Ik zal proberen even wat vragen te beantwoorden.
marleen_88 schreef:Ik ben vooral benieuwd naar hoe hij het voor zich ziet. Is een badpak zoals hierboven wel goed, of denkt hij echt aan een hele outfit die van top tot tegen bedekt is?
Hij vroeg waarom ik er geen luchtig strandkleedje ofzo kon overdragen. Dus het lijkt mij inderdaad over borsten en billen etc. te gaan.
Cer schreef:Grappig.. ik ben normaalgesproken ook heel erg anti bedekking en mensen die, vanuit welke opvatting dan ook, anderen menen te kunnen kleineren etc..
Maar TS geeft vrij duidelijk aan dat haar vriend het NIET gewend is, in tegenstelling tot de meesten die nu reageren..
sterker nog:
"En hij heeft als puber aardig wat nachtjes in de gevangenis doorgebracht, door simpelweg met een meisje over straat te lopen of ermee te praten. "
Volgens mij, maar dat is even een aanname, is er níemand hier in dit topic die zich dit kan voorstellen? Als je zo opgegroeid bent, is het wel even een switch om te maken. Hij doet al, voor zijn doen, dingen die erg buiten zn opvoeding liggen... Ik weet niet of je kan verwachten dat mensen, vooral wanneer ze voor dingen gevangen gezeten hebben, hun verleden zomaar los kunnen laten, ook al is iets in onze ogen heel gewoon.
De vraag is ook of hij het ongemakkelijk vind of dat hij het gewoon niet wil en nooit gaat willen. Dat is wellicht nog een goed gesprek om te voeren..?
Wat ik me daarbij ook afvraag, maar dat hoef je uiteraard niet te vertellen, of hij bijv vanuit zn verleden homohaat heeft meegekregen en of dat bijv een ding gaat worden... hij woont nu wel ergens waar dat redelijk gewoon is...
Hij vindt het ongemakkelijk.
Vorig jaar zijn we een weekje naar Mallorca geweest en toen heeft hij er niets over gezegd. Hij heeft braaf mijn rug ingesmeerd met zonnecrème.
Ik merkte wel dat hij zeer ongemakkelijk werd als andere vrouwen topless lagen te zonnen. Dat vond hij echt niet leuk om mee geconfronteerd te worden.
De bikini kwam echter pas na onze vakantie ter sprake.
Om de dingen wat meer in persectief te plaatsen; mijn lief is afkomstig van Gaza. Hij is dus opgegroeid onder het beleid van Hamas. En toeristen in badkleding op een strand zoals in andere toeristische Moslimlanden, is iets waar hij nooit mee geconfronteerd is. Zijn referentiekader ligt echt mijlenver verwijderd van het ‘onze’.
Ik overdrijf dus niet, als ik zeg dat hij meermaals in de gevangenis heeft gezeten omdat hij met een meisje sprak of op straat met haar gezien werd. En dat gaat uiteraard ook verder dan alleen het overheidsbeleid. Cultureel en binnen de familie is zoiets ook echt not-done. Zo is hij als jonge twintiger ooit door zijn zussen, moeder en tantes zwaar aangepakt omdat ze erachter waren gekomen dat hij met meisjes sms-te.
Dat heeft toen wel indruk gemaakt, want hij heeft mij dat verhaal al meermaals verteld.
Met homo’s heeft hij geen probleem.
Hij ligt blijkbaar heel goed in de markt bij homo’s. ( krijgt vaak berichtjes enzo via fb) En hij vindt dat dan wel grappig.
In de Arabische cultuur gaan mannen onderling ook heel anders met elkaar om. Veel vrijer. Tot een niveau zelfs, dat wij als westerlingen er misschien bedenkingen bij krijgen. Maar voor hen is dat normaal. Ze trouwen zelden uit liefde, als ze überhaupt hun vrouw al kennen voor het huwelijk. Contacten tussen meisjes en jongens zijn vanaf een bepaalde leeftijd ook niet aanvaard. Vrienden zijn dan ook veel belangrijker voor hen. Ze zoeken eerder betekenisvolle relaties in hun vriendenkring dan in hun huwelijk.
Mijn vriend is inderdaad nu 3 jaar in België. De redenen om uit Gaza te vertrekken, lijken logisch. Raketten op je hoofd krijgen is daar een dagelijkse realiteit. En economisch is het sterk achteruit aan het gaan sinds Hamas aan de macht is en de import zeer sterk gelimiteerd werd door Israël.
Voor hem persoonlijk was het gebrek aan bewegingsvrijheid de reden om te vertrekken. Het is een openluchtgevangenis. Maar hij zit nog steeds tussen 2 werelden hoor. En dagelijks heeft hij heimwee.
Ik vind die ‘aanpassen of oprotten’- retoriek dus indredaad wel pijnlijk voor hem. 3 jaar is helemaal niet lang. En waarom zou hij moeten assimileren? Integratie heeft toch niets te maken met het achterlaten van je eigen cultuur?
Maar dit is the bigger picture uiteraard. Mijn vraag gaat er natuurlijk over hoe je zulke verschillende achtergronden binnen een relatie past zonder dat één van ons beiden zichzelf verliest.