Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-02-16 14:48

Geplaatst: 08-02-16 14:48

Je doet wel heel veel aannames, hyppolyte. O.a. dat TS geen goede arbeidsethos heeft en bij de 'slechte' generatie hoort. Ik vind niet dat je die conclusie zomaar kunt trekken, en ik vind het behoorlijk denigrerend over komen.
Als de TS nu thuis op de bank zou zitten en niet zou willen werken terwijl er wel een optie zou zijn, dan zou het verhaal anders zijn.
Ik ben echter bang dat TS weinig heeft aan je onvrede over de huidige generatie.

Laatst bijgewerkt door Century op 08-02-16 14:49, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-16 14:48

Geplaatst: 08-02-16 14:48

Ik snap ook niet helemaal waar het 'deze generatie' vandaan komt.. Zoals verootjoo zegt, vroeger werkten vrouwen überhaupt niet en tegenwoordig werkt haast iedereen.

**Geplaatst**: 08-02-16 14:53

Geplaatst: 08-02-16 14:53

chanel1985 schreef:
Als je half time werkt, draag je evenredig bij aan de belastingen als voltijds. Het wordt immers berekend op je loon, als half timer, betaal ik minder belastingen maar heb ik ook minder loon. Voltijds meer loon dus mer belastingen.

Als ik voltijds zou werken, zou ik minder werklust hebben, dan dat ik nu halftijds werk. Heb nu meer werklust omdat ik het nu aankan wat ik doe en dus ook meer energie heb.

Niet helemaal waar, met fulltime werken krijg je niet altijd meer loon dan een parttimer (dat hangt namelijk geheel van je functie af), dus zoals jij het omschrijft gaat het niet altijd op.

Ik heb het ook niet over alleen vrouwen, ik heb het over werknemers an sich, mannen en vrouwen dus. Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment. Het tijdperk van je een slag in de rondte werken is voorbij, daar zijn de werkgevers ook debet aan, maar ik zie ook dat de jongere generatie een hele andere werkinstelling heeft dan de oudere. Dus ja, daar trek ik bepaalde conclusies uit, en volgens mij zijn die ook gerust wel te staven met cijfers, het is niet voor niets dat er momenteel zoveel werkloosheidsuitkeringen uitgekeerd worden. Dat moet toch ergens vandaan komen.

Laatst bijgewerkt door hyppolyte op 08-02-16 14:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-16 14:57

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 08-02-16 14:57

Denk als je voor dezelfde functie voltijds hetzelfde verdiend, als partime, je toch eens achter je oren moet krabben of dit wel klopt.

Dat je als halftijdse bankdirecteur meer verdient, dan full time postbezorger van 18 jaar, ja dat kan kloppen, maar dat is dan ook appelen met peren vergelijken.

**Geplaatst**: 08-02-16 17:26

Geplaatst: 08-02-16 17:26

hyppolyte schreef:
Ik heb het ook niet over alleen vrouwen, ik heb het over werknemers an sich, mannen en vrouwen dus. Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment. Het tijdperk van je een slag in de rondte werken is voorbij, daar zijn de werkgevers ook debet aan, maar ik zie ook dat de jongere generatie een hele andere werkinstelling heeft dan de oudere. Dus ja, daar trek ik bepaalde conclusies uit, en volgens mij zijn die ook gerust wel te staven met cijfers, het is niet voor niets dat er momenteel zoveel werkloosheidsuitkeringen uitgekeerd worden. Dat moet toch ergens vandaan komen.

Vetgedrukte is waar. En is te staven met cijfers (die ik niet paraat heb overigens). Maar dat de reden puur en alleen de werkinstelling van de jongere generatie is, is volgens mij niet vastgesteld.
Je opmerking over ww uitkeringen snap ik niet helemaal, want dit zijn uitkeringen voor mensen die hebben gewerkt en niet-verwijtbaar werkloos zijn geworden (anders krijg je zo´n uitkering niet), dus heeft mi niet met ´geen zin in werk´ of ´niet je best doen om aan het werk te komen´ te maken?

