Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-04-16 10:48

Geplaatst: 26-04-16 10:48

Ik heb eenzelfde situatie van heel dichtbij meegemaakt. En het is zo ontzettend lastig voor iedereen. Ik ben het er nooit mee eens geweest, maar ik kon de situatie wel begrijpen. Als ik een zelfde situatie terecht zou komen, dus dat ik die vrouw zou zijn, dan is de kans groot dat ik daar wel met mijn man over praat. Zolang hij er voor me is als ik hem nodig heb. Ons leven samen is dan toch al kapot en ik zou heel graag willen dat hij gelukkig is. Ook zonder mij. Ik vind het egoïstisch om hem te verplichten alleen meg mij gelukkig te zijn.
Ik ben er een grote voorstander van dat hij het met zijn vrouw gaat bespreken. En denk er voor jezelf goed overna of je hierin betrokken wilt raken. Laat je niet blind maken door liefde

**Geplaatst**: 26-04-16 10:50

Re: Over liefde op haar moeilijkst

Geplaatst: 26-04-16 10:50

Ik denk dat deze man zelf in moet schatten of het handig is om te vertellen aangezien het al gebeurt is.. Als hij weet dat zijn vrouw dit nooit goed zou keuren en hij haar er enorm veel verdriet mee doet is het misschien beter om het niet te vertellen. Als hij verwacht dat zij het wel goed zou begrijpen is vertellen het beste. Denk ik..

**Geplaatst**: 26-04-16 10:51

Re: Over liefde op haar moeilijkst

Geplaatst: 26-04-16 10:51

Wat is eigenlijk de motivatie om het 'eerlijk te vertellen'? Wie schiet daar wat mee op?

**Geplaatst**: 26-04-16 10:54

Geplaatst: 26-04-16 10:54

Cer schreef:
Wat is eigenlijk de motivatie om het 'eerlijk te vertellen'? Wie schiet daar wat mee op?

En jawel, ik vond het al lang duren voor iemand met deze redenatie zou komen.
Wat heeft het inderdaad voor zin om open en eerlijk te zijn tegenover degene aan wie je eeuwig trouw hebt beloofd? Gewoon lekker de waarheid verschuilen, daar zul je zelf ook beter van slapen. Ik word hier echt onpasselijk van.

**Geplaatst**: 26-04-16 10:54

Geplaatst: 26-04-16 10:54

Cer schreef:
Wat is eigenlijk de motivatie om het 'eerlijk te vertellen'? Wie schiet daar wat mee op?

Ja goede vraag.. Het schuldgevoel van TS en de man schiet er wat mee op als het goed uitpakt maar de zieke vrouw schiet er niks mee op. Misschien, als ze er zo in staat als dat ik denk dat ik doe, dat het voor haar fijn is om te weten dat haar man een beetje gelukkig is? Ik zou het persoonlijk wel willen weten maar wanneer ik absoluut niet wil dat hij met een ander gaat zou ik het liever niet weten.

**Geplaatst**: 26-04-16 10:54

Geplaatst: 26-04-16 10:54

Ik ken ook zo'n situatie van heel dichtbij, zieke man in dit geval. En wat zijn we allemaal blij met de extrapartner van de vrouw, zij kan het zorgen voor/ en over haar man kwijt bij haar vriend. Is het vreemd/raar/onjuist? Volgens vele moraalridders hier en in de buitenwereld wel maar we zien dagelijks dat het een verrijking is voor haar leven en van haar kinderen, die staan er ook voor de volle 100% achter. Terwijl zij echt heel veel om haar man geeft en hij altijd bovenaan staat is er ook ruimte om gewoon van het leven te genieten.

**Geplaatst**: 26-04-16 10:55

Geplaatst: 26-04-16 10:55

Jeetje wat zit je in een lastige situatie, ik beneid je niet..
Ik vind ook dat een aantal wel heel kort door de bocht reageren. Jullie zijn nog niet met elkaar naar bed geweest maar er is natuurlijk wel al sprake van een vorm van emotioneel vreemdgaan. Ik weet ook dat in huwelijken waarbij een van de partners ernstig ziek is het vaker zo is dat de gezonde partner, bij mede weten van de zieke partner, een nieuwe liefde heeft. Dat zijn mensen die zielsveel van hun partner houden en hun partner ook echt niet in de steek zullen laten maar toch behoefte hebben aan een andere vorm van genegenheid. Inderdaad je trouwt om er voor elkaar te zijn in goede en slechte tijden maar deze man is er zo te lezen ook echt voor zijn vrouw. Het is echt niet makkelijk om voor een doodzieke partner te zorgen en een leven te leven dat volledig in het teken van de ander staat. Het feit dat hij het niet bespreekt met zijn partner vind ik niet ok. Je geeft aan dat hij dat wel wil maar jij niet, waarom wil jij dat dan niet? Het stiekeme zou ik heel veel moeite mee hebben.

