Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-06-15 18:57

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 03-06-15 18:57

Kijk vast rond of er een huurwoning vrij is, desnoods particulier, laat hem de rest maar regelen met de huidige huurwoning. Zorg goed voor jezelf en je kinderen.

**Geplaatst**: 03-06-15 19:02

Geplaatst: 03-06-15 19:02

Ik vind je hartstikke dapper meid!
Veel succes en geluk toegewenst.

**Geplaatst**: 03-06-15 19:04

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 03-06-15 19:04

Nou, weer een positief dingetje!
Hou je daaraan vast.

**Geplaatst**: 03-06-15 19:20

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 03-06-15 19:20

Of je de relatie moet stopzetten of mee door moet gaan is jouw keus.
Het gaat erom wat jij wil. Uiteraard met de kinderen op de 1e plek.
Zij zijn het waard om in een veilige omgeving op te groeien.
Ook jij ben het waard om een fijne thuisplek te hebben.

**Geplaatst**: 03-06-15 19:24

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 03-06-15 19:24

Mee eens, en jij bent ook een partner waard die 100% eerlijk tegen je is en niet zonder jouw instemming met andere vrouwen slaapt.

**Geplaatst**: 03-06-15 19:27

Geplaatst: 03-06-15 19:27

“Wear your tragedies as armor, not shackles.”

**Geplaatst**: 03-06-15 19:53

Geplaatst: 03-06-15 19:53

Helaas kan ik je uit eigen ervaring vertellen dat een man die nog maar een centje om je geeft nooit..maar dan ook nooit bij een andere vrouw op de "bank" slaapt. Als de nood echt hoog is zijn er 100 plaatsen waar hij terecht kan maar hij kiest voor de vrouw die hij nog maar net kent?! En liegt hier ook nog over...Ik heb een half jaar aan mijzelf getwijfeld. Ik had ook geen bewijs van vreemd gaan. Maar achteraf gezien was de eerste nacht niet naast mij, en in de buurt van een andere vrouw, het moment dat ik mijn spullen had moeten pakken..Kleine dingen bij elkaar geven toch aan dat er iets fout zit. En nee ik ben echt geen naïeve troela..En ik ben ook niet rete jaloers maar dit heet fatsoen naar je partner toe. Als je van iemand houd wil je altijd graag van het beste uitgaan en daarom is het zo moeilijk om je zelf te vertrouwen maar het onderbuik gevoel heb je niet voor niks..En mijn ervaring is dat je onderbuik gevoel gebaseerd is op je onbewuste en dat pikt veel meer op als je bewuste deel..de stukjes vallen vanzelf op hun plaats hoor TS.

Dat het vertrouwen kapot is is normaal. Misschien juist wel gezond want jij zou het toch ook niet in je hoofd halen om vanavond bij een voor hem vreemde vent op de "bank" te gaan liggen?

Mijn advies: Nooit meer een kans geven. Het was niet eens nodig geweest om hem te laten zien wat hij op het spel zet..want daar is hij zich al die tijd al heel erg goed van bewust... Het laat hem gewoon koud..anders was hij niet daar

Hij is daar niet per ongeluk. Het was zijn eigen keuze. Daarnaast kan hij je hemel en aarde beloven, afspraken maken, je vertellen dat je spoken ziet of dat jij zelf het probleem bent. Maar je gevoel zit juist goed.

Het is aan jou om nu de juiste keuzes te maken voor jezelf en je kids. Hoe standaard dit ook klinkt..Jullie verdienen echt beter..gun jezelf dat dan ook

Ik wens jullie heel erg veel sterkt en je mag me altijd een PB sturen als je je ei kwijt wilt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 18:59

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 18:59

Dadelijk komt hij thuis. Gisteren nog een gesprek gehad met mijn zus en die heeft er een hele andere kijk op als dat de meeste hier hebben. Hierdoor ben ik wel gaan twijfelen. Als we ervoor kiezen om een doorstart te maken dan moet er echt iets gebeuren. Sowieso wil ik maatschappelijk werk of wat dan ook inschakelen om dingen goed uit te praten zodat we samen goede ouders kunnen blijven voor onze dochter. Of de relatie hier nog mee verder gaat daar ben ik nog niet uit. Misschien lukt het toch om samen verder te gaan met hulp en anders uit elkaar maar wel met onze dochter op de eerste plaats. Tijd zal het leren en wonden helen.

