Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-09-18 19:59

Geplaatst: 13-09-18 19:59

germie schreef:
Maar hoe kan het dat de gepeste bij een andere school vaak ook weer gepest wordt? Ben je dan zo afwijkend? Dat heb ik mij vaak afgevraagd.

...omdat pesten een sociaal proces is.
(Nu ja, een a-sociaal proces.)

En omdat de pestende groep degene die het gelag betaalt inpeperen 'dat het door jou komt'.
Je wijkt af, deugt niet, je kleren zijn stom, noem maar op - maar dat zijn gewoon definities.
"Wie gepest wordt heeft naar het oordeel van de pesters altijd stomme kleren, stomme ideeën etc etc."

Zo is er het wezenlijke verschil tussen aan de ene kant plagen en uittesten - en ellende en pesten aan de andere kant.

Nou vind ik - ik benoemde dat eerder met het woord 'wereldbeeld' - dat OOK als iemand wat defensief reageert op plagen of uittesten: dat is geen enkele reden om tot pesterijen over te gaan.
(...maar och: die redenen zijn er überhaupt niet!)
Maar helaas ruiken veel mensen hun kans - pesten komt helaas veel voor.
Een groot sociaal probleem.

**Geplaatst**: 13-09-18 20:19

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 13-09-18 20:19

Ik geloof trouwens niet dat mensen hun 'kans' ruiken - pesten is volgens mij voor zowat niemand een wens. Het uitstoten van iemand uit de groep is pas 'nodig' als mensen het idee hebben dat de groep niet veilig of gebalanceerd is. En kinderen zijn nog kinderen, die de steun van hun omgeving nog zo nodig hebben. Pesten ontstaat meestal in situaties waar die steun om een of andere reden niet zeker genoeg voelt. Zelfverdediging dus, op een bepaald niveau.

Dat maakt het niet goed, maar de aandacht zou meer moeten gaan naar de stabiele of niet-stabiele omgeving en op school bv ook de rol van de leerkracht, (en daarna ook de rol van het schoolteam en de schoolleiding, want onzekerheid van de leerkrachten reflecteert weer als er organisatorische problemen spelen) dan alleen maar naar het gedrag van de pesters. Want dat is in veel gevallen ook weer een reactie op iets anders dat speelt.

Ik zou dus zijn voor een holistische visie, waarbij je pesten niet bestrijdt met een protocol dat handelt bij pesten, maar vooral een 'centered riding'-achtige benadering waar je de basisblokken van een fijne en veilige groep iedere keer bewust opbouwt. En ook vanuit dezelfde lichamelijke houding zelfs: vooral ontspannen maar niet slap, goed in balans, ademhaling laag.

**Geplaatst**: 13-09-18 20:32

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 13-09-18 20:32

Ik blijf me verbazen over hoeveel slachtoffers van pesten er zijn. Sterke mensen in dit topic die hun verhaal durven vertellen. Knap hoe jullie zijn doorgegaan terwijl dat niet altijd even makkelijk is (geweest).

**Geplaatst**: 13-09-18 22:16

Geplaatst: 13-09-18 22:16

Ik wil ook mijn verhaal doen, heb bijna het hele topic gelezen. Veel herkenning!

In ieder geval de hele basisschool was ik het mikpunt van pesten. Ze zeiden vanalles, dat ik dik was, stonk, dom was. Ik ben altijd al lang geweest en daardoor viel ik op, denk ik. Oja, en dat ik heel makkelijk leerde. Vrienden had ik niet, behalve één meisje. Die werd zelf niet gepest maar populair was ze ook niet, dus we waren een beetje op elkaar aan gewezen.
Heel veel herinner ik me er niet van, ik vraag me soms wel eens af of het wel echt zo erg is als ik me herinner, zeker als ik de verhalen hier lees.

