Nagini schreef:Kan me best voorstellen dat mensen dat zeggen.
Zo zei ik altijd dat ik liever geen voetbal man had.
3x in de week trainen, zondag wedstrijden, zaterdag weet ik veel wat.
Zelf zeg ik soms wel eens dat ik wilde dat m'n ouders me hadden laten dansen ipv paardrijden.
Gewoon omdat ik denk dat ik me dan expressief had kunnen uitdrukken en emoties en weet ik wat kwijt had gekund of gewoon ''kunst'' had gemaakt met dansen. Vind het wel jammer dat ik dat nooit heb geleerd.
Tuurlijk, ik heb waanzinnig genoten van m'n paardenjaren, maar nu als 25-tiger heb ik die behoefte niet meer zo om me te hechten aan een paard en er dan weer verdriet van te hebben als deze verkocht word, ziek is of dood gaat. *vul maar in*.
Ook de verplichting zou ik niet aan willen gaan. Tuurlijk, soms kriebelt het wel.. maar als ik zie hoeveel geld en vrijheid je opgeeft voor een eigen paard.
Tsjah... maar dat kan je ook overkomen met een vriend hoor.. Die kan ook ziek worden en doodgaan, of plotseling doodgaan. Dat is het leven... Dat moet toch niet een reden zijn om je niet ergens aan te hechten? It's better to have loved and lost than to have never loved at all....
Emoties uitdrukken is ook niet iets wat je bij paarden weg kan laten, ze spiegelen. Ben je boos? Je krijgt het keihard terug. Ik durf wel te stellen dat ik niet minder emotioneel ben omdat ik een paardenmeisje ben hoor... Denk dat dat eerder iets persoonlijks is dan iets gerelateerd aan een hobby/sport.
Voetbal is er gelukkig voor een heleboel vrouwen, in verschillende vormen. Zelf ooit een fling gehad met een voetballer en dat was vreselijk. Hij ademde voetbal...
Ondanks dat ik vier á vijf keer per week op stal te vinden ben, adem ik geen paard en heb ik ook andere interesses. Oh en ik kan een gewoon gesprek voeren, niet onbelangrijk... Maar ik begrijp prima de aversie tegen voetbal hier in dit topic... Met name die extreme gevallen... Ik heb nog nooit zo'n extreem paardenmeisje getroffen als ik eerlijk ben.