Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-07-15 21:19

Geplaatst: 10-07-15 21:19

Ik weet precies hoe je je voelt, ook mijn ex verbrak de relatie na bijna 7 jaar samen.
Ik was bij hem ingetrokken en heb daar 6 jaar gewoond. Had mijn eigen leven daar opgebouwd en we hadden een hond samen gekocht. Het was zijn huis dus ik heb mijn spullen kunnen pakken en ben terug gegaan naar mijn ouders. Ik was wanhopig en heb geroepen dat ik nooit meer een jongen zou vinden waar ik zoveel van zou houden en waarvan ik wist dat hij HET zou zijn. Ik vond het ook vreselijk om mijn hond te moeten achtergelaten die ook ik had groot gebracht vanaf zijn 6 weken. Helaas hadden mijn ouders een hond die niet met andere kon dus hem meenemen was geen optie. En mijn paard, ik moest ineens 40 min rijden ipv 5.

Ondanks dat ik dacht dat ik er nooit meer bovenop zou komen ( gebeurde in 2013 ) kwam ik in 2014 weer in contact met een oude bekende waar ik altijd een hele goede klik mee had. We spraken met elkaar af en de klik was er nog steeds. Hij liet mij inzien dat ik weer opnieuw verliefd kon worden. En zie nu, ik woon samen met hem in een super appartement, heb mijn "oude "hond regelmatig te logeren en ..... ik ga 1 juni 2016 trouwen. Ook mijn paard is verhuisd en staat weer op 5 min afstand.

Nooit verwacht maar alles is weer op zijn pootjes terecht gekomen en ik kan nu oprecht zeggen dat ik het beter heb nu en zoveel gelukkiger ben!

Ik vertel je dit verhaal omdat ik je wil laten weten dat je ook een leven hebt zonder hem! Hoe moeilijk het ook voor jou klinkt en je het nu ook vast niet zal geloven maar alles gaat goed komen! Misschien met een paar maanden of misschien een jaar. Zoals je je nu voelt blijf je je niet voelen. Ik wil je heel veel sterkte wensen!

**Geplaatst**: 10-07-15 21:20

Geplaatst: 10-07-15 21:20

Wat een hilarische kerel...
Hij wil een soort van "break" om ff de slet uit te hangen en daarna weer verder kijken?
Compleet wereldvreemd die gozer...

**Geplaatst**: 10-07-15 21:20

Geplaatst: 10-07-15 21:20

Focussed schreef:
bigone schreef:
Anniek, laat lopen die kerel. Hij ziet er zeer goed uit maar qua karakter?? Smerig want dit is laag, zal mij benieuwen wat voor werk hij doet of gaat doen, hopelijk niet in een beroep waar hij mensen moet helpen, mededogen is niet te vinden gezien zijn reactie naar jou toe. Laat hem maar mooi zin l*l achterna lopen, hij komt nog wel op de koffie. Een mooie kop is niet alles, inhoud telt en laat hij dat nu net niet hebben. Jij verdient zoveel beter en dat zal je vinden ook als je weer openstaat voor anderen. Zie het als een kans, misschien droomde je de afgelopen jaren wel van iets en kun je dat nu gewoon realiseren!!!

Haha laat ik maar niet zeggen wat hij doet, dan ga je in de toekomst niet meer naar het ziekenhuis

Hij naait daar ook de boel bij elkaar, of beter: zou dat graag willen? :')

Twee dingen: één - vlucht niet in de drank, want dan vlucht de drank uit jou en twee - hoe provocerend zijn uitingen over zijn plannen zijn, je hebt er niks meer over te zeggen. Maar ook: je hoeft er niet naar te luisteren, het is m.i. geen onderdeel van de dingen die je op zakelijke wijze nog met elkaar moet regelen. Hoe moeilijk dat ook is, want rationeel is dit stukken makkelijker dan emotioneel. Hou je taai - you go girl!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-07-15 21:49

Geplaatst door de TopicStarter : 10-07-15 21:49

LiesxAnne schreef:
Ik weet precies hoe je je voelt, ook mijn ex verbrak de relatie na bijna 7 jaar samen.
Ik was bij hem ingetrokken en heb daar 6 jaar gewoond. Had mijn eigen leven daar opgebouwd en we hadden een hond samen gekocht. Het was zijn huis dus ik heb mijn spullen kunnen pakken en ben terug gegaan naar mijn ouders. Ik was wanhopig en heb geroepen dat ik nooit meer een jongen zou vinden waar ik zoveel van zou houden en waarvan ik wist dat hij HET zou zijn. Ik vond het ook vreselijk om mijn hond te moeten achtergelaten die ook ik had groot gebracht vanaf zijn 6 weken. Helaas hadden mijn ouders een hond die niet met andere kon dus hem meenemen was geen optie. En mijn paard, ik moest ineens 40 min rijden ipv 5.

