Zoolgangster schreef:Vjestagirl schreef:Dan neem je op, zeg je zachtjes dat je eventjes naar een plek loopt waar je een gesprek kan voeren en loop je weg.
Tuurlijk, maar dan zijn er al mensen over gevallen dat ze een geluidje hoorden met hun tere oortjes.
Zelf loop ik ergens anders naar toe... tenzij ik dan nergens meer kan zitten omdat de trein bomvol zit.
Ik besef me dat met de volgende opmerking een hoop "jongeren" me hier als een oude l*l zullen zien, maar toen ik vroeger jong was had niemand een mobiele telefoon (90'er jaren). Dat betekende dat je met iemand sprak als je ze tegen kwam, dat je vantevoren afspraken maakte om elkaar ergens te ontmoeten, en dat als er iets gebeurde dat je graag wilde delen dat je dat verhaal onthield en vertelde als je elkaar weer zag.
En op de een of andere manier heeft mijn generatie het overleefd. Ik weet ook niet hoe, maar de meeste zijn nog gewoon in leven en hebben geen permanente schade opgelopen omdat ze niet de hele dag bereikbaar waren.
Nu ik eraan terug denk, het was eigenlijk wel prettig om soms wat tijd voor jezelf te hebben. Het gaf je de gelegenheid af te maken wat je begon, eens na te denken over dingen in plaats van de hele tijd maar te praten en het deed je geheugen en attentieboog alleen maar goed.
Moet zeggen….wat een genot was dat, er zat bijna niemand, coupe dicht…heerlijk stil
én bij voorkeur in de stiltecoupé.

