Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-11-17 13:20

Geplaatst: 01-11-17 13:20

@Shiloh, (en anderen met ADD/autisme etc) ik heb aan jullie een vraag. Die vriend die ik eerder noemde, die zei dat ik het maar bij een ander moest zoeken en dat ik niet zo moest zeuren mbt mijn opa (die op sterven lag), maar ook zo ongeïnteresseerd reageert en inderdaad zoals hier ook gezegd wordt, als je met hem aan de telefoon zit, intussen met 4 andere mensen zit te appen, zelf banketstaaf en vervolgens niet reageert als je wat over je eigen dag vertelt (En te druk is met appen en zijn eigen verhaal dus). Dat zijn allemaal punten die ik echt niet netjes vind. Ik ken hem nu 6 jaar, ik weet al 6 jaar dat hij ADD heeft, dat ik bovenstaande niet netjes vind en dat ik hem daarvoor laat voor wat het is, ligt dat dan aan mij? Hou ik te weinig rekening met hem? Of is dit zelfs voor iemand met ADD bot?

Dit is een open vraag, geen aanval, puur nieuwsgierigheid.

**Geplaatst**: 01-11-17 13:23

Geplaatst: 01-11-17 13:23

Xyris schreef:
@Shiloh, (en anderen met ADD/autisme etc) ik heb aan jullie een vraag. Die vriend die ik eerder noemde, die zei dat ik het maar bij een ander moest zoeken en dat ik niet zo moest zeuren mbt mijn opa (die op sterven lag), maar ook zo ongeïnteresseerd reageert en inderdaad zoals hier ook gezegd wordt, als je met hem aan de telefoon zit, intussen met 4 andere mensen zit te appen, zelf banketstaaf en vervolgens niet reageert als je wat over je eigen dag vertelt (En te druk is met appen en zijn eigen verhaal dus). Dat zijn allemaal punten die ik echt niet netjes vind. Ik ken hem nu 6 jaar, ik weet al 6 jaar dat hij ADD heeft, dat ik bovenstaande niet netjes vind en dat ik hem daarvoor laat voor wat het is, ligt dat dan aan mij? Hou ik te weinig rekening met hem? Of is dit zelfs voor iemand met ADD bot?

Dit is een open vraag, geen aanval, puur nieuwsgierigheid.

Dat vind ik gewoon bot, ik heb erg veel autist/AD(H)D vrienden en die zijn geen van allen echt lomp, maar ze vangen dingen wel eens niet of anders op of snappen je niet. Ze doen wel hun best zeg maar.

**Geplaatst**: 01-11-17 13:32

Geplaatst: 01-11-17 13:32

Bloodymary schreef:
heidy_wilco schreef:
Ik moet zeggen dat ik ook zo een ben die wel eens vergeet terug te vragen, niet omdat ik niet geïnteresseerd ben, want dat ben ik wel, maar dan ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Ik voel me na het gesprek dan heel schuldig, mensen doen het denk ik meestal ook niet expres. Ik let er nu wel goed op dat ik ook naar de andere vraag. (ik luister en antwoord trouwens wel als iemand leuke verhalen verteld!)

Maar dan ben je dus eigenlijk wel teveel met je zelf bezig, niet? Met dat drukke in je hoofd.

Soms hebben mensen daar toch best een legitieme reden voor naar mijn idee. Zelf werk ik gewoon 40+ uur, rij ik fanatiek paard en heb ik net een huis gekocht waar nog wel het een en ander aan moet gebeuren. Met name tijdens het klussen was ik vooral druk met mijn dingen bezig. Leuk hoor, maar ik had niet de vrijheid om hiervoor vakantie te nemen. Mag toch hopen dat mensen mij dan niet kwalijk nemen dat ik niet vraag hoe het potje voetbal van hun zoon is gelopen? :')

Hetzelfde geldt naar mijn idee voor anderen die het druk hebben met dit soort dingen of emotioneel veel druk voelen. Iemand die onlangs een geliefde is verloren, of een burn out heeft bijvoorbeeld, wil je zoiets toch niet van vragen?

