Pistasche schreef:Begrijp ik... maar zoals je zelf waarschijnlijk ervaart is vrijwel alles tijdens een depressie niet leuk en heb je er geen zin in. Dat hoef ik jou niet te vertellen waarschijnlijk. Maar je zal dat toch moeten doorbreken. Want aan de hele dag in je bed liggen ervaar je ook niet echt plezier neem ik aan. Jij bent de enige die dat kan veranderen. En wat is er mis met 10 km fietsen naar de stad. Lekker toch, beetje beweging, komen er weer positieve stoffen vrij...
Is er dichterbij echt helemaal niks? Geen hondenvereniging, geen paardenvereniging, geen dierenopvangcentrum? Als je altijd overal maar nee op blijft zeggen zal er nooit wat veranderen... Dat bedoel ik niet vervelend maar je zal zelf moeten willen vechten om het beter te maken voor jezelf.
10km fietsen vind ik ook niks als ik niet depri ben, en mijn hond gaat altijd overal mee naartoe ( dus ook niet gewend lang alleen te zijn) dus daar moet ik ook rekening mee houden. Ik snap dat als ik overal nee op zeg ook nergens kom, maar dingen die ik niet leuk vond voor Mn depressie gaan Mn depressie niet ineens ten goede komen.
Zit een manege in de buurt maat wil nu ff niks met paarden... teveel pijn dat ik niet bij mijn eigen kan zijn. Hondenvereninging geen idee, maar weer geld kwestie. En dierenasiel ( heb ik 6 jaar gewerkt) zit minimaal 20km verderop.
Ik moet er met dingen willen en kunnen doen rekening mee houden dat ik maar een uitkering heb, 2 ( straks 3 ) beesten moet onderhouden ( waar ik nu geen probleem mee heb) en mezelf moet onderhouden. Ik heb het niet slecht hoor maar dat wil ik ook zo houden
Maar goed als dat niet kan, net als alle anderen dingen, dan kan dat niet. Fietsen ook puur om een activiteit te hebben. Niet om perse iets leuks te doen, maar je moet wat als je niet veel mogelijkheden hebt.
), ga geregeld wat met vrienden doen en zorg dat ik bezig blijf.



maar ze vindt niks leuk haha.
En helpt het!