Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-07-15 08:12

Geplaatst: 08-07-15 08:12

srsW schreef:
Ik kan in geen een post van TS lezen dat ze nu alleen maar hete nachten en plezier beleeft.

Moet je toch beter lezen. TS is helemaal opgeleeft door N. Dus dat valt bij mij onder plezier maken, ik zeg nergens dat zich als twee konijnen gedragen.

**Geplaatst**: 08-07-15 08:22

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 08:22

Gut gut..... Zal morgen een bril kopen.

We verschillen daarin gewoon van mening.... Niks mis mee lijkt me.
Je weer opgeleefd voelen en plezier maken vallen bij mij in twee verschillende categorieën.

Ook ik vind dat de (tijdelijke) oplossing die TS genomen heeft niet de meeste verstandige maar toch lees ik ook dat TS de keuze al had gemaakt. Dat zij en haar man in samenspraak het tijdelijk zo proberen om misschien toch weer een weg naar elkaar toe te vinden.... Zoals ik het lees hebben ze dat samen besloten en is dus ook moedwillig door haar man goedgekeurd.
TS zal echt niet de eerste zijn hoor die meer open staat en gevoeliger is geworden voor iemand anders op het moment dat een relatie al bijna onomkeerbare barsten vertoond.

**Geplaatst**: 08-07-15 08:27

Geplaatst: 08-07-15 08:27

Coloured schreef:
Als het gras bij de buren groener is, is het wellicht een idee om je eigen grasveld beter te onderhouden.

Prachtig verwoord $_/-\o_$

Vraag me af hoe het N. Zou vergaan als hij ineens niet allen jou maar ook de kids, paardjes etc. Erbij krijgt.
Mijn advies zou ook zijn, neem wat quality time voor jezelf, boek een mooie vakantie en kijk wat je echt mist in je leven.

**Geplaatst**: 08-07-15 08:41

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 08:41

TS........ Waarom heb je niet gekozen voor de optie om even helemaal alleen te zijn? Dus niet bij N en ook niet bij je man? Hoe kom je nou achter je eigen gevoel als je jezelf heen en weer slingert tussen 2 zo verschillende werelden?

**Geplaatst**: 08-07-15 09:10

Geplaatst: 08-07-15 09:10

Ts wat is de reden dat jij niet lekker in je vel zit? En wat is de reden dat je man depressief is? En hoe versterken jullie elkaar hierin in negatieve zin?

Zijn dit geen dingen die je ook met je therapeut bespreekt?

Dat je man niet positief reageert op jouw dagje uit kan zoveel betekenen. Onmacht omdat jij hier zo van opknapt en hij je dit dus niet zelf kan geven. Misschien moeheid na een dag hard werken en dat jij in zijn "vuurtje-staren-tijd" tegen hem aan praat. Jaloezie. Of misschien is hij gewoon een botterik die jouw dag zo wil verpesten. Of wellicht bouwt hij vast een muur op omdat het al vaker misging in het verleden.

Wat me wel opvalt is dat je nu bij n ook al dingen merkt die je niet aanstaan.

Er zijn aan mij ook zat dingen die niet fijn zijn voor mijn man. En omgekeerd net zo. Daar praten we over als we beiden ontspannen voor zijn. Geen kinderen die ertussen kunnen komen. Geen emoties die dan hoog oplaaien. Maar eerlijk durven kijken wat ons eigen aandeel was of is in de reactie van de ander.

Praten praten praten als je je beiden veilig voelt. Maar vooral ook durven kijken wat je eigen aandeel is van een strijd of een escalatie.

Ik vind je vooral in makkelijke oplossingen denken. Weggaan bij je man en ook n voldoet nu niet meer aan je ideaal beeld. Maar wat mis je precies in je leven. Wat zou jij kunnen doen om dat te veranderen in je huidige huwelijk?