Daarvoor hoef je echt niet meteen iets in het autistisch spectrum te hebben.

Overigens heb ik het dan over spontane ontmoetingen en niet over afspraken. Dat laatste is een keuze, dan zullen weinigen een gebrek aan aandacht hebben. Door situaties waarin je zit kan het natuurlijk wel zijn dat het gesprek een bepaalde kant op gaat.

**Geplaatst**: 01-11-17 14:28

Geplaatst: 01-11-17 14:28

Relaxed schreef:
Beetje vage titel, maar ik loop hier zo vaak tegen aan.. Ik ben altijd best wel geïnteresseerd in andere mensen, vraag hoe hun dag/week/weekend/vakantie whatever was.. Maar ik merk zo ontzettend vaak dat daardoor de gesprekken vooral over die ander gaan, ik weet vaak heel veel van de ander en van mij weten ze bijna niks.. Ik ben vaak (deels onbewust) een beetje zo van, als je het wil weten dan vraag je het wel.. Maar toch merk ik ook wel regelmatig dat het me dwars zit, dat anderen blijkbaar niet geïnteresseerd in mij zijn?
Ik heb het nu bijvoorbeeld weer met een scharrel, we appen dagelijks wel wat over en weer.. Nu is hij op vakantie en vertelt daar wat over en daar reageer ik dan op en hebben we het over.. Vertel ik daarna waar ik nu mee bezig ben, blijft het gewoon stil, geen reactie, niks, terwijl hij daarna wel steeds online is geweest.
Ik moet dus nu op mijn handen zitten om niet een of andere sneer of k*treactie te sturen, want daar schiet ik niks mee op..

Maar hoe pak je dit dan wel aan? Het gaat niet perse om de scharrel, maar meer in het algemeen..

ik herken je verhaal wel, heb dit bij veel mensen meegemaakt (o.a. bij mijn ouders, 'vrienden' etc), dat ze eigenlijk voornamelijk geïnteresseerd waren in hun eigen verhaal en nooit naar mij vroegen, of er op in gingen als ik iets had, terwijl ik dat wel deed bij andere.

Had vroeger ook echt dat ik de uitlaat post was van iedereen, je wilt niet weten hoeveel mensen ik al heb moeten troosten maar als ik iets had.. .tja

heb overigens nu 2 hele goede vrienden die WEL vragen hoe het met mij is , en reageren als ik iets te zeggen heb, geloof mij, dat zulke mensen heb je nodig in je leven. krijg bij voorbaat al een lach om mijn gezicht als 1 van de 2 berichtje doet enzo. hoewel ik dus wel echt merk dat het vrij 'zeldzaam' is.

**Geplaatst**: 01-11-17 14:47

Geplaatst: 01-11-17 14:47

Er zijn zat profielen te vinden die uitleg hierover geven. Je hebt gewoon verschillende persoonlijkheden.

Ik ben zo’n persoonlijkheid die niet snel elke keer zal vragen hoe je dag/weekend was, ook niet als jij hebt gevraagd naar mijn weekend. Zo zit ik niet in elkaar. Dat wil niet zeggen dat ik geen interesse heb in de persoon, maar ik ben er gewoon niet zo mee bezig. Als ik iemand vraag hoe zijn weekend was, dan verwacht ik niet de vraag terug. Maar daarvoor zitten we wel in een werksfeer dat mij ook wel eens de vraag wordt gesteld als ze weten dat ik weg was o.i.d. Dus de interesse is er aan alle zijden, maar niet persé op hetzelfde moment. Ik vind niks vervelenders dan dat iemand puur de vraag stelt voor de wedervraag. Of nouja, vervelend… wel als het te veel gebeurd. Of zo’n “maar mijn weekend was ook fijn”-reactie. Dan ben je mij kwijt… krijg er de rillingen van.