Als ik zo ernstig ziek zou zijn en het zou mijn partner overkomen, dan zou ik het lastig vinden maar ik zou het hem wel gunnen. Mijn leven is nagenoeg voorbij, voor mijn leven hoeft hij het niet meer te doen maar dat van hem gaat door. Het idee dat hij er niet alleen voor komt te staan en er voor hem gezorgd wordt, want de tijd na het verlies van een partner wordt zwaar, zou ik misschien zelfs wel fijn vinden. Je moet je alleen wel afvragen of jij dat zelf volhoudt. Je zal veroordeeld worden, dat lees je hier al en je hebt te maken met iemand die door een rouwproces heen moet. Het zal niet makkelijk worden en zoals hij nu voor zijn vrouw zorgt en zijn leven vooral in het teken staat van zijn vrouw en haar ziekte zal het straks na haar overlijden juist vooral in het teken van hem staan. Hij heeft zichzelf jaren weg moeten cijferen dus het zou niet onlogisch zijn dat hij straks wellicht gaat veranderen. Ik zou je dus juist voor jezelf willen adviseren om toch meer afstand te creeeren om hem eerst zijn eigen proces te laten doorlopen.

Laatst bijgewerkt door Lennox op 26-04-16 11:00, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-16 10:56

Geplaatst: 26-04-16 10:56

Jolien87 schreef:
En jawel, ik vond het al lang duren voor iemand met deze redenatie zou komen.
Wat heeft het inderdaad voor zin om open en eerlijk te zijn tegenover degene aan wie je eeuwig trouw hebt beloofd? Gewoon lekker de waarheid verschuilen, daar zul je zelf ook beter van slapen. Ik word hier echt onpasselijk van.

Het is geen redenatie, het is een vraag.
Met je "ik word hier echt onpasselijk van".. stel je niet aan zeg...
Jouw beargumentering kan ik persoonlijk niks mee +:)+

Gelukkig staan er meer reacties die hierover gaan, van mensen die wel normaal er iets over kunnen zeggen

Ik zou zelf werkelijk niet weten of IK het zou willen weten. Als ik doodga.. Want hoe ga je daar in hemelsnaam mee om?? Hoe moet je accepteren dat je doodgaat?? Alleen daarvan zou ik denk helemaal gek worden.. Wil ik dan weten of mijn man iets anders doet? Of wil ik gewoon niks weten, en doen alsof alles oke is, die laatste periode. Ik zou het echt niet weten... echt niet..

Laatst bijgewerkt door Cer op 26-04-16 10:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-16 10:58

Geplaatst: 26-04-16 10:58

srsW schreef:
Ik vind veel reacties echt een beetje kort door de bocht.....
Deze man gaat niet vreemd vanuit een relatie waarbij hij nog kan vechten voor een gelukkig eind...
het einde is al voor hun bepaald en het is alleen nog maar wachten op dat moment.
Ik kan me heel erg goed voorstellen dat je af en toe de situatie wilt ontvluchten.... mensen zijn sterk maar denk dat veel mensen zich ook verkijken op hoe zwaar het is om te "moeten" zorgen voor een terminale partner en geen van beide heeft er iets aan als beide daardoor instorten.

Hij gaat wel degelijk vreemd!
Hij is getrouwd, zijn vrouw leeft nog en hij zoent met een ander!

Hij kan alleen niet langer wachten met een nieuwe vrouw benaderen!

Zo vreselijk laf ...

**Geplaatst**: 26-04-16 10:59

Geplaatst: 26-04-16 10:59

Cer schreef:
Jolien87 schreef:
En jawel, ik vond het al lang duren voor iemand met deze redenatie zou komen.
Wat heeft het inderdaad voor zin om open en eerlijk te zijn tegenover degene aan wie je eeuwig trouw hebt beloofd? Gewoon lekker de waarheid verschuilen, daar zul je zelf ook beter van slapen. Ik word hier echt onpasselijk van.