Ondanks dat ik dacht dat ik er nooit meer bovenop zou komen ( gebeurde in 2013 ) kwam ik in 2014 weer in contact met een oude bekende waar ik altijd een hele goede klik mee had. We spraken met elkaar af en de klik was er nog steeds. Hij liet mij inzien dat ik weer opnieuw verliefd kon worden. En zie nu, ik woon samen met hem in een super appartement, heb mijn "oude "hond regelmatig te logeren en ..... ik ga 1 juni 2016 trouwen. Ook mijn paard is verhuisd en staat weer op 5 min afstand.

Nooit verwacht maar alles is weer op zijn pootjes terecht gekomen en ik kan nu oprecht zeggen dat ik het beter heb nu en zoveel gelukkiger ben!

Ik vertel je dit verhaal omdat ik je wil laten weten dat je ook een leven hebt zonder hem! Hoe moeilijk het ook voor jou klinkt en je het nu ook vast niet zal geloven maar alles gaat goed komen! Misschien met een paar maanden of misschien een jaar. Zoals je je nu voelt blijf je je niet voelen. Ik wil je heel veel sterkte wensen!

Dat is dus precies inderdaad hoe ik het nu voel!! Hij is "the one" en er komt nooit meer een ander, want niemand is zo leuk als hij. (En ik weet echt wel dat er veel leukere zijn, want hij was verre van perfect).

Hilli: Precies :')

Een ding scheelt, ik drink niet. Maar ik moet wel uitkijken dat ik niet verzand in "hoop dat het nog goedkomt".

Ik ben echt heel blij met jullie berichtjes

Het steunt me echt heel erg, en het sterkt mij ook om in te zien dat het echt een flapdrol is. Ik kreeg net ook op mijn tijdlijn dat hij vandaag bevriend is geworden met "10 anderen", ik kon het niet laten om te kijken. Vrijwel allemaal meisjes, waaronder ook 2 hele knappe

.
Ik ga zondag lekker naar Bloemendaal met een vriendin, ga ik gewoon me weer eens mooi maken en aandacht aan mijzelf besteden.

Hoop dat dat me beetje opvrolijkt.

**Geplaatst**: 10-07-15 22:02

Geplaatst: 10-07-15 22:02

Dat gevoel heb ik nog steeds, alle mannen vind ik niks.
Daarbij val ik niet op mijn leeftijdscategorie, helemaaaaal onhandig.
Joh jij moet ff een kerel aan de haak slaan op een groot concours, met veel dure paarden en veel stallen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-07-15 22:03

Re: Na 6 jaar relatie uit, hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-07-15 22:03

Ik moet voor foto's naar Sönke Rothenberger, die maar aan de haak slaan dan? :')

(Rijk? Yes. Veel paarden? Yes. Knap? Hm weet niet :')

) .

**Geplaatst**: 10-07-15 22:11

Geplaatst: 10-07-15 22:11

Ik zou meteen verlovingsringen meenemen! :Y)

$*\o/*$
Zelf heb ik ook een knappe kerel op stal staan, maarja je zoekt neem ik aan iemand van je eigen soort. :')

**Geplaatst**: 10-07-15 22:24

Geplaatst: 10-07-15 22:24

moonfish13 schreef:

Ik zou meteen verlovingsringen meenemen! $*\o/*$
Zelf heb ik ook een knappe kerel op stal staan, maarja je zoekt neem ik aan iemand van je eigen soort.

Wat een ongepast voorstel! :')

**Geplaatst**: 10-07-15 22:26

Geplaatst: 10-07-15 22:26

Focussed schreef:
Ik moet voor foto's naar Sönke Rothenberger, die maar aan de haak slaan dan? (Rijk? Yes. Veel paarden? Yes. Knap? Hm weet niet ) .

Hij kan wel goed paardrijden

**Geplaatst**: 10-07-15 22:39

Geplaatst: 10-07-15 22:39

lieveli schreef:
moonfish13 schreef:

Ik zou meteen verlovingsringen meenemen! $*\o/*$
Zelf heb ik ook een knappe kerel op stal staan, maarja je zoekt neem ik aan iemand van je eigen soort.