**Geplaatst**: 04-06-15 19:00

Geplaatst: 04-06-15 19:00

Cheyenne26 schreef:
Dadelijk komt hij thuis. Gisteren nog een gesprek gehad met mijn zus en die heeft er een hele andere kijk op als dat de meeste hier hebben. Hierdoor ben ik wel gaan twijfelen. Als we ervoor kiezen om een doorstart te maken dan moet er echt iets gebeuren. Sowieso wil ik maatschappelijk werk of wat dan ook inschakelen om dingen goed uit te praten zodat we samen goede ouders kunnen blijven voor onze dochter. Of de relatie hier nog mee verder gaat daar ben ik nog niet uit. Misschien lukt het toch om samen verder te gaan met hulp en anders uit elkaar maar wel met onze dochter op de eerste plaats. Tijd zal het leren en wonden helen.

Of je bij hem blijft of niet is jou zaak natuurlijk, maar ben niet bang voor jezelf te kiezen :(:)

**Geplaatst**: 04-06-15 19:02

Geplaatst: 04-06-15 19:02

Wat een naar verhaal! Sterkte :(:)

Maar laten we eerlijk zijn. Een kind nemen van iemand waaf je 3 weken mee hebt is gewoon not done.
Dit is niet om je te kwetsen hoor, ik vind het heel naar voor je :(:)

**Geplaatst**: 04-06-15 19:03

Geplaatst: 04-06-15 19:03

.

Laatst bijgewerkt door limilou op 06-02-22 01:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-06-15 20:55

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 04-06-15 20:55

de basis van elke relatie is vertrouwen, de basis is niet goed, hou kun je daar dan op bouwen? Dat is niet zomaar op te lossen, de wederzijdse liefde moet dan zo groot en intens zijn. Ik heb nergens in jouw verhaal en reakties het gevoel gehad dat dat er is (was).

**Geplaatst**: 04-06-15 21:16

Geplaatst: 04-06-15 21:16

Inderdaad wat birdgetF zegt...Hij laat toch nergens in zien dat hij er moeite voor wilt doen? Je kan niet alleen 100% geven en proberen..Dat moet van twee kanten komen.

Ik wil niet banketstaaf doen maar ik lees nergens in je verhaal dat hij spijt heeft..Alleen maar verwijt naar jou toe. Terwijl je reactie juist logisch was(ook al was het misschien niet helemaal de juiste manier). Acties spreken luider dan woorden..En dat hij bij een andere vrouw in huis slaapt zegt toch al genoeg?!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 23:03

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 23:03

Tuurlijk is er liefde geweest anders hadden we denk ik nooit zover gekomen. En hij doet (deed) echt wel moeite. Hij is thuis gekomen om te praten, hij wil het zeker ook niet opgeven. Niet dat ik hem nu alles zomaar vergeef of zomaar terug neem. Mijn zus was heel stellig in dat ik het nog niet op moest geven. Ondanks de fout die hij gemaakt heeft bestaat de kans dat hij toch echt niet met die vrouw geslapen heeft. Of dat zo is, ik weet het niet. Hulp hebben we nodig, sowieso om alles goed te regelen voor ons dochtertje. Ik heb natuurlijk ook wel een vertekend beeld gegeven door mijn op, de positieve dingen zijn daarin vergeten. Die zijn er echt wel geweest. Met de hulp die we beide gaan krijgen kunnen we kijken of bij elkaar komen nog een optie is. Zonder hulp ga ik er bij voorbaat niet aan beginnen. Hoeveel ik ook van hem hou en om hem geef, hier komen we samen niet uit en het is geen goede basis om verder te gaan. Kinderen staan op 1 en vanuit dat standpunt ga ik verder. Na het gesprek is me veel duidelijk geworden, ook mijn eigen tekortkomingen. Maar ik ben trots op mezelf dat ik voet bij stuk heb gehouden dat dit zo niet langer kan en dat we beide eerst een goede basis moeten hebben voordat er überhaupt nog een toekomst samen is. We moeten nog wel de praktische zaken aan gaan pakken mbt tot het huis en omgang. Ik zet hem niet op straat maar samen in een bed, dan zou het weer van voor af aan beginnen. En daar wil ik mijn kids en mezelf voor beschermen. Dit hoeft iig geen vechtscheiding te worden. Wat de toekomst brengt, geen idee, maar het gaat wel duidelijk worden of wij nog verder kunnen/willen gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 23:10

