Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-06-20 11:04

Geplaatst: 09-06-20 11:04

Memories schreef:
Maar huishoudirritaties vormen wel het overgrote aandeel van het in totaal vrij kleine geheel aan algemene irritaties binnen de relatie

En als dan het ergste is, valt het toch ook wel weer mee? Je moet je ergens aan ergeren.

Hier een aardige 50/50 verdeling. Hij kookt, zet de vuilnisbak buiten, maakt deze schoon, haalt regelmatig de verse boodschappen, is verantwoordelijk voor de vaatwasser en lapt de ramen. En dat (meestal) zonder dat ik het hoef te vragen. Maar dan geef ik ook geen kritiek als het niet naar mijn perfectionistische maatstaven gedaan wordt. Als hij op zijn papamiddagen pas aan het einde van dag alles opruimt, terwijl ik om 4 uur 's middags al gek wordt van al het speelgoed dat overal rondslingert, dan moet hij dat helemaal zelf weten. Ik weet dat hij echt wel op gaat ruimen.

Ik bedenk wat we de hele week gaan eten, bestel de boodschappen, doe de was, stof af en stofzuig en verschoon de bedden. De tuin is mijn pakkie an, hij doet klusjes in huis (elektra, wc ontstoppen, gordijnroede ophangen, dat soort dingen) en is Mister Auto.

Ook de oudertaken zijn netjes verdeeld. Om beurten hebben we ochtend- (kind aankleden, voeden en op tijd op school krijgen), middag- (kind van school afhalen en iets leuks doen) en avonddienst (kind douchen en naar bed brengen).

We werken elke week hetzelfde aantal uren (hij verdient wel meer terwijl we ongeveer op hetzelfde niveau werken, so much for feminism >;)

).

Het heeft wel een paar (10) jaar geduurd voordat we deze samenwerking tot stand kregen. Dat ik na de geboorte van onze zoon maanden weinig kon, heeft geholpen. Hij zag plotseling hoeveel ik deed in huis, wat hij nu op zich moest nemen. Tot die tijd was ik de manager in huis die hem gewoon vertelde wat hij in welk tijdsbestek (dat is belangrijk) moest doen (hij grapt nog wel eens dat hij eerst aan de directrice moet vragen of hij iets mag :')

).

De coronacrisis heeft ook geholpen. Nu werken we beide thuis, hebben we de afgelopen maanden een hele strakke weekindeling gehanteerd waarin een eventuele 40/60 verdeling nu echt 50/50 is.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:04

Geplaatst: 09-06-20 11:04

Ik ben getrouwd, en mijn man en ik werken beide fulltime.

Aangezien ik de kostwinner ben ga ik over de grote uitgaves en betaal deze. (denk aan: onderhoud CV ketel, huis buitenom schilderen etc)
Mijn man kookt elke dag en doet de boodschappen wekelijks, en ik ga over de tuin en dieren.
Wekelijks hebben we een schoonmaker die alles doet, en om en om doen we even stofzuigen.

Mijn man doet ook vaak tussendoor nog een wasje draaien, maar in principe doet de schoonmaker dit altijd voor ons. (wassen, drogen, strijken)

Dit werkt voor ons goed zo.

Ik vind het wel grappig om te lezen; veel dingen zijn bij ons juist andersom. Ik laat vaak kleding slingeren of denk ergens écht niet over na. Mijn man juist weer wel.

Laatst bijgewerkt door Matheno op 09-06-20 11:08, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-06-20 11:05

Geplaatst: 09-06-20 11:05

Momenteel wonen we bij mijn schoonouders dus hebben we beide weinig taken.
Ik doe de was, stofzuig en ruim op op "onze" verdieping.
Verder houden we gezamelijk de kattenbakken bij. Ik doe ze meestal helemaal legen en uitsoppen en mijn vriend schept de poepjes eruit.

Op zich doet hij nu niet "veel" maar dit is een bewuste afspraak omdat hij ook gemiddeld 50+ uur werkt en ik maar 32.

Hopelijk gaan we in augustus verhuizen naar ons eerste eigen huis, dan zullen de taken wel iets meer verdeeld worden omdat ik ook fulltime ga werken. Maar dat zal even puzzelen worden. Uiteindelijk zal ik voornamelijk de huishoudelijke taken doen omdat mijn vriend gewoon zeer onregelmatig werk en uren heeft, en ik niet van hem ga verlangen dat hij na een werkdag van 17 uur nog even de stofzuiger gaat pakken. :(:)

**Geplaatst**: 09-06-20 11:06

Geplaatst: 09-06-20 11:06

Kaka schreef:
[
We werken elke week hetzelfde aantal uren (hij verdient wel meer terwijl we ongeveer op hetzelfde niveau werken, so much for feminism ).

