Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-17 00:09

Geplaatst: 11-02-17 00:09

Nikass schreef:
Misschien niet (weer) zo snel oordelen?
Het zou zomaar kunnen zijn dat ts hard aan zichzelf aan het werken is en later nog reageert.

Een oordeel gebaseerd op verschillende jaren zou ik niet 'snel' noemen.

geef 't een maandje of drie en je ziet het vanzelf.

**Geplaatst**: 11-02-17 01:10

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 11-02-17 01:10

TS laat je nog wat horen?

**Geplaatst**: 11-02-17 21:20

Geplaatst: 11-02-17 21:20

Ayasha schreef:
Nikass schreef:
Misschien niet (weer) zo snel oordelen?
Het zou zomaar kunnen zijn dat ts hard aan zichzelf aan het werken is en later nog reageert.

Een oordeel gebaseerd op verschillende jaren zou ik niet 'snel' noemen. geef 't een maandje of drie en je ziet het vanzelf.

Als jullie dat zo goed weten waarom blijven jullie dan in haar topics reageren?

**Geplaatst**: 11-02-17 21:45

Geplaatst: 11-02-17 21:45

Ik ben ook iemand geweest die een aantal jaar geleden een paar keer een vaag topic heeft geopend.
Ik zat ontzettend met mezelf in de knoop en ik wist niet wat ik met mijn leven wilde doen.
Toen zijn er een paar bokkers behoorlijk lomp geweest en hebben me een paar hele flinke schoppen onder mijn kont gegeven.
Maar het heeft wel geholpen.
Dus zeg nooit dat het niet helpt om iemand virtueel een schop onder de kont te geven.
Mij hielp het wel

**Geplaatst**: 12-02-17 18:31

Geplaatst: 12-02-17 18:31

Nikass schreef:
Misschien niet (weer) zo snel oordelen?
Het zou zomaar kunnen zijn dat ts hard aan zichzelf aan het werken is en later nog reageert.

TS is 4 dagen na mijn reactie nog online geweest.
Als je tijd hebt om online te zijn kun je toch op zijn minst even laten weten dat je de komende periode even niet reageert omdat je bezig bent met jezelf?
9 van de 10 bokkers zullen dat gewoon begrijpen.

**Geplaatst**: 12-02-17 19:03

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 12-02-17 19:03

9 van de 10 bokkers beseffen ook dat ts geen enkele verplichting heeft om hier te reageren als ze dat niet wil (hoe jammer ook).

**Geplaatst**: 12-02-17 19:22

Geplaatst: 12-02-17 19:22

Goof schreef:
9 van de 10 bokkers beseffen ook dat ts geen enkele verplichting heeft om hier te reageren als ze dat niet wil (hoe jammer ook).

Tuurlijk het is geen verplichting.
Maar gelukkig zijn 9 vd 10 bokkers wel zo netjes om dit gewoon even te doen

**Geplaatst**: 12-02-17 19:22

Geplaatst: 12-02-17 19:22

Goof schreef:
9 van de 10 bokkers beseffen ook dat ts geen enkele verplichting heeft om hier te reageren als ze dat niet wil (hoe jammer ook).

Ben ik ook helemaal met je eens

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-02-17 22:53

Geplaatst door de TopicStarter : 13-02-17 22:53

Het is alweer een tijdje geleden, heb niet meer aan dit topic gedacht.
Ik dacht net, laat ik maar niet meer reageren, na wat rare reacties (omdat ik iets had gepost in een topic over sparen). Mijn familie weet wel beter en weet hoe ik ben en waar ik mee zit. Vooral mijn opa staat er wel positief tegenover dat ik nu hulp ga zoeken. Ik heb woensdag mijn intake gesprek. Ik kan het niet meer uithouden met mijn chaos in mijn hoofd, stemmingswisselingen en impulsieve gedrag en dwang, hoop dat ik iig medicatie hiervoor kan krijgen.