Wat een ongepast voorstel!

Ach ze weet wie het zegt. :')

**Geplaatst**: 10-07-15 22:43

Geplaatst: 10-07-15 22:43

Whaaahh wat een vent.
Over een poosje lach je je rot om deze actie van hem. Het helpt je ongetwijfeld over hem heen te komen. Als je er maar niet in tuint als hij met hangende pootes terug komt +:)+

**Geplaatst**: 10-07-15 23:24

Re: Na 6 jaar relatie uit, hoe nu verder?

Geplaatst: 10-07-15 23:24

Waarom verweider je hem niet van fb?
Dan word je er ook niet steeds mee geconfronteerd..en dan vak je zelf ook niet in de controlerende factor naar hem toe...

**Geplaatst**: 11-07-15 01:59

Geplaatst: 11-07-15 01:59

moonfish13 schreef:

Ik zou meteen verlovingsringen meenemen! $*\o/*$
Zelf heb ik ook een knappe kerel op stal staan, maarja je zoekt neem ik aan iemand van je eigen soort.

Wat een ongepast voorstel!

Ach ze weet wie het zegt.

Hoe denk je dat er centaurs zijn 'uitgevonden' ?

**Geplaatst**: 11-07-15 02:37

Geplaatst: 11-07-15 02:37

Maak er een leuke dag van zondag in Bloemendaal!
En natuurlijk met een hoop leuke foto's 8-)

**Geplaatst**: 11-07-15 07:47

Geplaatst: 11-07-15 07:47

Hackie schreef:
moonfish13 schreef:

Ik zou meteen verlovingsringen meenemen! $*\o/*$
Zelf heb ik ook een knappe kerel op stal staan, maarja je zoekt neem ik aan iemand van je eigen soort.

Wat een ongepast voorstel!

Ach ze weet wie het zegt.

Hoe denk je dat er centaurs zijn 'uitgevonden' ?

Dit is echt een opmerking voor dat tijdstip. :')

Ik zou hem ook van FB knikkeren. En alles wat je nog linkt aan hem ook zodat je geen berichten krijgt wie hij heeft toegevoegd etc. En je inhouden om erop te kijken, dat maakt je niet gelukkiger.
Ik heb helemaal geen FB en vind het heerlijk rustig. Ik word nooit meer geconfronteerd met dingen die ik niet wil weten.

**Geplaatst**: 11-07-15 11:52

Geplaatst: 11-07-15 11:52

Wauw Ts, wat een ajuin :')

.
In het begin dacht ik nog oh wat jammer, hij zal het er zelf ook wel heel moeilijk mee hebben. Het is niet altijd als je uit elkaar gaat dat je niet meer om de ander geeft, soms kan je er niets aan doen dat je gevoelens er niet meer zijn om echt samen een leven op te bouwen.
Maar nu komt het er eigenlijk op neer, ik wil eventjes rustig erop losn**ken en als ik het beu ben, ben je weer goed genoeg?
Het enige spijtige aan het verhaal is dat je daar zoveel jaar over hebt moeten doen om zo'n debiel echt te leren kennen.

Ik kom zelf ook uit een lange relatie, en ik heb lange tijd ook gedacht dat hij "the one" was. Ik heb hele turbulente jaren gehad. Uiteindelijk was hij niets meer dan een manipulator. Hij bracht me hoge toppen van geluk en liefde, deed me liefde voelen zoals niemand anders dat ooit kon. Helaas liet hij me even vaak vallen tot de diepste dalen, mij er in doen geloven dat het mijn karakter was die alles zo moeilijk maakte en dat ik de schuldige was van alle ruzies. Ongelofelijk hoe hij mijn leven vast had, maar toen ik er middenin stond zag ik dat totaal niet.
Tot het toch uiteindelijk begon te dagen. Heel langzaam. Telkens met hoop dat het weer goed zou komen, elke strohalm vastklampend, iedere keer als je een positieve verandering merkte hopen dat het zich zou verderzetten en het verleden achter ons zou blijven....en op een keer was het voor mij genoeg.

Ik heb me toen heel even echt vreselijk slecht gevoeld. Ik wilde niet toegeven dat mijn jarenlange relatie een illusie geweest was. Ik voelde me "gefaald", ik hoopte dat hij zou binnenstormen met duizend excuses over zijn gedrag en dat zijn ogen zouden zijn opengegaan, dat hij opeens zou veranderen en de man zou worden die ik wou hebben, zonder al die leugens en manipulaties die hij bij zich droeg. Ik kon het niet laten om de deur open te laten om hem nog een kans te geven, ookal had ik het uitgemaakt.

