Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-06-16 09:19

Geplaatst: 15-06-16 09:19

Als je n een glazen bol zou kunnen kijken hoe het in de toekomst zou vergaan, zou het makkelijker zijn.

Zo ken ik ook mensen die resoluut voor hun carriere zijn gegaan en nu spijt hebben dat ze toch geen kinderen hebben.

Ik heb altijd een kinderwens gehad, had altijd gezegd dat als ik op mijn 30 nog geen deftige relatie had, ik wel alleenstaande moeder ging worden. Was altijd al met met kinderen bezig, veel gaan bbsitten, kinderverzorgster geworden, werk in creche,...

Op mijn 29 mijn huidige vriend leren kennen, na een medisch traject vorig jaar in juni bevallen van mijn zoontje. En zou hem voor geen goud willen missen. t is een verrijking op mijn leven, ook al was het afgelopen jaar niet makkelijk omdat ik zware bekkeninstabiliteit heb en ook nog altijd niet kan gaan werken hierdoor.

Ook al is het nog twijfelachtig of het nog medisch verantwoord is om zwanger te worden, is er nog altijd de wens voor een broer of zus.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:20

Geplaatst: 15-06-16 09:20

Jeetje Forumster, ik schrik hier wel van. Dit is echt geen goede basis om een gezinnetje te stichten. Dit is nog niet eens een goede basis in een relatie. Je moet je echt niet zo laten behandelen hoor. Ik zou even voor een langere periode afstand nemen en zelf eerst lekker je ding gaan doen. Lekker reizen en wel zien waar het schip strand.

In deze is een kind echt geen oplossing maar eerder een laatste strohalm. En ik kan je vertellen dat het echt niet makkelijker word als je een huil baby krijgt etc. Als hij toch niet uit bed wilt komen voor een nachtvoeding of zich toch minder met de opvoeding bemoeid dan je zou willen. Je weet dat van te voren gewoon niet. Hij kan nog zo'n mooi plaatje schetsen maar de werkelijkheid is echt heel anders.

De werkelijkheid is dat je elke seconde van de dag gebonden bent aan een kindje dat compleet afhankelijk is van jullie. En als jij er al niet 100% zeker van bent denk ik dat dit voor jou ook weleens heel zwaar kan vallen als hij toch anders is dan hij jou voorgehouden heeft.

Ik zou hem lekker een schop geven. Dat is vast heel moeilijk, maar niemand wilt toch in zo'n situatie zitten? Sterkte in ieder geval. Maar dit klinkt niet alsof deze man echt perfect is voor jou.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:22

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 09:22

Weg met die vent hoor, life is too short :oo

**Geplaatst**: 15-06-16 09:23

Geplaatst: 15-06-16 09:23

Captain schreef:
Waarom ben je überhaupt nog bij hem? Klinkt als een respectloze kerel. Ik denk dat je veel beter verdient. En je hebt het er niet in laten sluipen, dat is NIET jouw schuld. Iemand die van jou houdt mag je geen dingen gaan onthouden waar jij van geniet. NOOIT. Voel je daar alsjeblieft niet schuldig over. De enige die fout zit is hij!

Ik begrijp dat het voor mij makkelijk zeggen is, als ik je niet ken en van achter een schermpje. Maar ik vraag me altijd af waarom vrouwen zichzelf zo te kort doen.. Klinkt alsof je met een kinderachtig mannetje opgescheept zit met de instelling: 'Als ik niet krijg wat ik wil krijg jij het ook niet.' Zo werkt dat toch niet?

Ik belicht hier natuurlijk ook het negatieve. En ik vind het moeilijk om te doorzien of het uit zijn onmacht/pijn komt, want laten we niet vergeten dat het voor hem ook tragisch zal zijn dat de vrouw waar hij gek op is, geen kinderwens heeft terwijl hij lijdzaam toekijkt hoe bijna iedereen om hem heen daar wel voor gaat.

Er zijn ook aspecten aan hem die de moeite waard zijn: dijk van een humor (destijds echt voor zijn lach gevallen), 'gangmaker op het feest' (zolang het niet over gevoelens gaat kan ie prima kletsen), knap, trouw.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:24

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 09:24

Ik ben 35 en heb geen kinderen.

