Bokt.nl

Diddykong schreef:

Heb je de werksituatie al met je vriend besproken? Ik kan natuurlijk jullie financiele situatie niet inschatten. Maar mijn advies zou zijn om samen te kijken wat haalbaar is. Kan je vriend jullie een poosje samen onderhouden als de baan niets zou worden? En wil hij dat ook? Heb je recht op uitkering en valt de schade daardoor mee als de baan niks wordt? (Hoef je hier niet te beantwoorden hoor, dit zijn meer vragen voor jezelf/jullie 2, gaat ons geen fluit aan ). Samenwonen en een nieuwe baan kan natuurlijk prima samen gaan.
Of gebruik je de nieuwe baam stiekem als excuus om de confrontatie (nog) niet aan te gaan . Het mag allemaal he, tis allemaal heftig genoeg geweest ook. Maar puur wat ik van jouw posts gelezen heb, zou die baan voor mij van ondergeschikt belang zijn op dit moment in je leven. Tis een manier om de huur te betalen en boodschappen te kunnen doen. Dus ik zou proberen dat niet groter te maken dan het is. Maar dat is mijn gevoel, ik kan dat niet voor jou invullen. Kies waar jij je goed bij voelt. En dan echt vanuit je hart, niet vanuit angst.

Gillbo schreef:

Ik denk dat je nieuwe baan het perfecte moment is om uit huis te gaan.
Bespreek met je vader dat nu je een nieuwe baan hebt ook toe bent aan een volgende stap en dat is op jezelf gaan wonen.
Je vader zal het moeilijk vinden want ook deze stap had hij samen met je moeder willen beleven. Dit soort mijlpalen zijn super pijnlijk voor hem maar dat kan jij niet voor hem oplossen.
Je kan dit ook met je huisarts bespreken dat die een oogje in het zeil kan houden wanneer jij het huis uit gaat.

Misschien helpt het je vader door af te spreken dat wanneer je op jezelf woont ....

Gillbo schreef:

Misschien helpt het je vader door af te spreken dat wanneer je op jezelf woont je bijvoorbeeld, elke dinsdagavond voor hem kookt en samen eet.
Zo hoeft hij niet bang te zijn, en vanuitdie gedachten boos te worden, dat hij je niet meer ziet

Lindsey_99 schreef:

...hij een vaste dag bij jou en je vriend kan komen eten. En dat je hem uiteraard regelmatig zult bellen etc.

LukieBradley schreef:

Overigens, ook al zijn er mensen die twijfelen over het samenwonen en dergelijk (wat ik ook snap )
Wat heb jij een topvriend dat hij je wil helpen uit de situatie te komen
Het is geen makkelijke situatie om een relatie in op te bouwen natuurlijk

Avalanche81 schreef:

Gillbo schreef:

Misschien helpt het je vader door af te spreken dat wanneer je op jezelf woont je bijvoorbeeld, elke dinsdagavond voor hem kookt en samen eet.
Zo hoeft hij niet bang te zijn, en vanuitdie gedachten boos te worden, dat hij je niet meer ziet

Lindsey_99 schreef:

...hij een vaste dag bij jou en je vriend kan komen eten. En dat je hem uiteraard regelmatig zult bellen etc.

Nee, nee, nee niet doen!!!!

Het patroon wat TS heeft beschreven is dat vader die grenzen meer en meer oprekt, en ze uiteindelijk niet meer bestaan. Dat zal hiermee ook gebeuren!!! Niet doen! Je riskeert dat hij alle dagen voor de deur staat, altijd mee wil eten, altijd aan de telefoon hangt...... en dan heb je nog je eigen leven niet......

Het advies van Cowboy55 is veel beter: don't call us, we'll call you. Is veel duidelijker, ook naar je vader toe.

anjali schreef:

LukieBradley schreef:

Overigens, ook al zijn er mensen die twijfelen over het samenwonen en dergelijk (wat ik ook snap )
Wat heb jij een topvriend dat hij je wil helpen uit de situatie te komen
Het is geen makkelijke situatie om een relatie in op te bouwen natuurlijk

Ik ken die mensen niet dus misschien vergis ik me. Maar wat jij hier zegt ben ik het niet mee eens. Ts heeft waarschijnlijk wel iemand nodig die haar helpt uit de slechte situatie te komen. Maar dat moet dan een professioneel hulpverlener zijn,maatschappelijk werker of zo. En niet een vriendje, daar moet je een liefdesrelatie mee hebben en geen hulpverlener\hulpbehoevende relatie.

Gillbo schreef:

waarom niet? Deze man zit diep in zijn verdriet en dan is het toch niet gek dat hij steun zoekt van zijn dochter? Waarom alle banden verbreken?

Citaat:

Die zijn verdriet en rouw misschien op een vreemde manier verwerkt maar wie weet wel hoe hij of zijn zal reageren als dat je overkomt.

FennaK schreef:

Waarom begin je niet wat kleiner? Dat je 2 weken bij je vriend vakantie gaat vieren.

antje_vip schreef:

Gillbo schreef:

waarom niet? Deze man zit diep in zijn verdriet en dan is het toch niet gek dat hij steun zoekt van zijn dochter? Waarom alle banden verbreken?

Je hebt gelijk alleen zijn vrouw is al 11 jaar geleden overleden en sindsdien leeft TS zijn leven en hij doet letterlijk niets meer. Hij verzaakt zelfs om voor zijn eigen dochter te zorgen, de rollen zijn al 11 jaar omgedraaid.

Avalanche81 schreef:

...hij een vaste dag bij jou en je vriend kan komen eten. En dat je hem uiteraard regelmatig zult bellen etc.
----------------
Nee, nee, nee niet doen!!!!

xPabloBokt schreef:

Sorry Gillbo, ik ga nu even heel bot zijn maar wat deze "vader" zijn dochter heeft aangedaan is simpelweg inexcusabel. Hij heeft haar 10 jaar lang haar leven onthouden, haar vastgehouden, klein gehouden en beperkt in haar ontwikkeling. Ze heeft geen HBO diploma. Hij heeft haar jarenlang gemanipuleerd voor zijn eigen gewin. Geen enkele vorm van verdriet, verlies of rouw weegt daar tegenop.

TS hoeft zich dan i.m.o. ook op geen enkele manier schuldig te voelen jegens haar vader. Hij heeft haar laten zakken, zoals de rest van haar familie haar ook heeft laten zakken. Een ouderrol moet NOOIT op een kind terecht komen. Of hij/zij nou 16 is of 27.

Dit is geen steun zoeken meer. Dit is misbruik maken van de situatie ten koste van zijn eigen vlees en bloed. TS heeft elke reden en recht om hieruit te stappen zoals dat voor HAAR het beste werkt. Niet voor hem. Ze heeft al 10 jaar alles voor hem opgegeven. Het is nu tijd voor haar toekomst.

Als ik fel ben, sorry. Maar mijn vader is gediagnosticeerd narcist (ja, door een psychiater) en ik weet hoeveel pijn die mensen je kunnen doen. Ik heb al jaren geen contact meer met mijn vader en het is een van de zwaarste lasten die ik van mijn schouders heb kunnen laten vallen. Ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van.

anjali schreef:

FennaK schreef:

Waarom begin je niet wat kleiner? Dat je 2 weken bij je vriend vakantie gaat vieren.

Vakantie heb ik ook al een paar maal geopperd.Maar ik heb nog geen feedback van ts gezien,dat maakt het moeilijk om een raad te geven die bij haar past.