Wij hebben de omgekeerde situatie, ik krijg meer voor minder uur. Als het niet dezelfde werkgever is dan heeft dat precies niets met gelijkwaardigheid te maken.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:21

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 09-06-20 11:21

Ergens voel ik me ook wel een suffe doos. Ik wil altijd alles goed en tijdig geregeld hebben. Nooit gaat er eens wat fout. Mijn vriend is uit zichzelf gewoon veel losser. Dat is wel lastig, want ik probeer hem wel meer mijn kant op te bewegen.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:22

Geplaatst: 09-06-20 11:22

Volgens mij worden mijn vriend en ik het omgekeerde huishouden van wat hier over het algemeen beschreven staat. Ik ben een ongelofelijke rommelpot, ik laat gerust, nu ik alleen woon, de afwas voor 3 dagen staan voordat ik er eens mee bezig ga. En de was ook (al is dat meer wegens een gebrek aan wasmachines). Terwijl mijn vriend veel netter is. Ik zie het administratieve werk ook niet gauw, dus ik denk dat hij dat in toekomst ook aan mij zou moeten vragen of dat hij die belletjes gaat plegen. Het huis schoonmaken en koken dat gaat mij verder wel prima af. Ik vind de afwas alleen niet zo leuk/niet zo nodig. Desondanks dat ik jarenlang thuis thuis samen met mijn moeder heb staan afwassen op dagelijkse basis. Ik hoop gewoon dat ons toekomstig appartement een afwasmachine heeft. Maar de keren dat hij hier verbleef werd de afwas gewoon dagelijks gedaan, dus dan voel ik me opeens wel gemotiveerd genoeg om het te doen. En we doen het dan ook om en om.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:26

Geplaatst: 09-06-20 11:26

Dat lijkt me ook lastig hoor als je andere standaarden hebt. Dat is ook zo met partners waar de een graag de vakantie precies uitgestippeld wil hebben en de ander gaat liever zonder voorbereiding spontaan ergens heen.
Bij ons thuis ben ik juist eerder degene die denkt: ach we zien wel, komt vast goed en indien niet dan bedenken we wel wat.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:26

Geplaatst: 09-06-20 11:26

Joman schreef:
Ergens voel ik me ook wel een suffe doos. Ik wil altijd alles goed en tijdig geregeld hebben. Nooit gaat er eens wat fout. Mijn vriend is uit zichzelf gewoon veel losser. Dat is wel lastig, want ik probeer hem wel meer mijn kant op te bewegen.

Voor jou ook een mooi werkpunt dan, om het allemaal een beetje los te laten. Compromis zoeken werkt vaak ook beter dan iemand helemaal jouw kant op laten bewegen

**Geplaatst**: 09-06-20 11:44

Geplaatst: 09-06-20 11:44

Zou dit per se een mannending zijn, of pakt één van de twee binnen een relatie een bepaalde rol en laat de ander zich dit lekker aanleunen? Ik ben hier thuis ook de aanpakker die dingen regelt en oppakt.

Heb ooit eens een tijdje geen handdoeken gewassen zodat alles op was, om te kijken wat hij zou doen (voor mezelf een paar schone handdoeken verstopt hehe). Hij pakte toen gewoon een gebruikte handdoek, en het komt dan niet in hem op om de handdoeken te wassen. Heb dit experiment toen ook opgebiecht, hij kon er wel om lachen :Y)

maar bij ons zit dit patroon er ook in dus. Hoewel hij wel prima meehelpt verder, als ik vraag of hij de was wil opvouwen ofzo doet hij dit gewoon. Zeg wel eens voor de grap: schat, wil je uit jezelf even stofzuigen?

Ach, na 11 jaar ben ik er wel aan gewend, en zoals gezegd, hij doet het wel als ik hem wat vraag. Maar het gros van de regeldingen regel ik, en ben een beetje een controlfreak dus prima voor mij. Verder hebben we al jaren een schoonmaakster, dat heeft wel veel frustratie weggenomen.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:45

Geplaatst: 09-06-20 11:45

Ik denk ook dat dit komt doordat er geen duidelijke afspraken gemaakt worden. Met samenwonen is iedereen bezig met 'welke bank zullen we houden' en 'jouw wasmachine of de mijne' maar een stuk minder met 'hoe vaak vind jij dat de stofzuiger rond moet gaan' en 'pak jij de vaatwasser uit of ik?'. Tel daarbij op dat vrouwen idd vaak netter zijn (of dat nou cultuur is of individuele opvoeding laten we ff in het midden) en dat het in het begin vaak helemaal niet erg is om voor 'je ventje' dingen te regelen. En dan na een jaar of wat kijk je eens om je heen en concludeer je dat je er een fulltime management functie bij hebt gekregen

.

