Bokt.nl

Damned schreef:

Als ik dit lees, ben ik toch blij dat ik niet het kind van sommige ouders hier ben
Ik zou nooit aan kinderen beginnen als ik niet minstens 5000 euro op mijn spaarrekening heb staan. En eigenlijk is 5000 euro al niets.
Ik zou me vooral heel schuldig voelen naar mijn kinderen toe als hun kamer uit tweedehandsspullen bestaat, ze enkel de goedkoopste kleren kunnen hebben, geen twee hobbies kunnen doen als ze dat zouden willen, niet op kot kunnen of hun eigen studie zouden moeten betalen... dan vraag ik me wel af of waarom je eigenlijk kinderen wilt

Damned schreef:

Als ik dit lees, ben ik toch blij dat ik niet het kind van sommige ouders hier ben
Ik zou nooit aan kinderen beginnen als ik niet minstens 5000 euro op mijn spaarrekening heb staan. En eigenlijk is 5000 euro al niets.
Ik zou me vooral heel schuldig voelen naar mijn kinderen toe als hun kamer uit tweedehandsspullen bestaat, ze enkel de goedkoopste kleren kunnen hebben, geen twee hobbies kunnen doen als ze dat zouden willen, niet op kot kunnen of hun eigen studie zouden moeten betalen... dan vraag ik me wel af of waarom je eigenlijk kinderen wilt

lieveli schreef:

Damned schreef:

Als ik dit lees, ben ik toch blij dat ik niet het kind van sommige ouders hier ben
Ik zou nooit aan kinderen beginnen als ik niet minstens 5000 euro op mijn spaarrekening heb staan. En eigenlijk is 5000 euro al niets.
Ik zou me vooral heel schuldig voelen naar mijn kinderen toe als hun kamer uit tweedehandsspullen bestaat, ze enkel de goedkoopste kleren kunnen hebben, geen twee hobbies kunnen doen als ze dat zouden willen, niet op kot kunnen of hun eigen studie zouden moeten betalen... dan vraag ik me wel af of waarom je eigenlijk kinderen wilt

Ik denk dat veel bokkers ook blij zijn dat jij hun kind niet bent. Waaronder ik.

Of je hebt een realitycheck nodig, of je zit te trollen.

kwita schreef:

Damned schreef:

Als ik dit lees, ben ik toch blij dat ik niet het kind van sommige ouders hier ben
Ik zou nooit aan kinderen beginnen als ik niet minstens 5000 euro op mijn spaarrekening heb staan. En eigenlijk is 5000 euro al niets.
Ik zou me vooral heel schuldig voelen naar mijn kinderen toe als hun kamer uit tweedehandsspullen bestaat, ze enkel de goedkoopste kleren kunnen hebben, geen twee hobbies kunnen doen als ze dat zouden willen, niet op kot kunnen of hun eigen studie zouden moeten betalen... dan vraag ik me wel af of waarom je eigenlijk kinderen wilt

Damned schreef:

Nee ik denk dat de meesten bij inderdaad niet als kind zouden willen, want mijn ouders hebben in een paar jaar aan mij (en mijn zus) samen al 10 000 euro moeten uitgeven wegens ziekte zouden anderen zich dan niet schuldig voelen als ze hun kind dan niet beter kunnen maken? Ik zou me eerlijk gezegd doodschuldig voelen, en ik ben er mijn ouders dan ook heel dankbaar voor .

Ik zeg niet dat iedereen in luxe moet opgroeien, maar nee het is gewoon niet leuk als je niet dezelfde dingen kan doen als je vriendinnen omdat je ouders het niet kunnen betalen. Of omdat je misschien niet kan studeren omdat erbij werken niet gaat en je ouders je studie niet kunnen betalen. Dat wil geen enkele ouder toch voor zijn kind?
Mijn enige opmerking was eigenlijk: denk eens na over mogelijke situaties die je zal tegenkomen indien je financiele situatie de komende 10 jaar hetzelfde blijft (dus krap, dat is toch wat ik verstaan heb), vind je dat niet erg, dat je over alles gaat moeten stilstaan of het wel lukt qua geld, of dat je je kind dingen gaat moeten weigeren omdat je het geld ervoor niet hebt enz....
Ik denk persoonlijk dat dat wel een zware belasting kan vormen op je gezin, en voor veel spanningen kan zorgen.

Liezel1 schreef:

Het geld dat je daarmee bespaard zou ik persoonlijk steken in een spaarpotje voor hobby's, klassenuitjes, studie etc.
Dat zijn nl dingen waar je kind wél heel veel van meekrijgt....

bruintje123 schreef:

Een tweedehands baby kamertje wat heeft dat nu geleden toch helemaal niets. Ik kan me juist heel goed voorstellen dat mensen dat tweedehands kopen. Ook als ze wel het geld hebben.
Maar het matrasje dan weer niet. En als je dan weer ziet hoe duur die zijn. En flesjes en al dat soort dingetjes bij elkaar opgeteld.

lieveli schreef:

Damned schreef:

Nee ik denk dat de meesten bij inderdaad niet als kind zouden willen, want mijn ouders hebben in een paar jaar aan mij (en mijn zus) samen al 10 000 euro moeten uitgeven wegens ziekte zouden anderen zich dan niet schuldig voelen als ze hun kind dan niet beter kunnen maken? Ik zou me eerlijk gezegd doodschuldig voelen, en ik ben er mijn ouders dan ook heel dankbaar voor .

Ik zeg niet dat iedereen in luxe moet opgroeien, maar nee het is gewoon niet leuk als je niet dezelfde dingen kan doen als je vriendinnen omdat je ouders het niet kunnen betalen. Of omdat je misschien niet kan studeren omdat erbij werken niet gaat en je ouders je studie niet kunnen betalen. Dat wil geen enkele ouder toch voor zijn kind?
Mijn enige opmerking was eigenlijk: denk eens na over mogelijke situaties die je zal tegenkomen indien je financiele situatie de komende 10 jaar hetzelfde blijft (dus krap, dat is toch wat ik verstaan heb), vind je dat niet erg, dat je over alles gaat moeten stilstaan of het wel lukt qua geld, of dat je je kind dingen gaat moeten weigeren omdat je het geld ervoor niet hebt enz....
Ik denk persoonlijk dat dat wel een zware belasting kan vormen op je gezin, en voor veel spanningen kan zorgen.

Je zegt letterlijk dat je je afvraagt waarom iemand kinderen zou willen als ze minder te besteden hebben. Dat is toch een rare opmerking? Kinderen kunnen heel gelukkig worden in een warm gezin met tweedehandskleding en 1 sport. Dat je er nu een beetje op terug komt en zegt hoe je het eigenlijk bedoelde, vind ik knap en zo klinkt het een stuk genuanceerder.

Want besef dat jij en ik verwend zijn. Eigen paarden en merkkleding en op vakantie kunnen zijn echt geen standaarden, het is uitzondering. En je hoeft niet voor een ander in te vullen dat ze ongelukkig zijn omdat hun ouders minder geld hebben. Heel verdrietig dat jouw ouders je dat nooit bijgebracht hebben.