**Geplaatst**: 08-02-16 17:31

Geplaatst: 08-02-16 17:31

hyppolyte schreef:
Ik heb het ook niet over alleen vrouwen, ik heb het over werknemers an sich, mannen en vrouwen dus. Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment. Het tijdperk van je een slag in de rondte werken is voorbij, daar zijn de werkgevers ook debet aan, maar ik zie ook dat de jongere generatie een hele andere werkinstelling heeft dan de oudere. Dus ja, daar trek ik bepaalde conclusies uit, en volgens mij zijn die ook gerust wel te staven met cijfers, het is niet voor niets dat er momenteel zoveel werkloosheidsuitkeringen uitgekeerd worden. Dat moet toch ergens vandaan komen.

Op het moment zijn de banen ook niet echt voor t kiezen. Met name voor starters is het vind ik uit eigen ervaring lastig. Of er wordt van je verwacht dat je als starter minimaal 5 jaar werkervaring hebt, of ze wijzen je af omdat je te hoog opgeleid bent voor de functie. Een baan wat niet gelijk te hoog gegrepen of niet onder je niveau is, maar precies goed is voor starters vind ik en merk ik in mijn omgeving ook, maar moeilijk te vinden. Wat ga je dan doen? Stil thuis zitten en afwachten of maar stug doorwerken terwijl je steeds ongelukkiger wordt. Ik denk dat je dan beter thuis op jezelf en op een andere manier jezelf kunt verbeteren dan doorzetten omdat we volgens jou in een opgeefcultuur leven. Vroeger werkte men om te kunnen leven om voorzienend te kunnen zijn. Niet voor niets waren er toen meer handwerkers ipv managers. De nadruk ligt in mijn ogen nu veel meer op prestatie en de beste willen en moeten zijn.

**Geplaatst**: 08-02-16 17:53

Geplaatst: 08-02-16 17:53

hyppolyte schreef:
Het tijdperk van je een slag in de rondte werken is voorbij, daar zijn de werkgevers ook debet aan, maar ik zie ook dat de jongere generatie een hele andere werkinstelling heeft dan de oudere. Dus ja, daar trek ik bepaalde conclusies uit, en volgens mij zijn die ook gerust wel te staven met cijfers, het is niet voor niets dat er momenteel zoveel werkloosheidsuitkeringen uitgekeerd worden. Dat moet toch ergens vandaan komen.

En is dat zo erg dat de instelling anders is? Dat men zich niet meer een slag in de rondte wil werken? Dat men beseft dat er meer is? De druk in de huidige samenleving is dermate hoog dat er veel jongeren onderuit gaan. Misschien is wat tegengeluid niet zo slecht... ( en daarmee bedoel ik niet je handje ophouden en verder geen moeite willen doen).
Ik krijg de indruk dat je met name onvrede voelt over mensen die niet willen werken om wat voor reden dan ook, en dat aan het projecteren bent. Dat is hier in het topic gewoon niet aan de orde.

Daarnaast denk ik ook dat men voorzichtig moet zijn met oordelen over andermans situatie. Je weet er gewoon niet het fijne van, het is maar al te gemakkelijk te denken dat men gewoon niet wil werken (er zullen heus rotte appels zijn).
Als laatste, wees ook voorzichtig om je eigen idee over 'de juiste instelling' als norm te verheffen. Dat is niet helemaal fair, naar mijn mening.

Bovenstaande is overigens in het algemeen bedoeld, al quote ik hier één persoon.

**Geplaatst**: 08-02-16 18:00

Geplaatst: 08-02-16 18:00

hyppolyte schreef:
Niet helemaal waar, met fulltime werken krijg je niet altijd meer loon dan een parttimer (dat hangt namelijk geheel van je functie af), dus zoals jij het omschrijft gaat het niet altijd op.

Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar.

Je eerste punt vind ik een beetje expres zoeken naar fouten in een zin.
Het lijkt me logisch dat er wordt bedoelt dat je als je part time werkt minder verdient dan als je full time werk in dezelfde functie...

daarnaast vind ik ook dat je nogal aanvallend over komt, maar dat kan aan mij liggen.

Het klopt dat er veel burn-outs en aandoeningen voorkomen. Maar ik denk niet dat dat is door laksheid van 'deze generatie' eerlijk gezegd. Het lijkt me eerder het resultaat van vanaf een te vroege leeftijd veel eisen stellen aan de jeugt.
Op je 15e begin je al met het maken van belangrijke keuzes voor je latere beroep, de jeugt moet alles gedaan hebben. Een wereldreis, vrijwilligerswerk, super cijfers, daarnaast nog werken.

Ook stellen universiteiten en hogescholen steeds meer ijzen aan hun toekomstige leerlingen (decentrale selecties)
De studifinanciering is een lening geworden, wat veel studenten dwingt om dus naast hun studie te werken om rond te komen en hun studie te bekostigen. Dus de 40+ urige werkweek (dus studie en werk naast elkaar, want ja, met studeren zit je ook niet alleen op je reet) begint al op pak hem beet 18 jarige leeftijd.

Tegen de tijd dat je 25 bent is het logisch dat je denkt, moet dit mijn hele leven tot mn 67e zo door? En kan ik me meer dan voorstellen dat dit moedeloosheid en misschien wel angst oproept wat leid tot burn-outs en depressies.
Ik denk dat daar het probleem ligt, en niet de zogenaamde luiheid van onze generatie...

Laatst bijgewerkt door IsabelHx op 08-02-16 18:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-02-16 18:05

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 08-02-16 18:05

en de zin
"iedereen moet het kunnen redden om 40 uur te werken en daarnaast zelfs nog een soort van leven te hebben. "
Dat slaat alles. Een soort van leven naast je baan?
Imo moet je dan eens goed naar jezelf kijken. Naast je leven heb je een baan, en niet andersom.
Als je werk zo veel tijd, ruimte en energie inneemt, dat je ernaast nog een 'soort van leven' overhoud,
gaat er in mijn ogen iets ernstig mis.

**Geplaatst**: 08-02-16 18:20

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 08-02-16 18:20

Jeeetje wat een gedoe tegenover TS, ik sta met open mond te lezen. Niet iedereen is hetzelfde! Horecawerk trok ik zelf ook echt niet, sindsdien weet ik dat ik gewoon niet zo fysiek bezig kan zijn, als in lange dagen zonder pauze en zonder eten. Ik werk nu in het onderwijs. Ook zwaar maar erg leuk.
De ene 40 uurs-baan is echt de andere niet. En je kunt het in de horeca toch ook niet maken om met griep/overgeven te gaan werken? Fijn is dat, voor de gasten...

Ik heb zelf gemiddeld 1x in de twee maanden koorts (39+) Ik meld me niet elke keer ziek. Maar soms kan het gewoon voorkomen dat je echt je bed niet uit kan. En zeker bij lichamelijk actief werk is dat lastig, want op kantoor staar je lekker naar je scherm tot de dag over is.

**Geplaatst**: 08-02-16 21:32

Geplaatst: 08-02-16 21:32

hyppolyte schreef:
Niet helemaal waar, met fulltime werken krijg je niet altijd meer loon dan een parttimer (dat hangt namelijk geheel van je functie af), dus zoals jij het omschrijft gaat het niet altijd op.