Hoop dat ik zover kom, dat ik goed tot rust kom en over 6 maanden kan beginnen met studeren. Wil graag weer verder met mijn paard en nieuwe pony ook en hoop dat die angst/stress weggaat en ik weer plezier krijg in het rijden. Maar er hoeft maar iets mis te gaan en ik heb het gevoel weer helemaal opnieuw te moeten beginnen... En daarnaast ook het presenteren en werken in groepen straks met studeren, dat zal ik ook aangeven bij de psycholoog.

Het komt op mij een beetje over dat ik niets met jullie tips heb gedaan de afgelopen jaren. Ik heb steeds studies geprobeerd. En al twee a drie keer hulp gezocht bij een psycholoog, tot 2015 dacht ik altijd, er is niets mis met mij en ik ga gewoon studeren zoals iedereen doet. Toch liep ik telkens vast, vooral doordat ik depressief was. En de laatste keer dat ik bij de psychiater was, zei zij dat er heel wat aan de hand was, maar toen begon ze erover dat ik ook traumatische dingen heb meegemaakt. Daar durfde ik niet over te praten. Mijn familie moest ook komen en dat wilde ik dus niet. Nu zou ik eventueel wel willen dat mijn opa meegaat, die weet ook goed hoe ik vroeger was als kind. Als kind was ik normaal, het is allemaal begonnen rond mijn 17e ongeveer. In 2011 ook veel sessies gehad bij een psycholoog, maar daar had ik uiteindelijk de verkeerde diagnose gekregen. Was gewoon bij een prive praktijk ofzo, dus vond het sowieso al vaag...
Sommige reacties (ook in eerdere topics waar ik weleens postte) kwamen op een of andere manier aanvallend/boos over, dan denk ik je kent mij niet in het echt. Het eerste wat mensen meestal zeggen als ze mij zien, is dat ik lief en verlegen overkom.
Zie je ook vaak in discussies op Facebook, jammer dat sommige mensen zo zijn. Ik ben niet zo.
Maarja, het is internet, ik kan vanaf mijn computer geen gezichten/houdingen lezen.

'Gelukkig' niet zwanger, ik zeg wel vaak dat ik niet aan de pil ben, maar niet iedere man steurt zich daaraan helaas... Het ging niet echt goed met z'n huwelijk. Ik wist het eerst ook niet.

**Geplaatst**: 13-02-17 23:03

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 13-02-17 23:03

Fijn om te horen dat je niet zwanger bent en hulp krijgt. Top!

**Geplaatst**: 13-02-17 23:10

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 13-02-17 23:10

Goed dat je hulp gaat krijgen! Hopelijk krijg je weer meer plezier in de dingen. En fijn dat je niet zwanger bent! Heb je die man nu ook achter je gelaten? Probeer vooral buiten huwelijken of relaties te blijven, want daar kun je ook flinke problemen mee krijgen. Probeer eerst zelf lekker alles op de rit te krijgen. Veel succes!

**Geplaatst**: 13-02-17 23:13

Geplaatst: 13-02-17 23:13

Gucci_ schreef:
Ik heb woensdag mijn intake gesprek. Ik kan het niet meer uithouden met mijn chaos in mijn hoofd, stemmingswisselingen en impulsieve gedrag en dwang, hoop dat ik iig medicatie hiervoor kan krijgen.

Ik wil hier alleen kort op reageren, wees alsjeblieft op je hoede met medicatie. Het is geen wondermiddel en verwacht ook niet dat alles er 'magisch' mee verdwijnt. Het is een hulpmiddel, maar ik denk dat het voor jou vooral heel erg belangrijk is om een goede therapievorm te vinden, wellicht ondersteunt met medicatie.

**Geplaatst**: 13-02-17 23:14

Geplaatst: 13-02-17 23:14

Fijn dat je nog even reageert! Goed om even te horen hoe het nu met je gaat. Veel sterkte het komende half jaar! Het wordt vast keihard werken maar hopelijk kom je er beter uit.

**Geplaatst**: 13-02-17 23:40

Geplaatst: 13-02-17 23:40

Gucci_ schreef:
'Gelukkig' niet zwanger, ik zeg wel vaak dat ik niet aan de pil ben, maar niet iedere man steurt zich daaraan helaas... Het ging niet echt goed met z'n huwelijk. Ik wist het eerst ook niet.