Datzelfde geldt ook voor appjes hoor. Dus wat dat betreft kan ik jouw nachtmerrie zijn (bij wijze van spreken) Als ik een weekend weg ben en krijg de vraag of het leuk is, hoef je ook niet persé een reactie terug te krijgen over jouw weekend. Dat is geen desinteresse, maar daar ben je op dat moment toch niet mee bezig? Maar als ik weet dat iemand iets gaat doen/ heeft gedaan kan ik daar dan wel weer over vragen (als ik het niet vergeten ben, heb nog steeds last postnatale dementie

) . Maar goed, ik kan net zo bot reageren op de app (nouja, dat is al minder, ik ben er tegenwoordig bewust mee bezig of mijn reactie wel goed overkomt)

Ik vraag thuis nooit aan mijn man hoe het op zijn werk was. Soms vertel ik iets wat bij mij is gebeurd (hoeft hij niet om te vragen) en als hij er behoefte aan heeft verteld hij wat bij hem is gebeurd. Soms als ik weet dat hij een vergadering of cursus heeft gehad vraag ik er wel eens om. Maar dat is zeldzaam.

Maar dat staat los van het “alleen maar over zichzelf hebben” zoals in de post van DarkCupid. Die ken ik ook en ik stoor me er niet zo aan, want het zijn geen mensen binnen mijn “persoonlijke” kring.

**Geplaatst**: 01-11-17 15:19

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 15:19

Oooh ja mensen die wat zien in app berichtjes... kan ik ook heel slecht tegen. In de tijd van het sms'en deed ik een maand met 10 euro, terwijl vriendinnen elke week 20 euro er door knalden. Nooit het nut van gezien. Bel of kom langs, veel leuker.

Ik word trouwens ook redelijk kriebelig van mensen die maar blijven vragen uit interesse. Heb ik best moeite mee, zelfs als het over mijn paard gaat denk ik na een minuut of 10: zo nu ander onderwerp aub. Maar je hebt volhouders :')

**Geplaatst**: 01-11-17 19:17

Geplaatst: 01-11-17 19:17

Riddershow schreef:
Er zijn zat profielen te vinden die uitleg hierover geven. Je hebt gewoon verschillende persoonlijkheden.

Ik ben zo’n persoonlijkheid die niet snel elke keer zal vragen hoe je dag/weekend was, ook niet als jij hebt gevraagd naar mijn weekend. Zo zit ik niet in elkaar. Dat wil niet zeggen dat ik geen interesse heb in de persoon, maar ik ben er gewoon niet zo mee bezig. Als ik iemand vraag hoe zijn weekend was, dan verwacht ik niet de vraag terug. Maar daarvoor zitten we wel in een werksfeer dat mij ook wel eens de vraag wordt gesteld als ze weten dat ik weg was o.i.d. Dus de interesse is er aan alle zijden, maar niet persé op hetzelfde moment. Ik vind niks vervelenders dan dat iemand puur de vraag stelt voor de wedervraag. Of nouja, vervelend… wel als het te veel gebeurd. Of zo’n “maar mijn weekend was ook fijn”-reactie. Dan ben je mij kwijt… krijg er de rillingen van.

Datzelfde geldt ook voor appjes hoor. Dus wat dat betreft kan ik jouw nachtmerrie zijn (bij wijze van spreken) Als ik een weekend weg ben en krijg de vraag of het leuk is, hoef je ook niet persé een reactie terug te krijgen over jouw weekend. Dat is geen desinteresse, maar daar ben je op dat moment toch niet mee bezig? Maar als ik weet dat iemand iets gaat doen/ heeft gedaan kan ik daar dan wel weer over vragen (als ik het niet vergeten ben, heb nog steeds last postnatale dementie ) . Maar goed, ik kan net zo bot reageren op de app (nouja, dat is al minder, ik ben er tegenwoordig bewust mee bezig of mijn reactie wel goed overkomt)

Ik vraag thuis nooit aan mijn man hoe het op zijn werk was. Soms vertel ik iets wat bij mij is gebeurd (hoeft hij niet om te vragen) en als hij er behoefte aan heeft verteld hij wat bij hem is gebeurd. Soms als ik weet dat hij een vergadering of cursus heeft gehad vraag ik er wel eens om. Maar dat is zeldzaam.