Zit je teveel thuis alleen met de kinderen. Overweeg een parttime baan of vrijwilligers werk. Ligt jullie intimiteit scheef? Zoek naar een oorzaak (heeft je man meer nodig omdat hij hiermee bevestiging zoekt dat het nog goed is tussen jullie? Heb jij minder behoefte omdat je aan de pil of andere hormonen zit? Overweeg dan eens een andere vorm van anticonceptie. Wellicht groeien jullie weer naar elkaar toe.)

Wat is eigenlijk hetgeen jou zo aantrok in je man? En waarom ben je dat gevoel kwijtgeraakt? Wat heb je nodig om dat gevoel terug te krijgen. Hoe kun je hieraan zelf bijdragen?

Zoals iemand hiervoor al schreef. Als je wilt genieten van een groen grasveld, moetje het tijdig maaien, bemesten en water geven. Maar achterover gaan zitten wachten tot een ander dat voor je doet is geen optie.

Als je gelukkig wilt worden met je man en je kinderen zul je zelf ook eraan moeten werkenn. Je kan en vooral mag niet van je man en je kinderen verwachten dat zij er alleen maar zijn om jou gelukkig te maken.Geluk zit in jezelf en daarmee kun jij jouw gezin weer gelukkig maken.

**Geplaatst**: 08-07-15 09:39

Geplaatst: 08-07-15 09:39

Ik ben het met veel bokkers eens dat ze moet kijken naar zichzelf en de reden van haar 'onrust' moet achterhalen.
Maar dan wel alleen en niet in het huis van een andere man.
Logisch dat je gevoelens krijgt. Een nieuwe liefde is altijd ff spannend, leuk, aardig, je accepteert meer je leeft nog geen jaren samen.

Je moet als vrouw (man etc) niet ongelukkig zijn en jezelf totaal wegcijferen maar veel nederlanders mogen wel wat meer werken aan hun relatie voor ze zeggen: Ik stop er mee. IK voel me niet gelukkig.
Ga eerst eens werken, werken en werken (aan je zelf, relatie etc) alles proberen dat recht hebben je kinderen en je man!

**Geplaatst**: 08-07-15 10:38

Geplaatst: 08-07-15 10:38

Ik herken veel dingen.. en ook het verlangen terug.. en tja denk dat dit onwijs veel voor komt.. dat er processen in ons lichaam zijn 'natuurlijke instinkten' die zeggen dat we van partner moeten veranderen omdat onze genen beter verspreid kunnen worden heb ik ooit gelezen. Mannen zoekend naar quantitijd (Hoe meer vrouwen, hoe meer verspreiding van je genen) en vrouwen naar meer kwaliteit. Maar die gevoelens staan in contrast met het monogame leven dat wij als mensen voor ogen hebben...
(De mensen die zo fel of veroordelend reageren herkennen deze gevoelens (nog) niet. Hoeft ook niet voor iedereen te gelden, maar het komt gewoon echt verdomd veel voor en ieder gaat daar op een andere manier mee om.)

Wanneer er sleur op treed worden die gevoelens van opzoek naar vernieuwing en 'verbetering' (waar we dan op hopen) groter. Wanneer die hoop lijkt weg te varen schiet de angst naar verlies van alle zekerheid omhoog en verlangen we weer naar veiligheid en alle het vertrouwde..
Misschien hoort dit bij het leven.

Zijn verstandige keuzes maken en je gevoel volgen erg in strijd met elkaar. Maar gevoel kan soms erg wissel zijn en dan is het verstand weer dat geen wat je leven stabiel kan houden. Maar wat als het echt niet langer gaat? Dan zal je verstand je vanzelf gaan zeggen dat het beter is om los te laten. Dat je voor jezelf mag of zelfs moét gaan kiezen.
Blijf vooral heel dichtbij jezelf.