Een aantal ervaringen staan me wel nog erg levendig bij. Zoals dat ik door twee klasgenootjes en twee meisjes met wie ze omgingen (die in een hogere klas zaten) ben achtervolgd en klemgezet waarna ze me allerlei verwensingen toesmeten. Ik kon wegkomen, was op de fiets, maar zij waren op skelters en heb ze uiteindelijk af geschud door een gangetje in te duiken tussen de tuinen in de buurt.
Een van die meisjes, laat ik haar D noemen, woonde trouwens bij mij in de straat, en soms moest ik geforceerd met haar spelen omdat D het goed kon vinden met mijn buurmeisje, waar ik dan weer heel goed bevriend mee was. Als ik met haar aan het spelen was en D kwam erbij moest zij ook meedoen, ook al vond ik dat niet leuk. Maar goed, de andere optie was om naar huis te gaan ofzoiets, dat wilde ik dan ook weer niet. Ik heb het gevoel dat D expres optrok met dat meisje om te zorgen dat ik niemand had om tegen haar in te gaan. D was ook altijd poeslief tegen mij als m'n buurmeisje in de buurt was. Logischerwijs geloofde ze me ook niet toen ik vertelde van die keer dat D en haar clubje mij achtervolgd hadden, ik heb haar toen een tijdje niet gesproken omdat mijn buurmeisje boos was dat ik die lieve D zomaar zwart zou maken. $:\$

!@#$%^ ik had dus een enorm verhaal getypt hieronder maar nu is het weg. Heb nu even geen zin om het opnieuw te typen, misschien komt het nog.

**Geplaatst**: 14-09-18 08:01

Geplaatst: 14-09-18 08:01

Ik vind het bijzonder dat mensen sommige dingen echt nog precies weten. Ik weet dat dus niet meer zo precies. Ik weet alleen dat ik gepest werd op de kinderen uit de klas boven ons, op de basisschool. Wij hadden een hele kleine school met combinatieklassen. De klas boven ons zaten maar 7 kinderen in. Waarvan er 3 waren die mij altijd moesten hebben. Hun namen weet ik wel nog precies. Ik was echt bang voor ze, zo hebben ze wel eens gedreigd mij op te wachten op weg van school naar huis, om me dan in elkaar te slaan. Ik moest praktisch langs het huis van 1 van de pestkoppen. Ik geloof dat ik eerst heel lang gewacht heb (ik durfde niet) om vervolgens een grote omweg naar huis te nemen. Dat is eigenlijk de enige situatie die ik me nog zo voor de geest kan halen. De grootste pestkop zat ook op dezelfde middelbare school als ik, een leerjaar hoger uiteraard. En met mijn achternaam kun je een variatie op poedersuiker maken. Dat deed ze dan ook iedere keer als ik haar daar weer tegenkwam. Wat gelukkig niet vaak was. Het laatste jaar op de basisschool was zo fijn. De pestkoppen waren eindelijk weg. Dat is het fijnste schooljaar wat ik daar heb gehad.

Op de middelbare ben ik ook gepest. Dat uitte zich vooral in het groepje waar ik in zat negeren (zaten nog 3 vriendinnen in die ook niet zoveel aansluiting hadden, ik denk achteraf dat wij elkaar vonden omdat we alle 4 er buiten vielen om de een of andere reden) en op de terugweg van huis naar school bijvoorbeeld je tas van je fiets af trappen. Of rond oud en nieuw stijkers net voor je fiets gooien. Het ergste vind ik als ik er op terugkijk dat je gaat denken dat het normaal is en er bij hoort. Veel reacties die ik me kan herinneren is, je moet het je niet zo aantrekken. Of andersom, bijt eens van je af. Beide dingen die ik niet kon want ik trok het me juist wel heel erg aan, en van me af bijten is niet mijn standaardreactie. Gelukkig had ik dus wel goede vriendinnen. Maar ik heb me toch ook wel vaak heel alleen gevoeld.

