Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-15 19:48

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-15 19:48

Kinke schreef:
En denken aan de meiden die hij ook te grazen neemt helpt niet?
Het klinkt banketstaaf, maar je bent er gewoon ingetuind, een type als hij geeft geen liefde, die doet alsof hij liefde geeft zodat jij nog meer verknocht aan hem raakt en hij nog meer foute dingen kan flikken.

Het zorgde ervoor dat ik mijn ogen kon opendoen en de beslissing kon nemen om ermee te kappen.
Om in te zien dat het dus niet direct mijn schuld is.
De schuld ligt bij hem, en ik ben er zoals jij *zegt gewoon ingetuind.
Maar dat voelt nog even niet zo, ik wéét dat nu wel, maar ik zie het nog niet zo.
Ik ben onderweg

**Geplaatst**: 03-12-15 19:50

Geplaatst: 03-12-15 19:50

Ja, weet je TS. Ik heb in een vergelijkbare slachtoffer-dader rol gezeten. Ik had verder niemand anders, dus bleef ik me aan hem vastklampen en hield mezelf in de waan dat hij wel goede kanten had en dat hij het niet zo bedoelde. Kwam ik even van een koude kermis thuis toen het muntje bij mezelf viel!
Het punt is: wij kunnen dit 100 keer, zo niet 10000000 keer herhalen. Maar het punt blijft: je moet het zelf in willen en kunnen zien. Doe je dat niet, dan kunnen wij hier nog tot kerst volgend jaar op je blijven inpraten, maar zal het nooit effect hebben helaas.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-15 19:55

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-15 19:55

Cayenne schreef:
Ja, weet je TS. Ik heb in een vergelijkbare slachtoffer-dader rol gezeten. Ik had verder niemand anders, dus bleef ik me aan hem vastklampen en hield mezelf in de waan dat hij wel goede kanten had en dat hij het niet zo bedoelde. Kwam ik even van een koude kermis thuis toen het muntje bij mezelf viel!
Het punt is: wij kunnen dit 100 keer, zo niet 10000000 keer herhalen. Maar het punt blijft: je moet het zelf in willen en kunnen zien. Doe je dat niet, dan kunnen wij hier nog tot kerst volgend jaar op je blijven inpraten, maar zal het nooit effect hebben helaas.

Nee inderdaad, dat begrijp ik helemaal.

Ik zal het zelf moeten doen, zelf moeten verwerken, zelf moeten volhouden en ermee doorgaan.

Ik moet ervoor gaan zorgen dat ik mezelf de allerbelangrijkste persoon vind.

Wat ik wel voel, is dat die kracht langzaam groeit, dus beetje bij beetje kom ik er wel.
Ik voel dat ik sta, maar de wind waait op veel momenten wel nog hééél hard.

Het komt wel goed uiteindelijk , ik twijfel er niet aan dat ik dit zover krijg dat ik er het sterkst uitkom
maar als ik zou zeggen dat dat NU al is, dan lieg ik, en dan neem ik mezelf beet, waardoor de kans groter is dat het weer omslaat.

Therapie, 15 december, zal zeker en vast wel gaan helpen.
Allesinds, ik ben er van overtuigd dat het moet, nodig is, en zal helpen dat stuk eigenwaarde te bevestigen dat ik nodig heb om zo'n toestanden in de toekomst te voorkomen

**Geplaatst**: 03-12-15 20:00

Geplaatst: 03-12-15 20:00

Verwerken hoef je niet zelf te doen. Daar zijn hulpverleners etc voor. Ik heb zelf EMDR gevolgd en dat heeft voor mij letterlijk de ogen geopend en mijn hele leven terug gegeven.
Maar voor dat je die stap kunt zetten, moet je echt zelf overtuigt zijn dat je er aan toe bent en dat je de ernst van de situatie ziet. En dat kun je alleen zelf

Spannend, die therapie

Weet je al wat voor therapie het is?

**Geplaatst**: 03-12-15 20:23

Geplaatst: 03-12-15 20:23

Pff meid wat heftig allemaal. Goed dat je contact hebt verbroken. Nu eerst tijd voor jezelf, zo iemand als hij ben je niet waard meid !

Ik vind het dapper van je dat je er ondanks alles zo mee omgaat. Ikzelf heb in een soort gelijke situatie gezeten maar lang niet zo diep als dit. Destijds besefde ik ook niet wat voor eikel dat was, maar nu ben ik er van overtuigd dat zelfs de tranen die hij liet niet gemeend waren.