Ik heb beide personen in kwestie los moeten laten. Ik heb een maand lang mn tas ingepakt en ben door Europa gaan reizen. Ik heb veel geleerd van en over mezelf. En als je dan langzaam je leven weer op de rit heb... dan is opeens die ene persoon daar waarmee je denkt... ja dit was waar ik naar opzoek was. En je begint dan pas echt weer opnieuw en dit keer geniet je nog meer en ben je voorbereid op jouw eerder gemaakte fouten en leert er mee om te gaan. Te zoeken naar dat wat jou en je nieuwe relatie gelukkig zal maken. Het leven is vallen en opstaan.. en pijn hoort daar helaas ook bij.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:20

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 14:20

Ik vind wel dat TS er veel op gewezen wordt dat ze haar eigen grasveld beter moet onderhouden, oftewel de relatie met haar man nieuw leven in moet blazen. Maar soms is het gewoon over, gewoon klaar. Dat kunnen wij niet voor TS beslissen.
Dat N. nu geen verstandige zet is, begrijpt TS (nu) zelf denk ik ook wel... maar denken ook dat mensen om het hardst roepen die zoiets nog nooit zelf hebben meegemaakt.

Heel veel sterkte en wijsheid TS.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:27

Geplaatst: 08-07-15 14:27

Amandavd schreef:
Geluk vindt je nooit bij een ander, alleen in jezelf.

Correct. Maar als je je in een situatie bevindt die je ongelukkig maakt, sleep je iedereen in diezelfde situatie mee. In dit geval dus het hele gezin. Dus is het niet raar dat TS de situatie verlaat en dat daarmee de rust weer terug keert.

Ik vind het dus niet egoïstisch. Ze had alleen iets verstandiger kunnen zijn door naar een hotel te gaan.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:34

Geplaatst: 08-07-15 14:34

Myfairytale schreef:
Ik vind wel dat TS er veel op gewezen wordt dat ze haar eigen grasveld beter moet onderhouden, oftewel de relatie met haar man nieuw leven in moet blazen. Maar soms is het gewoon over, gewoon klaar. Dat kunnen wij niet voor TS beslissen.
Dat N. nu geen verstandige zet is, begrijpt TS (nu) zelf denk ik ook wel... maar denken ook dat mensen om het hardst roepen die zoiets nog nooit zelf hebben meegemaakt.

Heel veel sterkte en wijsheid TS.

Sorry, maar als er kinderen in het spel zijn vind ik dat je toch echt wel alles geprobeerd moet hebben en het dan echt niet je kinderen aan kan en mag doen om direct met een andere kerel verder te gaan. Iemand zei dat continu ruzie ook niet fijn voor de kinderen is; maar geloof me, en ik heb het zelf helaas ook moeten ervaren, gescheiden ouders is echt geen pretje. Ik zie het nu ook bij mijn stiefzoontje, zelfs een aantal jaren na de scheiding heeft hij het er best nog wel lastig mee. Ik noem maar een paar voorbeelden als het heen- en weer gesleur tussen papa en mama, de verjaar- en feestdagen apart vieren enzovoort.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:36

Geplaatst: 08-07-15 14:36

Myfairytale schreef:
Ik vind wel dat TS er veel op gewezen wordt dat ze haar eigen grasveld beter moet onderhouden, oftewel de relatie met haar man nieuw leven in moet blazen. Maar soms is het gewoon over, gewoon klaar. Dat kunnen wij niet voor TS beslissen.
Dat N. nu geen verstandige zet is, begrijpt TS (nu) zelf denk ik ook wel... maar denken ook dat mensen om het hardst roepen die zoiets nog nooit zelf hebben meegemaakt.

Heel veel sterkte en wijsheid TS.

Maar als ik de antwoorden van TS zo lees, is ze nu voornamelijk bezig haar gras te onderhouden met het verkeerde gereedschap. Er zijn ruzies en er zijn discussies. Wellicht dat ze met het juiste gereedschap (lees, hulp van buitenaf) haar grasveld wel weer groen krijgt.