Vroeger riep ik altijd dat ik ze wel wou, maar met mijn ex wou ik ze niet dus kwamen ze niet.

Nu in mijn huidige relatie rammelt er bij beide nog niets. We zijn wel gek met kids maar hebben (nog) geen behoefte aan een kindje van ons zelf. Tja, niet kiezen voor wel of niet wordt uiteindelijk ook een keuze.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:30

Geplaatst: 15-06-16 09:30

forumster wij kennen elkaar ook, vooral omdat het bij mij net andersom is.
mijn relatie is naar jaren verbroken omdat ik graag kinderen wil en mijn ex niet maar wist niet dat je weer bij hem bent...
mijn ex en ik proberen het soms ook weer maar het blijft gewoon tussen ons in staan, het is nu wel leuk maar ben vooral wel verder aan het rond kijken....

**Geplaatst**: 15-06-16 09:33

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 09:33

Ik kreeg pas een kinderwens toen ik mijn man leerde kennen. . Blijkbaar eerder niemand tegen gekomen met wie ik mijn genen wou delen. Had best een groot gezin gewild.. Helaas heb je het niet altijd voor het zeggen.
Maar we hebben nu een prachtige zoon waar ik super gelukkig mee ben.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:39

Geplaatst: 15-06-16 09:39

Ik ben nu 29 en ging sinds 2 jaar kinderkleertjes kopen zonder dat ik echt een kinderwens had. Gewoon voor de leuk en echt de koopjes pikten ik er tussenuit. Wel steeds jongens kleding.

Ben dit jaar 10 jaar samen met mijn vriend en wij hadden wel voor in de toekomst plannen voor kinderen maar nu nog niet echt mee bezig. Toevallig kwam ik er in februari dit jaar achter dat ik zwanger was en ik ben in oktober uitgerekend. We zijn er ontzettend blij mee en verheugen ons op de komst van onze kleine.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:46

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 09:46

Ik vind baby's nog steeds vreselijk (ben 29) heb er gewoon 0,0 mee. Van puppy's smelt ik, veulens zijn schattig, maar baby's... Houd ze maar lekker uit mijn buurt :')

Vanaf een jaar of 2: geweldig... Maar de eerste jaren

Dus de status van mijn kinderwens is dan wel te raden :p

(En als ik ze al ooit wil, dan via een draagmoeder :')

want no way dat ik ooit ga bevallen... Dat idee staat me zo tegen (mijn trauma... mams vond vroeger die bevallingsprogramma's zo geweldig :')

dus ik roep al vanaf dat ik klein ben dat ik geen kinderen wil

) dat dat het alleen al zou tegenhouden :p

Adopteren is dan wel weer een optie :')

(altijd al geweest of partner met een kind ofzo... prima...) Maar liever geen baby dan :p

**Geplaatst**: 15-06-16 09:46

Geplaatst: 15-06-16 09:46

Alja schreef:
forumster wij kennen elkaar ook, vooral omdat het bij mij net andersom is.
mijn relatie is naar jaren verbroken omdat ik graag kinderen wil en mijn ex niet maar wist niet dat je weer bij hem bent...
mijn ex en ik proberen het soms ook weer maar het blijft gewoon tussen ons in staan, het is nu wel leuk maar ben vooral wel verder aan het rond kijken....

Ik praat er niet zoveel over. Ik vind namelijk dat ik het inmiddels mezelf aandoe.
Ook moest ik het wat lucht geven om het een kans te geven.

Ik til ook erg zwaar aan hoe hij ermee om is gegaan, maar het is erg lastig om hem ervan te doordringen hoe erg dat is geweest. Hij verklaart dan vooral dat hij boos/verdrietig was.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:49

Geplaatst: 15-06-16 09:49

Bij adoptie krijg je ook een kind van meestal dik 5 a 10 maanden, soms zijn ze zelfs al een jaar oud. Ouder is ook mogelijk. Over adoptie moet je ook niet te licht denken hoor. Ivm hechting moet je de eerste weken nagenoeg alleen zijn met het kind en vooraf kost je ook een hoop centen, tijd, energie en veel vrije dagen.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:51

Geplaatst: 15-06-16 09:51

F_Orumster schreef:
Captain schreef:
Waarom ben je überhaupt nog bij hem? Klinkt als een respectloze kerel. Ik denk dat je veel beter verdient. En je hebt het er niet in laten sluipen, dat is NIET jouw schuld. Iemand die van jou houdt mag je geen dingen gaan onthouden waar jij van geniet. NOOIT. Voel je daar alsjeblieft niet schuldig over. De enige die fout zit is hij!