Mocht je er behoefte aan hebben mag je me altijd een berichtje sturen. En voor nu wil ik je gewoon een dikke virtuele knuffel geven .

**Geplaatst**: 03-12-15 20:28

Geplaatst: 03-12-15 20:28

cooper schreef:
Kinke: Ik heb ook goeie kanten van hem gezien, heb me ook prettig bij hem gevoeld als hij geen sex van me verlangde maar me wel liefde gaf, als hij me dingen leerde die ik anders nooit zou geleerd of gezien had.
Wanneer hij me het gevoel gaf er voor me te zijn.... Ja hoe leg ik dat eigenlijk uit?
Ik begrijp zelf eigenlijk niet goed waarom ik nooit het kwade in mensen kan zien....

Ik wilde zeggen ; als hij me nu ooit had geslagen of aangevallen, maar laatst hebben we gevochten (toen ik dus boos zei dat ik weg ging en nooit meer terug zou komen, mijn spullen wilde nemen en hij me wilde buitenzetten) ...
Hij wil me ook expres raken en kwetsen bij een ruzie, dus hij neemt me bij mijn zwakke plek , ik zou dat persoonlijk Nooit doen, ook niet als we ruzie hebben... Maargoed, reden genoeg om hem als slecht te bestempelen.
Maar er lijkt wel iets kapot in mijn hoofd waardoor ik alles maar goedpraat.
Ik wéét dat hij slecht is door me toch sex met me te hebben als ik dronken ben, als hij me wil kwetsen, manipuleren of aanvallen.. waarom is hij dan nu nog steeds Niet slecht?
Dat snap ik dus zelf ook niet.
Dat moet ik dus écht met die therapeut gaan bespreken.

Heel knap dat je dat laatste inziet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-15 20:32

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-15 20:32

Echt mega bedankt iedereen voor de hartverwarmende woorden, de steunende woorden en de knuffels. Het heeft en helpt me nog steeds, enorm!

Ik ben zes jaar geleden aan die EMDR begonnen, maar na een paar sessies ben ik afgehaakt.
Ik heb me nu aangemeld bij een therapeutenpraktijk met psychologen en een psychiater, en heb een gesprek met een van hen om te kijken welke therapie het beste is.
Zelf wil ik de EMDR ook doen, omdat ik er volgens mij nu wel klaar voor ben om echt komaf te maken met dit patroon. Maar ze bieden verschillende therapieën aan, dus ik zal zien wat die mevrouw te zeggen heeft.

**Geplaatst**: 03-12-15 20:41

Geplaatst: 03-12-15 20:41

cooper schreef:
Pas op, wij hadden ook echt véél goeie momenten, ik hou met heel mijn hart van hem.
Ik wil alleen geen relatie, maar een vriendschap.
Hij accepteert dat niet, want hij zegt ook; Ja maar we doen het al zolang, het is wél een relatie...
Ik voelde me dan verplicht om aan zijn verwachtingen te voldoen want ja, ik zal hem dat idee wel gegeven hebben (ook al heb ik duizend keer herhaald dat het géén relatie is, hij blijft me in dat hokje steken en ik had de keuze: of je gedraagt je als zijn vriendin of je bent de vriendschap kwijt)

Kan en wil je vertellen wat voor jou goede momenten waren? Hoe gedroeg hij zich, of welke eigenschappen heeft hij waar jij op valt?

In jouw reacties valt het mij op dat je het enerzijds eens bent met wat iedereen hier schrijft, maar het/hem anderzijds ook weer verdedigd en het minder erg wil laten lijken dan het daadwerkelijk is. Dat wekt bij mij de indruk dat je in een soort spagaat staat en nog niet zover bent om afstand/afscheid te nemen en de situatie op een objectieve manier te bekijken. Ik ben geen psychiater, maar zoals je het beschrijft (en ik het opvat), komt het een beetje Stockholmsyndroom-achtig over. Ik hoop dat je met begeleiding, tijd en rust op het punt komt dat je voor jezelf kiest en ook leert inzien dat je veel meer verdient.