Ik heb het ook niet over alleen vrouwen, ik heb het over werknemers an sich, mannen en vrouwen dus. Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment. Het tijdperk van je een slag in de rondte werken is voorbij, daar zijn de werkgevers ook debet aan, maar ik zie ook dat de jongere generatie een hele andere werkinstelling heeft dan de oudere. Dus ja, daar trek ik bepaalde conclusies uit, en volgens mij zijn die ook gerust wel te staven met cijfers, het is niet voor niets dat er momenteel zoveel werkloosheidsuitkeringen uitgekeerd worden. Dat moet toch ergens vandaan komen.

Ik zie ook burn outs. Maar ik wijt het aan de verharding van de maatschappij, het uitmelken van werknemers omdat er met minder personeel het zelfde werk moet gedaan worden als voorheen. Ik zie de mentaliteit `stik er maar in, want voor jou 10 anderen`, ik zie banen die altijd op de tocht staan wegens reorganisatie, mensen die nooit een kans krijgen om te voldoen aan wat ze gevraagd wordt. Mensen die gebruikt worden door werkgevers, zich dat bewust zijn maar niet bij macht om daar iets aan te doen.

Weggaan naar een andere baan is geen optie. Andere banen zijn er immers niet. En werkgevers weten dat maar al te goed!

Ik vind de instelling van de werkgevers tegenwoordig verrot. Het zijn uitbuiters geworden.

Gek he, al die burn outs.....

**Geplaatst**: 08-02-16 21:46

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 08-02-16 21:46

Hyppolyte, ooit een burn out gehad? Ik heb in naaste kring gezien wat een burn out inhoudt en dat was van iemand zestig uur werkte, fysiek en mentaal werk, die daarnaast secretaris van een vereniging was, een gezin heeft en dan nog ten alle tijden klaar stond voor iedereen. Die zakte op het werk huilend in elkaar. Een half jaar lang eruit gelegen. De was doen was al bijna teveel. Zoiets maakt je kapot en al het geld in de wereld kan daar niet tegen op.

Dus echt, zolang je niet in iemands schoenen staat hou je veroordelende mening voor je.

**Geplaatst**: 08-02-16 23:46

Geplaatst: 08-02-16 23:46

Waarom haar mening voor zich houden? Het is tenslotte een discussieforum..

Het voorbeeld wat jij noemt is ook een extreme amandavd.. Ik hoop dat t beter gaat met die man..

Maar hyppolyte heeft wel gelijk in wat ze zegt.. De werkmentaliteit is echt zwaar achteruitgegaan.. Vooral bij de jongeren (16-23).. Ze hebben hun dure mobieltje en hun ipad al van papa en mama gekregen.. Ze wonen nog thuis.. Ze krijgen hun natje en hun droogje.. Dus waarom ervoor werken?

Ik zie het zelf op mijn werk vaak genoeg.. Ze komen al solliciteren met een gezicht tot op de schoenen.. Totaal onvoorbereid op sollicitatiegesprek.. Ongemotiveerd op de werkvloer.. Jongens en meiden die zich bij de eerste aangename dag van het jaar massaal ziekmelden.. Breek me de bek niet open..

En jawel.. Nog steeds zijn er genoeg banen te vinden, als je maar wil.. Leuk? Misschien niet.. Maar er moet geld binnenkomen en brede werkervaring staat ook altijd goed op je cv..

Als iemand een burnout of wat ook heeft, ben ik de eerste die dit vreselijk voor ze vind.. Maar ook hier wordt er zo erg veel uitgemolken door mensen.. Ook dit zie ik bij (meerdere) bedrijven om me heen.. Werknemers die zich ziekmelden, maar compleet niet ziek zijn.. Mensen die zich overspannen melden en je treft ze even later doodleuk in de discotheek..

En de tip voor TS om met haar baas te praten.. Ik denk niet dat t haar baan ineens leuker maakt.. Misschien kan ze inderdaad minder uren draaien en zo inderdaad nog productief bezig zijn.. Maar dit zorgt er imo niet voor dat TS ineens goed in het team past, of haar werk ineens geweldig aankan..