Ik begrijp dat het voor mij makkelijk zeggen is, als ik je niet ken en van achter een schermpje. Maar ik vraag me altijd af waarom vrouwen zichzelf zo te kort doen.. Klinkt alsof je met een kinderachtig mannetje opgescheept zit met de instelling: 'Als ik niet krijg wat ik wil krijg jij het ook niet.' Zo werkt dat toch niet?

Ik belicht hier natuurlijk ook het negatieve. En ik vind het moeilijk om te doorzien of het uit zijn onmacht/pijn komt, want laten we niet vergeten dat het voor hem ook tragisch zal zijn dat de vrouw waar hij gek op is, geen kinderwens heeft terwijl hij lijdzaam toekijkt hoe bijna iedereen om hem heen daar wel voor gaat.

Er zijn ook aspecten aan hem die de moeite waard zijn: dijk van een humor (destijds echt voor zijn lach gevallen), 'gangmaker op het feest' (zolang het niet over gevoelens gaat kan ie prima kletsen), knap, trouw.

Maar met alleen humor red je het niet. En leuk dat ie gangmaker is, maar kennelijk niet op jullie Eigen feestje.

Begin aub echt niet aan kinderen omdat je partner je onder druk zet. En als ik zo hoor, is het een man met hele nare manipulatieve trekjes. Jij hebt er zo te horen al moeite mee (en terecht hoor!) maar zou jij je kinderen willen blootstellen aan een vader die zo manipulatief is? Of stel dat je toch gaat voor een kindje en het blijkt een mama's kindje te worden. Wat gaat ie dan doen als ie vindt dat je hem te weinig aandacht schenkt en het kind teveel? Zoekt ie zijn heil buitenshuis en gaat ie jou de schuld geven "want je bent zo'n w**f dat het na de bevalling niet meer hoeft/wil met haar vent en dus is hij zielig?!"

Volgens mij weet je zelf ook al dat ie nooit gaat veranderen. Wat wel goed kan, is dat als jij voor jezelf gaat kiezen, je een leuke reislustige vriend gaat krijgen, waarbij je elkaar ineens in de ogen aankijkt en elkaar zegt: wat zou het leuk zijn dit te kunnen delen met een kind van ons samen. Bijvoorbeeld. Of je krijgt een vent met kinderen en is dat ook voldoende.

Om toch wat on topic te gaan. Hier een 40+ (huil, waar blijft de tijd). Ik wilde altijd kinderen tussen mijn 25 en 30. Want ik vond mijn moeder altijd zo oud (was dik 30+ toen ze mij als eerste kreeg). Met mijn toenmalige vriend wilde ik geen kinderen. Maar goed ook, achteraf. INmiddels ben ik er wel achter dat het niet de leeftijd van mijn moeder was, maar het karakter van mijn moeder. Maar hier ook geen rammelende eierstokken. Ik geniet van de spam van mijn zusjes appjes met foto's van mijn nichtje. Maar ik vind inmiddels dat ik een kind niets echt te bieden heb. Ik heb een paard en als ik die zet ben, skup ik hem op de wei met een baal hooi en een bak brok. Poort dicht en zoek het uit. TJUUUS. Schijn je met een kind niet te kunnen (Mogen) doen. Dus nee, ik houd het op mijn (overigens hartstikke lieve) bonuskinderen. Dat is echt genoeg voor mij.

edit: alsof zuslief het gelezen heeft: spontaan weer een filmpje van mijn nichtje dat echt weer een "ahhhh lief"glimlach op mijn gezicht tovert.

En als ik zie met hoeveel liefde en toewijding mijn zusje en ook een vriendinnetje van me met hun kindjes omgaan. Dat zou ik geloof ik nooit kunnen.