**Geplaatst**: 14-09-18 08:24

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 08:24

Wat bij mij ook is gebeurd is dat ik werd gepest door een jongen en ik toen op een gegeven moment niet meer naar school durfde. Dit was in de eerste van het middelbaar. Ik ben volgens mij een week thuis gebleven.
Mijn mentor is toen de ouders van die jongen gaan bellen. Zijn moeder belde toen naar onze huistelefoon en ik nam op. Ze zei dat ik achterlijk was en had verzonnen dat haar zoon mij pestte en dat haar zoon dat toch nooit zou doen.

Ja als ik er aan terug denk ben ik met name in de eerste van het middelbaar en op de basisschool gepest, maar in daarna niet echt meer, alleen werd ik buitengesloten.
Ik denk dat de ‘pesters’ zich ook geen pesters voelden.

Ben blij dat ik nu volwassen ben en mijn eigen ding kan doen. Maar ik vraag mij inderdaad wel eens af wat er mis met mij is. Ik praat niet makkelijk in grote gezelsschappen. Maar een op een kan ik lekker kletsen, ook met vreemden. De stap maken om een gesprek te beginnen vind ik heel lastig.

**Geplaatst**: 14-09-18 09:59

Geplaatst: 14-09-18 09:59

SusanH schreef:
Ik heb pas op 27 jarige leeftijd voor het eerst verkering gekregen. Nooit de link gelegd met pesten. Maar nu ik eraan terugdenk voelde ik me niet goed genoeg voor een ander. Komt dus toch wel degelijk door mijn pestverleden en gebrek aan eigenwaarde. Dat boek van Susan Cain ga ik ook eens opzoeken dank voor de tip.

Het niet goed genoeg voelen heb ik ook enorm.
Ik ben maar ik, en ik ben niet belangrijk. Dit heeft nu als eigenschap dat ik voor iedereen klaar sta, maar mijzelf ergens helemaal onderaan zet.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:07

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 10:07

Ik praat ook heel gemakkelijk met vreemden. Leg best snel contacten, maar alles vasthouden is lastiger.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:13

Geplaatst: 14-09-18 10:13

Ik praat juist helemaal niet makkelijk met vreemden. Ik kan heel afstandelijk overkomen. Houd mensen bewust op afstand.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:21

Geplaatst: 14-09-18 10:21

Ik praat dan wel snel met vreemde mensen. Word ook best als spontaan en vrolijk gezien.
Ben ik ook, maar toch heeft dat gepest van vroeger wel littekens achter gelaten.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:24

Geplaatst: 14-09-18 10:24

Ik voel me ook vaak niet goed genoeg voor mijn vriend, want ik ben toch lelijk en klein en geen modepopje. Maar toch is ie al 4,5 jaar samen met mij. Ik vraag het hem ook vaak, wat ik nou precies in mij ziet en dan blijft hij zeggen dat hij me mooi vindt en dat het hem niks uitmaakt of ik wel of geen make-up enzo draag.

Ik ben zeer introvert met andere mensen. Het heeft mij ongeveer 3 jaar gekost voordat ik echt zelf dingen ging pakken bij mijn vriend thuis.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:30

Geplaatst: 14-09-18 10:30

Ik ben veel gepest, maar voel mij absoluut geen slachtoffer.

Ik heb eerder medelijden met de pesters. En heb het ze inmiddels ook allemaal vergeven.

Tuurlijk baal ik ervan, dat ik nooit mijn middelbare diploma heb gehaald. En daardoor nu niet hbo kan studeren.

Maar ik ben er zoveel sterker door geworden. Ik weet wat ik wil, leef mijn eigen leven. En wat een ander er van vindt, boeit mij weinig.

En toen ik het de pesters heb vergeven. Luchtte mij dat zo enorm op. Want eigenlijk hebben ze altijd nog macht over mij gehad. En nu niet meer

**Geplaatst**: 14-09-18 10:40

Geplaatst: 14-09-18 10:40

Citaat:
Ik zou dus zijn voor een holistische visie, waarbij je pesten niet bestrijdt met een protocol dat handelt bij pesten, maar vooral een 'centered riding'-achtige benadering waar je de basisblokken van een fijne en veilige groep iedere keer bewust opbouwt. En ook vanuit dezelfde lichamelijke houding zelfs: vooral ontspannen maar niet slap, goed in balans, ademhaling laag.