Een van mijn tweedeklas leerlingen vorig jaar zei "zonder hoesje niet in het poesje". En zo is het maar net.
Jammer wat die kerel ervan vindt. JIJ bent verantwoordelijk voor jezelf. Dus je hebt 2 opties: er gaat een hoesje om of er gaat dus gewoon helemaal niets gebeuren.
Laat je niet zo makkelijk gebruiken.

**Geplaatst**: 13-02-17 23:45

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 13-02-17 23:45

Waarom dat 'gelukkig' tussen haakjes? Hoopte je eigenlijk van wel?

**Geplaatst**: 13-02-17 23:56

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 13-02-17 23:56

Goed dat je hulp probeert te zoeken! en vind je een hele andere toon al hebben in je laatste bericht tov eerdere berichten!

en meid, een man die zich daar niet aan stoort, is al de eerste 'alarm' signaal dat je niet te maken hebt met nette fatsoenlijke kerel! en idd 'zonder hoesje niet in het poesje'. Heb je ook een SOA test gedaan?

**Geplaatst**: 14-02-17 04:05

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 14-02-17 04:05

Goed dat je gereageerd hebt. Hoop dat de intake goed gaat en je op de goede weg bent.
Was wel verrast te lezen dat je een nieuwe? pony hebt.

Verder ga ik met Goof mee. Het is toch echt jouw verantwoordelijkheid om een condoom te gebruiken hoor. Als ie niet met condoom wilt, toedeloe en bedankt.

**Geplaatst**: 14-02-17 22:17

Geplaatst: 14-02-17 22:17

TS, fijn dat je hebt gereageerd

Succes met het werken aan jezelf.
Soms is het ontzettend zwaar en heb je tegenslagen, maar met de juiste hulpverlener kom je hier doorheen!

You can do it!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-17 18:10

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-17 18:10

Bedankt iedereen, even een update:

Ik heb een gesprek gehad en moest een hele lange vragenlijst invullen, maar er kwam uit dat ik borderline heb. De arts zei dat ik zelf mocht kiezen tussen alleen medicatie of therapie/gesprekken. Ik heb voor beide gekozen, daarna is dagbehandeling nog een optie.
Ga in ieder geval in september weer studeren en hoop dat dat goed lukt met die medicijnen die ik zal krijgen (over een week begin ik). Zodra ik mij beter voel, wil ik werken. Vraag mij alleen wel af of ik er ook over moet vertellen, ook bij de nieuwe studie straks en evt relaties, ben erg bang dat mensen mij daarom in de steek laten of dat ik niet met die studie mag beginnen. Aan de andere kant wil ik er wel eerlijk over zijn.

**Geplaatst**: 23-02-17 18:15

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 23-02-17 18:15

Gewoon eerlijk zijn. Dan weten mensen ook dat je misschien eens wat anders kan reageren als dat ze misschien verwachten en waar dat door komt. Zeker in een relatie is die eerlijkheid heel belangrijk.

**Geplaatst**: 23-02-17 18:29

Geplaatst: 23-02-17 18:29

Goed dat je hulp gaat krijgen...!

Borderline zelf is nu nog maar een indicatie.
Ten principale: zolang je nog rondloopt met traumatische ervaringen, en daar begrijpelijkerwijs niet of nauwelijks over durft te praten blijft het woordje "borderline" erg vaag.
Graag eerst goede traumatherapie, dwz veel oefeningen en andere informatie om te leren jezelf te troosten, kalmeren en bemoedigen.
Daarna bijvoorbeeld emdr gaan doen.
En daarna nog eens echt kijken welk type borderline jij hebt. (Met onverwerkt trauma komt daar weinig van en blijft het een vaag woord en een "god zegene de greep" therapie.)