**Geplaatst**: 15-06-16 09:58

Geplaatst: 15-06-16 09:58

Ik vind het mooi om te lezen hoe helder het voor de meesten is! Dat was het voor mij heel lang ook en ben ik nu ff kwijt

Ontnuchterende feedback Rocamor...

Met humor alleen kom je er niet idd, maar ik kan heel goed met hem lachen. En als we buiten de deur zijn en hij helemaal leuk is en zoals ik hem leerde kennen, ben ik weer helemaal

Inderdaad, niet op ons eigen feestje, thuis gaat de sobere muts weer op. En ik denk dat ik teveel vasthoud aan onze eerste 2 jaren, die echt wel bijna magisch waren... Daarna zijn denk ik zn zaadleiders gaan rammelen en dat kwam pas nóg 2 jaar later uit de mouw. Ik denk dat ik dat weer zoek, of wil zien...

Ik weet niet of hij kinderen ook zo zou manipuleren, ik denk niet dat dat door te trekken is.
Heel lastig in te schatten. Ik denk dat hij nu op zijn meest extreem is (geweest) omdat dit echt de levensinvulling betreft. Het is alleen zo spijtig dat ik het gewoon heb aangegeven.

Rocamor schreef:
Ik heb een paard en als ik die zet ben, skup ik hem op de wei met een baal hooi en een bak brok. Poort dicht en zoek het uit. TJUUUS. Schijn je met een kind niet te kunnen (Mogen) doen. Dus nee, ik houd het op mijn (overigens hartstikke lieve) bonuskinderen. Dat is echt genoeg voor mij.

**Geplaatst**: 15-06-16 10:01

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 10:01

Dat manipuleren kan ook puur uit frustratie zijn over het niet hebben/ krijgen van kinderen en als ze eer eenmaal zijn dat het over is. Heb je al eens tegen m gezegd dat hij met dit soort chantagegedrag zichzelf eerder in de voet schiet dan dat jij opeens roept: 'oh nee, maar nu neem ik ze wel hoor!!'?

**Geplaatst**: 15-06-16 10:03

Geplaatst: 15-06-16 10:03

Ik had al een hele sterke kinderwens en mijn vriend nog niet. Ben wel gelijk duidelijk geweest dat ik best wilde wachten, maar dat als hij geen kinderen wilde er geen toekomst samen voor ons in zat.
Hoewel ik hem weleens plaagde met het feit dat ik wel kinderen wilde en hij nog niet, heb ik hem nooit gemanipuleerd of onder druk gezet. Hoewel hij achteraf wel toegeeft dat hij het wel als een soort druk ervaren heeft, omdat hij wist dat mijn wens zo sterk was, mij niet kwijt wilde, maar stiekem bang was dat het mij te lang zou duren voordat hij er klaar voor was. En dat terwijl ik had gezegd dat hij er zo lang over mocht doen als hij wou, als hij maar zeker wist dat hij op dat moment ook echt kinderen wilde en niet achteraf zei dat ik hem had overgehaald ofzo. Inmiddels ben ik zwanger, is hij gek op de dochter van zijn vriend en ook op ons ongeboren kind. Als ik hoor hoe hij erover praat, hoe hij tegen mijn buik praat en hoe hij zich erin verdiept, dan kan ik me bijna niet voorstellen dat hij ooit heeft getwijfeld of hij kinderen wilde. En hij zelf ook niet meer, hij is nu het meest ongeduldig en kan niet wachten totdat ons kind geboren wordt.
Wat ik eigenlijk met dit verhaal wil zeggen, is dat het soms al lastig is als je allebei weet dat je een kinderwens hebt, maar dat het bij de ene rammelt en bij de andere nog niet. Het verhaal van F_Orumster klinkt heel ongezond, niet alleen over de kinderwens, maar gewone het manipulatieve gedeelte in een relatie. Naar mijn mening zou je nooit je partner mogen manipuleren. En al helemaal niet voor eigen gewin.

@Liannetje86 Dat zei mijn vriendin ook altijd. Eerst was het adopteren, toen leek een draagmoeder haar wel wat en nu is ze zo ver dat ze toch wel zelf zwanger wil worden. En het liefst meerdere kinderen wil. Dus zeg nooit nooit

Adopteren is ook verre van de makkelijkste weg.

