Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-01-18 14:05

Geplaatst: 02-01-18 14:05

Succes MissDream

**Geplaatst**: 02-01-18 14:05

Geplaatst: 02-01-18 14:05

Citaat:
Heb randje postmortale depressie gezeten

Dat mag ik hopen van niet

**Geplaatst**: 02-01-18 14:06

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst: 02-01-18 14:06

Succes TS, laat het topic rusten, maar lees op het moment dat je wat kalmer bent de inzichten van iedereen eens rustig door. Er staan goede adviezen tussen.

**Geplaatst**: 02-01-18 14:06

Geplaatst: 02-01-18 14:06

Uit bovenstaande blijkt nogmaals dat je vooral eerst aan jezelf moet werken ts... Dat kan confronterend zijn en het zal idd gemakkelijker zijn om je kop in het zand te steken

Wat had je eigenlijk gewild: ooohhhh zielig reactie? Of reacties die het allemaal op jouw man steken?

**Geplaatst**: 02-01-18 14:13

Geplaatst: 02-01-18 14:13

MissDream schreef:
Ik mag blijkbaar gewoon geen dipje hebben?

Dit is een slachtoffer opmerking.
Niemand heeft dat gezegd.

Wellicht is het toch een goed idee om naar de huisarts te gaan. Want als je zoveel op je bordje hebt gehad, is het logisch dat het op den duur ook wel in de weg kan staan.

Sterkte

**Geplaatst**: 02-01-18 14:17

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst: 02-01-18 14:17

Je geeft dus toe dat er werk aan jezelf is. Dat is al een goede stap. Alleen de tweede stap is er wat aan gaan doen en daar zijn jullie heel hard aan toe. De stap nog verder dan dat jullie al hebben gedaan.

Het blijkt dat er nog nier genoeg werk aan jullie is geweest.
Succes ts. Maar zie dit wel onder ogen. Voor alle 3 de partijen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-18 14:25

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-18 14:25

Ik probeer mijn best te doen, werk al een hele tijd aan mijzelf.
En nee ik verwacht geen zielige reacties en medelijden, wel begrip.
En nee het ligt niet alleen aan mijn man, ik weet dondersgoed dat het ook zeer zeker aan mij ligt, daar werk ik aan, al een hele tijd maar het is nou eenmaal geen kwestie van een knop omdraaien.

Bij een huisarts ben ik al geweest, ben ook bij een aantal specialisten geweest waardoor ik nu iig uit een diep dal ben gekomen en nu sta waar ik nu sta.
Heb mij heel lang zwaar ongelukkig gevoeld en begin nu op te krabbelen, jammer dat er dan zulke reacties komen en er verwijten komen terwijl er niks bekend is wat de details precies zijn.

**Geplaatst**: 02-01-18 14:31

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst: 02-01-18 14:31

Maar wat wil je dan nu uiteindelijk met dit topic bereiken? Tot nu toe op allemaal suggesties heb je ja maars en excuses om het niet te doen... nog niks is voorbij gekomen waarbij je aangeeft dat is een goed idee dat zouden we kunnen proberen. Of ik heb het over het hoofd gezien, mijn excuses dan.

**Geplaatst**: 02-01-18 14:34

Geplaatst: 02-01-18 14:34

"A negative mind will never give you a positive life"

Ik denk dat veel moeders zich herkennen in jouw situatie.
De enige die verandering kan brengen in je situatie, ben je zelf. En daar ben je mee bezig, ook al gaat dat met vallen en opstaan.
Je kunt je partner niet veranderen. Je kunt wel samen werken aan een fijne relatie, wat meteen ook een positieve uitwerking heeft op de kinderen.

Een relatiecoach/therapeut kijkt met een objectieve blik naar jullie relatie en ieders inbreng daarin. Dat kan erg verhelderend werken. Met de tips die je krijgt kun je voor jezelf met je partner een veilige, ontspannen thuissituatie creeëren voor je kinderen. En dat is volgens mij wat iedereen wil.

**Geplaatst**: 02-01-18 14:50

Geplaatst: 02-01-18 14:50

MissDream schreef:
Heb mij heel lang zwaar ongelukkig gevoeld en begin nu op te krabbelen, jammer dat er dan zulke reacties komen en er verwijten komen terwijl er niks bekend is wat de details precies zijn.

