Rytir schreef:Zelfs empathische hulp is iets wat we vanuit ego of zelfbehoud doen. Uiteindelijk krijg je door iemand te helpen een goed gevoel over jezelf als persoon. Egoïsme heeft een slecht imago maar is eigenlijk heel essentieel in wie we (willen) zijn. Dit topic is een goed voorbeeld: ts wil de wereld 'verbeteren' en goede keuzes maken. Daarvoor bereid om meer moeite te doen of meer te betalen voor kleding. Hierdoor krijgt ze het gevoel goed bezig te zijn; positieve beloning door een beter zelf beeld. Een ander doet dat door vega te leven, of geen kinderen op de wereld te zetten of je haar wassen met bio producten met minder verpakking, of enkel op fietsvakantie te gaan, te doneren aan specifieke goede doelen of... ga zo maar door. Daar is niks mis mee, dat stukje ego geeft je identiteit: wat is er belangrijk voor je en waar hecht je waarde aan. Dat je mensen mee wilt krijgen is ook niet heel gek, kijk bijvoorbeeld naar geloof. Het is niet Ok om anderen weg te zetten als boeman omdat die andere dingen belangrijker vindt omwille van diens identiteit, normen en waarden.
oomens schreef:Zijn mensen per se gewetenloos als ze hun empathie vooral richten op hun eigen (directe) omgeving?
Iemand kan direct klaarstaan als een familielid hulp nodig heeft, zich actief inzetten voor dorpsgenoten die het niet breed hebben, en gul geven aan de plaatselijke dierenopvang, maar desondanks weinig behoefte hebben om zich bezig te houden met leed dat, 1, ver weg plaatsvindt en 2, waarop individuele keuzes van diegene hoegenaamd geen significant effect zullen hebben.
Is diegene dan iemand zonder empathie? Of iemand die kiest om zijn empathie graag daarop te richten waar hij zelf ook het effect kan zien?
Beide heel mooi geschreven