**Geplaatst**: 09-02-16 00:05

Geplaatst: 09-02-16 00:05

Dus omdat jij zulke mensen kent valt TS daar ook onder?

Iemand die DIT schrijft:
Nou ben ik iemand die hard wil werken en het niet wil laten afweten voor mijn werk. Ik ben als de dood dat als je je ziek meld (zou dan de 3 de keer zijn sinds september) dat je dan ontslagen word. En ik geen baan meer heb. Ik ben echt afhankelijk van een baan omdat ik anders geen inkomen heb en ik moet veel betalen. Maar ik loop nu denk ik echt op mijn grenzen. Ik vind het moeilijk om dit aan te geven, bang voor ontslag.

Valt onder de mensen die jij opsomt

Laten we het over één kam scheren vooral in stand houden. Goed voorbeeld als moeder. Ik hoop oprecht dat je beter naar je kinderen luistert dan naar TS. -O-

Als je trouwens overspannen bent lijkt het mij juist goed om leuke dingen te gaan doen om te ontspannen. Maar misschien is dat heel gek gedacht.

**Geplaatst**: 09-02-16 00:09

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 09-02-16 00:09

Zeg ik dat over TS? Ik zeg alleen dat naar mijn mening praten met haar baas niet helpt aan de situatie..

Mij lijkt het dat als je overspannen bent, dat je dan uitrust.. Maar wie weet ben ik wel een gekkie..

En ja, imo moet je dan inderdaad iets veranderen, of je erbij neerleggen..

**Geplaatst**: 09-02-16 00:21

Geplaatst: 09-02-16 00:21

nine1987 schreef:
Zeg ik dat over TS? Ik zeg alleen dat naar mijn mening praten met haar baas niet helpt aan de situatie..

Mij lijkt het dat als je overspannen bent, dat je dan uitrust.. Maar wie weet ben ik wel een gekkie..

En ja, imo moet je dan inderdaad iets veranderen, of je erbij neerleggen..

Fout als je overspannen bent moet je juist leuke dingen doen samen met uitrusten. En voorál geen ( mentale) druk voelen.

Naar de disco gaan is dan overigens niet waar ik aan denk

Ik ben wel benieuwd hoe het nu gaat TS?

**Geplaatst**: 09-02-16 02:11

Geplaatst: 09-02-16 02:11

Amanda, I've had more than my fair share of oliebol, heb in meerdere opzichten ervaring uit zowel eigen hand als uit mijn omgeving. En de ene burnout is de andere niet. En volgens mij mag ik best mijn mening geven hier, ik veroordeel niemand.

@desiree, ik zeg ook niet voor niets dat werkgevers daar ook debet aan zijn, maar dat staat los van degenen waar ik over praat. Er zijn helaas ook gewoon heel veel mensen te lui om te werken...

@air, tandje minder kan ook wel, ook de mensen die verschrikkelijk vaak misbruik maken van situaties claimen harde werkers te zijn en het blijft heel simpel, als het echt zo verschrikkelijk is als TS beweert, dan ga je dus zoeken naar ander werk en ga je niet lopen piepen en ondertussen niks doen. Daarnaast suggereert de topictitel een iets andere instelling (evenals wat andere berichten). Mensen denken tegenwoordig maar overal recht op te hebben ofzo, zo simpel werkt de wereld helaas niet.

En ja met een burnout moet je juist ook de leuke dingen weer gaan doen, heel belangrijk, maar dat lijntje van een echte burnout en gewoon goed weten hoe je tussen de mazen manouvreert is heel dun... ik heb het zoveel gezien, het is echt schrikbarend hoeveel mensen verschrikkelijk misbruik maken van hun werkgever.