Het enige wat hij kon doen, na bijna 5 jaar samen en ik de zogenaamde liefde van zijn leven, was na een week van radiostilte 1 smsje over dat als ik gelukkiger zonder hem ben, hij het geen moeite vond om nog met mij te praten over onze relatie.
En toen was het voor mij echt finito.
Ik heb hele toffe vriendinnen die me goed hebben opgevangen en ergens ook heel blij waren dat ik weg was bij hem. Was eigenlijk veel vlugger over hem heen dan ik had gedacht, waarschijnlijk ook omdat ik in de periode voordat ik het effectief uitmaakte, al bezig was met de verwerking. Omdat ik ergens wist dat het niet verderkon zo.

Ik dacht toen ook dat ik nooit iemand zou tegenkomen als hem. Ondanks alles dacht ik nog steeds dat hij degene voor mij was geweest. Heel bizar hoe je brein soms dingen niet kan loslaten. Ik had me ingesteld in een leven als vrijgezel, waar ik fijn mijn eigen stek heb en mijn eigen dingen doe.
Na enkele maanden schreef ik mij in op wat datingsites. Gewoon, zonder veel verwachtingen. Ik geloofde niet echt in een nieuwe grote liefde, zeker niet na de hopen mails met rommel die je kreeg.

En toen stuurde hij een bericht. Ik wilde in eerste instantie niet terug antwoorden, was het een beetje beu al die slechte gesprekken. Maar toch gedaan. En hij babbelde terug, en ik vond het interessant. En vanaf toen ging alles heel snel. Nu zijn we nog geen 2 maanden verder en ik woon al praktisch met hem samen :')

. Hij is zo heerlijk goedgezind, ondernemend, sociaal. Mijn familie en vrienden zijn al dol op hem. Mijn zus zei laatst dat ik in 1 maand met hem meer dingen heb gedaan dan ik met mijn ex op 4 jaar tijd had gedaan :')

. Wij komen zo goed overeen en vullen elkaar zo goed aan op bepaalde vlakken dat het bijna lijkt alsof iemand hem ingehuurd heeft om mij te plezieren. En nu pas, nu zie ik pas hoe vreselijk fout ik in mijn vorige relatie zat. Ik had al 20 keer ruzie gehad met mijn ex als ik dezelfde dingen had gedaan en gezegd als met mijn huidige vriend. Ik heb nu nog momenten dat ik denk "oei, dat had ik niet moeten zeggen/sturen/doen, daar gaat hij lastig om worden", terwijl dat helemaal niet zo is. Het is voor mij echt van "kunnen mannen ook zò zijn?". En een eens zo grote bevestiging dat het dus helemaal niet aan mijn "slecht karakter" lag dat mijn vorige relatie zo vaak in knallende ruzies uitbarstte.

Dus gewoon, hoe donker het soms ook lijkt, laat je niet doen. Laat hem maar zijn eigen sop gaarkoken, jij verdient zoveel beter! En dat bestaat er ook echt, een vent die je wilt dumpen om met een ander te gaan bedhoppen kan je met gemak overtreffen.

**Geplaatst**: 11-07-15 14:13

Geplaatst: 11-07-15 14:13

Focussed schreef:
Nou ik hoef iig niet meer paranoide te kijken of hij online is op Whatsapp... Hij zit al op Tinder.

Ben gisteravond nog even langs geweest omdat ik het heel moeilijk af te sluiten vind op deze manier. Hij was heel duidelijk: er zit mogelijk een nieuwe start in, maar dan over een paar maanden en zeker niet nu. Hij wil nu gaan genieten van het vrijgezellen leven, veel uitgaan en seks hebben met veel verschillende meisjes. (Hij zei het zelf nog iets platter). Hij zat dus ook al weer op Tinder (gaf hij driect toe) want het lijkt hem leuk om een one night stand te hebben. Wat een stumper.

Er is nu wel veel meer rust in mijn hoofd gekomen nu ik dit weet. Bevestiging dat hij met andere meisjes praat.

Dit is helaas ook precies wat mijn ex deed en zei op dezelfde platte manier. Au dat doet pijn.

**Geplaatst**: 11-07-15 16:35

Re: Na 6 jaar relatie uit, hoe nu verder?