Ik denk dat het allemaal begint met goede afspraken maken: wie doet er wat en wanneer. En inderdaad, er niet vanuit gaan dat je man het niet kan, niet ziet en niet snapt.

**Geplaatst**: 09-06-20 11:47

Geplaatst: 09-06-20 11:47

Mloes schreef:
Zou dit per se een mannending zijn, of pakt één van de twee binnen een relatie een bepaalde rol en laat de ander zich dit lekker aanleunen? Ik ben hier thuis ook de aanpakker die dingen regelt en oppakt.

Heb ooit eens een tijdje geen handdoeken gewassen zodat alles op was, om te kijken wat hij zou doen (voor mezelf een paar schone handdoeken verstopt hehe). Hij pakte toen gewoon een gebruikte handdoek, en het komt dan niet in hem op om de handdoeken te wassen. Heb dit experiment toen ook opgebiecht, hij kon er wel om lachen maar bij ons zit dit patroon er ook in dus. Hoewel hij wel prima meehelpt verder, als ik vraag of hij de was wil opvouwen ofzo doet hij dit gewoon. Zeg wel eens voor de grap: schat, wil je uit jezelf even stofzuigen?

Ach, na 11 jaar ben ik er wel aan gewend, en zoals gezegd, hij doet het wel als ik hem wat vraag. Maar het gros van de regeldingen regel ik, en ben een beetje een controlfreak dus prima voor mij. Verder hebben we al jaren een schoonmaakster, dat heeft wel veel frustratie weggenomen.

Er zullen ongetwijfeld voorbeelden zijn waarin het omgekeerd was (mijn ex was ook veel meer een regelaar dan ik) maar over het algemeen komt de rol van 'huishoudmanager' veel vaker op vrouwen te vallen. En dat gaat niet alleen om het managen van het huishouden, maar als er kinderen in het spel zijn ook de verantwoordelijkheid om als een soort helikopter te fungeren en alles aan te sturen.

**Geplaatst**: 09-06-20 12:38

Geplaatst: 09-06-20 12:38

Joman schreef:
Foaly schreef:
Eerste ingeving: zeg je 'we moeten dit of dat nog regelen' of 'zou jij dit of dat kunnen regelen'? Want als de situatie nu zo is dat jij alles regelt, dan verstaat je vriend waarschijnlijk automatisch 'ik' als je 'we' zegt (als je snapt wat ik bedoel )

Oftewel: wat gebeurt er als je hem vraagt om iets te doen? Gebeurt het dan ook? Want zo ja, dan lijkt het me meer een communicatieprobleem dan iets anders.

Hoewel ik vind dat hij uit zichzelf dingen kan regelen, komt er ook gewoon niks. Hij is geen lambal ofzo maar zaken opvolgen en regelen is echt niet zijn sterkste punt. Als ik hem iets vraag, kan er goed een week of 4/5 overheen gaan voordat het is geregeld of ik kom erachter dat het ook dan niet is geregeld.
Zo zitten we met regelmaat zonder lenzen of lenzenvloeistof. Dan zeg ik tegen hem dat hij dat moet bestellen, maar komt er niks. Uiteindelijk ben ik daar zelf ook de dupe van, en heb dus geen vloeistof. Hierdoor bestel ik het tegenwoordig zelf maar tijdig.

En als ik het dan al aan hem moet vragen, moet ik er ook aan denken. Want zelf denkt hij nergens aan. Dus dan kan ik het bijna net zo goed zelf regelen en weet ik dat het er is... Hij komt er gewoon niet op, vindt het niet belangrijk of vergeet het. Overigens is het ook wel een vorm van gemakzucht vind ik.

Zonder alles (nog) gelezen te hebben: ik neem aan dat hij ook een serieuze baan heeft, waarin ook dingen geregeld moeten worden en deadlines spelen? Zo ja, lukt het hem daar wel en waarom dan?
Mocht hij voornamelijk uitvoerend zijn, gaat dit uiteraard niet of minder op.

Daarom vind ik dat mannenbreinexcuus altijd een beetje onzin, aangezien er legio huishoudens zijn waarin de man de betere baan heeft (dat zou veel meer in evenwicht moeten komen, maar dat is offtopic).

**Geplaatst**: 09-06-20 12:52

Geplaatst: 09-06-20 12:52

Interessant topic, veel zaken zijn heel herkenbaar

Wij hebben geen vaste afspraken qua huishoudelijke taken, maar in de praktijk loopt dat redelijk goed. Hier ben ik de slordigste van de twee, mijn man let er veel meer dat alles opgeruimd is.

