Huertecilla schreef:Nikki schreef:In middels haar langere post gelezen op de vorige pagina, over haar gesprek.
Dan nog... misschien persoonlijk, en mijn eigen muur misschien... maar ik zou het echt direct afkappen.
Ik wil niet iemand die twijfelt, en waar ik voor moet vechten.
Niet meer althans.
Ik geloof sinds mijn huidige vriend dat alles vanzelf gaat, nergens voor gevochten hoeft te worden etc.
Als hij het woord pauze of twijfel in zijn mond haalt, ben ik weg. Ik gun mezelf geluk!
Pfffff.
Dat leest als egoistisch gebrek aan interesse in, respect voor de gedachtes van jouw partner.
Je weet niet wat je niet weet.
Ook emotioneel geldt dit.
De perceptie van de partner verrijkt jouw perspectief, maakt je een completer mens.
Daarvan weg stappen is jezelf tekort doen.
Precies!
Je mag wel wat gevoel van eigenwaarde en zelfrespect hebben.Ik zeg altijd: graag of niet! En daarbij, er zijn 7 miljard mensen op de aarde waarvan meer dan de helft mannen, dus je kunt beter iemand zoeken die echt voor je gaat. En ja, ik weet heus wel dat dat niet meevalt als je op iemand verliefd bent, maar als die persoon zich blijvend vervelend gedraagt dan doodt hij die liefde vanzelf.

), maar omdat ik doodongelukkig was in de relatie en letterlijk even afstand moest nemen om de relatie van af een afstandje te kunnen bekijken. Zo ben ik mij gaan realiseren dat voor mij de koek op was, dat stond verder los van een eventuele derde persoon.



Ben blij dat ik dat zeggen kan inderdaad dat het ernaar uitziet dat het op te lossen is. Had ik een week geleden niet durven zeggen...