Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-10-16 09:44

Geplaatst: 13-10-16 09:44

Dat is toch geen persoonlijke aanval

, als dat zo bij je overkomt, mijn excuses dan.
De eerste zin is meer algemeen, en de 2de heb je echt wel in het verleden geschreven. Ik geef u zelfs een compliment, nogmaals mijn excuses daarvoor dan, zal dat niet meer doen.

**Geplaatst**: 13-10-16 09:53

Geplaatst: 13-10-16 09:53

meggiemeg schreef:
Persoonlijk heb ik moeite met mensen die beweren gelovig te zijn, maar door de weeks doen ze alles wat niet mag en tegenstrijdig is en op zondag gaan ze braaf 2x naar de kerk.
Ik heb er geen moeite mee als iemand gelovig is en er ook daadwerkelijk naar leeft, heb daar respect voor het vind het knap dat diegene daar ook voor uit durft te komen. Er wordt zoveel tegen aan geschopt dat dat niet makkelijk is om te zeggen.

Precies ja.
Mijn moeder kreeg tig jaar geleden van onze zwaar gelovige buren op haar kop want ze was op zondag de was aan het buiten hangen :roll:

Wat was dat ook alweer over niet oordelen etc? Zondags moet je rust houden, maar toen diezelfde buurvrouw op zondag iets aan haar hart kreeg was ze maar wat blij dat er ambulancebroeders, dokters en verpleegkundigen aan het werk waren om haar er weer bovenop te helpen... Dat mag dan ineens wel

En daar liggen mijn grootste bezwaren mbt het geloof: het is inconsequent, ieder geeft er een eigen draai aan net hoe het uitkomt, interpreteren de bijbel net hoe het ze uitkomt. En dat is prima hoor, maar doe dan ook niet of je roomser dan de paus bent.

**Geplaatst**: 13-10-16 10:46

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 10:46

Leuk topic. Ik heb nog niet alles bijgelezen, ben nog hard bezig.

Ik ben inmiddels ruim 8 jaar samen met mijn, inmiddels, man. Zelf ben ik niet gelovig, mijn man is protestants. Ik heb altijd geroepen: ik trouw niet voor de kerk. Niet dat ik niet open sta voor het geloof, maar ik zou nooit beloftes kunnen doen tov een God waar ik twijfels over heb..
En toen ontmoette ik mijn man dus. Hij is redelijk actief praktiserend. Werkt niet op zondag, gaat ook niet uit eten oid. Bid voor het eten, gaat op zondag naar de kerk. Tsja.. maar verder wel mijn droomman.
Inmiddels wel de gulden middenweg weten te vinden. Hij heeft ook nooit een punt gemaakt dat ik dingen wel op zondag doe.. Ik hoef niet mee naar de kerk (al doe ik dat bijv met kerst wel). We zijn wel voor de kerk getrouwd (maar heb ik alleen beloofd hem te steunen). Onze zoon in gedoopt, krijgt het geloof wel mee, maar losser dan hij bijvoorbeeld van huis uit meegekregen heeft. Zal tzt zijn eigen keuzes mogen maken.
Op vakantie en bij uitzondering doet ML op zondag ook niet moeilijk over zondagsrust, overigens luistert hij tegenwoordig meestal op het kantoortje in huis naar de kerk ipv er echt heen te gaan. We kunnen d'r goed over praten en laten elkaar in de waarde.

Mijn schoonouders zijn een beetje een ander verhaal. Ik was eerst wel welkom, er is nooit echt een punt van gemaakt dat ik niet protestants ben (ML is 1 uit 5 en geen enkele van de kinderen is samen met iemand uit hetzelfde geloof). Ik klik alleen echt niet met ze. Denk dat daar het geloof weldegelijk tussen staat, helaas.

**Geplaatst**: 13-10-16 11:13

Geplaatst: 13-10-16 11:13

Tieneke schreef:
Precies, het zou mij persoonlijk ook wel raken als iemand om die reden niet naar zoiets zou komen. Niemand vraagt je om de gebruiken mee te doen, niemand vraagt om iets bloot te geven of te veranderen. Of om het ermee eens te zijn. Van daar zitten ga je niet dood

Ik persoonlijk zie het ook als een eer als ik zoiets bij iemand anders mag meemaken.

Eigenlijk doe je dat wel. Je vraagt nl om een dienst bij te wonen die wel degelijk bij de "gebruiken" van het geloof hoort.
"Vroegah" dwong mijn moeder me nogal eens om naar de kerk te gaan maar inmiddels ben ik daar uit gegroeid kwa leeftijd. Ik ga ook niet naar de kerk. Als iemand dat persoonlijk op vat moet ie dat zelf weten.

Ik dwing jou ook niet om niet kerkelijk te huwen. Dwing mij dan ook niet om in de kerk te komen zitten.