Maar de frustraties qua "alles regelen" herken ik heel goed. En met een kind erbij wordt het er zeker niet beter op. Hij ziet onze dochter supergraag, en zorgt er ook erg goed voor. Qua vuile pampers en badje geven en zo heeft hij echt wel zijn deel gedaan toen ze baby was. Maar hij beseft echt niet wat er verder allemaal bij komt kijken. Intussen is ze 7, maar hij moet nog 3 keer per week vragen hoe laat hij haar van school moet halen, en komt dan nog geregeld te laat.
Fijn dat ze naar een verjaardagsfeestje mag, maar dat ze dan ook gebracht en gehaald moet worden, en dat er een cadeautje voorzien moet worden, dat komt niet in hem op.
Een kind moet hobby's kunnen doen, daar is hij het volledig mee eens. Maar haar inschrijven en brengen en halen, dat moet ik regelen.
Als ze ziek is en ik vraag hem om erbij thuis te blijven doet hij dat echt wel, maar als ik het niet vraag gaat hij ervan uit dat ik iets geregeld heb.
Ook op andere vlakken uit zich dat. Hij moet medicijnen nemen voor zijn maag. Al jaren zeg ik dat hij er op tijd aan moet denken om een nieuw voorschrift te gaan halen, en nog slaagt hij erin om op een ochtend beteuterd te zeggen: "mijn maagmedicijnen zijn op".
En rekeningen, zijn dat niet die dingen die je in een bakje legt, en dan op magische wijze in orde komen?
Oh, en als hij ziek is, kan hij letterlijk niets. Dan sta ik er voor dochter en paarden sowieso alleen voor. Maar als ik ziek ben (gelukkig gebeurt dat heel weinig), dan kan ik uiteraard wel voor dochter zorgen.

Op andere vlakken doet hij dan weer heel veel. Hij doet alles in de tuin, doet alle klusjes aan het huis, kookt meestal, ... Ik vind het vooral soms frustrerend dat hij de zaken doet waarvan je het resultaat meteen ziet en daar ook erkenning voor verwacht, terwijl hij niet inziet wat mijn rol als 'huishoudmanager' allemaal inhoudt.

**Geplaatst**: 09-06-20 13:29

Geplaatst: 09-06-20 13:29

Tiggs schreef:
Joman schreef:

Hoewel ik vind dat hij uit zichzelf dingen kan regelen, komt er ook gewoon niks. Hij is geen lambal ofzo maar zaken opvolgen en regelen is echt niet zijn sterkste punt. Als ik hem iets vraag, kan er goed een week of 4/5 overheen gaan voordat het is geregeld of ik kom erachter dat het ook dan niet is geregeld.
Zo zitten we met regelmaat zonder lenzen of lenzenvloeistof. Dan zeg ik tegen hem dat hij dat moet bestellen, maar komt er niks. Uiteindelijk ben ik daar zelf ook de dupe van, en heb dus geen vloeistof. Hierdoor bestel ik het tegenwoordig zelf maar tijdig.

En als ik het dan al aan hem moet vragen, moet ik er ook aan denken. Want zelf denkt hij nergens aan. Dus dan kan ik het bijna net zo goed zelf regelen en weet ik dat het er is... Hij komt er gewoon niet op, vindt het niet belangrijk of vergeet het. Overigens is het ook wel een vorm van gemakzucht vind ik.

Zonder alles (nog) gelezen te hebben: ik neem aan dat hij ook een serieuze baan heeft, waarin ook dingen geregeld moeten worden en deadlines spelen? Zo ja, lukt het hem daar wel en waarom dan?
Mocht hij voornamelijk uitvoerend zijn, gaat dit uiteraard niet of minder op.

Daarom vind ik dat mannenbreinexcuus altijd een beetje onzin, aangezien er legio huishoudens zijn waarin de man de betere baan heeft (dat zou veel meer in evenwicht moeten komen, maar dat is offtopic).

Jazeker! Mijn vriend heeft een goede en uitdagende baan en functioneert daar buitengewoon. Hij is op zijn werk echter wel om te werken. Daarin is hij best rechtlijnig. Wel fijn voor zn werkgever

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 09-06-20 13:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-06-20 13:34

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 09-06-20 13:34

Het snel resultaat en erkenning verwachten herken ik ook. Na jaren pleiten zijn er nu een aantal dingen dat hij idd zelf doet, zonder dat ik het moet vragen (boodschappen, bedenken wat we gaan eten, vuilbakken buiten zetten (mits ik ze klaargezet heb uiteraard). Maar als er dan eens een discussie is, dan krijg ik heel snel naar mijn hoofd van: ik heb deze week dit en dat extra gedaan, en je hebt er niks van gezegd!