En er zijn helaas beschadigende woorden zoals 'persoonlijkheidsstoornis' in omloop. Probeer dat stigma te negeren.
De term zelf betekent weinig, maar doet wel veel schade.
De betere term, zoals die in de officiële diagnostiek wordt gebruikt luidt 'As 2, levensloop'. Ofwel: zijn er "lange lijnen in jouw biografie, dingen waar je telkens weer tegenaan bent gelopen".
Zo ja: goed om te weten.
Nuttig om mee te nemen in therapie.

Maar zeker als er sprake is van trauma: hoe ter wereld kan iemand bepalen na 1 gesprek en een vragenlijst "dat er in *jouw persoonlijkheid* iets mis is"?
(= Dat kan dus gewoon niet. Vandaar dat de term onder kritiek staat en nu al helemaal nog niet 'opgeplakt' mag worden. Eerst trauma verwerken, dan het huis uit of omgekeerd -en dan nog eens verder kijken.)

**Geplaatst**: 23-02-17 20:27

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 23-02-17 20:27

Knap dat je deze stap hebt gezet, TS! Wat vind je van je diagnose? En hoe voel je je nu?

**Geplaatst**: 23-02-17 22:55

Geplaatst: 23-02-17 22:55

Gucci_ schreef:
Bedankt iedereen, even een update:

Ik heb een gesprek gehad en moest een hele lange vragenlijst invullen, maar er kwam uit dat ik borderline heb. De arts zei dat ik zelf mocht kiezen tussen alleen medicatie of therapie/gesprekken. Ik heb voor beide gekozen, daarna is dagbehandeling nog een optie.
Ga in ieder geval in september weer studeren en hoop dat dat goed lukt met die medicijnen die ik zal krijgen (over een week begin ik). Zodra ik mij beter voel, wil ik werken. Vraag mij alleen wel af of ik er ook over moet vertellen, ook bij de nieuwe studie straks en evt relaties, ben erg bang dat mensen mij daarom in de steek laten of dat ik niet met die studie mag beginnen. Aan de andere kant wil ik er wel eerlijk over zijn.

Ik zou gewoon eerlijk zijn. Ik vind het een hele goede stap van je, echt super goed! En ik wil je ook zeker wel helpen mocht je advies nodig hebben. Hoop dat je wilt vertellen hoe het met je gaat.

Voor wat betreft relaties, kom voor jezelf op. Begin niet (weer) iets met een getrouwde man, zeker niet "onbeschermd".
Dit is jouw leven, jij moet er wat van maken. Nu eerst aan jezelf denken, en dan pas verder kijken.

Succes, en ik hoop op updates.

**Geplaatst**: 24-02-17 11:14

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 24-02-17 11:14

Wat ben je goed bezig TS!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-05-17 18:28

Geplaatst door de TopicStarter : 04-05-17 18:28

Hier even een update hoe het gaat momenteel.
Nooit gedacht dat er zo'n ophef zou komen over mijn vorige topic, dat was mijn intentie niet, wilde gewoon weten of er meer waren die een relatie zijn begonnen zonder dat je meteen verliefd was en het uit vriendschap kan ontstaan. Ik kijk nog wel hoe het loopt, beter dan een getrouwde man... Ja, hij was getrouwd, maar dat moest, omdat zijn vrouw ook uit het buitenland kwam. Anders mag je maar 90 dagen de VS blijven en daar wordt nog meer gescheiden dan in Nederland. Geen gevoelens meer voor iemand hebben kan iedereen overkomen, daarom zou ik later liever niet willen trouwen. Tja, als hij mij niet meer wil, dan zijn er zat andere mannen, daar ga ik niet weer depressief om worden. Wat een onzin om te zeggen dat ik een rijke man zoek. Ik heb zat mannen gehad die het leuk vinden voor hun vriendin te zorgen, diegene die mij wilde helpen vorig jaar om een eigen stal te beginnen, daar had ik geen gevoelens voor, ik ben ermee gestopt omdat ik mij er naar om voelde en niet iemand alleen voor het geld wil. Anders was ik wel bij hem gebleven als het mij alleen om zijn geld ging. Ik keur golddiggen niet goed, maar dat is altijd beter dan dat volk dat thuis zit uitkering trekken.
Het is normaal dat een man die minstens 20 jaar ouder is 'alles al voor elkaar heeft'
Ik ben nog een twintiger, dus is het vrij normaal dat ik nog aan een carrière moet beginnen. Alleen omdat ik nog geen diploma heb en date met een getrouwde man, is mijn leven een puinhoop?! Ik mag zelf weten of ik wil emigreren, ik las gisteren een mooi stukje op Facebook dat men verwacht dat je voor je 30e getrouwd moet zijn, kinderen moet hebben en een huis. Niemand die mij gaat verplichten een man te trouwen die een dorp verderop woont en ik hier voor de rest van mijn leven moet blijven. Ik heb dit ook tegen mijn vriendin verteld (die wel gewoon huisje boompje beestje wil), zij respecteert dit tenminste.
Ik doe wat ik wil, niet wat de maatschappij wil! Het is mijn leven, ieder zijn eigen manier van leven.
En nee, ik stop nergens mee, gewoon studeren, daten, sporten, paardrijden zoals iedereen van mijn leeftijd doet, beetje zielig thuiszitten word je pas beter van

