_Nadia_ schreef:Nee hoor, je kan het namelijk ook gewoon niet doen (maar sommige mensen snappen dat nou eenmaal niet). Ik geef alleen aan dat beide voor mij net zo leuk zou zijn.
Net zoals het gros van de mensen nooit van zn leven 7 kinderen zou willen, als ik een euro kreeg voor iedere keer dat iemand tegen mij zei dat ze al lang zichzelf van kant hadden gemaakt als ze er 7 zouden hebben was ik schathemelrijk geweest. Ik heb ze wel, en zou er het liefst nog een heel stel bij krijgen, en ja, ik snap dat veel mensen het nooit zouden willen, maar waarom is dat wel geaccepteerd en is het niet geaccepteerd om niet uit te willen gaan omdat je dat gewoon ECHT niet leuk vindt?
Wie accepteert niet dat jij uitgaan niet leuk vindt? Is dat iemand hier op bokt of mensen in jouw leven? Want, ik ken ze niet. Ik ben van een fanatieke stapper naar huismuts op de bank gegaan, geen haan die er naar kraait. Mensen vinden het soms wel heel jammer, want ze zien me minder. Maar ik voel me niet meer of minder geaccepteerd, het is geen afwijkende seksualiteit waar mensen moeite mee kunnen hebben ofzo.
Ik heb een bloedhekel aan spelletjesavonden, ik vind het verschrikkelijk. Meer dan verschrikkelijk zelfs. Maar om nou te stellen dat ik mezelf liever van een flat afgooi dan 100 keer monopoly te spelen... Nee.
edit: En volgens mij zijn de huismussen in dit topic met meer dan de nachtvlinders. Dus of het nou echt zo'n zeldzaam fenomeen is om niet uit te willen gaan, ik betwijfel het.

Volgens mij heb ik dat ook duidelijk aangegeven.
maar net als mijn voorgangers had ik die periode niet willen missen! Wat een avontuur was mijn jeugd!
Roken vind ik smerig en ik zou wel een keer softdrugs willen proberen, maar ik hoef geen addict te worden.