Dude, wil je echt een pluim omdat je je sokken in de wasmand gegooid hebt / de douchewand gepoetst hebt na het douchen / je tandpasta sporen wegspoelt?

**Geplaatst**: 09-06-20 13:34

Geplaatst: 09-06-20 13:34

Cowgirl83 schreef:
Interessant topic, veel zaken zijn heel herkenbaar

Wij hebben geen vaste afspraken qua huishoudelijke taken, maar in de praktijk loopt dat redelijk goed. Hier ben ik de slordigste van de twee, mijn man let er veel meer dat alles opgeruimd is.

Maar de frustraties qua "alles regelen" herken ik heel goed. En met een kind erbij wordt het er zeker niet beter op. Hij ziet onze dochter supergraag, en zorgt er ook erg goed voor. Qua vuile pampers en badje geven en zo heeft hij echt wel zijn deel gedaan toen ze baby was. Maar hij beseft echt niet wat er verder allemaal bij komt kijken. Intussen is ze 7, maar hij moet nog 3 keer per week vragen hoe laat hij haar van school moet halen, en komt dan nog geregeld te laat.
Fijn dat ze naar een verjaardagsfeestje mag, maar dat ze dan ook gebracht en gehaald moet worden, en dat er een cadeautje voorzien moet worden, dat komt niet in hem op.
Een kind moet hobby's kunnen doen, daar is hij het volledig mee eens. Maar haar inschrijven en brengen en halen, dat moet ik regelen.
Als ze ziek is en ik vraag hem om erbij thuis te blijven doet hij dat echt wel, maar als ik het niet vraag gaat hij ervan uit dat ik iets geregeld heb.
Ook op andere vlakken uit zich dat. Hij moet medicijnen nemen voor zijn maag. Al jaren zeg ik dat hij er op tijd aan moet denken om een nieuw voorschrift te gaan halen, en nog slaagt hij erin om op een ochtend beteuterd te zeggen: "mijn maagmedicijnen zijn op".
En rekeningen, zijn dat niet die dingen die je in een bakje legt, en dan op magische wijze in orde komen?
Oh, en als hij ziek is, kan hij letterlijk niets. Dan sta ik er voor dochter en paarden sowieso alleen voor. Maar als ik ziek ben (gelukkig gebeurt dat heel weinig), dan kan ik uiteraard wel voor dochter zorgen.

Op andere vlakken doet hij dan weer heel veel. Hij doet alles in de tuin, doet alle klusjes aan het huis, kookt meestal, ... Ik vind het vooral soms frustrerend dat hij de zaken doet waarvan je het resultaat meteen ziet en daar ook erkenning voor verwacht, terwijl hij niet inziet wat mijn rol als 'huishoudmanager' allemaal inhoudt.

hahahah, ik herken het precies.

**Geplaatst**: 09-06-20 13:42

Geplaatst: 09-06-20 13:42

Doubtless schreef:
Joman schreef:
Ergens voel ik me ook wel een suffe doos. Ik wil altijd alles goed en tijdig geregeld hebben. Nooit gaat er eens wat fout. Mijn vriend is uit zichzelf gewoon veel losser. Dat is wel lastig, want ik probeer hem wel meer mijn kant op te bewegen.

Voor jou ook een mooi werkpunt dan, om het allemaal een beetje los te laten. Compromis zoeken werkt vaak ook beter dan iemand helemaal jouw kant op laten bewegen

Dat is zeker zo!

**Geplaatst**: 09-06-20 13:52

Geplaatst: 09-06-20 13:52

Duhelo schreef:
Het snel resultaat en erkenning verwachten herken ik ook. Na jaren pleiten zijn er nu een aantal dingen dat hij idd zelf doet, zonder dat ik het moet vragen (boodschappen, bedenken wat we gaan eten, vuilbakken buiten zetten (mits ik ze klaargezet heb uiteraard). Maar als er dan eens een discussie is, dan krijg ik heel snel naar mijn hoofd van: ik heb deze week dit en dat extra gedaan, en je hebt er niks van gezegd!

Dude, wil je echt een pluim omdat je je sokken in de wasmand gegooid hebt / de douchewand gepoetst hebt na het douchen / je tandpasta sporen wegspoelt?

Ja, dat willen ze echt heel graag. :')

Mannen zijn eigenlijk zo schattig.

Ik moet overigens wel bekennen dat mijn kerel kookt, als ik kook kan ik de hele straat vergiftigen met één aardappel.