**Geplaatst**: 15-06-16 10:05

Geplaatst: 15-06-16 10:05

Sammie schreef:
Dat manipuleren kan ook puur uit frustratie zijn over het niet hebben/ krijgen van kinderen en als ze eer eenmaal zijn dat het over is. Heb je al eens tegen m gezegd dat hij met dit soort chantagegedrag zichzelf eerder in de voet schiet dan dat jij opeens roept: 'oh nee, maar nu neem ik ze wel hoor!!'?

Dat heb ik hem inderdaad heeeeeel vaak gezegd. Na een paar weken uit elkaar te zijn begon dat kwartje eindelijk in te zinken. Toen gooide hij het wel over de boeg "had je het in het begin maar nooit gezegd, dan was er niks aan de hand geweest". Heb toen aangegeven dat dát pas gemeen zou zijn, om na een paar jaar te zeggen: oh ja, even tussen haakjes, ik wil geen kids hoor!

Hij weet dat het een averechts effect heeft, ik weet niet of hij alle nuances begrijpt. We zijn nu dus weer bij elkaar om de relatie een verbeterde kans te geven, maar af en toe komt er toch een hint van dit gedrag voorbij. Dit is dan in buien dat hij het erg moeilijk heeft en dan kan hij dat niet zo goed onderdrukken, denk ik. Het lastige is dat het zoooo moeilijk bespreekbaar is, als hij er nu op terug kon komen en een sorry kon zeggen, maar elk gesprek levert eerst een gevecht op wie zijn gelijk krijgt (zijn 'ja maar ik ben boos/verdrietig' vs. mijn 'kwets me niet zo').

**Geplaatst**: 15-06-16 10:09

Geplaatst: 15-06-16 10:09

ik wordt zo verdrietig van al die verhalen dat mannen overstag gaan ( ik gun het alle aanstaande moeders van harte) en dan zo n goede vader zijn..

waarom kan mijn ex dan niet zo zijn?
is het dan toch geen echte liefde of vind hij zichzelf gewoon het allerbelangrijkste wat er is....

**Geplaatst**: 15-06-16 10:17

Geplaatst: 15-06-16 10:17

Alja schreef:
ik wordt zo verdrietig van al die verhalen dat mannen overstag gaan ( ik gun het alle aanstaande moeders van harte) en dan zo n goede vader zijn..

waarom kan mijn ex dan niet zo zijn?
is het dan toch geen echte liefde of vind hij zichzelf gewoon het allerbelangrijkste wat er is....

Forumster, hier zou ik zelf niet mee kunnen leven en ook geen kinderen mee op de wereld kunnen zetten. Ik ga niet heel uitgebreid er op in, met name ivm mijn eigen verleden. Been there, done that en resultaat is voor niemand fraai, laat ik het zo noemen.

Overigens ben ik nu dus degene die overstag is gegaan. Wetende dat het gros van de zorg op mijn schouders terecht komt (wederhelft is druk bouwende met eigen bedrijf, maar doet dat uit een zorgend idealisme).

Het gevoel van liefde wat je voor een kind kan voelen is inderdaad extreem overweldigend.

**Geplaatst**: 15-06-16 10:27

Geplaatst: 15-06-16 10:27

Ik ben pas 24 maar heb al zolang ik me kan herinneren een kinderwens.. toen ik ging daten was dat ook haast de eerste vraag die ik stelde.. Want als hij geen kinderen zou willen of het nog niet zou weten, zou ik het bij voorbaat al afkappen omdat mijn wens zo groot is..

Inmiddels heb ik een fijne relatie maar ik wil eerst afstuderen enz voor ik aan kinderen begin.. of ja mn hoofd zegt dat dat slim is.. mn hart wil het liefste vandaag al een kind haha

Ik lees hier over vervelende opmerkingen over kriebels die nog wel zullen komen.. irritant is dat.. ik heb t tegenovergestelde.. bij iedere zwangerschap in mn omgeving krijg ik te horen, nu jij nog.. enz

**Geplaatst**: 15-06-16 10:32

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 10:32

Dat is zo'n opmerking waarbij mij de haren recht van overeind gaan staan.
Wij kregen ook steeds te horen: "Nou nu is het jullie beurt" en "Nou volgend jaar kraamvisite bij jullie?", terwijl wij allang bezig waren, maar het steeds niet lukte. Toen ik zwanger was, heb ik ook duidelijk gemaakt dat het niet vanzelf ging en dat die opmerkingen zeer kwetsend waren.