Het is geen redenatie, het is een vraag.
Met je "ik word hier echt onpasselijk van".. stel je niet aan zeg...
Jouw beargumentering kan ik persoonlijk niks mee

Als ik je vorige bericht er ook naast leg, dan lees ik het als een retorische vraag en zou jij dus overwegen om de boel te verzwijgen. Ik heb altijd geleerd dat je eerlijk moet zijn en zeker in een relatie. Dit is geen aanstellerij, ik heb van dichtbij meegemaakt hoe het is als iemand de waarheid verzwijgt, om er vervolgens toch achter te komen dat je al maandenlang wordt belazerd. Dat doet flink wat met je eigenwaarde, kan ik je wel vertellen.

**Geplaatst**: 26-04-16 11:00

Geplaatst: 26-04-16 11:00

simodi schreef:
srsW schreef:
Ik vind veel reacties echt een beetje kort door de bocht.....
Deze man gaat niet vreemd vanuit een relatie waarbij hij nog kan vechten voor een gelukkig eind...
het einde is al voor hun bepaald en het is alleen nog maar wachten op dat moment.
Ik kan me heel erg goed voorstellen dat je af en toe de situatie wilt ontvluchten.... mensen zijn sterk maar denk dat veel mensen zich ook verkijken op hoe zwaar het is om te "moeten" zorgen voor een terminale partner en geen van beide heeft er iets aan als beide daardoor instorten.

Hij gaat wel degelijk vreemd!
Hij is getrouwd, zijn vrouw leeft nog en hij zoent met een ander!

Hij kan alleen niet langer wachten met een nieuwe vrouw benaderen!

Zo vreselijk laf ...

Het feit dat hij het verzwijgt voor zijn vrouw is voor mij een signaal dat hij dondersgoed weet dat het beter is dat zij er niet achterkomt. Stiekem gedrag.

**Geplaatst**: 26-04-16 11:02

Geplaatst: 26-04-16 11:02

bigone schreef:
Ik ken ook zo'n situatie van heel dichtbij, zieke man in dit geval. En wat zijn we allemaal blij met de extrapartner van de vrouw, zij kan het zorgen voor/ en over haar man kwijt bij haar vriend. Is het vreemd/raar/onjuist? Volgens vele moraalridders hier en in de buitenwereld wel maar we zien dagelijks dat het een verrijking is voor haar leven en van haar kinderen, die staan er ook voor de volle 100% achter. Terwijl zij echt heel veel om haar man geeft en hij altijd bovenaan staat is er ook ruimte om gewoon van het leven te genieten.

Daar is niks mis mee, MITS iedereen daarmee ingestemd is.
En dat is juist hier niet het geval. Deze arme mevrouw weet van niets terwijl haar man vreemdgaat met een vrouw die van de hele situatie af weet..

**Geplaatst**: 26-04-16 11:07

Geplaatst: 26-04-16 11:07

Jolien87 schreef:
Het feit dat hij het verzwijgt voor zijn vrouw is voor mij een signaal dat hij dondersgoed weet dat het beter is dat zij er niet achterkomt. Stiekem gedrag.

ja zn vrouw gaat dood... wil je dan echt die laatste periode verpesten?

Ik ben er ook voor om eerlijk te zijn in een relatie, en ik heb ook van dichtbij meegemaakt wat er gebeurt als dat niet zo is, en dat overleven alle partijen heus wel.. word je groot van. Welkom in de grote mensen wereld. Maar een situatie zoals deze is daar ECHT NIET mee te vergelijken... er gaat namelijk wel iemand dood, en die moet zo 'makkelijk mogelijk' door die periode gaan. Althans, ik denk dat ik dat zou willen, maar nogmaals, ik heb geen idee, want ik mankeer niks. En dan kan je er echt NIKS over zeggen...

Dus ja, ik zou overwegen om het te verzwijgen.. IK moet dan namelijk met de gevolgen en de schuld leven. En niet onder het mom van 'oh schatje, je gaat dood, maar luister, dit is er aan de hand, en nu weet je ervan en doe ik het niet meer stiekum dus kan ik goed slapen, en jij, ja, jij hebt een beetje een kloterigere tijd dan het al was, sorry.."... (even ongenuanceerd)
Maar nogmaals, ik zou het eigenlijk echt niet weten..

**Geplaatst**: 26-04-16 11:10

Geplaatst: 26-04-16 11:10

Volgens mij ben ik één van de weinigen die er wat anders over denkt dan alleen 'walgelijk'.