De huidige sinterklaas heeft overigens nog maar bitter weinig te maken met de kerk. Dat is eerder gebaseerd op een boek van Jan Schenkman.

**Geplaatst**: 13-10-16 11:41

Geplaatst: 13-10-16 11:41

elenaMM77 schreef:
Heel simpel..

ik geloof niet in Sinterklaas, maar ik vier wel Sinterklaas.
ik geloof niet in de Kerstman maar laat mij graag door hem in de watten leggen.

Haha, laat dit nu het enige zijn waar mijn man en ik het niet over eens zijn. Hij heeft een (nog strenger) gelovige collega die zei: 'ik doe niet aan Sinterklaas, we leren onze kinderen niet te liegen en liegen vervolgens over een oude man met een baard die cadeaus geeft'. Daar is hij het roerend mee eens en sindsdien wil hij geen Sinterklaas meer.

Vond de analogie stiekem wel grappig, want zo denk ik dus ook een beetje over God :')

. Maar uiteindelijk is het toch zo dat ik qua opvoeding het laatste woord heb (vind ik) en sinterklaas wordt gewoon gevierd!

Met de bijbel en het geloof is mijn man overigens ook tamelijk vrij. Het is interpretatie, iedereen kan dingen anders uitleggen. Het is niet zo dat ie superstreng in de leer is.

Zelf vind ik opgroeien met de Bijbel ook wel waardevol. Ik heb vanuit school (zowel op protestantse als Katholieke als openbare scholen gezeten, nogal veel verhuisd) wel Godsdienst onderwijs gehad. Mijn moeder is van huis uit Katholiek en vader protestants (met Joodse familie). Van mijn moeder ook nog wel wat meegekregen. Groot deel van wat er in de bijbel staat is in mijn ogen uitleg van normen en waarden (nee, echt niet alles) en gewoon een mooie basis in je algemene opvoeding.

Ik las de opmerking over bidden voor, en danken na, de maaltijd. Ik moet zeggen dat ik ook wel eens moet gniffelen om God danken voor de maaltijd die ik klaar heb gemaakt. Aan de andere kant zijn we ook gewoon mazzelkonten dat we het zo goed hebben en is het in mijn ogen alleen maar heel erg goed dat daar even bij stilgestaan wordt!

Ik denk dat de sleutel tot een succesvolle relatie sowieso is het water bij de wijn doen. Niet alleen ten opzichte van de gelovige fundamenten, maar in het samenleven in het geheel.
- Ik ga omwille van mijn man als het niet hoeft niet op zondag boodschappen doen (vindt hij prettig en voor mij maakt het geen donder uit of ik het op zaterdag of zondag doe, kleine moeite dus).
- Ik scheld minder en helemaal niet meer met dingen waar God of Jezus in voor komen (ook een kleine moeite, natuurlijk)
- Ik ben voor de kerk getrouwd, ik steun mijn man waar mogelijk en onze zoon is gedoopt en zal met het geloof opgevoed worden (tsja.. van mij had het niet gehoeven, maar er zit ook geen kwaad in, zeker niet in de basis van normen en waarden en bovenal: ik doe hem er een groot plezier mee)

Ik ben liberaal: leven en laten leven maar ook mijn vrijheid houdt op waar ik die van een ander in de weg zit. Uiteindelijk is dat niet heel veel anders dan een Godsdienst voorschrijft. Mijn mag is vrij pragmatisch, nuchter en soms ook simpelweg lomp. Naastenliefde heeft ie zeker wel, maar hij is soms echt blind voor andermans gevoelens. Houdt geen rekening met zijn acties voor reactie bij mij uitroepen (walst soms gewoon over mijn gevoel heen dus). Daar past hij zich omwille van mij weer aan.

Mijn man is in sommige dingen vrij streng (zondagsrust, bidden, bijbelgroep volgen) en in andere dingen vrij: we hebben ongetrouwd samen geleefd. Hij leeft samen met iemand die niet gelovig is (maar er wel voor open staat, zover moge duidelijk zijn). Voor hem was trouwens voor de kerk essentieel en ook in de opvoeding wil hij zijn geloof graag meegeven. Hij realiseert dat onze zoon waarschijnlijk ook beïnvloedt wordt door het feit dat ik het geloof nooit zo over zal brengen als hij, dat vindt hij soms wel moeilijk. Desalniettemin denk ik dat wij een heel stabiel huwelijk hebben. Vanuit zijn achtergrond is bijvoorbeeld scheiden ook geen 'optie' (echt niet dat je elkaar ongelukkig maakt en toch bij elkaar blijft, maar wel volhardender er ondanks alles iets van te maken).