**Geplaatst**: 09-06-20 15:12

Geplaatst: 09-06-20 15:12

Cabelona schreef:
Mag ik zeggen dat ik het bizar vindt dat mensen het blijkbaar nog een soort van normaal vinden dat volwassen mannen thuis de ouderwetse rolverdeling aanhouden, ondanks dat de vrouw vaak net zo veel uren werkt als de man. Daarnaast vind ik een man die zich gedraagt als jongetje zeer onaantrekkelijk. Ik moet toch niet 3x te hoeven vragen of hij zijn eigen sokken in de wasmand gooit? Als ik sta te koken, kan hij in die tijd toch even de stofzuiger door de kamer heen halen, een was op hangen of het gras maaien?

Toen mijn man en ik verkering kregen had hij die klassieke rolverdeling ook van huis uit meegekregen. Ik heb meteen duidelijk gemaakt dat ik niet zijn huissloofje werd en als hij eenzelfde rolverdeling zocht hij beter verder kon kijken.
Toen we samen zijn gaan wonen, ik had een studiebelasting van meer dan 40 uur hij stage van 40 uur, hebben we alle taken 50/50 verdeeld. Dat hebben we nog steeds. Er zijn hier en daar wat kleine verschuivingen geweest, maar over het algemeen kan ik zeggen dat hij evenveel doet als ik. We zijn beide verantwoordelijk dat dingen goed lopen. Mocht hij een keer wat drukker zijn, neem ik wat van zijn taken op me en andersom. Wel hebben we beide taken die we zelf het leukst/minst erg vinden. Ook zijn er dingen die we samen doen.

Ik moet ook zeggen dat ik dit ook wel bizar vind in de reacties.

Ik zou het zelf absoluut onaantrekkelijk vinden als mijn partner niks wil doen in de huishouden (want, laten we wel wezen, mannen kúnnen echt wel een wasmachine vullen of koken, dus met "hij kan het niet" heeft het niks te maken). Dan leef je toch niet samen met een partner, en ben je toch niet samen een team? Ik zou me dan echt vooral z'n moeder voelen, of huissloof.

Dat zou voor mij een reden zijn om niet met iemand verder te gaan, eigenlijk. En heel stevige gesprekken over te hebben. -O-

Ik snap wel dat het gebeurt of dat het er insluipt als je simpelweg denkt "Oh nee ik doe het zelf wel want anders duurt het me lang of gaat het niet op mijn manier" Maar ik snap niet dat mensen zeggen dat het wel prima is dat een man/partner weinig tot niks in de huishouding doet, want "hij is zo druk met werk" en "hij kan het niet", en dan ook nog opmerkingen hierover die impliceren dat het maar zeuren is als je het geregel of huishouden plannen doen vervelend vind, want "iemand moet het doen" of "je moet het toch ergens over oneens zijn." Mannen zijn geen beperkten die je moet ondersteunen of zo, maar een mede-volwassene, en niet diegene willen zijn die alles plant is ook absoluut niet zeuren.

**Geplaatst**: 09-06-20 15:20

Geplaatst: 09-06-20 15:20

Ygritte schreef:
Ik moet ook zeggen dat ik dit ook wel bizar vind in de reacties.

Ik zou het zelf absoluut onaantrekkelijk vinden als mijn partner niks wil doen in de huishouden (want, laten we wel wezen, mannen kúnnen echt wel een wasmachine vullen of koken, dus met "hij kan het niet" heeft het niks te maken). Dan leef je toch niet samen met een partner, en ben je toch niet samen een team? Ik zou me dan echt vooral z'n moeder voelen, of huissloof.

Dat zou voor mij een reden zijn om niet met iemand verder te gaan, eigenlijk. En heel stevige gesprekken over te hebben.

Ik snap wel dat het gebeurt of dat het er insluipt als je simpelweg denkt "Oh nee ik doe het zelf wel want anders duurt het me lang of gaat het niet op mijn manier" Maar ik snap niet dat mensen zeggen dat het wel prima is dat een man/partner weinig tot niks in de huishouding doet, want "hij is zo druk met werk" en "hij kan het niet", en dan ook nog opmerkingen hierover die impliceren dat het maar zeuren is als je het geregel of huishouden plannen doen vervelend vind, want "iemand moet het doen" of "je moet het toch ergens over oneens zijn." Mannen zijn geen beperkten die je moet ondersteunen of zo, maar een mede-volwassene, en niet diegene willen zijn die alles plant is ook absoluut niet zeuren.

Je bent toch wel een team als je samen het wel best vindt?
Mijn man kan niet koken (ja gebakken aardappels, schnitzel en pot groente), maar meer hoeft van mij ook niet.
Hij kookt (normaal dan.. nu is het door de corona helemaal anders) 3 dagen makkelijk en ik de andere dagen uitgebreid.
Ik doe de was, hij kan het wel, maar weet niks van stoffen, graden enz.. maar ik doe het liever zelf en ben veel meer thuis.
Hij doet daarentegen weer alles met de bosmaaier en het zwaardere werk rondom huis.