En door jouw zwaar ongelukkige gevoel zal jouw man het vast ook heel moeilijk hebben gehad. Hoort erbij in een relatie hoor. Maar hou er wel rekening mee, dat je man wellicht ook schrikt van jouw "dipje". Die ziet, na een gezellige avond / dag, zijn vrouw in een dip. Dan is het toch niet zo raar dat hij wil weten wat er aan de hand is?

Ik denk dat voor jou het belangrijkgste gaat worden: leren loslaten. "anders doen" is niet per definitie "slechter dan jouw manier van doen".

Ik krijg een beetje het gevoel dat jouw man even helemaal niets meer goed kan doen.

Mag ik een vraag terug stellen? Hoe zie jij dit allemaal dan? Wat moet er (aan beide kanten) veranderen om uit dit dal te komen?

**Geplaatst**: 02-01-18 15:00

Geplaatst: 02-01-18 15:00

Stel dat jouw man vandaag tegen jou zegt, ik heb een hotelletje geboekt voor aankomend weekend, de kids gaan naar een oppas, hoe reageer jij dan?

Ga je dan zeggen ja maar...of ben je blij dat hij dat geregeld heeft en kijk je er dan naar uit.

Andersom ook, hoe reageert je man dan?

Als er negatief op gereageerd wordt houden zulke spontane dingen vanzelf op en dat is zonde.

**Geplaatst**: 02-01-18 15:08

Geplaatst: 02-01-18 15:08

MissDream schreef:
Ik probeer mijn best te doen, werk al een hele tijd aan mijzelf.
En nee ik verwacht geen zielige reacties en medelijden, wel begrip.
En nee het ligt niet alleen aan mijn man, ik weet dondersgoed dat het ook zeer zeker aan mij ligt, daar werk ik aan, al een hele tijd maar het is nou eenmaal geen kwestie van een knop omdraaien.

Bij een huisarts ben ik al geweest, ben ook bij een aantal specialisten geweest waardoor ik nu iig uit een diep dal ben gekomen en nu sta waar ik nu sta.
Heb mij heel lang zwaar ongelukkig gevoeld en begin nu op te krabbelen, jammer dat er dan zulke reacties komen en er verwijten komen terwijl er niks bekend is wat de details precies zijn.

Je kunt toch niet van ons verwachten dat wij kunnen ruiken wat je allemaal hebt meegemaakt etc. Wij gaan uit van wat jij hier schrijft en vormen daar dan een beeld bij. Net als meerdere Bokkers hier lees ik vooral dat je niet wil/kan. Psycholoog vind je blijkbaar geen goed plan, relatietherapie dan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-18 15:21

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-18 15:21

FennaK schreef:
Maar wat wil je dan nu uiteindelijk met dit topic bereiken? Tot nu toe op allemaal suggesties heb je ja maars en excuses om het niet te doen... nog niks is voorbij gekomen waarbij je aangeeft dat is een goed idee dat zouden we kunnen proberen. Of ik heb het over het hoofd gezien, mijn excuses dan.

Ik moet dingen even laten bezinken, maar zoals ik al eerder aangaf zijn er goede tips voorbij gekomen waar ik wat mee kan.
Het zijn geen ja maars, probeer alleen de situatie uit te leggen waarom dat nu zo niet is/kan.

Ik heb geen verdere vriendinnen behalve die ene, wij wonen in een buurt waar alleen maar jonge kinderen wonen dus helaas geen buurmeisje dat kan oppassen.
Maar ik wil wel verder kijken als dat en kijken voor een oppasservice of iets in de buurt.

Jis_ schreef:
Stel dat jouw man vandaag tegen jou zegt, ik heb een hotelletje geboekt voor aankomend weekend, de kids gaan naar een oppas, hoe reageer jij dan?

Ga je dan zeggen ja maar...of ben je blij dat hij dat geregeld heeft en kijk je er dan naar uit.

Andersom ook, hoe reageert je man dan?

Als er negatief op gereageerd wordt houden zulke spontane dingen vanzelf op en dat is zonde.

In eerste instantie zou ik reageren, is alles geregeld voor de kids? Als hij dat gewoon heeft geregeld kan ik er ook echt naar uit kijken, zolang het maar wel is bij mensen wie ik vertrouw met mijn kinderen.
Hoe mijn man zou reageren... ik weet het niet zo goed, misschien moet ik het gewoon eens doen.

**Geplaatst**: 02-01-18 15:24

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst: 02-01-18 15:24

Go for it.