Meis, je slaat een spijker op de kop...!!!!
Idd: veiligheid en een prettige sociale omgeving zijn basisbehoeften.
'Bouw je die blokken op', zodat je als ruiter jezelf kunt stabiliseren op een wiebelend paard, dat scheelt angst. Dan kun je gaan 'zitten', ontspannen en initiatieven ten goede nemen.

Shadow0 schreef:
Ik geloof trouwens niet dat mensen hun 'kans' ruiken - pesten is volgens mij voor zowat niemand een wens. Het uitstoten van iemand uit de groep is pas 'nodig' als mensen het idee hebben dat de groep niet veilig of gebalanceerd is. En kinderen zijn nog kinderen, die de steun van hun omgeving nog zo nodig hebben. Pesten ontstaat meestal in situaties waar die steun om een of andere reden niet zeker genoeg voelt. Zelfverdediging dus, op een bepaald niveau.

Dat maakt het niet goed, maar de aandacht zou meer moeten gaan naar de stabiele of niet-stabiele omgeving

...en idd: als de veiligheid, stabiliteit, en allerlei 'bouwblokken' als sociale vaardigheden, duidelijke afspraken etc etc ontbreken

dan 'wordt de mens de mens een wolf', zoals de oude romeinen zeiden.

(Rome is volgens de legende gesticht door wolvenkinderen - en wolven zijn binnen hun roedel lieve, 'hondstrouwe' dieren.)

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 14-09-18 10:46, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-18 10:44

Geplaatst: 14-09-18 10:44

@love_western ik wil eerder revenge dan de pesters vergeven. Ik geef hierbij eerlijk toe dat sommige mensen mij niet tegen willen komen op straat, want ik sta niet voor mezelf in als ik kwaad ben. Ik ben blij nu in een totaal andere omgeving te zitten qua mensen. Ik zal nooit mijn kinderen naar de scholen sturen waar ik zelf vroeger heen ging trouwens.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:51

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 10:51

Ik heb de mazzel gehad dat ik op het vmbo bevriend raakte met 1 van de populaire meiden, daarmee stopte 95% van het pesten.
Dat heeft me nog een paar vnl leuke schooljaren opgeleverd, op wat akkefietjes met de ergste takketrol van school na.

**Geplaatst**: 14-09-18 10:55

Geplaatst: 14-09-18 10:55

Fennadev schreef:
@love_western ik wil eerder revenge dan de pesters vergeven. Ik geef hierbij eerlijk toe dat sommige mensen mij niet tegen willen komen op straat, want ik sta niet voor mezelf in als ik kwaad ben. Ik ben blij nu in een totaal andere omgeving te zitten qua mensen. Ik zal nooit mijn kinderen naar de scholen sturen waar ik zelf vroeger heen ging trouwens.

Dat heb ik ook jaren gedacht. Maar uiteindelijk schoot ik er niks mee op.

En bleef het mij maar bezig houden. Nu heb ik op dat vlak gewoon rust.

En kan ik veel meer genieten van het leven. Want het zit mij niet meer dwars. Die pesters kunnen er niks aan doen dat ze zulke tekortkomingen hebben. Tenminste zo zie ik het.