Ik ben het eigenlijk roerend eens met hetgeen ElenaMM77 hier ook schreef. Ik vind ook helemaal niet zo dat haar punten uit gelovig oogpunt geschreven zijn, eerlijk gezegd.

superpony schreef:
Die geboden die je noemt, heb ik al niks mee. Niet doden, stelen etc ben ik het natuurlijk mee eens. Maar omdat dit menselijk is en niet vanuit een geloof.
Zelfde als dat ik never zal bedanken voor mn eten. Wij werken, het is ons geld en wij kopen en maken wat wij willen.

Zeker is dat menselijk, maar het geloof komt voort uit menselijkheid hè.. Maar danken voor het eten.. volgens mij heb je het dan nog steeds heel goed. Zat mensen op de wereld hebben de mogelijkheid niet te werken, of naar een winkel te gaan waar genoeg voedsel is.

superpony schreef:
Dan heb je gelovigen die overal hun geloof verkondigen en opdringen.

Ik ken ook genoeg niet-gelovige mensen die hun mening verkondigen en opdringen (kijk alleen al hier op bokt). Dat ze dit doen wordt niet altijd (ja, soms wel) perse door het geloof ingegeven..

superpony schreef:
Genoemde voorbeelden om je kind te laten geloven in het verhaal van Sinterklaas of de kerstman is niet te vergelijken. Dat zijn feesten die even voorbij komen en je de rest van het jaar niet echt me bezig bent. Daarbij vertel je op een bepaalde leeftijd dat het niet echt is. Het is toneel, een feest en daarna is het nog steeds een leuk feest, maar zonder erin te geloven. Je wete dan wie in het Sinterklaas pak zit of speelt later zelf een keer zwarte piet.

Er zijn anders zat ouders die Sinterklaas of de kerstman als stok achter de deur gebruiken om een kind zich te laten gedragen (want anders.. geen cadeaus, de zak in, etc). Wat is anders om dat als 'stimulans voor wenselijk gedrag' te gebruiken dan een gebod cq regel uit de bijbel.

superpony schreef:
Met het zoeken naar een stal, kwamen we er meer tegen waar je op zondag niet mag rijden op het terrein of helemaal niet mag komen. Dat vind ik een groot bezwaar, want het zijn onze paarden en het is onze ontspanning.

En hier zit het geloof van een ander jou in de weg en zou ik het ook als groot bezwaar zien

Aan de andere kant.. een vraag aan de gelovigen. Niemand heeft het me ooit uit kunnen leggen. Als je op zondag niet mag werken: waarom is er dan een dominee of priester die voorgaat? Die werkt toch ook?

**Geplaatst**: 13-10-16 11:46

Geplaatst: 13-10-16 11:46

Brainless, dat zijn niet de dingen die we bedoelen. Het verschil tussen dorpen en steden snappen we. Het gaat om andere dingen waar je tegenaan loopt. Je wil dat naast je neerleggen, maar als je met andere westerlingen praat, hoor je dat je niet de enige bent en meer mensen tegen dat soort zaken aanlopen. Ga het hier en nu echt niet benoemen, omdat het weer hele discussies oproept. Kijk, onderling kun je dingen van je af praten, maar er is altijd een groep die zich aangesproken voelt.

Elenamm77, Wij deden thuis inderdaad amper aan kerst. Mijn man wel en wil er graag veel aan doen, dus we hebben iets meer versiering inmiddels. ( lees 3 dingetjes ) Maar ik heb niks met kerst. Ik weet de betekenis en ben inderdaad niet zo hypocriet dat ik dat opeens moet vieren.
Zelfde als pasen etc. Sint Maarten mocht ik niet aan meedoen en ik heb het niet gemist.
Heb het aan onze zoon uitgelegd en toen 1 keer met hem gelopen, toen het speelde. Paar huizen en klaar. Hij heeft er verder nooit meer om gevraagd en wat is ook te druk met voetballen.

Ik hou heel veel van mn zoon en steun hem altijd door dik en dun. Maar wij hebben hem ongelovig opgevoed en hij weet waarom. Als hij dan toch kiest om alles voor de liefde in de kerk te doen, is dat zijn keus.
Als wij ervoor kiezen om niet te gaan, omdat wij niks met de kerk te maken willen hebben, kon hij dat van tevoren weten. Waarom zou wel naar de kerk gaan voor haar familie belangrijker zijn, dan niet naar de kerk gaan voor onze kant?
Wij vinden het een bezwaar, ondanks de liefde voor hem. Dat mensen dat niet begrijpen, is denk omdat zij de kerk een prima instelling vinden. Maar wij niet.

Een kleinkind merkt daar niks van. We zullen dan echt iets anders in de plaats doen en het later prima uitleggen. Onze kant mag dan ook verteld worden.