Maar dat staat los van het “alleen maar over zichzelf hebben” zoals in de post van DarkCupid. Die ken ik ook en ik stoor me er niet zo aan, want het zijn geen mensen binnen mijn “persoonlijke” kring.

Maar zoals ik dit lees is het dan wel allemaal in balans

Het hoeft natuurlijk niet op ieder moment op de weegschaal, het valt mij meestal pas op (of stoort mij pas) als het consequent eenrichtingsverkeer is..

**Geplaatst**: 01-11-17 19:38

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 19:38

Ohhh eindelijk! Zo herkenbaar. Dit maak ik bijna iedere dag mee. Er zijn gelukkig wel mensen die ook vragen hoe het met mij gaat, maar zelfs dan vraag ik daarna altijd hoe het me diegene gaat. Alleen dan kun je echt fijne gesprekken hebben vind ik.

Toch probeer ik af en toe ook gewoon iets over mezelf te vertellen, ook wanneer ik geen respons krijg. Ik ga veel om met mannen en daar lijkt het wel iets erger bij te zijn dan bij vrouwen.

**Geplaatst**: 01-11-17 19:42

Geplaatst: 01-11-17 19:42

keeyzie schreef:
Ohhh eindelijk! Zo herkenbaar. Dit maak ik bijna iedere dag mee. Er zijn gelukkig wel mensen die ook vragen hoe het met mij gaat, maar zelfs dan vraag ik daarna altijd hoe het me diegene gaat. Alleen dan kun je echt fijne gesprekken hebben vind ik.

Toch probeer ik af en toe ook gewoon iets over mezelf te vertellen, ook wanneer ik geen respons krijg. Ik ga veel om met mannen en daar lijkt het wel iets erger bij te zijn dan bij vrouwen.

Bij mij zijn het juist de vrouwen die me negeren, en de mannen die wel reageren en vragen hoe het met me is XD

**Geplaatst**: 01-11-17 19:47

Geplaatst: 01-11-17 19:47

DarkCupid schreef:
Bij mij zijn het juist de vrouwen die me negeren, en de mannen die wel reageren en vragen hoe het met me is XD

Wat is jouw geheim? >;)

**Geplaatst**: 01-11-17 20:00

Geplaatst: 01-11-17 20:00

Xyris schreef:
DarkCupid schreef:
Bij mij zijn het juist de vrouwen die me negeren, en de mannen die wel reageren en vragen hoe het met me is XD

Wat is jouw geheim?

Uuuhhh idk

met de juiste gozers omgaan denk ik

**Geplaatst**: 01-11-17 20:24

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 20:24

Mannen moet je een beetje manipuleren, Xyris

Let maar op, als jij niet zo available bent voor hem, dan krijg je des te meer aandacht en interesse.

**Geplaatst**: 01-11-17 21:25

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 21:25

heb wel een relatie achter de rug en hoef niet per se een nieuwe maar zou wel leuk zijn, maar daarmee gaan we off-topic!

**Geplaatst**: 01-11-17 21:45

Geplaatst: 01-11-17 21:45

Ik heb het hele topic doorgelezen en vind het toch erg geforceerd klinken allemaal. "Ik vraag hoe het met jou gaat dus nu moet jij ook vragen hoe het met mij gaat." Sommige verhalen gaan uiteraard wel een stap verder, ik heb het over het algemeen idee. In mijn vriendengroep vertel je gewoon je verhaal als je wat te vertellen hebt en dan wordt daarop gereageerd. Dat gaat in 2 richtingen. Wij vragen zelden aan elkaar hoe het gaat, tenzij daar een goede reden voor is.