En horsies5, dat je hart en verstand niet op één lijn liggen, komt me heel erg bekend voor

**Geplaatst**: 15-06-16 10:38

Geplaatst: 15-06-16 10:38

horsies5 schreef:
Ik lees hier over vervelende opmerkingen over kriebels die nog wel zullen komen.. irritant is dat.. ik heb t tegenovergestelde.. bij iedere zwangerschap in mn omgeving krijg ik te horen, nu jij nog.. enz

Ook al is het niet zo: afkappen met het antwoord: dat proberen we al heel lang, maar het is niet iedereen gegund.

VInd dat zo'n respectloze opmerking van je omgeving!

**Geplaatst**: 15-06-16 10:39

Geplaatst: 15-06-16 10:39

horsies5 schreef:
Ik lees hier over vervelende opmerkingen over kriebels die nog wel zullen komen.. irritant is dat.. ik heb t tegenovergestelde.. bij iedere zwangerschap in mn omgeving krijg ik te horen, nu jij nog.. enz

Afgelopen zondag was helemaal sterk. Een nichtje is zwanger, had wat problemen op dr werk met aangepaste werktijden. Nu gaat ze 2 dagen werken, waarvan 1 dag haar moeder op gaat passen. De schoonmoeder woont op een dusdanige afstand dat ff oppassen niet zomaar gaat. Of ik dan niet parttime kon gaan werken om op te passen. (Dat kwam van dr moeder vandaan). Ik heb maar zuinigjes gezegd dat ik daar wrs iets te duur voor ben qua uurloon :')

**Geplaatst**: 15-06-16 10:45

Geplaatst: 15-06-16 10:45

Ik had gereageerd met een 'prima, voor *bedrag net boven je bruto uurloon* per uur'.

Heb zelf 1 dag in de week op m'n neefje gepast voor een symbolisch bedrag van €5,- per dag per kind (kwam af en toe een vriendje mee) omdat m'n zusje het niet heel breed had maar ik het ook niet volledig gratis wilde doen (bij een gastouder of oppas betaal je normaal ook toch

).
Voor die €5,- mocht hij de hele dag blijven, kreeg hij 3 maaltijden, tussendoortjes, haalde ik af en toe wat nieuw speelgoed, gingen we samen op pad en heb ik in de zomer een zwembad gekocht met waterspeelgoed.

**Geplaatst**: 15-06-16 10:48

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 15-06-16 10:48

Mijn moeder heeft al gezegd dat ze op komt passen en dat ze m'n trouwjurk betalen. Ik ben 20, eerstejaars student en ik heb nu 4 maand een vriend. :')

En ik wil niet per se trouwen en/of kinderen.

Ik word soms echt naar van haar gemekker. :')

(ik ben de oudste)

**Geplaatst**: 15-06-16 10:57

Geplaatst: 15-06-16 10:57

34 jaar, en absoluut geen kinderwens. Ik ben er ook van overtuigd dat die er niet gaat komen.
Ik erger me eigenlijk ook aan kinderen, ze zijn zo luidruchtig en daar kan ik niet tegen. Daarnaast heb ik nog een enorme waslijst met redenen om er vooral niet aan te beginnen.

Ik heb ooit een relatie in een pril stadium verbroken omdat de man in kwestie duidelijk aangaf graag kinderen te krijgen in het leven. Het leek mij direct handiger dat hij dat dan maar met een ander doet en bespreekt. Overigens is hij nu vader van drie.
Als ik de verhalen hier zo lees ben ik heel blij met de ietwat radicale keuze van toen.

Nu ben ik gelukkig met een man die al twee reeds volwassen kinderen heeft en het daar graag bij laat.

Jij had wel/geen kinderwens..

Nomineer dit bericht ×