Citaat:
Je opmerking over ww uitkeringen snap ik niet helemaal, want dit zijn uitkeringen voor mensen die hebben gewerkt en niet-verwijtbaar werkloos zijn geworden (anders krijg je zo´n uitkering niet), dus heeft mi niet met ´geen zin in werk´ of ´niet je best doen om aan het werk te komen´ te maken?

niet verwijtbaar werkloos is een heel ruim begrip, het is simpelweg, als je ontslagen bent (en niet op staande voet) dan krijg je een uitkering. Heeft wel degelijk met niet je best doen om werk te krijgen te maken, want er zijn echt angstaanjagend veel mensen die het allemaal wel prima vinden en echt pas wat gaan doen als de nood te hoog wordt, gekke is, dan kunnen ze ineens wel binnen no time een baan vinden, heel bijzonder. Natuurlijk zijn daar altijd uitzonderingen op, maar mensen willen nu eenmaal niet graag een stapje terug doen, terwijl dat dus in tijden van crisis wel nodig is.

Er is niks mis met je niet meer een slag in de rondte werken, juist niet, die tijd van loyaliteit is namelijk voorbij, juist omdat werkgevers hun werknemers steeds meer uitknijpen en alles uithollen. Maar juist daarom moet je soms wat laconieker zijn in je reacties en je flexibeler opstellen t.o.v. je baan, een baan is niet zaligmakend, je leeft niet om te werken, je werkt om te leven. Juist als je op die manier leert loslaten kun je een heleboel dingen voorkomen, zoals een burnout bijvoorbeeld. Deze tijd vergt een nieuwe denkwijze, eentje waarbij de waarde niet meer zit in het jarenlang bij een baas zitten, maar juist flexibel zijn en je realiseren dat er altijd werk te vinden is als je wilt werken. Dergelijke gedachten geven rust en voorkomen een hoop ellende. Lijkt misschien simpel gesteld, maar zo werkt het wel.

@isabel, en daar geef je nou juist precies aan wat ik bedoel. Als ik het even op mezelf betrek (wat wel en niet mag, want je mag alleen maar uit eigen ervaring praten, maar ook niet want niet iedereen is zoals jij), maar dan begon ik met 11 jaar al met werken, folderwijkjes, oppassen en wat ik al nog meer kon doen om mijn eigen centen te verdienen, vanaf 15e gewerkt, toen mocht het officieel en vervolgens inderdaad ook een opleidingskeuze moeten doen, ging niet allemaal van een leien dakje, dus verkeerde keuze, andere studie etc. Prima allemaal, kan gebeuren, legt dat teveel druk op je? Nee, het feit dat je steeds meer keuzes hebt wel, maar niet het feit dat je al wat moet kiezen. Er wordt tegenwoordig juist nauwelijks meer druk gelegd op de jeugd, niet op de prestaties (ik ben een tijdje docent NL geweest en ik mocht mijn leerlingen geen puntenaftrek geven voor grove taal en spelfouten als de strekking van het antwoord goed was, te idioot voor woorden), waardoor iedereen maar lalala wat aanklooit en nergens echt meer op aangesproken wordt. Dat is nou net wat zorgt voor dat 'sense of entitlement' wat ik eerder noemde en wat hierboven ook benoemd is. Het is niet normaal dat je met 25 al gaat jammeren over dat je nog 40 jaar moet werken, je begint verdorie net! Al die mensen voor jou hebben nog veel langer gewerkt zonder al meteen aan het begin te klagen. Tegen de tijd dat ik met pensioen kan (volgens de tegen die tijd pensioengerechtigde leeftijd), heb ik er minimaal 55 arbeidsjaren opzitten (dan ga ik uit van 70jr), big whoop, who gives a flying fiets, nou en! Een beetje hard werken ga je niet dood aan.

Enneh, dat 'soort van leven' naast je werk, dat heet sarcasme

...oftewel, het is prima te doen om naast een fulltime baan er ook een normaal privéleven op naast te houden, iets wat het gros hier dus blijkbaar niet schijnt te kunnen.

**Geplaatst**: 09-02-16 07:45

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 09-02-16 07:45

Nine hoe kom je erbij dat het een man is?