In ieder geval erg positief dat je binnenkort een afspraak hebt! Zet 'm op meid, geloof in jezelf!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-12-15 20:53

Geplaatst door de TopicStarter : 03-12-15 20:53

We gingen bijvoorbeeld vaak wandelen , geocachen, insecten zoeken. We gingen grotten bezoeken, bergen beklimmen, de maan en sterren fotograferen picknicken...
Hij gaf me het gevoel dat ik een goed en mooi meisje ben, de aandacht die hij me gaf vleidde me. Ik voelde me eindelijk geliefd en gewaardeerd. Als ik hulp nodig had met iets dan probeerde hij me te helpen waar hij kon. Ik kon hem bellen als ik daar nood aan had. Hij probeerde te luisteren (hij begreep me niet, en hij hoorde me ook niet echt, maar hij deed wel alsof, en dat was op dat moment goed genoeg) We reisden of maakten citytrips.
Ik had altijd het gevoel dat hij me accepteerde zoals ik was, of ik nu boos of verdrietig of blij was, uiteindelijk zei hij altijd dat hij me graag zag. Ik geloof ook dat dat zo is, ergens , misschien.

Ja, ik ben heel erg dubbel op dit moment. Ik wéét dat het goed is om ermee te kappen, maar het is nog erg tegenstrijdig, ik heb mezelf maandenlang voorgelogen om die vriendschap te bewaren, maar blijkt nu dat dat niet realistisch is, dat omswitchen gebeurt niet van de ene moment op de andere.
Niet te vergeten dat dit een herhalend patroon is, en die gedachtegang dus al meer dan tien jaar in mijn systeem zit, ik maak me niet de illusie dat dat van vandaag op morgen verdwenen is.
Ik besef wel, dat er een inmense denkfout bij mezelf zit die onbewust die situaties aantrekt, en dat ik DAAR vooral moet aan gaan werken.
Ik probeer elke keer als ik aan onze vriendschap denk, aan de pijn die ik hem wss doe (of niet, want hij zei ook altijd met een lach; ach, het duurt maar een dag voor ik je vergeten ben, om daarna zwanzend te zeggen; of nee, een weekje) te denken dat hij me gebruikt heeft, dat het niet oké is om dronken met me naar bed te gaan en te spotten met mijn littekens. Dan is dat medelijden en dat verdriet snel weer weg en veranderd het in: damn , kies voor jezelf, jij bent het waard, hij niet!

Ik ga eens opzoeken wat stockholmsyndroom precies is.

* Ik herken me trouwens wel in dat stockholmsyndroom.
Bizar!

**Geplaatst**: 03-12-15 21:22

Geplaatst: 03-12-15 21:22

Ik snap dat je ontzettend op zoek was/bent naar iemand die jou accepteert, waardeert en lief hebt voor wie je bent. Het lijkt mij erg verwarrend en moeilijk om een band met een dergelijke man te hebben. Want hij lijkt ook erg tegenstrijdig in zijn uitingen jegens jou.. Enerzijds geeft hij jou het gevoel jou ook nodig te hebben en je aanwezigheid te waarderen, terwijl hij vervolgens zegt dat hij je toch zo vergeet. Wat moet dat pijnlijk en moeilijk zijn geweest..

Het is mooi om te lezen dat je zelf wel in de gaten hebt dat het allemaal heel dubbel is. Bijzonder dat je al eigen gedachtes en behoeftes signaleert en durft toe te geven, erg knap! Ook erg dapper dat je jezelf durft te herinneren aan de minder prettige en veilige momenten! Fijn dat je daar wel kracht uit kunt halen dat je de goede keuze hebt gemaakt. En wat je zegt is helemaal waar, je bent het zeker waar! Je bent al een heel eind op weg de juiste richting op. Niet opgeven meid, you can do it!

**Geplaatst**: 04-12-15 09:27

Re: Problemen met een vriend, situatie loopt uit de hand.

Geplaatst: 04-12-15 09:27

Heel knap dat je het contact verbroken hebt en dat volhoudt! Probeert hij nog contact te zoeken op één of andere manier?

Als je het voor jezelf heel moeilijk vindt om hem als 'slecht' te bestempelen, bestempel hem dan als 'iemand met goede en slechte eigenschappen maar geen verrijking voor mijn leven' ofzo?
Lijkt iets stoms, maar ik probeer zelf ook altijd het goede te zien in mensen, zelfs als ze me gekwetst hebben, en als ik het net iets anders probeer in te vullen, is het voor mezelf makkelijker te aanvaarden..

Succes met de therapie!

**Geplaatst**: 07-12-15 13:46

Re: Problemen met een vriend, situatie loopt uit de hand.

Geplaatst: 07-12-15 13:46

Hee Cooper, hoe gaat het nu met je?

Nog steeds geen contact geweest tussen jullie?

Nomineer dit bericht ×