**Geplaatst**: 02-01-18 15:32

Geplaatst: 02-01-18 15:32

MissDream schreef:
FennaK schreef:
Maar wat wil je dan nu uiteindelijk met dit topic bereiken? Tot nu toe op allemaal suggesties heb je ja maars en excuses om het niet te doen... nog niks is voorbij gekomen waarbij je aangeeft dat is een goed idee dat zouden we kunnen proberen. Of ik heb het over het hoofd gezien, mijn excuses dan.

Ik moet dingen even laten bezinken, maar zoals ik al eerder aangaf zijn er goede tips voorbij gekomen waar ik wat mee kan.
Het zijn geen ja maars, probeer alleen de situatie uit te leggen waarom dat nu zo niet is/kan.

Ik heb geen verdere vriendinnen behalve die ene, wij wonen in een buurt waar alleen maar jonge kinderen wonen dus helaas geen buurmeisje dat kan oppassen.
Maar ik wil wel verder kijken als dat en kijken voor een oppasservice of iets in de buurt.

Jis_ schreef:
Stel dat jouw man vandaag tegen jou zegt, ik heb een hotelletje geboekt voor aankomend weekend, de kids gaan naar een oppas, hoe reageer jij dan?

Ga je dan zeggen ja maar...of ben je blij dat hij dat geregeld heeft en kijk je er dan naar uit.

Andersom ook, hoe reageert je man dan?

Als er negatief op gereageerd wordt houden zulke spontane dingen vanzelf op en dat is zonde.

In eerste instantie zou ik reageren, is alles geregeld voor de kids? Als hij dat gewoon heeft geregeld kan ik er ook echt naar uit kijken, zolang het maar wel is bij mensen wie ik vertrouw met mijn kinderen.
Hoe mijn man zou reageren... ik weet het niet zo goed, misschien moet ik het gewoon eens doen.

Wees eerst enthousiast en later pas vragen of/hoe hij wat voor de kinderen geregeld heeft. Slik het in...Waarom zou de oppas die je man regelt niet goed zijn? Neem aan dat hij ze niet naar een onverantwoordelijk persoon mee geeft want het zijn ook zijn kinderen. Ook dat moet je los laten.
Toen wij op huwelijksreis gingen was onze oudste 1 jaar, wat miste ik hem maar ik heb ook zo genoten van die 5 dagen.

Doen! $*\o/*$

**Geplaatst**: 02-01-18 15:34

Geplaatst: 02-01-18 15:34

Citaat:
In eerste instantie zou ik reageren, is alles geregeld voor de kids? Als hij dat gewoon heeft geregeld kan ik er ook echt naar uit kijken, zolang het maar wel is bij mensen wie ik vertrouw met mijn kinderen.
Hoe mijn man zou reageren... ik weet het niet zo goed, misschien moet ik het gewoon eens doen.

Ik wil hier graag even op in haken want ik zie hier iets dat misschien wel de essentie raakt:

Je zou als eerste vragen "is alles geregeld voor de kids?" . Ik denk dat jouw vriend een andere reactie zou verwachten als hij als verrassing een romantisch weekendje weg voor jullie heeft geboekt.
Zoiets als "Wat lief van je schat, dat lijkt me heel leuk!" en ga er dan maar van uit dat hij ook voor de kinderen iets geregeld heeft (mannen zijn misschien wat makkelijker dan vrouwen, maar niet onnozel).

Wat denk jij hiervan TS? Waarschijnlijk zit je in zo'n flow met de dagelijkse zorg voor de kinderen dat je niet meer buiten dat kader kan denken, omdat je in een soort overlevingsstand zit om alles voor elkaar te boksen. Maar probeer eens buiten dat kader te denken, probeer weer eens je belevingswereld te verbreden.

**Geplaatst**: 02-01-18 15:43

Geplaatst: 02-01-18 15:43

Jester_ schreef:
Maar je praat nog steeds in problemen en niet in oplossingen..

Ik ik ik en nog steeds geen wij

Dat viel mij dus ook gelijk op in deze reactie. Ikke ikke, problemen etc. En een vent die toch best wel een goeie kerel is zoals TS zelf aangeeft.
Kijk vooruit en niet steeds over je schouder naar wat geweest is.En als er reacties zijn die je geraakt hebben/zeer deden is dat waarschijnlijk omdat je een spiegel voor gehouden kreeg. En dat kan schrikken zijn ja.
Maar volgens mij met de best intenties van de Bokkers die hun reactie hier plaatsen.