Nu gaat zijn vriendin naar de kerk en zou het allemaal wel meevallen. Maar zodra dat soort keuzes gaan spelen, trouwen, kinderen etc, komt het altijd naar boven. Nu denkt hij dat het wel meevalt, omdat hij er weinig van merkt. Maar hij zal dan uit liefde water bij de wijn doen. Niet omdat hij erachter staat, maar ervoor gezet wordt. Dat vind ik inderdaad heel erg.

Wuij als niet gelovigen zullen nooit zeggen dat gelovigen iets niet mogen. Ga naar de kerk, doe je ding, prima. Maar wij worden wel scheef aangekeken dat we op zondag willen werken, winkelen etc. Er zijn gewoon stallen waar de paarden op zondag 2x eten krijgen en verder niks. KOmen niet eens buiten, want het is zondag. Ja, dat vind ik een grof schandaal en niks met geloof te maken hebben. Dieren, ouderen, zieken, gehandicapten etc hebben zorg nodig. Elke dag!

**Geplaatst**: 13-10-16 11:49

Geplaatst: 13-10-16 11:49

ElizeVdS schreef:
Aan de andere kant.. een vraag aan de gelovigen. Niemand heeft het me ooit uit kunnen leggen. Als je op zondag niet mag werken: waarom is er dan een dominee of priester die voorgaat? Die werkt toch ook?

Het is de bedoeling dat je alleen het (hoog) nodige doet.
De ene stroming is daar strenger in dan de andere.
Ook bij de "zware" stroming mag je bv je dieren/mensen verzorgen en eten koken.

De rustdag moet in hun ogen in dienst staan van God en mag een voorganger daar ook over vertellen.

edit: apart detail..
Bij de ene zware cultuur/stroming wordt juist heel uitgebreid gekookt op zondag en bij de ander wordt (indien mogelijk) eten opgewarmd die op zaterdag (extra) is klaargemaakt om ze overbodig werk te vermijden.

**Geplaatst**: 13-10-16 11:52

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 11:52

Maar het gebeurt niet. Als het zou mogen, zouden ze paarden niet een hele zondag op stal zetten en je de toegang weigeren.
Dan zou je normaal doen tegen mensen die in de zorg werken en ze niet aanspreken op het feit dat zij ongelovigen zijn die op zondag werken. Let wel, poepluiers verschonen van mensen die zelf niks meer kunnen, eten geven etc.....

Natuurlijk heb je licht en zwaar en heel veel ertussen, maar het zit toch bij de meesten redelijk diep.

**Geplaatst**: 13-10-16 11:57

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 11:57

Superpony, dat is ook ernstig afhankelijk van waar je woont. Hier in de buurt ken ik echt niemand die zo redeneert of er zo over denkt - en ik durf toch wel te zeggen dat ik redelijk op de hoogte ben van de verschillende kerken en gemeenschappen hier.

**Geplaatst**: 13-10-16 11:58

Geplaatst: 13-10-16 11:58

Over de zondagsrust. In de familie van mijn man wordt die ook heel anders ingepast hoor. Mijn schoonouders gaan 1 x naar de kerk, eten in de middag warm en 's avonds een bammetje. Mijn zwager heeft een functie waar hij op zondag opgeroepen kan worden, maar hij doet bijvoorbeeld op zondag niets in huis. Mijn man helpt op zondag gewoon mee in huis, we koken uitgebreid, maar uit eten enzo doen we alleen op vakantie of met mijn familie als het niet anders kan (mijn broer woont bijvoorbeeld in Amerika, als hij een keer in NL is en alleen op zondag kan, gaan we gewoon).
Dieren verzorgen en medische/andere taken a la. Maar een voorganger heeft gewoon een vaste functie op de rustdag.

Hierover ook nog een mooi verhaal over hypocrisie over dit onderwerp. De beste vriendin van mijn moeder woont in Amerika in Joodse wijk. Zij en haar man zijn Joods (zij het niet praktiserend). De buren zijn orthodox. Mijn tante moest daar op de Sabbat de lichten aandoen en de kookplaat aan komen zetten, want dat mochten zijn niet. Tegenwoordig hangt er een (ik weet de naam even niet) 'heilig lint' om de wijk. Alle huizen die hier binnen vallen, vallen buiten de regels op de Sabbat waardoor zij bijvoorbeeld gewoon stroom mogen gebruiken :')

superpony schreef:
Nee, dat is meteen oordelen.

Ik vind dopen niet normaal en het staat mij tegen. Het is ons kleinkind en ik zou er erg veel moeite mee hebben. Dat mag, dat is mijn goed recht.

Niet aanwezig zijn, is omdat ik niks in de kerk te zoeken heb. Ik geloof niet, doe niet mee en ga niks beloven daar.