Ja het is inderdaad niet helemaal volgens het boekje, en zoiets doe je niet. Maarja het enige wat die man goed kan doen volgens de meesten is trouw blijven aan z'n zieke vrouw, wachtend op haar dood, en zijn levensgenot (tijdelijk) opgeven voor haar want dat heeft hij tenslotte belooft tijdens de trouwgelofte.
Want wat heeft hij verder voor een keuze? Als hij nu bij haar weg zou gaan, is ie ook een klootzak.

Leven met en voor iemand die terminaal ziek is is niet gemakkelijk, zo'n iemand veranderd. Niet enkel fysiek maar ook mentaal. Weet je hoe f*cking zwaar dat is om dan je leven en je geluk (tijdelijk) voor iemand op te offeren? Houden van gaat heel ver, maar in the end zijn we toch egoïsten, je leeft tenslotte maar 1 keer. Uit liefde, respect, moraal, en uit houden van blijf je toch bij zo'n persoon tot het einde, maar dat is zo f*cking zwaar dat ik mij best voor kan stellen dat je af en toe ook gewoon weer geluk en genegenheid wil voelen, geliefd wil worden en aandacht wil krijgen. Want eerlijk is eerlijk, in zo'n periode gaat eigenlijk vaak alle aandacht naar de zieke persoon. De partner van een zieke is net zo goed slachtoffer van de ziekte als de zieke zelf. Ook zijn toekomstbeeld stortte ineens in. Weliswaar krijgt hij nog de kans/keuze er weer iets moois van te maken. Voor de zieke is die keuze er helaas niet meer.

Hij heeft dus net zo goed als zijn vrouw niet voor die terminale ziekte gekozen, als ze konden kiezen waren ze ongetwijfeld nog 50 jaar gelukkig samen geweest. Maar die keuze hebben ze niet want die keuze is door de ziekte al voor hen gemaakt. Hun toekomst samen is door de ziekte kapot gemaakt.

Stel dat ik die zieke vrouw zou zijn, zou ik willen dat mijn man tot het einde bij mij blijft? Ja!!! En dat heeft hij mij ook belooft toen die met mij trouwde. Zou ik willen dat hij zijn levensgenot voor mij zou opgeven in die laatste jaren en zich geheel zou toewijden aan mij en mij alleen? Nee, ik denk het niet. Je kan ook zoveel van iemand houden dat je iemand zoiets 'gunt' hoeveel pijn jou dat ook doet, of ik het zou willen weten? Dat weet ik niet, want "wat niet weet, wat niet deert", dus misschien is het niet weten dan beter.

Ik zou het ontzettend moeilijk vinden, maar als mijn man tot het einde aan mijn zijde zou blijven, van me zou houden en er voor me zou zijn, zou ik het hem niet kwalijk nemen als hij daarnaast verliefd/gelukkig is met een ander, hij is ook maar een mens met verlangens. De verliefdheid voor een ander sluit niet automatisch zijn liefde voor mij uit. En ondanks dat het mij echt pijn zou doen (zou kwetsen) als ik het zou weten zou ik het hem niet kwalijk kunnen nemen.

Waarschijnlijk vind half bokt mij nu een idioot en denkt 'jij praat wel anders als je zelf écht in zo'n situatie zit' en dat zou natuurlijk kunnen, maar als ik het me inbeeld is dit hoe ik er nu oprecht over denk. Ik heb van dichtbij mogen mee maken wat terminale ziekte met een stel doet en dat is voor beiden gewoon super zwaar.

Enige wat ik niet weet is hoe hij en TS verder zullen gaan mocht zij écht overlijden. Hij kan zijn verlangen naar aandacht, genegenheid en geluk (wat hij krijgt bij TS en mist bij zijn eigen vrouw) natuurlijk best verwarren met verliefdheid.. Zoals TS het schetst lijkt het oprecht, maar het kan ook een uitvlucht zijn en ik zou het sneu vinden als TS straks ook bedroefd achter blijft.

**Geplaatst**: 26-04-16 11:11

Geplaatst: 26-04-16 11:11

Het mooie aan de grote mensen wereld is dat wij wel de macht hebben het te veranderen. We vinden liegen niet oké. Op het moment dat er gelogen wordt voelen we ons bedonderd. We leren onze jeugd niet te liegen en eerlijk te zijn. Maar we verzinnen wel excuses om te mogen liegen? En van alles om dat maar goed te praten. De nalatenschap van de vrouw wordt bezoedeld. Het leven dat ze leeft is een leugen. Die man doet iets waarvan hijzelf goed weet dat het fout is. TS voelt zich er niet goed bij en zoekt een soort van goedpraterij van derden.