Geplaatst: 11-07-15 16:35

Hoe is het vandaag Focussed? Ik hoop dat jemet volle teugen geniet van het mooie weer!

**Geplaatst**: 11-07-15 17:10

Geplaatst: 11-07-15 17:10

bigone schreef:
Over een poosje zal je merken dat dit het beste is wat hij had kunnen doen om jou zo snel mogelijk over hem heen te helpen.

Dit dus!
Het is gewoon ontzettend rot, maar dit maakt het wel iets makkelijker,pffff.
Toen mijn relatie na 5 jaar uit ging, werd me ook verteld, dat hij nu eindelijk alles kon doen wat hij wilde...en dat van iemand, die al bijna altijd lekker onderweg was en niet persé rekening hield met mijn planning ( wat ook niet hoeft, maar een beetje zou leuk zijn).

Ik wilde eerst nog moeite doen, om samen te blijven, maar toen dacht ik: weet je wat, het moet sowieso van 2 kanten komen...en dat kwam het dus duidelijk niet

na n paar weken belde hij op, zei dat hij me miste, en vroeg mij, of dat bij mij ook het geval was....het antwoord kwam zonder aarzelen en diep uit mn hart: " nee, eigenlijk niet". Yeah .

Het is nu moeilijk,maar je gaat hier echt uit komen

**Geplaatst**: 11-07-15 17:17

Geplaatst: 11-07-15 17:17

Na het einde van een relatie richtte ik me vooral op mijn lieve vriendinnen en niet te vergeten, mijn geweldige paard. En natuuuuuuuurlijk mijn dochter. Zeker na de scheiding van haar vader. Maar dat maakte het juist ook moeilijk om los te laten. Ik ben heel veel kwijt geraakt, maar weet ook dat zoiets een nieuw begin kan zijn naar andere mooie mensen en zaken. Liefdesverdriet is klote, maar je komt er op een dag echt overheen......... dat duurt even, maar gelukkig is het echt zo. Zoek afleiding, bouw je leven weer op, geniet van de kleine dingen.... en hou van jezelf!! Heel veel sterkte!!! :(:)

**Geplaatst**: 11-07-15 19:13

Geplaatst: 11-07-15 19:13

LiesxAnne schreef:
Ik weet precies hoe je je voelt, ook mijn ex verbrak de relatie na bijna 7 jaar samen.
Ik was bij hem ingetrokken en heb daar 6 jaar gewoond. Had mijn eigen leven daar opgebouwd en we hadden een hond samen gekocht. Het was zijn huis dus ik heb mijn spullen kunnen pakken en ben terug gegaan naar mijn ouders. Ik was wanhopig en heb geroepen dat ik nooit meer een jongen zou vinden waar ik zoveel van zou houden en waarvan ik wist dat hij HET zou zijn. Ik vond het ook vreselijk om mijn hond te moeten achtergelaten die ook ik had groot gebracht vanaf zijn 6 weken. Helaas hadden mijn ouders een hond die niet met andere kon dus hem meenemen was geen optie. En mijn paard, ik moest ineens 40 min rijden ipv 5.

Ondanks dat ik dacht dat ik er nooit meer bovenop zou komen ( gebeurde in 2013 ) kwam ik in 2014 weer in contact met een oude bekende waar ik altijd een hele goede klik mee had. We spraken met elkaar af en de klik was er nog steeds. Hij liet mij inzien dat ik weer opnieuw verliefd kon worden. En zie nu, ik woon samen met hem in een super appartement, heb mijn "oude "hond regelmatig te logeren en ..... ik ga 1 juni 2016 trouwen. Ook mijn paard is verhuisd en staat weer op 5 min afstand.

Nooit verwacht maar alles is weer op zijn pootjes terecht gekomen en ik kan nu oprecht zeggen dat ik het beter heb nu en zoveel gelukkiger ben!

Ik vertel je dit verhaal omdat ik je wil laten weten dat je ook een leven hebt zonder hem! Hoe moeilijk het ook voor jou klinkt en je het nu ook vast niet zal geloven maar alles gaat goed komen! Misschien met een paar maanden of misschien een jaar. Zoals je je nu voelt blijf je je niet voelen. Ik wil je heel veel sterkte wensen!

Ik vind dit zo fijn om te lezen. Er is nog hoop, al voel ik me op dit moment nog zoals je beschrijft in je eerst alinea

**Geplaatst**: 12-07-15 14:56

Geplaatst: 12-07-15 14:56

Ik reageer eigenlijk bijna niet in topics, maar nu wil ik me toch melden. Allereerst wil ik TS heel veel sterkte toewensen..