Hyppolyte; het ging mij om dit stuk.

Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment.

Het lijkt alsof je suggereert dat mensen zich graag ziek voordoen om lui op de bank te zitten.

**Geplaatst**: 09-02-16 07:52

Geplaatst: 09-02-16 07:52

Misschien heb je wat aan dit topic

http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=91&t=1874997

**Geplaatst**: 09-02-16 07:57

Geplaatst: 09-02-16 07:57

Het ís ook lastig om een baan te vinden als je er geen 1 hebt momenteel. Al krabbelt de economie nu wel weer een beetje op. Banen voor iedereen zijn er echt nog niet. Dat zegt de regering zelf ook. Neemt niet weg dat je niet je uiterste best moet doen er 1 te vinden...

Ik stond 1,5 jaar geleden ineens op straat ( vast contract maar ontslag wegens economisch belang van het bedrijf..,)
Heb er zelf met juridische hulp voor gezorgd dat ik langer in dienst bleef dan het bedrijf eigenlijk wilde. ( zat wel thuis en vanaf het moment dat ik hoorde dat ik ontslagen was aan het zoeken gegaan...)
Officieel ben ik 1 maand werkeloos geweest voor ik mijn huidige baan vond maar ik zat 4 maanden thuis en dat vond ik echt verschrikkelijk... Vooral de onzekerheid was enorm slopend.

**Geplaatst**: 09-02-16 08:52

Geplaatst: 09-02-16 08:52

Amandavd schreef:
Nine hoe kom je erbij dat het een man is?

Hyppolyte; het ging mij om dit stuk.

Ik baseer mijn opmerkingen op wat ik in mijn omgeving hoor en zie. Het is het tijdperk van de burn-outs, chronische vermoeidheid, aandoening hier, aandoening daar, ik zie helaas heel veel mensen die het allemaal wel prima vinden dat ze een uitkering krijgen en die niet echt hun best doen om weer zo snel mogelijk aan het werk te komen, en dat zie je in alle lagen van de bevolking op het moment.

Het lijkt alsof je suggereert dat mensen zich graag ziek voordoen om lui op de bank te zitten.

Het zinnetje "secretaris van een vereniging".. Weet niet.. Ging vanzelf eigenlijk.. My bad..

**Geplaatst**: 09-02-16 09:23

Re: werken, werken, werken en je verschikkelijk voelen

Geplaatst: 09-02-16 09:23

Hyppolyte,
ik blijf het jammer vinden hoe je iedereen over een kam scheert, en je zo star vast blijf houden aan je idee dat iedereen 40 uur moet kunnen werken. Blijkbaar snap je niet dat niet iedereen hetzelfde is en kan....
Prima als jij denkt dat de jeugd niets doet en niets hoeft te doen, blijf lekker daar in geloven.
Ik houd erover op, heeft toch niet heel veel zin

**Geplaatst**: 09-02-16 09:44

Geplaatst: 09-02-16 09:44

Ik snap Hyppolyte aan de ene kant wel. Er zijn veel profiteurs, ik ken ze ook.
Maar er zijn er ook genoeg die wél keihard werken. En als die een keer ziek zijn, zijn ze ook gewoon ziek. Het is zo jammer dat er zo'n achterdocht is, dankzij de profiteurs.

40 uur werken kan ook echt wel teveel zijn. Als de sfeer rot is, het werk niet leuk, minimumloon, enz. Dan zijn dat 40 hele lange uren. Heb je 40 uur leuk werk, met leuke collega's, dan is het een heel ander verhaal. De ene 40 uur zijn de andere niet.
Ik heb het meegemaakt hoor, ik 40 uur werken, niet de leukste baan, laag loon. En mijn onderbuurvrouw die in de uitkering zat per maand netto meer te besteden had dan ik met mijn 40 uur rotwerk, vrije tijd in overvloed had, enz. Dat is echt niet leuk

Maar voor mij geen reden om thuis te gaan zitten.