Het zou voor mij een overweging zijn om daar schijnheilig mee te doen, want het is je kleinkind en moet het accepteren uit liefde. Of dichtbij jezelf blijven en gewoon niet gaan. Merkt een klein kind niks van en ik kan vele andere leuke en belangrijke dingen doen. Is prima uit te leggen ook.

Wederzijds begrip, is dat zij ons standpunt daarin ook begrijpen, omdat wij niks met de kerk hebben en niet achter dopen staan.

Homo zijn, kun je helemaal niks aan doen. Homo zijn is geen keuze.

Sorry dat ik jou nu weer aanhaal maar het is even over de discussie. Mijn moeder is van huis uit Katholiek maar juist vrij recentelijk nogal in ongeloof geraakt. Mede ook door hoe de pastoor bij hen in het dorp omgaat met niet-gelovigen. Ik heb met haar best wel eens felle discussies over de mate waarin in meewaai met (het geloof van) mijn man. Dat vindt zij moeilijk omdat zij ook in de protestantse gemeente waar mijn man bij hoort vrij 'beperkt' vindt (in die zin dat er ook daar duidelijk onderscheid gemaakt zou worden tussen gelovigen en niet gelovigen). Dat vind ik zelf eigenlijk ook moeilijk. Niet dat ik achter het geloof sta, maar mijn moeder heeft overwogen niet naar de doop van mijn zoon te gaan. Dat heeft ze gelukkig niet gedaan, maar dat doet wel pijn. Het is mijn zoon, mijn keuze te laten dopen, niet gaan doet misschien mijn zoon niets maar mij wel, al is de doop zelf voor mij ook niet belangrijk, de keuze het te doen wel.

Gelukkig is mijn man en zijn familie heel open over homoseksualiteit en/of transgender zijn. Ik ben het eens dat het geen keuze van die persoon is, maar het zijn van een persoon. Aan de andere kant hoop ik als ouder vooral dat mijn zoon dit niet is. Niet omdat ik er niet achter zou staan (ik zou een eventuele mannelijke partner tzt met open armen binnenhalen en trots zijn toch een dochter te hebben) maar omdat ik weet hoe verschrikkelijk zwaar het (niet alleen maar wel voor een groot deel psychisch) voor de betreffende persoon is, zelfs in deze tijd waarin het 'geaccepteerd is'.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:00

Geplaatst: 13-10-16 12:00

@Blue_Eyes
Ik ken dat ook niet hoor.
Heb toch redelijk "zware" familieleden en die vinden werken in de zorg prima.
Ook ie het normaal om je dieren te verzorgen.

Bij mijn schoonvader gingen ook gewoon de koeien naar buiten op zondag.
Alleen je doet geen extra werk als dat uitgesteld kan worden tot de volgende dag.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:05

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 12:05

Precies dat, Brainless.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:13

Geplaatst: 13-10-16 12:13

Zowel in het Noorden zijn we die mensen echt tegen gekomen en stallen ook. En hier zelfde.

Een aantal van die stallen staan ook gewoon mensen, dus die accepteren het en zien het niet als probleem. Maar wij willen vrij zijn om te gaan en dat ze eruit komen.

Hebben 3 jaar in het Noorden gewoond en nu 5 jaar hier.

Onze stal is ook van gelovige mensen, dus het hoeft geen probleem te zijn. Zondags is precies hetzelfde als alle andere dagen en iedereen mag elke dag 24/7 komen en rijden etc.

Ik kwam een stal tegen die meerdere stallen te huur had en het graag aan ons wilde verhuren. Toen het over zondag begon, was dat een probleem. Wij haakten af. Werd ik gebeld dat we op zondag dan mochten komen als de auto ergens anders stond en we niet op het terrein gingen rijden of teveel heen en weer lopen met de paarden.
En er zijn stallen waar je gewoon helemaal niet mag komen en paarden niet buiten komen. Kan ik niks aan doen, maar zijn er meerdere. Dat anderen die niet kennen.......tja, daarom zijn ze er wel en imo teveel.

Ik zit er niet mee wat mensen vinden, echt niet. Hypocriet, bekrompen, mensen mogen alles roepen. Het verteld mij meer dat mensen de andere kant niet willen begrijpen. Ik heb nog nergens verteld, waarom we niet geloven of onaardige dingen over de kerk gezegd, anders dan dat wij er niks mee te maken willen hebben.
Uiteraard praten we met onze zoon en evt zijn vriendin en haar ouders hierover als het zover komt. En zij zullen net zoveel begrip en respect hebben voor onze keus, als wij voor die van hun. Maar daarna gaan we onze eigen weg. Ik zal ze nooit kwetsen met hun geloof of er iets over zeggen. TENZIJ....ze ermee gaan zwaaien en erover vertellen. Dan mag ik ook wat vertellen. Maar dat gebeurt niet. We kunnen prima door 1 deur.

