de koffie zeg maar. Dat vind ik te dichtbij komen. Een drankje na het werk heb ik ook geen behoefte aan, na het werk doe ik andere dingen.

Werksfeer vind ik wel heel belangrijk, je brengt er tenslotte een groot deel van je week door. Maar dat kan ook op collegiaal vlak. En daar zit voor mij echt wel een sociale component aan. Maar onder werktijd in werkomgeving. Niet daarbuiten.

Maar speelt bij mij ook wel mee dat ik door collega's eens flink genaaid ben door iets dat buiten werk speelde, waar zij niet eens bij betrokken waren, en dat ge-/misbruikt werd in de werksfeer. Sindsdien heb ik die scheiding.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:16

Geplaatst: Vandaag, 12:16

Bathena schreef:
Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Ik zou zeker open staan voor een vriendschap met een collega, maar ik woon een uur van het werk af dus zo'n vaart zal dat niet hebben haha.

Ik woonde 2,5 uur van mijn vorige opdracht vandaan en werkte alleen thuis maar heb er toch één vriendin aan overgehouden.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:06

Geplaatst: Vandaag, 13:06

Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Ik ben in mijn leven heel wat leuke mensen tegengekomen. Maar leuke mensen zijn zelf ook op zoek naar leuke mensen, dus die komen niet bij mij uit...

Maar even serieus: zoiets ontstaat alleen als je je ervoor openstelt. Ik loop al een groot deel van mijn leven bij allerlei therapeuten. Vaak waren dat ontzettend leuke jonge vrouwen, helemaal mijn type. Maar ik ben nooit verliefd geworden op een therapeut. De situatie is daar domweg niet naar: je voelt de zakelijke aard van het contact aan en daardoor gebeurt er niets - niet in je hoofd en zeker niet daarbuiten.

Op een gezonde werkvloer gaat het net zo. Het is prima als je goed contact hebt met je collega's maar je gaat geen dingen met ze doen. Geen vriendschappelijke en geen amoureuze. Dat ligt niet aan de personen zelf, maar aan de aard van het contact en de situatie eromheen.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:24

Geplaatst: Vandaag, 13:24

musiqolog schreef:
Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Ik ben in mijn leven heel wat leuke mensen tegengekomen. Maar leuke mensen zijn zelf ook op zoek naar leuke mensen, dus die komen niet bij mij uit...

Maar even serieus: zoiets ontstaat alleen als je je ervoor openstelt. Ik loop al een groot deel van mijn leven bij allerlei therapeuten. Vaak waren dat ontzettend leuke jonge vrouwen, helemaal mijn type. Maar ik ben nooit verliefd geworden op een therapeut. De situatie is daar domweg niet naar: je voelt de zakelijke aard van het contact aan en daardoor gebeurt er niets - niet in je hoofd en zeker niet daarbuiten.

Op een gezonde werkvloer gaat het net zo. Het is prima als je goed contact hebt met je collega's maar je gaat geen dingen met ze doen. Geen vriendschappelijke en geen amoureuze. Dat ligt niet aan de personen zelf, maar aan de aard van het contact en de situatie eromheen.

Goed omschreven en helemaal mee eens.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:38

Geplaatst: Vandaag, 13:38

Jildau schreef:
Bathena schreef:
Ik zou zeker open staan voor een vriendschap met een collega, maar ik woon een uur van het werk af dus zo'n vaart zal dat niet hebben haha.

Ik woonde 2,5 uur van mijn vorige opdracht vandaan en werkte alleen thuis maar heb er toch één vriendin aan overgehouden.

Kijk, daar heb ik natuurlijk niks op in te brengen haha.
Zien jullie elkaar dan ook regelmatig?

Ik zou er zeker wel voor open staan, maar het lastige is dat er nogal een generatiekloof zit op mijn afdeling. Oja en ik ben gepest door een collega dus sta ik er niet echt om te springen. Leidinggevende doet weinig tot niks, die is sociaal nogal onhandig dus de sfeer op de afdeling is bagger :')

**Geplaatst**: Vandaag, 14:52

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 14:52

De collega die nu naast mij ziet, die wordt ik zeker geen vrienden mee, mocht die ooit de toko verlaten, ben ik de eerste die de vlag uitsteekt.

De overige collega's kan ik goed mee, maar heb ik geen vrienden tussen zitten. Een personeelsuitje of zo is altijd wel heel gezellig met ze.

Van mijn vorige werk heb ik 1 collega overgehouden die ik nog regelmatig spreek. En van de baan daarvoor ook 1. Die was gelijk 'mijn mens' en we hebben altijd contact gehouden, hebben ook veel dezelfde interesses.

**Geplaatst**: Vandaag, 15:02

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 15:02

Ik kan het erg goed vinden met mijn twee naaste collega's. Het is over en weer ouwehoeren en plagen.
Als een van ons ziek is dan wordt er een appje gestuurd met beterschap. We zijn geïnteresseerd in elkaars privé leven maar enkel wat de ander wil delen.

Ik zou prima op het terras kunnen neerploffen met deze twee mannen, maar onze levens lopen niet door elkaar heen. We zien elkaar dan ook enkel op het werk.

**Geplaatst**: Vandaag, 15:25

Geplaatst: Vandaag, 15:25

Jildau schreef:
Zoiets ontstaat toch of ontstaat niet? Voor de mensen die dat bewust gescheiden houden: als je hele leuke mensen treft, houd je ze bewust op afstand?

Dat kan natuurlijk gebeuren, dat ik iemand tref waar ik meer mee wil delen dan werk. Ik zie het alleen niet snel gebeuren omdat ik mijn collega’s op afstand houdt. Daarbij zit ik ook niet hele dagen met ze op kantoor maar tref ik ze voor afspraken en overleg. Daar tussendoor is wel iets ruimte maar dat houdt ik bewust oppervlakkig. Hierdoor leren we elkaar ook niet echt kennen.

Nomineer dit bericht ×