Ik werk 20-30 uur, hij 60 en is normaal van 5:30 tot zeker 19:30 van huis en werkt ook regelmatig in het weekend (en vakanties).
Doordat hij een goede (drukke) baan heeft kan ik wel weer 3 paarden thuis hebben staan.

Voor ons werkt dat prima en zijn daardoor een goed team.

**Geplaatst**: 09-06-20 15:32

Geplaatst: 09-06-20 15:32

Ygritte schreef:
Cabelona schreef:
Mag ik zeggen dat ik het bizar vindt dat mensen het blijkbaar nog een soort van normaal vinden dat volwassen mannen thuis de ouderwetse rolverdeling aanhouden, ondanks dat de vrouw vaak net zo veel uren werkt als de man. Daarnaast vind ik een man die zich gedraagt als jongetje zeer onaantrekkelijk. Ik moet toch niet 3x te hoeven vragen of hij zijn eigen sokken in de wasmand gooit? Als ik sta te koken, kan hij in die tijd toch even de stofzuiger door de kamer heen halen, een was op hangen of het gras maaien?

Toen mijn man en ik verkering kregen had hij die klassieke rolverdeling ook van huis uit meegekregen. Ik heb meteen duidelijk gemaakt dat ik niet zijn huissloofje werd en als hij eenzelfde rolverdeling zocht hij beter verder kon kijken.
Toen we samen zijn gaan wonen, ik had een studiebelasting van meer dan 40 uur hij stage van 40 uur, hebben we alle taken 50/50 verdeeld. Dat hebben we nog steeds. Er zijn hier en daar wat kleine verschuivingen geweest, maar over het algemeen kan ik zeggen dat hij evenveel doet als ik. We zijn beide verantwoordelijk dat dingen goed lopen. Mocht hij een keer wat drukker zijn, neem ik wat van zijn taken op me en andersom. Wel hebben we beide taken die we zelf het leukst/minst erg vinden. Ook zijn er dingen die we samen doen.

Ik moet ook zeggen dat ik dit ook wel bizar vind in de reacties.

Ik zou het zelf absoluut onaantrekkelijk vinden als mijn partner niks wil doen in de huishouden (want, laten we wel wezen, mannen kúnnen echt wel een wasmachine vullen of koken, dus met "hij kan het niet" heeft het niks te maken). Dan leef je toch niet samen met een partner, en ben je toch niet samen een team? Ik zou me dan echt vooral z'n moeder voelen, of huissloof.

Dat zou voor mij een reden zijn om niet met iemand verder te gaan, eigenlijk. En heel stevige gesprekken over te hebben.

Ik snap wel dat het gebeurt of dat het er insluipt als je simpelweg denkt "Oh nee ik doe het zelf wel want anders duurt het me lang of gaat het niet op mijn manier" Maar ik snap niet dat mensen zeggen dat het wel prima is dat een man/partner weinig tot niks in de huishouding doet, want "hij is zo druk met werk" en "hij kan het niet", en dan ook nog opmerkingen hierover die impliceren dat het maar zeuren is als je het geregel of huishouden plannen doen vervelend vind, want "iemand moet het doen" of "je moet het toch ergens over oneens zijn." Mannen zijn geen beperkten die je moet ondersteunen of zo, maar een mede-volwassene, en niet diegene willen zijn die alles plant is ook absoluut niet zeuren.

Ik weet niet zeker of je op reageert of op de overige reacties, maar het gaat mij dus niet om het huishouden of om huishoudelijke taken. Het gaat me puur om de 'mentale belasting' overal aan te denken en te regelen. Mijn vriend pakt gelukkig uit zichzelf de stofzuiger, kookt als hij eerder thuis is, maakt schoon etc. Dat staat zeker niet ter discussie (voor mij)

Voor het overige eens met Brainless. Laten we ook niet elkaar veroordelen om dit soort dingen. Als beiden het ermee eens zijn binnen een huishouden, maakt de taakverdeling toch helemaal niet uit.

**Geplaatst**: 09-06-20 15:39

Geplaatst: 09-06-20 15:39

Ygritte schreef:
Mannen zijn geen beperkten die je moet ondersteunen of zo, maar een mede-volwassene, en niet diegene willen zijn die alles plant is ook absoluut niet zeuren.

Mooi geformuleerd hahaha

**Geplaatst**: 09-06-20 15:50

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 09-06-20 15:50

Het ligt niet altijd aan de man. Natuurlijk is het een volwassene. Maar het is vaak ook hun opvoeding en hoe zijn ouders als voorbeeld dienden, en de ouders daarvoor. Het zit er gewoon ingesleten. Tegenwoordig zijn wij de generatie die veel dingen anders willen in relaties, meer gelijk om het even kortaf te zeggen, en onze kinderen dus ook een ander voorbeeld willen geven. Dat is niet makkelijk.
Daarnaast denken mannen gewoon anders dan vrouwen. Veel is niet logisch volgens hun, zoals het voor ons wel is...