Ik zit op dit moment ook in zo'n situatie. Mijn vriend heeft vrijdag na 8,5 jaar de relatie verbroken. Het ging al langer niet helemaal lekker, maar daar hebben we nooit iets aan gedaan. We hebben het allebei erg druk en er zijn meer dingen gaande waardoor er veel stress is.. We wonen al 6 jaar samen en hebben een lief huisdier.. Nu komt het erop neer dat ik niet alleen mijn vriend kwijt ben, maar ook mijn beste vriend en mijn thuis... Ik ben al dagen alleen maar aan het huilen en kan maar niet begrijpen waarom hij er niet eens voor wil vechten.. Bah wat is dit moeilijk. Gelukkig is mijn zus er wel voor me. Maar toch, ik hoop zo dat hij toch wel wil gaan vechten. Al is dit waarschijnlijk niet het geval. Hij is vrijdag weggegaan. Vanavond komt hij even langs. Ik zie er zo tegenop. Ik wil zoveel zeggen. Heb al veel opgeschreven. Maar ik ben zo bang dat het echt definitief is. Ik kan er op dit moment niet aan denken als dit echt zo is, weg uit mijn huisje, weg bij hem. Een toekomst zonder hem.. Aan de ene kant zou ik willen dat ik de tijd vooruit kon draaien, naar wanneer alle pijn en verdriet weg is. Maar het allerliefst zou ik de tijd terugdraaien, naar waar het minder ging, om het nog goed te kunnen maken..

**Geplaatst**: 12-07-15 15:10

Re: Na 6 jaar relatie uit, hoe nu verder?

Geplaatst: 12-07-15 15:10

Ik kan je helaas niet echt helpen met tips of ervaringen, ik wil je alleen maar even sterkte wensen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-15 15:37

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-15 15:37

Bottles schreef:
Ik reageer eigenlijk bijna niet in topics, maar nu wil ik me toch melden. Allereerst wil ik TS heel veel sterkte toewensen..

Ik zit op dit moment ook in zo'n situatie. Mijn vriend heeft vrijdag na 8,5 jaar de relatie verbroken. Het ging al langer niet helemaal lekker, maar daar hebben we nooit iets aan gedaan. We hebben het allebei erg druk en er zijn meer dingen gaande waardoor er veel stress is.. We wonen al 6 jaar samen en hebben een lief huisdier.. Nu komt het erop neer dat ik niet alleen mijn vriend kwijt ben, maar ook mijn beste vriend en mijn thuis... Ik ben al dagen alleen maar aan het huilen en kan maar niet begrijpen waarom hij er niet eens voor wil vechten.. Bah wat is dit moeilijk. Gelukkig is mijn zus er wel voor me. Maar toch, ik hoop zo dat hij toch wel wil gaan vechten. Al is dit waarschijnlijk niet het geval. Hij is vrijdag weggegaan. Vanavond komt hij even langs. Ik zie er zo tegenop. Ik wil zoveel zeggen. Heb al veel opgeschreven. Maar ik ben zo bang dat het echt definitief is. Ik kan er op dit moment niet aan denken als dit echt zo is, weg uit mijn huisje, weg bij hem. Een toekomst zonder hem.. Aan de ene kant zou ik willen dat ik de tijd vooruit kon draaien, naar wanneer alle pijn en verdriet weg is. Maar het allerliefst zou ik de tijd terugdraaien, naar waar het minder ging, om het nog goed te kunnen maken..

Dit is dus exact hoe ik me voel... Dit had ik kunnen schrijven.
Mis hem vreselijk. Als ik rationeel denk is het een egoïstische klootzak. Maar emotioneel gezien wil ik hem het liefst bellen en naar hem toegaan.
Heb hem inmiddels verwijderd van Facebook. Deed teveel pijn om te zien welke wijven hij allemaal toevoegde.

**Geplaatst**: 12-07-15 15:51

Re: Na 6 jaar relatie uit, hoe nu verder?

Geplaatst: 12-07-15 15:51

Dat kan ik me voorstellen Focussed.. Ik kan hem nog niet verwijderen. Ik wil nog niets loslaten. Ok, het verschil is wel dat het bij niet om andere vrouwen gaat. Dat lijkt me nog veel pijnlijker inderdaad.. Goed dat je hem hebt verwijderd, lijkt me zo confronterend om die dingen te zien. Heel veel sterkte!!

Nomineer dit bericht ×