Als iemand aan mij vraagt hoe het gaat reageer ik vrijwel altijd gewoon op de vraag. Afhankelijk van de persoon die het vraagt is dit een uitgebreid antwoord of niet. Het komt echter niet in mij op om die vraag dan terug te (moeten) stellen, ik denk daar niet aan. Bij vrienden probeer ik daar de laatste jaren wel meer op te letten omdat ik als ik iemand bv. langere tijd niet gezien heb wel graag weet wat zij zoal mee hebben gemaakt. Geschreven lukt me dit aardig maar mondeling vergeet ik het vaak alsnog.
En eerlijk gezegd vind ik de vragen 'hoe mijn weekend was' of 'wat ik heb gedaan' soms vervelend en ongemakkelijk, vooral als die gesteld worden door oppervlakkige kennissen (buren, medestudenten, collega's, etc.) of familieleden die je niet veel spreekt. Ik kies liever zelf of ik zoiets deel met iemand en zal wel wat vertellen als ik daar zin in heb.

**Geplaatst**: 01-11-17 22:11

Geplaatst: 01-11-17 22:11

xHaithi schreef:
En eerlijk gezegd vind ik de vragen 'hoe mijn weekend was' of 'wat ik heb gedaan' soms vervelend en ongemakkelijk, vooral als die gesteld worden door oppervlakkige kennissen (buren, medestudenten, collega's, etc.) of familieleden die je niet veel spreekt. Ik kies liever zelf of ik zoiets deel met iemand en zal wel wat vertellen als ik daar zin in heb.

Maar je kunt er natuurlijk op in gaan zoals je zelf wil.. Dus ik antwoord dan gewoon met Lekker of Prima.. Ook al was dat misschien niet zo

Dat had ik ook altijd met de paarden, iemand die er geen verstand van had en dan ging vragen hoe je wedstrijd ging.. Ging ik ook niet uitgebreid op in.

**Geplaatst**: 01-11-17 23:23

Geplaatst: 01-11-17 23:23

Een leuk, leerzaam filmpje over empathie of sympathie. (Wel Engelstalig)
[url]https://youtu.be/KZBTYViDPlQ[url]

**Geplaatst**: 02-11-17 09:48

Geplaatst: 02-11-17 09:48

Als je op vakangie ben geweest gaat het er toch om dat je het naar je zin heb gehad en dat JIJ heb genoten. Waarom moet de ander dan vragen hoe je het heb gehad?

**Geplaatst**: 02-11-17 09:55

Geplaatst: 02-11-17 09:55

senna21 schreef:
Een leuk, leerzaam filmpje over empathie of sympathie. (Wel Engelstalig)
[url]https://youtu.be/KZBTYViDPlQ[url]

De helft van m'n tentamen ging over het het kweken van empathie :')

.
Maar dan met betrekking tot m'n doelgroep/eind gebruikers

**Geplaatst**: 02-11-17 10:12

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 02-11-17 10:12

Interessante vraag, veel mensen praten indd over zichzelf.
Hoe harder mensen over zichzelf praten, hoe meer ik juist niks zeg over mezelf (kennissen)

Wel heb ik enkele vriendinnen die ik amper spreek, (wegens drukte) maar mocht ik echt iets belangrijk hebben over mij dat ik uit me eigen begin. En hun bieden dan een luisterend oor. Maar daar zijn vrienden voor in mijn ogen.

Daarbij, hoe vaak wordt het antwoord wel niet gegeven “goed en met jou”.
Dan weet ik eigenlijk nog niks, moet zeggen dat ik me er vroeger ook op betrapte hoor...
Maar bij sommige kennissen heb ik ook geen zin om mijn hebben en houden te vertellen.

**Geplaatst**: 02-11-17 10:23

Geplaatst: 02-11-17 10:23

Oh dit is zo herkenbaar inderdaad 8)7

Ik ga me er steeds meer aan irriteren merk ik ook. Ik heb ook vriendinnen die uren over zichzelf kunnen banketstaaf, maar vervolgens nooit vragen hoe het met je gaat. Oppervlakkige vragen komen er wel uit hoor, maar echt de vragen hoe het met jou gaat hoor je nooit.
Ik herken me in Anneke dat hoe meer mensen over zichzelf praten des te minder jij over je zelf gaat praten. Dat heb ik ook wel.

