Merileth schreef:Hier wil ik even op inhaken. Met de redenering die jij nu volgt, zou ik mijn vader dus nu verloren hebben al. Die had spataderen in zijn slokdarm die open gingen, waardoor hij op een haar na is doodgebloed. Ze hebben hem in het ziekenhuis 3 (!) liter bloed (op een 5 à 6 liter wat in je lijf hoort te zitten) moeten geven voor ze het aandurfden om hem te onderzoeken. Zijn lichaam maakte het heel slecht aan op dat moment, en als ze hadden moeten wachten tot zijn lijf dit allemaal zelf weer had aangemaakt, was de kans bijzonder groot geweest dat hij in de tussentijd weer een heftige bloeding had gehad, teveel bloed had verloren en dus was overleden. EPO is GEEN bloedvervanger, maar een hormoon (of een synthetische variant hiervan) wat je lichaam stimuleert om nieuwe bloedcellen aan te maken. Overigens met een vergrote kans op trombose. Mensen die bloed geven worden zeer uitvoerig gecontroleerd, en de ziektes die jij noemt zijn juist wel in het bloed te vinden. In zijn geval wogen de mogelijke risico's van EPO of niets doen bij lange na niet op tegen de mogelijke risico's van bloed geven, en heeft dat ook zijn leven gered. Ik geloof niet in God, maar ik vind het raar om te denken dat iemand ons al deze mogelijkheden heeft gegeven, om ons er vervolgens geen gebruik van te laten maken, zelfde geldt voor inentingen.
Merileth ik ken de specifieke situatie natuurlijk niet van jouw vader en mogelijk heb je gelijk, maar toch is het goed om hier genuanceerd naar te kijken.
Als er sprake is van ernstig bloedverlies, bijvoorbeeld als gevolg van trauma of bij een operatie, hebben artsen 2 prioriteiten.
1. Het stoppen van het bloeden
2. Herstel van het (vloeistof) volume en doorstroming ervan in het systeem
Dat laatste kan met een aantal beschikbare vloeistoffen; er is niet per se bloed voor nodig. Mensen kunnen met een veel lager HB gehalte in leven blijven dan men voorheen dacht. Zo een vloeistof is dan vaak een ijzerhoudend mengsel dat i.c.m. EPO wordt gebruikt, dat ervoor zorgt dat het lichaam sneller bloed aanmaakt.
V.w.b. de risico's: Bloed wordt idd gescreend op (bekende) ziektes, maar er wordt gescreend op antistoffen terwijl er een - zij het korte - periode is dat je wel besmet kan zijn, maar nog geen antistoffen in het bloed te zien zijn. Verder is er het risico op complicaties zoals afstotingsverschijnselen, ook al is er sprake van een matchende bloedgroep. Er zijn er genoeg die overlijden als gevolg van complicaties na een bloedtransfusie, alleen hoor je daar verder niks over.
In onderstaande korte documentaire wordt goed uitgelegd wat de functie is van bloed, waarom bloedtransfusie van oudsher de gangbare norm was, wat de risico's zijn en wat de alternatieven zijn door deskundigen/specialisten op dat gebied.
En dat - zoals Verootjo al aanstipte - er daadwerkelijk een ommezwaai gaande is van bloedtransfusie als norm naar bloed vermijdende alternatieven als norm.
https://www.jw.org/nl/publicaties/video ... /#?insight[search_id]=ff03358e-fc29-4892-bea6-477c0cda2155&insight[search_result_index]=2
Ook als niet-JG is het goed om hier meer van te weten.
Er zijn goede medische redenen om bloedtransfusie te vermijden. Maar belangrijker is dat God zegt dat we geen bloed tot ons mogen nemen omdat er iets door wordt vertegenwoordigd wat heilig voor hem is (Leviticus 17:11; Kolossenzen 1:20).
De Bijbel zegt dat we geen bloed tot ons mogen nemen. Als christen kunnen we dus geen bloed of de hoofdbestanddelen ervan accepteren, niet in voedsel en niet in een transfusie. Dit valt op te maken uit de volgende Bijbelteksten:
Genesis 9:4. God stond Noach en zijn familie na de zondvloed toe om vlees te eten, maar hij verbood hun om het bloed te eten. God zei tegen Noach: „"Alleen vlees met zijn ziel — zijn bloed — moogt gij niet eten."” Dit gebod gold vanaf dat moment voor de hele mensheid omdat alle mensen afstammelingen van Noach zijn.
Leviticus 17:14. "„Gij moogt het bloed van geen enkele soort van vlees eten, want de ziel van elke soort van vlees is zijn bloed. Een ieder die het eet, zal worden afgesneden.”" God zag de ziel (het leven) als iets wat zich in het bloed bevond en hem toebehoorde. Hoewel deze wet alleen aan het volk Israël werd gegeven, blijkt eruit hoe belangrijk God de wet tegen het eten van bloed vond.
Handelingen 15:20. God gaf christenen hetzelfde gebod als Noach, namelijk om ’"zich te onthouden van bloed"’. Uit de geschiedenis blijkt dat de eerste christenen absoluut geen bloed tot zich wilden nemen, zelfs niet om medische redenen.