Kan aan mij liggen, maar ik zie toch alleen maar dingen die fout, fouter, foutst zijn. Hands off!

**Geplaatst**: 26-04-16 11:13

Geplaatst: 26-04-16 11:13

Marieke1495 schreef:
bigone schreef:
Ik ken ook zo'n situatie van heel dichtbij, zieke man in dit geval. En wat zijn we allemaal blij met de extrapartner van de vrouw, zij kan het zorgen voor/ en over haar man kwijt bij haar vriend. Is het vreemd/raar/onjuist? Volgens vele moraalridders hier en in de buitenwereld wel maar we zien dagelijks dat het een verrijking is voor haar leven en van haar kinderen, die staan er ook voor de volle 100% achter. Terwijl zij echt heel veel om haar man geeft en hij altijd bovenaan staat is er ook ruimte om gewoon van het leven te genieten.

Daar is niks mis mee, MITS iedereen daarmee ingestemd is.
En dat is juist hier niet het geval. Deze arme mevrouw weet van niets terwijl haar man vreemdgaat met een vrouw die van de hele situatie af weet..

Nee maar als je het die arme vrouw verteld dan gaat ze misschien kapot van verdriet. Waarom iemand in de laatste fase nog zo kwetsen als je het ook kan verzwijgen? Alleen om je zelf in de spiegel aan te kunnen kijken "ik ben teminste eerlijk geweest" ?

**Geplaatst**: 26-04-16 11:13

Geplaatst: 26-04-16 11:13

Wat zou hij dan moeten doen Sammie? Scheiden? Dat maakt t leuk zeg...

Maar het is op zich wel goed dat er zoveel meningen mogelijk zijn. Van heel rigide tot heel gematigd..

Overigens, we leren in onze jeugd niet te liegen en eerlijk te zijn.. hoe dan? Leugentjes om bestwil, niet alles helemaal vertellen, inschattingen maken etc. Er zijn ZOveel nuances denkbaar...

**Geplaatst**: 26-04-16 11:16

Geplaatst: 26-04-16 11:16

Cer schreef:
Jolien87 schreef:
Het feit dat hij het verzwijgt voor zijn vrouw is voor mij een signaal dat hij dondersgoed weet dat het beter is dat zij er niet achterkomt. Stiekem gedrag.

ja zn vrouw gaat dood... wil je dan echt die laatste periode verpesten?

Ik ben er ook voor om eerlijk te zijn in een relatie, en ik heb ook van dichtbij meegemaakt wat er gebeurt als dat niet zo is, en dat overleven alle partijen heus wel.. word je groot van. Welkom in de grote mensen wereld. Maar een situatie zoals deze is daar ECHT NIET mee te vergelijken... er gaat namelijk wel iemand dood, en die moet zo 'makkelijk mogelijk' door die periode gaan. Althans, ik denk dat ik dat zou willen, maar nogmaals, ik heb geen idee, want ik mankeer niks. En dan kan je er echt NIKS over zeggen...

Dus ja, ik zou overwegen om het te verzwijgen.. IK moet dan namelijk met de gevolgen en de schuld leven. En niet onder het mom van 'oh schatje, je gaat dood, maar luister, dit is er aan de hand, en nu weet je ervan en doe ik het niet meer stiekum dus kan ik goed slapen, en jij, ja, jij hebt een beetje een kloterigere tijd dan het al was, sorry.."... (even ongenuanceerd)
Maar nogmaals, ik zou het eigenlijk echt niet weten..

Is het ook al in je opgekomen om überhaupt niet vreemd te gaan?
Ik denk dat onze meningen simpelweg heel ver uit elkaar liggen en ik vind het verspilde moeite om nog verder op jouw berichten in te gaan.

**Geplaatst**: 26-04-16 11:16

Geplaatst: 26-04-16 11:16

Ik las ergens dat TS had geschreven dat de man het (wat precies) aan zijn vrouw wilde vertellen, maar dat TS dat niet wilde.