Ik persoonlijk vind dat een ouder het verplicht is om dat te proberen voor de kinderen. Zeker zolang er geen sprake is van lichamelijk geweld of gok-, drank-, drugsverslavingen. Zolang het "enkel en alleen" gaat om elkaar niet (meer begrijpen), dan zou het nog best goed kunnen komen, als beide partners leren naar elkaar te luisteren (en dat is iets dat in een discussie / ruzie meestal niet gebeurt).

**Geplaatst**: 08-07-15 14:37

Geplaatst: 08-07-15 14:37

Myfairytale schreef:
Ik vind wel dat TS er veel op gewezen wordt dat ze haar eigen grasveld beter moet onderhouden, oftewel de relatie met haar man nieuw leven in moet blazen. Maar soms is het gewoon over, gewoon klaar. Dat kunnen wij niet voor TS beslissen.
Dat N. nu geen verstandige zet is, begrijpt TS (nu) zelf denk ik ook wel... maar denken ook dat mensen om het hardst roepen die zoiets nog nooit zelf hebben meegemaakt.

Heel veel sterkte en wijsheid TS.

TS geeft aan dat ze misschien wel terug wilt naar haar man.
Dat kan dan alleen als ze hard gaat werken aan haarzelf en de relatie met haar man.
Anders zijn ze binnenkort weer waar ze nu staan.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:50

Geplaatst: 08-07-15 14:50

lshannah schreef:
Myfairytale schreef:
Ik vind wel dat TS er veel op gewezen wordt dat ze haar eigen grasveld beter moet onderhouden, oftewel de relatie met haar man nieuw leven in moet blazen. Maar soms is het gewoon over, gewoon klaar. Dat kunnen wij niet voor TS beslissen.
Dat N. nu geen verstandige zet is, begrijpt TS (nu) zelf denk ik ook wel... maar denken ook dat mensen om het hardst roepen die zoiets nog nooit zelf hebben meegemaakt.

Heel veel sterkte en wijsheid TS.

Sorry, maar als er kinderen in het spel zijn vind ik dat je toch echt wel alles geprobeerd moet hebben en het dan echt niet je kinderen aan kan en mag doen om direct met een andere kerel verder te gaan. Iemand zei dat continu ruzie ook niet fijn voor de kinderen is; maar geloof me, en ik heb het zelf helaas ook moeten ervaren, gescheiden ouders is echt geen pretje. Ik zie het nu ook bij mijn stiefzoontje, zelfs een aantal jaren na de scheiding heeft hij het er best nog wel lastig mee. Ik noem maar een paar voorbeelden als het heen- en weer gesleur tussen papa en mama, de verjaar- en feestdagen apart vieren enzovoort.

Tja, dat verschilt nu eenmaal per mens en per situatie. Ik ken 3 mensen die zeggen dat ze hadden gewild dat hun ouders veel eerder gescheiden waren. Die echt schade hebben opgelopen van de spanningen in huis, dat terwijl de ouders dachten dat ze het redelijk weg hielden bij de kinderen.

**Geplaatst**: 08-07-15 14:54

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 14:54

Hier een kind van gescheiden ouders. Mijn moeder heeft ook vanwege ons, eerst niet willen scheiden. Maar ik ben blij dat ze het gedaan heeft.

Ik denk dat ik meer 'schade' heb opgelopen van die paar jaar voor de scheiding. Dan de jaren na de scheiding.

Ook had ze al vrij vlot een nieuwe vriend. Waar ik zeer goed met overweg kan. En mijn zusje ook. Dat vind ze toch wel het belangrijkste. En ze wil pas samenwonen als wij uit huis zijn.

Ouders kunnen gelukkig wel zeer goed met elkaar overweg nog. En mogen zelf bepalen waar we zijn. Wonen ook maar 150 uit elkaar.