Ik slik nu gewoon dagelijks mijn medicijnen, 10 mg maar, maar wat een verschil, nergens meer last van, weer de vrolijke, optimistische ik

Niet meer somber en gevoel van leegte, was erg ziek en koortsig vorige week, zelfs dat is nog beter dan depressief zijn...
Borderline klopte trouwens niet, ik vroeg de arts of ik dat ook echt heb dan, maar hij zei dat ik er alleen trekken van heb. Ik ben er ongeveer 7 keer geweest nu, maar ze vinden dat ik niet verder hoef te gaan met de behandelin, over een paar weken stopt het.
Wel wilden ze nog een ADHD test laten doen, maar mijn ouders hebben geen zin om mee te gaan daarheen, want ze willen meer over mij weten hoe ik vroeger was en ik zou dan eventueel ook medicatie daar tegen kunnen krijgen om rustiger te worden.

Nu veel bezig elke dag, ook een paar keer in de week met de paarden, maar blijf helaas angstig (de pillen schijnen ook te helpen tegen angst, maar ik merk er niet veel van).
Ik heb besloten om wel naar het buitenland te gaan, al dan niet meteen definitief. Ik had al veel info gevraagd bij verschillende adviesbureau's, maar ben nu te laat om mij in te schrijven om daar te studeren, dat betwijfel ik ook, omdat ik niet aan een plaats 'vast wil zitten' waar ik moet studeren. Afstandsonderwijs/thuisstudie is de enigste optie dan, alleen hoor ik vaak verhalen dat zo'n diploma weinig waard is en het is wel een NL diploma. Ik kan bijna nergens informatie vinden wat de waarde is van een Nederlands diploma. Want zou zonde zijn dat ik later ergens helemaal opnieuw moet studeren, alleen omdat je in een ander land woont. Later studeren kan natuurlijk ook, maar vind het een fijn idee om het niet nog langer uit te stellen en ik heb dat diploma nodig voor het beroep wat ik graag zou willen doen, daarnaast is het erg leuk nieuwe dingen leren.
Heb wel een probleem, mijn opa is er erg op tegen dat ik naar het buitenland wil, ik heb gezegd ik ben al 24 jaar en eventueel de twee pony's van mij ergens heen kan brengen. Hij zorgt anders ook gewoon voor de paarden en nu ik weg wil, doet hij opeens moeilijk. Mijn moeder en vriendinnen zeggen dat ik er niets van aan moet trekken, ik wil mij nu op mijn toekomst richten, studeren, werk enz, ik wil niet dat mijn opa mij daarin belemmerd, ik kan niet de rest van mijn leven hier blijven.. Ik ben nu weer gelukkig, maar in NL blijven leveren mij teveel problemen op later.

Als iemand hier nog meer weet over de waarde van een Nederlands diploma in het buitenland, dan hoor ik het graag

Of een organisatie waar ik meer info hierover kan vinden.

Nomineer dit bericht ×