Nog steeds heb ik wel mijn onzekerheden, maar het is zoveel minder geworden

**Geplaatst**: 14-09-18 12:21

Geplaatst: 14-09-18 12:21

Ik ben ook gepest geweest. Een beetje, in de zin dat ZE het probeerden. Maar ZE kregen op een of andere manier geen vat op me. Ik was niet mooi, maar ook niet lelijk, niet dik maar ook niet dun, niet de beste cijfers maar ook niet de laagste. Niet op de voorgrond, maar ook niet op de achtergrond. Ik "verdween" min of meer in de middenmoot. Op mn 6e brak ik door een val in het zwembad beide voortanden tot de helft af. En pas op mn 16e mocht ik kronen. Dus nee, mooi was dat ook niet. Ik had een beetje een apart geloof waardoor ik niet aan alles meedeed. Maar Ik bleef gewoon altijd vriendelijk als ZE het weer probeerden, was niet boos te krijgen. Ik ken het laatste gekozen worden met gym, maar dat kon me dat echt niet boeien. Ik liet niets zien van teleurstelling of boosheid, hoewel ik dat best wel eens had. En de pesters verloren hun interesse en gingen door naar een ander slachtoffer. Het was niet lonend om mij te pesten. Ik heb ZE dat letterlijk eens horen smoezen. Ik reageert gewoon niet zoals ZE wilden. Nooit last meer gehad. Ook op de middelbare niet.

Mijn dochter daarentegen is veel gepest geweest. Op de basisschool en de middelbare school.
Op de basisschool werd ze door een jaloers vriendinnetje dmv de verdeel en heersmethode uit het vriendinnengroepje gezet. Dan werd met het hele groepje afgesproken een rokje aan te trekken of een tasje mee te nemen en dan werden de andere meiden apart gebeld dat ze dat vooral niet moesten doen. En dan stond de volgende dag mijn dochter in haar rokje of met haar tasje en werd dan uitgelachen omdat ze zo dom was dat ze het niet begrepen had.

Soms kun je je uiterlijk niet mee hebben, soms kan een mooi uiterlijk in je nadeel werken. Mijn dochter is een mooie meid, goed gekleed en een paard. Jaloezie is soms ook een goede reden om iemand te pesten.
Het leren zat niet mee door ADHD en het pesten zorgde voor het laatste zetje waardoor ze op een gegeven moment niet meer naar school ging. In de eerste klas van de middelbare was er een jongen die haar leuk vond en zij vond hem ook wel leuk. Maar 1 van de meiden had haar oog al op hem laten vallen en begon een heel meidengroep tegen haar op te zetten. Mijn dochter werd zwaar uitgescholden via MSN en ook op school werd ze bedreigd. In de tweede klas werd door een vriendje van 1 van de meiden (een bendelid uit een andere stad) gedreigd dat hij haar vader de keel door zou komen snijden. We hebben toen aangifte gedaan en de jongen is opgepakt en bestraft. De school heeft op zich ook wel goed steun geboden, maar we vonden het na dat incident toch het beste om haar uit die omgeving te halen. Ze heeft school 2 niveaus lager (VMBO) afgemaakt.
Dus ja veel schade: sociale angst, depressie, negatief zelfbeeld en een opleiding die beneden haar niveau ligt.
Die periode ligt gelukkig achter ons. Ze heeft het leuk nu met vriendinnen op stal, is sociaal vaardiger geworden ( alhoewel ze altijd de kat uit de boom zal blijven kijken). Met name haar paard heeft haar door deze periode heen heeft geholpen. Inmiddels weer terug naar school. Ze komt er wel.

**Geplaatst**: 14-09-18 14:44

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 14:44

Ik vind jullie allemaal onwijs stoer om je verhaal te doen. Gek genoeg heb ik veel van de pesterijen zo ver weggestopt, dat ik concrete voorbeelden niet omhoog kan halen.

Het enige mooie wat ik na mijn schooltijd heb geleerd, is om verbaal vliegensvlug te zijn.

Ik was vroeger een stille, wilde onzichtbaar zijn, want als niemand je ziet staan, dan laten ze je waarschijnlijk ook met rust. Ik blijk echter een extraverte persoonlijkheid te zijn, wat niemand vroeger had gedacht, ook ik niet.

Waar iedereen ( ook de juf in groep 3 ) zei dat er geen donder van mij terecht zou komen omdat ik dom zou zijn, is het tegenovergestelde juist waar.

Ik ben vandaag de dag een succesvol internationaal accountmanager. Helemaal zelf bereikt en keihard voor gewerkt.

En dat kunnen mijn pesters niet zeggen, meeste van hen liggen in de goot.