**Geplaatst**: 08-07-15 15:11

Geplaatst: 08-07-15 15:11

Rocamor schreef:
Maar als ik de antwoorden van TS zo lees, is ze nu voornamelijk bezig haar gras te onderhouden met het verkeerde gereedschap. Er zijn ruzies en er zijn discussies. Wellicht dat ze met het juiste gereedschap (lees, hulp van buitenaf) haar grasveld wel weer groen krijgt.

Ik persoonlijk vind dat een ouder het verplicht is om dat te proberen voor de kinderen. Zeker zolang er geen sprake is van lichamelijk geweld of gok-, drank-, drugsverslavingen. Zolang het "enkel en alleen" gaat om elkaar niet (meer begrijpen), dan zou het nog best goed kunnen komen, als beide partners leren naar elkaar te luisteren (en dat is iets dat in een discussie / ruzie meestal niet gebeurt).

Als het gras nooit groen geweest is zal eender welk gereedschap tekort schieten. Lijkt mij dat het nooit echt grote liefde is geweest, dan zal het dat ook niet meer worden. Idem met N wel. TS moet uitzoeken wat ze verwacht van het leven en een relatie. Door zich eenzaam op te sluiten zal dat volgens mij ook niet lukken, door continu bij N of haar partner te zijn ook niet. Het hangt er maar van af wat je wil van het leven en een relatie. Leren luisteren naar elkaar, therapie, ... kan allemaal wel helpen als de basis goed zit.

Ik zat in een soortgelijke situatie, maar dan in de rol van de man van TS.

Laatst bijgewerkt door Callisto04 op 08-07-15 15:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-07-15 15:12

Geplaatst: 08-07-15 15:12

Dus omdat je kinderen hebt moet je maar zelf ongelukkig zijn?
Ik ben het er mee eens dat je alles probeert als je kinderen hebt (zou altijd eigenlijk moeten). Maar kinderen hebben imo niets aan ouders die niet gelukkig zijn.
Je geeft het voorbeeld van hoe het niet zou moeten zijn.

**Geplaatst**: 08-07-15 15:17

Geplaatst: 08-07-15 15:17

Needje schreef:
Dus omdat je kinderen hebt moet je maar zelf ongelukkig zijn?
Ik ben het er mee eens dat je alles probeert als je kinderen hebt (zou altijd eigenlijk moeten). Maar kinderen hebben imo niets aan ouders die niet gelukkig zijn.
Je geeft het voorbeeld van hoe het niet zou moeten zijn.

Toch lijkt de oplossing op deze manier voor geen van alle betrokkenen, of het nou om TS, man, N (laatste zorg) of kinderen gaat.

**Geplaatst**: 08-07-15 15:27

Geplaatst: 08-07-15 15:27

Ik zeg nergens dat iemand zelf ongelukkig moet zijn als er kinderen in het spel zijn. Ik wijs er alleen op dat een scheiding verre van ideaal is en dat je naar hen toe verplicht bent een goede en verstandige keuze te maken. En imo kan dat niet wanneer je in het bed van je nieuwe lover bivakkeert.

**Geplaatst**: 08-07-15 15:42

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 15:42

Sommige dingen overkomen je.. ook al zit je daar niet op te wachten.

Dat vind ik toch wel even belangrijk om te zeggen, omdat ik veel (ontzettend begrijpelijke) reacties zie waarin je merkt dat mensen vinden dat ze vreemde keuzes heeft gemaakt.

Mij is dit nooit overkomen maar ik kan wel begrijpen dat je volledig in de war bent. Wat je vooral niet moet doen is beslissingen nemen terwijl je zo in de war bent! Daar krijg je spijt van. Je moet zorgen dat JIJ rust vindt, los van S of N, en echt goed je leven evalueert. Wat wil jij, met wie zou je dat willen, waar zit de liefde. Misschien is het een idee om even alleen, met je kinderen, op vakantie te gaan. Voor mij is een lekkere simpele vakantie, in een ander land (Duitsland), altijd het beste medicijn om mijn gedachten te ordenen. Geen contact met de buitenwereld. Gewoon even zijn.