**Geplaatst**: 02-01-18 16:12

Geplaatst: 02-01-18 16:12

CharleyT schreef:
Eens alles doorgelezen en best wel veel serieuze goede tips gezien. Maar dan komt TS weer in de ik ik ik modus. Ik niet dit, ik niet dat, etc.
TS: verbeter de relatie en begin bij jezelf ipv je vent het merendeel van de schuld in de schoenen te schuiven. Dat gaat niet veel oplossen hoor. Het magische woord hier is: zelfreflectie en daarna Samen werken aan jullie relatie.

Inderdaad, het is geven en nemen.
Ik vind soms ook wel iets niet leuk, maar dat zal hij ook wel hebben.

**Geplaatst**: 02-01-18 16:21

Re: Relatie nog te redden? Ik weet het niet meer

Geplaatst: 02-01-18 16:21

Ik lees een beetje mee en wil even een ervaring delen: kan je niet gewoon nog in een hormonale disbalans zitten.
Slik je de pil? Na mijn kind werd kreeg ik allemaal fatalistische gedachten.
Eenmaal terug aan mijn oude vertrouwde pil kwam het weer goed, ik had gewoon te weinig oestrogenen in mijn lijf om realistisch te kunnen denken.

**Geplaatst**: 02-01-18 16:35

Geplaatst: 02-01-18 16:35

Een rare gedachte misschien, ik ben geen moeder maar wel vrij perfectionistisch (geweest) in de zorg voor mijn paarden. Ik vonv het ook erg lastig om dat uit handen te geven, dus ik kan het me op zich wel voorstellen. Maar juist in een wijk met veel jonge kinderen moet er toch makkelijk een oppas te regelen zijn? Wellicht heeft een van de buren een goede oppas, of kun je met de buurvrouw afspreken om af en toe op elkaars kinderen te passen? Geeft dat niet dat beetje extra vertrouwen? Dat als het bij de kinderen van de buren goed gaat, dat het bij jouw kinderen ook wel goed gaat. (Tenzij je extreme monsters hebt, maar dat lijkt me van niet

) Dan kun jij wat quality time met je man hebben, of wat tijd voor jezelf, want volgens mij kan dat ook geen kwaad... Heel veel sterkte in ieder geval in deze rottige situatie :(:)

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 02-01-18 16:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-01-18 16:35

Geplaatst: 02-01-18 16:35

Ik heb het idee dat het je allemaal een beetje boven het hoofd groeit ts. En dat alles wat gebeurt op dit moment teveel is. Ik zou eerst eens uit gaan zoeken wat voor jou belangrijk is, wat jij nodig hebt om rust te krijgen en je beter te voelen, want zoals ik het nu lees is er veel meer aan de hand dan alleen je man en is er een cirkel ontstaan. Schrijf je bevindingen op een praat er met iemand over.
Ik denk ook dat de stap van een vreemde oppas een te grote stap is, maar zouden jouw ouders het echt zo erg vinden om een avondje extra op te passen?
Hoe oud zijn je kinderen eigenlijk?

**Geplaatst**: 02-01-18 16:37

Geplaatst: 02-01-18 16:37

Pfoe wat een hoop reacties ineens! Ik kan me voorstellen dat bepaalde reacties behoorlijk pittig overkomen. Je hebt een behoorlijk zware periode achter de rug zo te horen, en zo te horen ben je bezig met het weer opkrabbelen.

Allereerst wil ik graag één ding de wereld uit helpen: ik heb veel geweld gezien, en één keer een duw of één keer schreeuwen waar de kids bij zijn is niet per definitie schadelijk voor je kinderen. Belangrijk is om het inderdaad te bespreken met je kinderen, uitleggen dat dat niet de bedoeling is om te schreeuwen of fysiek te worden en dat ruzies uitgepraat moeten worden. Feit is namelijk wel, dat indien dit vaker voorkomt, de kans vele malen groter wordt dat je kinderen ook in een gewelddadige relatie terecht komen.. Het is goed om daar bewust van te zijn, maar je hoeft zeker niet direct bang te zijn voor SAVE of de politie.

Even terug naar wat je verteld over jouw situatie. Het is niet meer dan normaal dat je door de afgelopen periode meer ruimte hebt gekregen om te kijken naar externe dingen. Je verteld dat je een tijd hebt gewerkt aan het beter in je vel zitten en verwerken van zware gebeurtenissen. Nu verloopt dat beter en heb je de ruimte om verder te kijken.

