Bokt.nl

IMJ schreef:

Freddy krueger..zoek m maar op...brrr!

_suus19_ schreef:

Dit heb ik ook. Niet alleen haaien maar alle soorten vissen. Mijn zwemdiploma halen was een ramp. Ik was altijd bang voor de zwarte strepen, dat daarboven vissen zwommen die ik niet kon zien. Dus ik zwom 10 cm van de kant af.
Ik ben gek op zwemmen, maar dan alleen in zwembaden zonder strepen en dan het liefst nog waar ik kan staan. Niet handig..
En vreselijk onverklaarbaar want ik ben verder niet bang voor vissen. Als ik er logisch over nadenk snap ik de hele angst niet, maar ik ga echt niet in een meer ofzo zwemmen.

Queelens schreef:

Ik was bang dat Voldemort in de kast zat die bij ons op zolder stond en dat die er dan zo heel creepy uit zou komen
Had mijn vriendin me wijs gemaakt en dan zei ze altijd 'Voldemort zit op je zolderrrr'

Mijn broertje was bang voor een clown die ballonnen opblies in een intro van een Playstation 2 spelletje. Het was een 'goede' clown, maar ik had hem wijsgemaakt dat die uit het beeldscherm kwam om hem te halen

Ohja en ik was ontzettend bang voor mensen in een pak in een pretpark (animatie) bijvoorbeeld Pardoes van de Efteling. Mijn familie wilde heel graag met die 'kip' op de foto in MoviePark. Ik was helemaal gillend en huilend over de zeik. Heb het nogsteeds niet op die dingen.

LindyH schreef:

mala26 schreef:

Oke ik heb echt iets heel sufs vergeleken met de andere.
Ik had een heel eng konijn onder mijn bed/in de kast.
Maar ook zo dat ik mijn kamer niet meer in durfde.
Toen is mijn moeder op een gegeven moment mijn kamer in gestormt en heeft heel hard geroepen, En nu weg wezen, ik stuur je naar tante... ga die maar lastig vallen. En ik met mijn kinderlijke onschuld geloofde dat natuurlijk. Ma was nog wel zo slim om mijn tante te bellen dat ze de konijn naar hun had gestuurd voor het geval ik er naar zou vragen... Wat ik natuurlijk deed haha

Haha, zo gek is dat niet. Mijn broertje had last van een haasje dat handen en snorren ( ) afhakte. Kwam waarschijnlijk door een paashaas-knuffel die even naast zijn bed heeft gestaan.

Ikzelf had last van wolven. Onder mijn bed en in de wc, waar ze natuurlijk in mijn billen zouden bijten. Het was zo erg dat ik in de dierentuin niet langs de wolven wilde. In de dierentuin in Amersfoort zaten ze in de buurt van de olifanten, en omdat ik er niet langs durfde moesten we steeds rond het hele olifantenverblijf lopen.
Als ik er achteraf zo over nadenk snap ik eigenlijk wel dat ik niet langs die wolf durfde. Het was een eenzame wolf in een hok dat toen al (30 jaar geleden) zwaar verouderd was. Echt nog een donkere vierkante kooi met spijlen. Die wolf ijsbeerde daarin constant als een gek heen en weer. Ik kan me best voorstellen dat ik daar bad vibes van kreeg.

musiqolog schreef:

Lekker Zoolgangster, nu moet ik maar zien of ik vannacht nog mijn bed in durf...

Ik moet door dat verhaal van een vriendin die je wijsmaakt dat Voldemort op je kamer zit ineens weer aan iets anders denken. Toen ik in groep zeven of acht zat, raakte het "geesten oproepen" bij ons op school in de mode. Misschien had het te maken met Paul van Loons Griezelbus en andere enge kinderboeken die toen populair waren. Je hield je fietssleutel in de hand en stelde een vraag; wiebelde de fietssleutel naar voren en naar achteren dan was het antwoord na, bij een zijwaartse beweging was het antwoord nee. "Is hier een geest aanwezig?" "Bent u een goede of een kwade geest?" "Hebt u ooit iemand vermoord?" Je kon doorgaan tot je wist wie het was. Hitler, Elvis, je overgrootmoeder - iedereen kon op je kamer zitten. En soms voelde je wel eens op je rug tikken; dan keek je om en er stond niemand...

Allemaal onzin natuurlijk, ook de goedgelovigste types uit onze klas wisten dat mensen die fietssleutels zelf doelbewust bewogen. Maar het was tof en fascinerend om het elkaar wijs te maken. Tenminste... overdag was het leuk-eng, 's nachts was het eng-eng.

Uiteindelijk is het verboden toen de oudere kinderen het te vaak aan kleuters gingen wijsmaken.