**Geplaatst**: 14-09-18 15:07

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 15:07

wat een verhalen komen hier voorbij zeg.

hier vroeger gelukkig niet gepest. wat babootje ook aangeeft. bij ons werd het altijd wel wat geprobeerd en werd en er wel eens iemand gepest, maar als het niet lukte of zo hield het op. wel hadden we een vriendinnengroepje waar 1tje tussen zat die het wel probeerde en om de maand hoorde er 1 dan weer niet bij omdat zij de boel opjutte. uiteindelijk zijn we met de andere 3 langer vriendinnen gebleven en is zij er tussenuit gegaan zeg maar.

het hele pesten vindik echt een moeilijke materie. waarom wordt iemand gepest? dit gaat van lelijk, tot knap en alles wat er tussen zit. introvert, of te extrovert. noem het maar op. je kan dus niet zomaar even anders doen en dan is het opgelost. het is voor mijn gevoel echt de groepswerking waar het misgaat.

nu heb ik 2 kids. nu 4 en 2 en wat zou ik ze graag behoeden van gepest te worden. het lijken zo 2 stabiele kids en de oudste trekt zich weinig aan wat een ander vindt. maar hoe kan ik hem leren omgaan met die groepswerking als het zover is? zoals ik aangaf was het bij ons vroeger wel eens raak, maar sloeg het niet door.

tuurlijk moet pesten stoppen. maar ik weet wel, iemand anders ga je niet veranderen. enige wat je kan doen is jezelf veranderen (en daarmee anderen veranderen). daarmee veroordeel ik niemand. maar zeggen "de pesters moeten stoppen" dat lost dus niets op. ja zij zitten fout, maar dat is voor mijn gevoel ook een uiting van frustratie of verschil tussen gevoel en gedachte zeg maar (dus ook niet lekker in hun vel).

hoe los je dit als kind op?

**Geplaatst**: 14-09-18 15:23

Geplaatst: 14-09-18 15:23

ik ben heel erg gepest, in groep 7 en 8. wat een verschrikkelijke tijd was dat. toen we verhuisden ging ik naar een andere school. er was een meisje waar ik het goed mee kon vinden. ze was al een paar keer bij ons thuis geweest, en ik bij haar. totdat ze me ineens begon te pesten en de hele klas mee deed. van kleren verstoppen met gym. tot mijn schoolboeken verstoppen of weggooien. werd altijd als laatste gekozen met gym. ik durfde eigenlijk niet eens meer naar school. op het laatst wachten ze me uit school op om me in elkaar te slaan. en de meester deed niks terwij ik het vaak had aangegeven. mijn vader zei steeds dat ik het moest negeren. ik wou dat ik ze meteen op de bek had geslagen. want met woorden hadden ze geen reactie dus dan maar slaan of spullen vernielen. op het laatst haalde mijn moeder me uit school zodat ik niet in elkaar werd geslagen. ze was op laatst zo boos en is ze met veel bombarie school in gegaan en tekeer gegaan tegen de meester, waarom hij er niks tegen deed? dat hielp wel toen was het een stuk beter. ik hoorde er niet bij maar ze lieten me wel met rust. ik had mij nog nooit zo ellendig en alleen gevoeld. vriendinnen had ik niet. alleen mijn pony.
ongeveer 15 jaar later kwam ik hetzelde meisje tegen in de winkel. in het dorp waar ik eerst woonde. ze begon vriendelijk te praten, van hoe is het en zo heb haar toen nog even de waarheid gezegd. ze stond echt met de bek vol tanden. dat deed me echt goed toen. ik heb in die tijd veel over polsen doorsnijden gedacht. toen ik naar het voorgezet onderwijs ging heb ik 4 mooie schooljaren gehad.het heeft me zeker getekend voor het leven. ben nu aardig direct en laat absoluut niet over me heen lopen niemand zal mij zo weer behandelen als toen heb mischien nu wat een groot bekje. maar bijt liever meteen van me af weten ze meteen wat ze aan me hebben.