De enige die er iets aan kan veranderen ben jij. Door in gesprek te gaan, door als een gek te solliciteren, de leuke dingen in je werk te zoeken, enz.
Ik werk ook al vanaf mijn 12e en ben ook opgegroeid met dat je moet werken voor je geld. Ik heb na school ook altijd fulltime gewerkt. Daarnaast nog veel vrijwilligerswerk. Maar het ging me 6 jaar geleden ook opbreken. Daar zat ik toen, 28 en overspannen.
Ik heb toen ook bewust een keuze gemaakt om veel vrijwilligerswerk te schrappen, zodat ik mijn fulltime baan wel kon blijven doen. Tenslotte moest ik werken voor mijn geld.
Uiteindelijk was de sfeer zo beroerd, dat ik opnieuw richting overspannen ging en mijn werk alleen maar bleef pushen, commanderen en zeiken.
Praten hielp niet meer. Dan is 40 uur werken echt wel zwaar.

Ik heb de keuze gemaakt om er 32 te gaan werken, een andere baan te zoeken en een paar uur voor mezelf te werken. Ik heb niet thuis gezeten, ben bij de rotbaan blijven werken, maar ben als een gekke gaan solliciteren. In 5 maanden had ik een andere baan. Een baan die zo ontzettend veel leuker is. Ik werk nu opnieuw 40 uur of meer. 32 uur voor de baas en de rest voor mezelf. Heerlijk! Ik ga met veel zin naar mijn werk en maak mijn eigen uren ook met veel plezier.

Het kan echt, maar jijzelf bent de enige die er iets aan kan doen. En nee, dat is niet binnen een week geregeld. Maar denk in oplossingen, niet in problemen. En zet daar je schouders onder. En ondertussen even doorbijten bij je huidige werk, daar praten en voor jezelf oplossingen zoeken om het werkbaar te houden.

**Geplaatst**: 09-02-16 09:57

Geplaatst: 09-02-16 09:57

Air schreef:
Laten we het over één kam scheren vooral in stand houden. Goed voorbeeld als moeder. Ik hoop oprecht dat je beter naar je kinderen luistert dan naar TS.

Ik heb de hele tijd mee gelezen maar wil nu toch even reageren; wat een ontzettend nare en op de man gespeelde reactie Air

. Was deze opmerking nou écht nodig (en daarbij heeft het niets te maken met de discussie)?

Er IS werk te vinden, dat staat buiten kijf. Dat het niet altijd direct wereldbanen zijn geloof ik best. Maar als je afhankelijk bent van de centjes zul je wel moeten.
Ik vind eerlijk gezegd ook dat veel jongeren wel erg snel klagen tegenwoordig

.

En de opmerking dat de studiefinanciering tegenwoordig is omgezet in een lening en dat studenten daarom moeten werken na een studie... Ja me dunkt dat je moet werken naast je studie. Ik moest dat ook om mijn leven te bekostigen hoor ook al was de studiefinanciering toen nog geen lening

.

Dat gezegd hebbende zou ik als TS zijnde toch aan de bel trekken bij je baas. Nee heb je, ja kun je krijgen. Wie weet wat er allemaal mogelijk is maar niets doen is ook geen optie. Succes TS.

**Geplaatst**: 09-02-16 10:06

Geplaatst: 09-02-16 10:06

Ik ben waarschijnlijk ook nog van de oude stempel, maar ik vind ook dat iedereen die gezond is 40 uur kan werken. Heb jaren fulltime gewerkt, en ben nu terug gegaan naar 3.5 dag per week.
Ik heb nu meer balans tussen werk en mijn prive leven, meer tijd voor de paarden dus voel me er beter bij dan toen ik 40 uur per week werkte. Maar dat vind ik iets anders als "niet kunnen".

Nomineer dit bericht ×