Gelukkig heb ik wel een paar vriendinnen die het wel doen, die wel oprecht geïnteresseerd zijn en ook onthouden wat je verteld hebt. Want dat is ook nog zoiets, je kunt sommige dingen wel 10 keer vertellen maar je kunt dan net zo goed tegen de muur aan banketstaaf. Onthouden doen ze het toch niet :roll:

**Geplaatst**: 02-11-17 12:00

Geplaatst: 02-11-17 12:00

marleen_usar schreef:
Als je op vakangie ben geweest gaat het er toch om dat je het naar je zin heb gehad en dat JIJ heb genoten. Waarom moet de ander dan vragen hoe je het heb gehad?

Of je hebt genoten heeft niets te maken met of iemand belangstelling toont.
Ik vind jouw laatste zin vreemd, waarom??? Dat heet belangstelling tonen voor je vrienden, lijkt mij heel normaal.

**Geplaatst**: 02-11-17 12:15

Geplaatst: 02-11-17 12:15

Ik herken me heel erg in wat Shiloh schrijft. Praat ook meer over mezelf, maar denk wel heel erg na wát ik een ander kan/mag vragen. Dus niet het alleen 'hoe gaat ie? Goed, en met jou?' Maar het doorvragen: wanneer ben je nieuwsgierig? Wil diegene wel dingen aan jou kwijt? Is het nu onbeleefd of juist gewenst even door te vragen?

Heb ook een vriendin die ik inmiddels 25 jaar ken. Beschouwde haar altijd als mijn beste vriendin. Maar de laatste jaren zijn er wel dingen duidelijk geworden: zij was het luisterd oor, ik praatte. En als ik eens wat vroeg, was het meer beleefdheid: ik vroeg nooit door. Dit heeft zij mij dus zelf terug gekoppeld. Ik vond het confronterend, maar ook heel fijn dat ze dit zei: Ja, dat is even pijnlijk, maar dan kan je er wel iets mee.. dat was ook in de periode dat ik mijn diagnose kreeg (autisme dus) en dat verklaarde echt een hoop.

Wel goed dat je hier een topic over opent! Denk dat het voor veel meer mensen een eye opener kan zijn.

**Geplaatst**: 02-11-17 13:51

Geplaatst: 02-11-17 13:51

Kinke schreef:
marleen_usar schreef:
Als je op vakangie ben geweest gaat het er toch om dat je het naar je zin heb gehad en dat JIJ heb genoten. Waarom moet de ander dan vragen hoe je het heb gehad?

Of je hebt genoten heeft niets te maken met of iemand belangstelling toont.
Ik vind jouw laatste zin vreemd, waarom??? Dat heet belangstelling tonen voor je vrienden, lijkt mij heel normaal.

En het is niet alleen belangstelling "tonen", het interesseert me ook echt hoe iemands vakantie was. Zeker als er mooie reizen gemaakt zijn, of als iemand het hard nodig had als die niet lekker in zijn vel zat of zo.

**Geplaatst**: 02-11-17 16:17

Geplaatst: 02-11-17 16:17

Kinke ik geef trainingen en workshops ook over dit onderwerp.Ik kan niet kort uileggen waarom jij het niet normaal vind dat iemand geen belangstelling in je toont.Ik kan het wel in een pb toe lichten.

**Geplaatst**: 02-11-17 18:51

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 02-11-17 18:51

Nu snap ik hem helemaal niet meer marleen_usar, jij geeft trainingen hierin? Wat voor trainingen dan? Als jij dit zegt: Als je op vakangie ben geweest gaat het er toch om dat je het naar je zin heb gehad en dat JIJ heb genoten. Waarom moet de ander dan vragen hoe je het heb gehad?
Dan denk ik dat jij juist trainingen geeft in hoe je niet belangstellend moet zijn naar een ander?

Nomineer dit bericht ×