**Geplaatst**: 14-09-18 16:42

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 14-09-18 16:42

Ik vind het altijd moelijk als iemand zegt, ja je kan het gedrag van een ander niet veranderen alleen dat van jezelf en dat zou het dan moeten oplossen.

Maar dat vind ik eigenlijk hetzelfde als zeggen tegen iemand die verkracht is ja had je maar andere kleren aan moeten doen. Het is eigenlijk victim blaming.

Want geloof mij maar ik heb echt vanalles geprobeerd. Heb krullen haar en had conditioner nog niet uitgevonden dus had pluizig haar. Werd altijd schaapje genoemd uitgelachen, mijn haar werd afgeknipt of kauwgom in gedaan. Ik had het daardoor altijd vast, maar dat maakte niks uit.

Lang verhaal kort, ik heb krom gelegen om maar niet gepest te worden en niks hielp. Los daarvan heb ik autisme en dat is gewoon niet te veranderen, ben ik daarom maar gedoemd om altijd gepest te worden?

Ik ben nog gepest met het feit dat mijn vader is overleden toen ik 14 was, dus ik vind het zo 'n dooddoener om maar te zeggen he pas je aan.

**Geplaatst**: 14-09-18 16:50

Geplaatst: 14-09-18 16:50

alice0cullen schreef:
Ik vind het altijd moelijk als iemand zegt, ja je kan het gedrag van een ander niet veranderen alleen dat van jezelf en dat zou het dan moeten oplossen.

Maar dat vind ik eigenlijk hetzelfde als zeggen tegen iemand die verkracht is ja had je maar andere kleren aan moeten doen. Het is eigenlijk victim blaming.

Want geloof mij maar ik heb echt vanalles geprobeerd. Heb krullen haar en had conditioner nog niet uitgevonden dus had pluizig haar. Werd altijd schaapje genoemd uitgelachen, mijn haar werd afgeknipt of kauwgom in gedaan. Ik had het daardoor altijd vast, maar dat maakte niks uit.

Lang verhaal kort, ik heb krom gelegen om maar niet gepest te worden en niks hielp. Los daarvan heb ik autisme en dat is gewoon niet te veranderen, ben ik daarom maar gedoemd om altijd gepest te worden?

Ik ben nog gepest met het feit dat mijn vader is overleden toen ik 14 was, dus ik vind het zo 'n dooddoener om maar te zeggen he pas je aan.

denk er om, verander jezelf niet. je bent zo mooi als je bent als een ander dat niet ziet zijn ze je niet waard

**Geplaatst**: 14-09-18 16:56

Geplaatst: 14-09-18 16:56

Ik ben (halverwege het schooljaar) in groep 8 gepest door een leraar. Woonde destijds in Zuid-Holland en toen mijn vader werk in Noord-Brabant kreeg zijn we verhuisd. Op het rapport dat hij op stelde voor mijn toen nieuwe leraar daar in Noord-Brabant had ie er neer gezet dat ik een mongool was en dat ik het altijd beter wist dan hem en de leraar in Noord-Brabant was echt heel erg geschrokken van wat hij gelezen had. Mijn moeder heeft regelmatig gesprekken met die leraar gehad want hij had ook al de pest in mijn broer die een jaar daar voor in zijn klas zat en treiterde hem net zo.

Een onzeker en angstig meisje van 12 die niet eens haar vinger durfde op te steken omdat ze anders vooraan in de klas moest komen staan zodat de rest van de leerlingen op commando moesten klappen of lachen, wist het beter dan een leraar. :')

En ik reageer er nu zo op met een smiley omdat ik inmiddels ouder ben en die vent eigenlijk meer uit lach dan dat ik nog angstig of onzeker van hem word. Weet ook niet hoe ik zou reageren als ik hem ooit weer tegen het lijf zou lopen...

