Bij monsters dacht ik aan enge figuren en paarse beesten niet heel veel verder gevraagd...
Maar monsters zijn bij hem dus dode mensen/geesten.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek




Hutcherson schreef:Heel gek misschien maar is het mogelijk om hem in een andere kamer te laten slapen (alleen) of op een andere plek in zijn kamer?
Sommige paarden gaan heel slecht in een bepaalde stal en als je ze in een andere zet bloeien ze helemaal op.

manubres schreef:Het klinkt als een hoogsensitief kind met paranormale gaves...daar zou ik echt (gepaste) hulp bij zoeken. Je moet hem hierin serieus nemen en alleen een ervaringsdeskundige kan je hiermee echt helpen denk ik. Dat hij zijn bed niet uit mag komen zal hem niet helpen met zijn angsten, gedachtes in zijn hoofd en dingen die hij ziet/hoort.



marrlinde schreef:Ik zie hierboven overigens verschillende berichten rondom paranormale gaven bij kinderen.
Misschien is de mening van TS hierin anders, maar ik als christen geloof zeker dat kinderen meer open staan voor de geestelijke wereld (en dat daar deels ook op gedoeld wordt met Jezus' uitspraak rondom geloven als een kind). Kinderen zijn open, onbevangen en hebben nog niet zo'n kritische blik op wat menselijker wijs (on)mogelijk zou zijn. Want ook de Geest van God, engelen, visioenen et cetera vallen onder de zogeheten paranormale wereld.
Ik denk echter wel dat je héél erg op moet passen met een kind bestempelen als paranormaal begaafd vanuit het 'wereldse' oogpunt van spiritualiteit. Mijn ervaring is dat, wanneer er niet bedachtzaam mee omgegaan wordt, je heel gemakkelijk de deur op een kier zet voor de geestelijke wereld en daar met name bij Christen gretig gebruik van gemaakt wordt door de -voor christenen- slechte kant. Meer dan niet-christenen, daar heeft 'de duivel' namelijk niets te verliezen.
Rondom dit onderwerp heb ik tijdens mijn studie veel onderzoek naar gedaan, misschien vinden veel mensen het overdreven, angstig of kant noch wal raken, maar ik wilde toch even de side note plaatsen.
blokje schreef:Paranormaal geloof er wel in. Het is alleen iets waar ik graag ver van weg blijf. Hoop van harte dat hij dat niet is. Mijn vader heeft dromen gehad en misschien nog die uitkwamen vond me vader vreselijk. Hij wist niet wat echt en nep was. Voelde dingen als hij ergens langs kwam. Heeft zo een keer gevoel dat ergens een lijk lag en door gegeven aan de politie en het klopte... Gaf hem veel angst. Houd me liever ver van zulke dingen idd ook omdat ik het zie als iets wat de duivel zal gebruiken... Maar dat betekent niet dat ik niet geloof dat kids het kunnen hebben. Herken dat nog niet bij me zoontje

blokje schreef:Paranormaal geloof er wel in. Het is alleen iets waar ik graag ver van weg blijf. Hoop van harte dat hij dat niet is. Mijn vader heeft dromen gehad en misschien nog die uitkwamen vond me vader vreselijk. Hij wist niet wat echt en nep was. Voelde dingen als hij ergens langs kwam. Heeft zo een keer gevoel dat ergens een lijk lag en door gegeven aan de politie en het klopte... Gaf hem veel angst. Houd me liever ver van zulke dingen idd ook omdat ik het zie als iets wat de duivel zal gebruiken... Maar dat betekent niet dat ik niet geloof dat kids het kunnen hebben. Herken dat nog niet bij me zoontje

)Janine1990 schreef:marrlinde schreef:Ik zie hierboven overigens verschillende berichten rondom paranormale gaven bij kinderen.
Misschien is de mening van TS hierin anders, maar ik als christen geloof zeker dat kinderen meer open staan voor de geestelijke wereld (en dat daar deels ook op gedoeld wordt met Jezus' uitspraak rondom geloven als een kind). Kinderen zijn open, onbevangen en hebben nog niet zo'n kritische blik op wat menselijker wijs (on)mogelijk zou zijn. Want ook de Geest van God, engelen, visioenen et cetera vallen onder de zogeheten paranormale wereld.
Ik denk echter wel dat je héél erg op moet passen met een kind bestempelen als paranormaal begaafd vanuit het 'wereldse' oogpunt van spiritualiteit. Mijn ervaring is dat, wanneer er niet bedachtzaam mee omgegaan wordt, je heel gemakkelijk de deur op een kier zet voor de geestelijke wereld en daar met name bij Christen gretig gebruik van gemaakt wordt door de -voor christenen- slechte kant. Meer dan niet-christenen, daar heeft 'de duivel' namelijk niets te verliezen.
Rondom dit onderwerp heb ik tijdens mijn studie veel onderzoek naar gedaan, misschien vinden veel mensen het overdreven, angstig of kant noch wal raken, maar ik wilde toch even de side note plaatsen.
Ik begrijp je niet eerlijk gezegd![]()
Ergens voor open staan betekent toch niet meteen dat je er gebruik van maakt?
Het gaat er nu toch om dat dit het wereldje is waar de zoon van TS zich in begeeft op het moment dat hij boven aan het spelen is of op bed moet...


Anne. schreef:Ik denk niet dat dat een hele andere discussie is, blokje. Als je zoontje (denkt dat hij) geesten ziet en jij omschrijft ze als de duivel, dan kan ik me goed voorstellen dat hij er als de dood voor is (pun not intended).
Het zal hem misschien goed doen om er over te praten zonder dat er een oordeel geveld wordt over wat er nu precies gebeurd.
Misschien kan je aangeven dat je hem wilt helpen en dat je samen met hem een oplossing wilt zoeken.
Daarna zou met hem kunnen oefenen hoe hij de volgende keer in zijn slaap de monsters weg kan sturen "Monster, ik moet nu slapen, jij moet ergens anders naartoe!" (ofzo)
En misschien zelfs voor je dergelijke dingen doet hem even wat inspiratie en moed in de schoenen schuiven door verhaaltjes voor te lezen over stoere jongens die op avontuur gaan en dingen overwinnen!