Ja, je moet aan je kinderen denken. Die zouden in iedere beslissing die je neemt de belangrijkste factor moeten zijn. Maar je kinderen hebben niets aan een ongelukkige moeder. Dat voelen ze aan. Kinderen weten veel meer dan je denkt. Ze hebben dit heus wel door. Als ik jou was zou ik thuis gaan slapen, wat mij betreft in een andere kamer. Om in ieder geval onrust ben hen te voorkomen (of weg te nemen).

Je hebt een hele lieve, en ik vermoed hele verstandige, man. Het lijkt erop dat hij het rustig wil laten gebeuren, vermoedelijk met de kinderen in zijn achterhoofd.

**Geplaatst**: 08-07-15 18:08

Geplaatst: 08-07-15 18:08

Iedereen weet het zo goed.
Iedereen denkt dat ze de meeste wijsheid in pacht hebben.

TS heeft in al deze 6 pagina's nog maar twee keer echt van zich laten horen.
Ik vraag mij af of ze nog wel zin heeft in al die mensen die het zo goed schijnen te weten.
Natuurlijk opent ze een topic en kan ze dit verwachten maar toch veel van de reacties zijn vooral gebaseerd op eigen referentie kaders.

TS ik heb je twee uitgebreide berichten eerder niet zo goed gelezen kwam ik achter. Alles wat ik er nu uit begrijp is dat je twijfelt of je wel goed doet aan de keuze die je hebt gemaakt.
Jij en je man hebben samen eigenlijk jullie relatie beëindigd, jullie zijn van tafel en bed gescheiden zeg maar door dat jullie er voor hebben gekozen dat je niet meer thuis slaapt.
Eigenlijk zijn jullie dan geen stel meer.
Begrijp ik dat goed uit jou reacties?
Hoe gaat het nu met je?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-07-15 20:57

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-07-15 20:57

Ik lees wel verschillende keren op een dag bij via mijn telefoon, maar antwoorden via de telefoon is niet zo makkelijk als het een uitgebreid verhaal is, dus doe ik alleen als ik achter de laptop zit (en met hoe de situatie nu is, is dat niet vaak helaas).

Ik snap dat mensen me zo veroordelen. Dat zou ik misschien ook wel doen als ik dit verhaal zou lezen voordat ik zelf in deze situatie ben beland.

Ik zag een aantal keer de vraag voorbij komen hoe onze financiële situatie is. We kunnen rondkomen op het salaris van mijn man, maar hebben het niet zo ruim dat ik maar even in een hotel kan gaan wonen. Helaas woon ik niet meer in de buurt van waar ik opgegroeid ben en waar mijn ouders en familie nog wonen (200km verderop), dus daarheen gaan vind ik ook niet echt een optie, omdat ik de kids hun vader ook niet wil ontzeggen.
Ik ken hier behoorlijk wat mensen, maar niemand echt goed genoeg dat ik daar voor een paar weken zou kunnen gaan wonen. Bij N heb ik gewoon mijn eigen kamer. Hij werkt de nachten en is dus vaak niet thuis als ik daar ben. De dagen dat hij vrij is (vaak doordeweeks ipv in het weekend) proberen we een dingen samen te doen.
Met mijn man eet ik minimaal 2 avonden in de week samen, als gezin gaan we af en toe wat doen en doe ik kleine klusjes in huis samen. Het is dus niet zo dat ik op dit moment alleen maar leuke dingen doe met N en mijn gezin verwaarloos.
Mijn man heeft vanaf dat we kids hebben zelf een grote zorgtaak op zich genomen. En voordat dit alles speelde legde hij de kids ook al in bed en las ze een verhaaltje voor. Dus op dat gebied is er ook niet zo veel veranderd voor de kids.

N ken ik al best lang en was een goede vriend. De kids kennen hem dus ook. En hij weet dat als ik met hem verder ga dat hij er 2 kids bij krijgt. Hij is gek op honden, dus de honden is ook geen probleem. En de afgelopen maanden voordat alles speelde heeft hij al regelmatig geholpen bij de paarden. En hij gaf aan dat hij het fijn vindt om met de paarden bezig te zijn.