**Geplaatst**: 09-06-20 15:53

Geplaatst: 09-06-20 15:53

Brainless schreef:
Ygritte schreef:
Ik moet ook zeggen dat ik dit ook wel bizar vind in de reacties.

Ik zou het zelf absoluut onaantrekkelijk vinden als mijn partner niks wil doen in de huishouden (want, laten we wel wezen, mannen kúnnen echt wel een wasmachine vullen of koken, dus met "hij kan het niet" heeft het niks te maken). Dan leef je toch niet samen met een partner, en ben je toch niet samen een team? Ik zou me dan echt vooral z'n moeder voelen, of huissloof.

Dat zou voor mij een reden zijn om niet met iemand verder te gaan, eigenlijk. En heel stevige gesprekken over te hebben.

Ik snap wel dat het gebeurt of dat het er insluipt als je simpelweg denkt "Oh nee ik doe het zelf wel want anders duurt het me lang of gaat het niet op mijn manier" Maar ik snap niet dat mensen zeggen dat het wel prima is dat een man/partner weinig tot niks in de huishouding doet, want "hij is zo druk met werk" en "hij kan het niet", en dan ook nog opmerkingen hierover die impliceren dat het maar zeuren is als je het geregel of huishouden plannen doen vervelend vind, want "iemand moet het doen" of "je moet het toch ergens over oneens zijn." Mannen zijn geen beperkten die je moet ondersteunen of zo, maar een mede-volwassene, en niet diegene willen zijn die alles plant is ook absoluut niet zeuren.

Je bent toch wel een team als je samen het wel best vindt?
Mijn man kan niet koken (ja gebakken aardappels, schnitzel en pot groente), maar meer hoeft van mij ook niet.
Hij kookt (normaal dan.. nu is het door de corona helemaal anders) 3 dagen makkelijk en ik de andere dagen uitgebreid.
Ik doe de was, hij kan het wel, maar weet niks van stoffen, graden enz.. maar ik doe het liever zelf en ben veel meer thuis.
Hij doet daarentegen weer alles met de bosmaaier en het zwaardere werk rondom huis.

Ik werk 20-30 uur, hij 60 en is normaal van 5:30 tot zeker 19:30 van huis en werkt ook regelmatig in het weekend (en vakanties).
Doordat hij een goede (drukke) baan heeft kan ik wel weer 3 paarden thuis hebben staan.

Voor ons werkt dat prima en zijn daardoor een goed team.

MAar dit is imo ook weer een andere situatie.
Tot een paar jaar geleden werkte mijn vriend zelfstandig, en was die zes dagen per week van 5.00 tot 19-22 uur van huis weg. Ik werkte toen 33 uur en had sowieso 7 dagen per twee weken volledig vrij (ik werkte de ene week 4 dagen en de andere drie) (iets langer weliswaar, maargoed).
Dan vond ik het ook geen probleem om zo goed als al het huishouden te doen. Scheelde ook dat het enige dat hij dan "vies" maakte was zijn kledij en de borden om te eten, de rest van de tijd was hij er niet.
Nu zitten we in een situatie dat we beide fulltime werken, en hij is soms op zaterdag weg voor werk, maar ik ben meestal op zaterdag weg voor de paarden. Dan vind ik dat al de rest ook wel beter mag verdeeld worden.

**Geplaatst**: 09-06-20 16:49

Geplaatst: 09-06-20 16:49

woepsie90 schreef:
Het ligt niet altijd aan de man. Natuurlijk is het een volwassene. Maar het is vaak ook hun opvoeding en hoe zijn ouders als voorbeeld dienden, en de ouders daarvoor. Het zit er gewoon ingesleten. Tegenwoordig zijn wij de generatie die veel dingen anders willen in relaties, meer gelijk om het even kortaf te zeggen, en onze kinderen dus ook een ander voorbeeld willen geven. Dat is niet makkelijk.
Daarnaast denken mannen gewoon anders dan vrouwen. Veel is niet logisch volgens hun, zoals het voor ons wel is...

BS, mijn man komt uit de middeleeuwen, werd geboren ineen gezin met personeel, tuinman, kinderoppas en kok, maar is beslist de meest geëmancipeerde vent die ik ken. Kwestie van instelling en open mind. Ik vind het ook een vorm van respect dat beide partners zich even verantwoordelijk voelen voor het huishouden en andere hatelijkheden.

Nomineer dit bericht ×