En nu merk je dat de relatie met je man niet prettig verloopt, geen onlogisch gevolg van de afgelopen periode. Niet alleen voor jou was dit waarschijnlijk een heel zware periode, maar ook voor jouw man. Je zal vermoedelijk, uitgaande van wat je zelf verteld, weinig ruimte/tijd hebben gehad om energie te steken in jullie relatie. Je had tenslotte zelf al een hoop te verwerken. Ook dit is niet meer dan logisch, maar gaat wel inhouden dat jullie beiden harder moeten werken om de relatie weer ‘gezond’ te krijgen.

Ik denk dat er ontzettend veel goede tips zijn gegeven, van oppas tot therapieën. Maar bedenk ook; neem één stap tegelijk. Als hulpverlener zou ik je allereerst adviseren om doelen en wensen te formuleren samen.

Ga met je man samen zitten, spreek je gevoelens en gedachten uit over dit onderwerp. Bedenk van te voren na wat je wilt zeggen en praat zoveel mogelijk vanuit; ik wil, ik zie, ik denk. Vermijd dingen als ‘jij doet altijd’, ‘jij doet nooit’ en probeer dit om te buigen naar; ‘ik zie dat je X doet (specifieke situatie) en ik merk dat dat mij X (gevoel/gedachte) geeft’. Kijk samen naar een oplossing voor het betreffende gedrag. Hoe geef jij aan wat het met je doet of hoe kan hij rekening met jou houden (en andersom uiteraard)!
Laat hem hetzelfde doen, laat hem desnoods dit stukje lezen en vraag hem om ook na te denken wat hij wilt bespreken. Ook voor hem is het belangrijk om te spreken vanuit ‘ik zie, ik denk, ik voel’. Voelt in eerste instantie misschien gek, maar werkt wel.
Spreek van te voren af dat, wanneer je merkt dat de emoties hoog oplopen, je ‘time-out’ oid zegt en even wegloopt. Even tot rust komen en degene die weggelopen is, herstelt het contact daarna weer. Het gesprek kan dan weer in rustige staat voortgezet worden.
Als jullie beiden hebben uitgesproken wat je wilt bespreken,ga kijken naar wat jullie willen bereiken. Wat is jullie einddoel, zo feitelijk mogelijk. Denk bijvoorbeeld aan samen een weekend ontspannen weg, zonder ruzies.
Als jullie een ‘einddoel’ hebben opgesteld, maak je kleine stappen naar dat doel. Van een avondje samen op stap, tot het afspreken van duidelijke taal. Woorden waarmee jij duidelijk aangeeft of je wel of niet wil praten over hetgeen wat je dwars zit, woorden waarmee je een ruzie stopzet voor hij escaleert (hetzelfde concept als ik hierboven beschreef).

Ik hoop dat je hier wat mee kan. Ik wens je in elk geval veel sterkte en je mag altijd een berichtje sturen als je graag tips o.i.d. wilt.

**Geplaatst**: 02-01-18 16:39

Geplaatst: 02-01-18 16:39

Je woont in een wijk met jonge gezinnen zeg je. Dé manier om contact te maken met andere moeders, wie weet komt er een leuke vriendschap(pen) uit voort.

**Geplaatst**: 02-01-18 16:40

Geplaatst: 02-01-18 16:40

Je zou ook kunnen overwegen om 1 dag per week betaalde kinderopvang te regelen.
Ik vind avond oppas ook lastig als je iemand niet echt goed kent.
Maar overdag kun je ook heerlijk samen lunchen

**Geplaatst**: 02-01-18 16:42

Geplaatst: 02-01-18 16:42

Wat ik zo bijzonder vind is dat je dit topic plaatst maar het dus niet op dit level met je vriend bespreekt.

Wij zitten niet in jouw relatie. Alle tips die ik voorbij zie komen zijn waardevol. En ook al zijn ze niet toepasbaar op jouw situatie, blijf uit een stuk aangeleerde hulpeloosheid. Afreageren op je vriend omdat hij je lichaamstaal ziet en merkt dat je niet goed in je vel zit maar niet doet wat je van hem verwacht kan ook niet als je er niet over praat. Een 'heb je goed gezien, maar zullen we hier later op terugkomen?' Komt al heel anders binnen.

Nomineer dit bericht ×