@ TS: wat wilde hij precies vertellen? Jullie delen het bed (nog) niet, maar zoenen wel. Jij bent op dit moment kennelijk erg waardevol voor hem. Wat wilde hij precies vertellen en waarom wilde jij dit niet?

**Geplaatst**: 26-04-16 11:19

Geplaatst: 26-04-16 11:19

Cer schreef:
Wat zou hij dan moeten doen Sammie? Scheiden? Dat maakt t leuk zeg...

Maar het is op zich wel goed dat er zoveel meningen mogelijk zijn. Van heel rigide tot heel gematigd..

Overigens, we leren in onze jeugd niet te liegen en eerlijk te zijn.. hoe dan? Leugentjes om bestwil, niet alles helemaal vertellen, inschattingen maken etc. Er zijn ZOveel nuances denkbaar...

Het zit in de mens om te liegen en dat is er ook niet uit te krijgen hoor

Maar dat is een discussie voor elders. We leren het om het niet te doen. We ontkennen en we verafschuwen het. Liegen mag niet, voor kinderen zit er straf op.

Op de vraag wat hij dan moet doen heb ik al antwoord gegeven. Voor z'n vrouw zorgen! En tot die tijd niet in andermans tuintjes wroeten.

Laatst bijgewerkt door Sammie op 26-04-16 11:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-16 11:19

Geplaatst: 26-04-16 11:19

Jolien87 schreef:
Is het ook al in je opgekomen om überhaupt niet vreemd te gaan?
Ik denk dat onze meningen simpelweg heel ver uit elkaar liggen en ik vind het verspilde moeite om nog verder op jouw berichten in te gaan.

Valt dat nog terug te draaien dan? Het is al gebeurt en zij legt uit waarom ze het wel of niet zou vertellen. Iedereen begrijpt dat niet vreemdgaan het beste was geweest maar dat punt zijn ze al voorbij dus het heeft weinig zin om dat nog 10 miljoen keer te herhalen lijkt me. De vraag is wat ze nu moeten doen. Niet wat ze een een hele poos geleden hadden moeten doen.

**Geplaatst**: 26-04-16 11:20

Geplaatst: 26-04-16 11:20

Jolien87 schreef:
Is het ook al in je opgekomen om überhaupt niet vreemd te gaan?
Ik denk dat onze meningen simpelweg heel ver uit elkaar liggen en ik vind het verspilde moeite om nog verder op jouw berichten in te gaan.

Jammer dat je dit zo zegt.. want ik ben niet de enige die er anders over denkt, maar ik spring er wel uit blijkbaar

Tuurlijk is dat in me opgekomen, maar dat is hier niet aan de hand. Iets met achteraf en een koe enzo. Buiten dat, vraag ik me af of hij wellicht een fijnere man is met deze 'afleiding'? Gewoon hardop denken, mag dat niet?

Dus ik bedoel mijn vragen gewoon echt oprecht.. "wil je die laatste periode verpesten?" Net zoals een aantal anderen dit suggereren.. Een soort 'wat als..' verhaal.. Je kan het niet meer ont-doen, als je het eenmaal verteld hebt..

**Geplaatst**: 26-04-16 11:21

Geplaatst: 26-04-16 11:21

ehh…gewoon stoppen Jildau?

**Geplaatst**: 26-04-16 11:21

Geplaatst: 26-04-16 11:21

Sammie schreef:
Het zit in de mens om te liegen en dat is er ook niet uit te krijgen hoor Maar dat is een discussie voor elders. We leren het om het niet te doen. We ontkennen en we verafschuwen het. Liegen mag niet, voor kinderen zit er straf op.

Wel een interessante discussie trouwens

Citaat:
Op de vraag wat hij dan moet doen heb ik al antwoord gegeven. Voor z'n vrouw zorgen! En tot die tijd niet in andermans tuintjes wroeten.

Oh aha, ja dat is een optie. Maar dat is te laat.. wat nu?

#Edit: stoppen dus, wat hierboven staat. Maar moet het dan nog wel of niet verteld worden?

**Geplaatst**: 26-04-16 11:23

Geplaatst: 26-04-16 11:23

Persoonlijk vind ik dat wel iets tussen die man en zijn vrouw. Laat het aan hem om te vertellen. Ts had zich dat eerder moeten bedenken. Ik denk niet dat er nu opeens een morele verplichting is van haar om het te vertellen, maar ze had hier imo wel veel eerder en beter over na moeten denken. Dan had je dit vraagstuk iig niet gehad.

Nomineer dit bericht ×