Toen eenmaal verhuisd naar Noord-Brabant is het pesten na een half jaar basisschool helaas weer begonnen op de middelbare met dreigementen dat ik in elkaar geslagen zou worden. Als ik naar huis fietste schopte ze wel eens tegen mijn fiets aan in de hoop dat ik zou vallen. Geregeld werd ik uitgemaakt voor debiel, lelijk, dom etc. Dat heeft zo'n 4 jaar geduurd. Daarna een opleiding gaan volgen waar het ook nog lekker door ging. Waren allemaal 18/19/20 jarige en daar zou je toch wel wat meer van verwachten maar daar zat ik even mis...

Inmiddels ben ik 27 en ben ik echt compleet veranderd in iemand die nergens meer om geeft. Wil je me uitschelden op straat? Prima, het interesseert me geen bal. Roddelen over mij? Doe je ding, I could care less. Maar ik kom wel voor mezelf op als het echt nodig is. Dan zal ik niet meer dat angstige onzekere meisje van 12 zijn. Voor mijn gevoel ben ik er deels beter uit gekomen en wat harder (misschien te hard?) van geworden.

**Geplaatst**: 14-09-18 17:14

Geplaatst: 14-09-18 17:14

Joltsje schreef:
hoe los je dit als kind op?

Ik denk dat het werkt als je je kind ten eerste mee kunt geven dat je achter ze staat, dat zij de veilige basis hebben vanuit thuis. En van daaruit meelevend kunnen zijn, durven opkomen tegen onrechtvaardige situaties, dat ze kunnen zeggen 'nu is het wel genoeg', niet alleen voor zichzelf maar ook zeker als de sfeer onprettig wordt in een groep. En dat je een kind leert om de eigen gevoelens te herkennen en wanneer iemand de neiging krijgt om eigen frustratie op iemand anders af te reageren.

Maar het blijft iets wat gewoon lastig is, je lost het nooit zomaar op.

**Geplaatst**: 14-09-18 20:48

Geplaatst: 14-09-18 20:48

Citaat:
het hele pesten vindik echt een moeilijke materie. waarom wordt iemand gepest? dit gaat van lelijk, tot knap en alles wat er tussen zit. introvert, of te extrovert. noem het maar op. je kan dus niet zomaar even anders doen en dan is het opgelost. het is voor mijn gevoel echt de groepswerking waar het misgaat.

Zo denk ik er ook over: pesten is een groepsprobleem.
Wat dus ook betekent dat 'te dun, te dik, knap, rood haar, etc etc' enkel de aanleiding is - of zelfs niet eens, alleen maar een smoes.

Citaat:
nu heb ik 2 kids. nu 4 en 2 en wat zou ik ze graag behoeden van gepest te worden. het lijken zo 2 stabiele kids en de oudste trekt zich weinig aan wat een ander vindt. maar hoe kan ik hem leren omgaan met die groepswerking als het zover is? zoals ik aangaf was het bij ons vroeger wel eens raak, maar sloeg het niet door.

Goede vraag.
Idd: hoe ga je om met die andere kinderen...? En ook: doet bijvoorbeeld een school aan sociale vaardigheden, respect, elkaar leren steunen, problemen oplossen etc etc. zodat er een veilig klimaat ontstaat.

Citaat:
tuurlijk moet pesten stoppen. maar ik weet wel, iemand anders ga je niet veranderen. enige wat je kan doen is jezelf veranderen (en daarmee anderen veranderen).

het onderwijs is er natuurlijk wel degelijk 'om iemand te veranderen'.

Citaat:
daarmee veroordeel ik niemand. maar zeggen "de pesters moeten stoppen" dat lost dus niets op. ja zij zitten fout, maar dat is voor mijn gevoel ook een uiting van frustratie of verschil tussen gevoel en gedachte zeg maar (dus ook niet lekker in hun vel).

hoe los je dit als kind op?

Wat vooral te veroordelen is, is gedrag. Niet de persoon die 'om welke reden dan ook' dit gedrag vertoont.
In een schoolklimaat waar boosheid, verdriet etc ruimte kunnen krijgen, is de behoefte aan afreageren waarschijnlijk al minder.

Nomineer dit bericht ×