Maar ik merk gewoon dat als mijn man chagerijnig terug komt van het werk, dat ik op dit moment best blij ben dat ik dan kan gaan. Hij zegt dat hij zijn werk leuk vindt. Is niet heel lang geleden gewisseld van baan en voelt zich echt gewaardeerd bij zijn nieuwe werkgever. En toch komt hij het grootste deel van de tijd chagerijnig terug van het werk... Ik weet ook niet goed wat ik daar mee moet. Er zijn al verschillende mensen die geprobeerd hebben hierover te praten met hem (waaronder zijn vader van wie hij best veel aanneemt), maar dan gaat het een paar weken goed en dan begint het weer. En dat is bij veel dingen waar ik tegenaan loop. Ik kan er iets van zeggen en dan gaat het even goed en een paar weken later begint het weer...

Ik weet ook dat een huwelijk hard werken is. Ik heb de laatste jaren keihard gewerkt voor mijn huwelijk. Maar ik heb nu ook wel in de gaten dat ik mezelf vreselijk heb weggecijferd. Ik heb genoeg ideeën gehad om te gaan doen of te ondernemen, maar vaak bleef het bij een idee en deed ik er niks mee. Ik merk op het moment echt dat ik zelf ook uitdagingen zoek en helaas krijg ik die op dit moment bij N (bijvoorbeeld dingetjes organiseren voor zijn hobbyvereniging, vrachtwagen rijden, etc) en niet bij mijn man.
En het is echt niet zo dat ik op dit moment alleen aan mijn eigen geluk denk. Ik pas regelmatig 's avonds op, zodat mijn man een avondje weg kan. We doen als gezin dingen met de kids.

**Geplaatst**: 08-07-15 21:02

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 21:02

Misschien heeft je man wel te kort gegeten als hij thuis komt en is hij even er door heen?
Lijkt mij dat je er met hem over moet praten..
Toch zal ik zelf opzoek gaan naar een baan, kan hij wat meer rust hebben en hebben jullie meer tijd voor elkaar! Ook een keer zonder kids..
Vergeet die hele N eens en ga desnoods opzoek naar een tijdelijke woonruimte. Dit is best banketstaaf tegen over je vent!

**Geplaatst**: 08-07-15 21:14

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 21:14

Wat ik lees in je verhaal is dat je weer geen eigen dingen oppakt als "uitdaging", maar die van een ander. Dat kan nu even leuk zijn omdat het allemaal nieuw is, maar het is weer een andere manier van jezelf wegcijferen. Zijn hobbyvereniging, het vrachtwagen rijden, allemaal zijn dingen.

Wat zijn jouw dingen, wat laat jouw hart kloppen, waar kan jij je in verliezen? Ga dat eens uitvinden, op jezelf, alleen.

**Geplaatst**: 08-07-15 21:26

Geplaatst: 08-07-15 21:26

KySv schreef:
Hij (N) geeft me kansen die ik misschien nooit meer ga krijgen.

Says it all, I think, wat betreft hoe je naar mannen kijkt...

uiterst afhankelijk. Daarmee ga je niet ver komen in het leven als je (aan) de oorzaak daarvan niet (ver)werkt.

Ik wens jou en je ex-man en je kinderen heel veel wijsheid en rust de komende jaren.

**Geplaatst**: 08-07-15 21:35

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 08-07-15 21:35

Ik denk ook dat jij eerst zelf je interesses moet gaan zoeken. Hobbies van een ander overnemen is leuk, maar gaat ook vervelen.
Wat is jouw passie?
Zou je graag nog een opleiding doen of een baan hebben?
Je man is dus graag bij de kinderen. Misschien zou hij graag minder werken, maar durft dat niet te zeggen?

Nomineer dit bericht ×