Wij wonen in een christelijk dorp en houden er netjes rekening mee, omdat wij hier zijn komen wonen. Wij maken geen lawaai op zondag, gaan niet overmatig klussen wat andere mensen merken etc. Ik zal ook niet snel op zondag het gras maaien.
Onze buren, iets jonger en hier wel vandaan, klussen continu op zondag. Dat vind ik dan respectloos, vooral naar de oudere generatie die er nog wel waarde aan hecht.

We doen ons ding gewoon, maar je woont hier en zat te doen, zonder lawaai te maken.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:16

Geplaatst: 13-10-16 12:16

Hoezo is dat respectloos, je dwingt hen toch niet te klussen?

Er van uit gaande dat ze door de week werken zullen ze hun weekend ten volle willen gebruiken.
Ze zijn niet respectlozer dan jij die wel wil rijden op zondag.
(en nee, dat vind ik ook niet respectloos, dat een ander geloofd moet hij of zij weten maar dan hoef jij je nog niet aan te passen aan die regels.)

**Geplaatst**: 13-10-16 12:36

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 12:36

Ik zeg ook niet dat ze er niet zijn... wel dat het per regio erg verschillend is.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:41

Geplaatst: 13-10-16 12:41

Nee, ze hebben wisseldiensten en zijn met regelmaat ook doordeweeks thuis. Het gaat om harde geluiden met zware machines. Het is niet respectloos naar ons, maar er wonen hier ook ouderen en gelovigen die het vervelend vinden. Zij komen hier vandaan en zouden dat toch kunnen weten.

Wij doen wel dingen op zondag, maar maken geen lawaai met bijv zagen, boren, slijpmachines etc, omdat de mensen van hier dat niet gewenst vinden. Het is onze keus geweest om in een christelijk dorp te gaan wonen en dan proberen we daar rekening mee te houden.

Wij rijden op zondag en verzorgen de paarden, maar dat maakt geen lawaai en ligt van de bewoonde wereld af. Niemand ziet onze binnenbak liggen en ook in het bos bijv kom je weinig mensen tegen.

Er zit ook veel verschil in geloof. Ik heb naast iemand gelegen in het ziekenhuis, waarvan haar kinderen jong moesten trouwen, omdat ze anders niet samen op vakantie mochten, niet samen slapen etc. Haar kinderen waren allemaal rond hun 18e/19e getrouwd, vertelde ze zelf.

Er zijn jongeren die voor 12uur thuis moeten zijn met stappen, omdat dan de zondag begint.

Er is hier geen zondags competitie in sport. Mensen die elders deelnemen aan wedstrijden op zondag, houden vaak tegen oudere familie hun mond.
Ik weet ook dat mensen in de western op een meerdaagse wedstrijd bepaalde onderdelen niet starten, omdat die op zondag zijn.

Daar tegenover, heb je mensen die daar maling aan hebben. Hebben geloof in hun hart en doen verder waar ze zin in hebben of wat noodzakelijk is.
Gaan werken, wedstrijden rijden etc etc.

Ik heb ook boeren de hele dag zondag hooi binnen zien halen, omdat er na droogte buien waren voorspeld en die lieten toch hun oogst niet vergaan. Daar stoten ze ook mensen mee voor het hoofd. Een boer vertelde dat het best een moeilijke beslissing is, maar het hoort erbij om te overleven, net als de koeien melken etc.
Alleen vallen de boeren op het land meer op.

Het is een beetje wat niet weet, wat niet deert.

Maar om terug te komen op de vraag van ts. Het kan met wederzijds begrip. Maar ook zat relaties die erop stuk lopen. Na het trouwen en met het krijgen van kinderen, gaat het vaak toch net iets meer spelen, als in de verkeringstijd. Zat voorbeelden dat mensen dan niet op 1 lijn komen.

Ik denk dat niet gelovigen vaak denken dat het wel mee zal vallen en water bij de wijn willen doen, maar dat het niet altijd lukt. Wat in verkeringstijd niet zo lijkt te spelen, zit er gewoon. Geloof zit bij de meeste mensen diep, ook als het lijkt alsof ze er niet zo mee bezig zijn.

**Geplaatst**: 13-10-16 12:59

Geplaatst: 13-10-16 12:59

Citaat:
Elenamm77, Wij deden thuis inderdaad amper aan kerst. Mijn man wel en wil er graag veel aan doen, dus we hebben iets meer versiering inmiddels. ( lees 3 dingetjes ) Maar ik heb niks met kerst. Ik weet de betekenis en ben inderdaad niet zo hypocriet dat ik dat opeens moet vieren.

Wat is volgens jou de betekenis van kerst?

Het is van oorsprong geen christelijk feest.

De Germanen vierden rond Midwinter (21 december) reeds midwinter- of joelfeesten (winterzonnewende) waarbij het boze werd verjaagd en het licht werd begroet. In de Scandinavische talen heet Kerstmis tot op vandaag jul.

In de vierde eeuw zorgden keizer Constantijn de Grote en de bisschoppen van de uit vervolging bevrijde vroege Kerk ervoor dat Kerstmis op 25 december zou worden gevierd. Op deze datum werd rond de Middellandse Zee tot dan toe de zonnegod vereerd onder vele verschillende namen zoals Ra in Egypte en Helios in Griekenland. In het late Romeinse Rijk was dit vooral de zonnegod Sol Invictus (= de onoverwinnelijke zon). Omdat Jezus het Licht van de Wereld genoemd werd[1], zou Constantijn I - volgens bepaalde auteurs[bron?] - hebben besloten dat de geboorte van Christus op deze dag gevierd zou moeten worden. Bovendien - en dit feit is invloedrijker geweest bij de opkomst van de viering van de geboorte van Christus als Kerstmis - waren de dagen rond 25 december reeds de vrije feestdagen der saturnaliën.

**Geplaatst**: 13-10-16 13:18

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 13:18

Kerst is in onze huidige wereld een christelijk feest. Dat is niet erg....

Mijn moeder komt uit een half joods gezin en is oorlogskind, dus er werd al niet echt kerst gevierd. Mijn oma koos soms de gulden middenweg en deed er een beetje aan voor de kinderen, omdat ze op school wel wat meekregen.

Mijn vader was anti kerk. Vooroorlogs kind en misdinaar geweest, tijdens de oorlog in kerken gewoond etc. Hij wilde geen kerst.
Dus ten eerste niet veel in eigen opvoeding meegekregen.

Ik had vroeger ook niet veel vrienden waar het een heel belangrijk iets was. In de familie aten we 1 dag samen en stond er een kerstboom. Op 2e kerstdag had ik altijd een springwedstrijd, dus ik was sowieso met andere dingen bezig.

Tegenwoordig zie je in Nederland dat alles grootser wordt en er meer uitgepakt wordt. Halloween versiering zoals nu lag er niet in de winkels en was iets Amerikaans. Kerst was een boom en hooguit wat lichtjes in onze omgeving.
Pasen had je chocolade eitjes en dat was het.

Kerst is allang niet meer voor de gelovigen alleen, dat snap ik ook wel. Er wordt van alles georganiseerd en overal zijn evenementen. Kleding hangt al maanden in de winkels en is een en al netjes, bling bling etc.
Daar heb ik zelf niks mee, maar ga vooral je gang, want ik heb er geen last van.

Onze familie is heel klein geworden. Mijn oom is Italiaan en katholiek. Vroeger was alles vrij basic als we samen aten. Tegenwoordig is het veel belangrijker voor hem en is hij veel ''geloviger'' naar buiten toe, wil allerlei tradities etc etc.
Uit respect wil ik me best aanpassen en dingen meedoen. Maar dingen waar ik niks mee heb, dwangmatig door mn strot duwen nu opeens, gaat me gewoon te ver. Al die andere jaren deden we dingen ook niet en nu laatste jaren MOETEN dingen opeens op een bepaalde manier. Hij kan dat ook doen, omdat de grootste tegenstanders overleden zijn.

Sinterklaas kennen we ook allemaal het verhaal van, maar blijft een verhaal achter een feest. Geen kind dat het verhaal belangrijk vind. Ik ken alleen kinderen van jehova's die niet mee mochten doen. Dus ja, mijn kind heeft altijd kado's gekregen. Gewoon een leuke smoes om hem te verwennen. Maar wij moeten zelf voor het geld werken.

**Geplaatst**: 13-10-16 13:24

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 13:24

Kerstviering zoals het nu is, is helemaal geen "oud" christelijk feest.
Vroeger (en sommige nu nog steeds) hadden de zwaar gelovigen vaak geen kerstboom (en kerstversieringen) omdat het een heidense oorsprong heeft.

**Geplaatst**: 13-10-16 13:37

Geplaatst: 13-10-16 13:37

Nou... Kerst zoals het over het algemeen inde westerse wereld gevierd wordt is niet christelijk van opzet. Christenen vieren het op een datum die weliswaar is afgeleid van het midwinterfeest, maar over het algemeen wel op een christelijke manier, door met gelijkgestemden de geboorte van Jezus te herdenken. En dan is het toch echt een christelijk feest.
Ik snap overigens ook al het gedoe rond de datum niet zo goed. Niemand weet op welke datum Jezus precies geboren is, dus wat is erop tegen om gewoon een datum te kiezen en die te gebruiken? Een vriend van mij is op eerste kerstdag jarig. Die viert dat standaard 25 juni. Dan is hij dus ook niet jarig, maar maakt dat wat uit?

**Geplaatst**: 13-10-16 13:43

Geplaatst: 13-10-16 13:43

Ayasha schreef:
Tieneke schreef:
Precies, het zou mij persoonlijk ook wel raken als iemand om die reden niet naar zoiets zou komen. Niemand vraagt je om de gebruiken mee te doen, niemand vraagt om iets bloot te geven of te veranderen. Of om het ermee eens te zijn. Van daar zitten ga je niet dood

Ik persoonlijk zie het ook als een eer als ik zoiets bij iemand anders mag meemaken.

Eigenlijk doe je dat wel. Je vraagt nl om een dienst bij te wonen die wel degelijk bij de "gebruiken" van het geloof hoort.
"Vroegah" dwong mijn moeder me nogal eens om naar de kerk te gaan maar inmiddels ben ik daar uit gegroeid kwa leeftijd. Ik ga ook niet naar de kerk. Als iemand dat persoonlijk op vat moet ie dat zelf weten. Ik dwing jou ook niet om niet kerkelijk te huwen. Dwing mij dan ook niet om in de kerk te komen zitten.

De huidige sinterklaas heeft overigens nog maar bitter weinig te maken met de kerk. Dat is eerder gebaseerd op een boek van Jan Schenkman.

Iets bijwonen wilt niet zeggen participeren of de inhoud aannemen, maar het is maar hoe je het interpreteert als je er echt zo ver over gaat nadenken. Maar dat hebben onze gasten duidelijk niet gedaan, dus ik zie ook nergens een probleem eigenlijk dan...
Ik kan perfect ergens naar luisteren maar het er niet mee eens zijn. Men wist ook op voorhand wat voor dienst het was (overigens hebben wij Rent a priest gedaan, fijn voor mensen die zo overal en nergens bijhoren

) dus als men dan komt, ga ik er vanuit dat niemand ergens een probleem mee heeft. Alleen maar complimenten gekregen trouwens over onze moderne originele dienst, geleid door een vrouw overigens

Kerst... Best wel grappig. Ik ken geen enkele familie waar kerst zó rond de cadeaus draait als bij mijn evangelische schoonfamilie

Wat een belachelijk gedoe is het elk jaar, en die smakken geld... Dat rijmt voor mij persoonlijk niet met de betekenis die Kerst volgens mij voor christenen vandaag heeft (de evolutie en oorsprong even buiten beschouwing gelaten).

Persoonlijk hecht ik trouwens veel meer belang aan Pasen, vanuit gelovig oogpunt dan.

**Geplaatst**: 13-10-16 13:55

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 13:55

Ik ook, en daar geldt eigenlijk hetzelfde voor.

**Geplaatst**: 13-10-16 14:24

Geplaatst: 13-10-16 14:24

Brainless schreef:
Kerstviering zoals het nu is, is helemaal geen "oud" christelijk feest.
Vroeger (en sommige nu nog steeds) hadden de zwaar gelovigen vaak geen kerstboom (en kerstversieringen) omdat het een heidense oorsprong heeft.

Ik zeg, zoals het nu is in onze wereld. En dan al langer dan ik besta.

**Geplaatst**: 13-10-16 14:42

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 14:42

Het wordt juist nu door (bijna) iedereen gevierd; juist door niet christelijken.

**Geplaatst**: 13-10-16 14:50

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 14:50

Ja, dat mag iedereen ook zelf weten. Ligt ook aan je eigen opvoeding zoals ik omschrijf.

Heel veel mensen hechten totaal geen waarde aan waar dingen vandaan komen. Enige wat ze mee krijgen is dat het huis versierd wordt, je heel netjes gekleed gaat en samen met familie en of vrienden een kerstdiner gaat nuttigen.

Kerst, pasen, hemelvaart wordt op school verteld uit boekjes en verder vaak genegeerd. Bij pasen denken mensen aan een paasbrunch en chocolade eitjes. De paashaas wordt bijna op elke school versierd. Ik zat op een montessori school en mijn directeur was ook behoorlijk niet van de kerk zeg maar. Nooit een verhaal rond pasen geleerd toen.

Hemelvaart is gewoon extra vrij.

En dat maakt ook niet uit, want dat zit in onze cultuur en de een doet er wel aan en de ander niet.

Je ziet ook dat bijvoorbeeld veel meubelboulevards er iets commercieels van maken en mensen massaal meubels en keukens etc gaan kijken.

Als we dan dat soort dagen goed zouden gebruiken, zou ik liever in een gaar keuken gaan helpen, of eten en kleding en speelgoed uitdelen aan de armen. Zoals het nu is, zegt mij helemaal niks. Het zijn allemaal commerciele feesten geworden. Tenminste, voor mij als buitenstaander. Als gelovige, zal het vast nog mer betekenis en waarde hebben, waarbij je het anders beleefd.

Nomineer dit bericht ×