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 23:10

BeSen schreef:
Wat een naar verhaal! Sterkte
Maar laten we eerlijk zijn. Een kind nemen van iemand waaf je 3 weken mee hebt is gewoon not done.
Dit is niet om je te kwetsen hoor, ik vind het heel naar voor je

Het is ook niet dat we zomaar een kind hebben genomen. We hebben allebei een leeftijd dat we daar geen jaren meer overheen konden laten gaan en we hadden beide zeker wel een kinderwens. Maar deze is veel sneller vervuld dan gepland.

**Geplaatst**: 04-06-15 23:10

Geplaatst: 04-06-15 23:10

Jolliegirl schreef:
Ben jij serieus???

Dan weet je het antwoord toch al..

Enige verliezer hier zijn de kids!!
Niet jij! Jij word na drie weken zwanger van iemand die je amper kent... Jij stuurt een dronken vent op je zoontje af( voel je je wel helemaal lekker???)

Serieus..kom uit die slachtofferrol en geef jezelf een trap onder je kont...
Je kind is hier straks de dupe van! Niet jij, je kind is belangrijk!

Ik wilde het niet schrijven maar denk precies hetzelfde. Vind het sneu voor de kinderen. Je zou zeggen dat je na de eerste vent toch even verstandig rustig aan ging doen. En nu blijkt ook de tweede vent een rotzak, ik zou er zsm vandaan gaan en een omgangsregeling treffen. Jammer dat je WEER in deze situatie terecht bent gekoen en er een kind in meetrekt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 23:22

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 23:22

Azmay schreef:
Cheyenne26 schreef:
Dadelijk komt hij thuis. Gisteren nog een gesprek gehad met mijn zus en die heeft er een hele andere kijk op als dat de meeste hier hebben. Hierdoor ben ik wel gaan twijfelen. Als we ervoor kiezen om een doorstart te maken dan moet er echt iets gebeuren. Sowieso wil ik maatschappelijk werk of wat dan ook inschakelen om dingen goed uit te praten zodat we samen goede ouders kunnen blijven voor onze dochter. Of de relatie hier nog mee verder gaat daar ben ik nog niet uit. Misschien lukt het toch om samen verder te gaan met hulp en anders uit elkaar maar wel met onze dochter op de eerste plaats. Tijd zal het leren en wonden helen.

Of je bij hem blijft of niet is jou zaak natuurlijk, maar ben niet bang voor jezelf te kiezen

En voor mijn kinderen. Er zal een hoop duidelijkheid gaan komen zodra we dadelijk de gesprekken aangaan. En met individuele hulp kom ik er ook wel achter of ik dit wel of niet wil. Nu komen er allerlei gevoelens los die me zo laten twijfelen. Laat ik alles met een professional op een rijtje zetten. Met hulp van een ander wordt er soms in een keer van alles duidelijk voor jezelf. En misschien vind ik dan inderdaad dat ik beter verdien. En kom ik tot inzien dat er toch echt geen toekomst in zit. Maar misschien kom ik er wel achter wat mijn aandeel in de problemen zijn (weet ik voor een groot deel wel, maar oude gewoontes zijn soms moeilijk te veranderen) en kan hierdoor de relatie toch op gezonde voet verder. En dat geld idem dito voor hem. Ik klamp me iig nergens op vast en alles wat ik nu geleerd heb is een les in de toekomst en kan ik mijn kinderen andere lessen leren en de cirkel doorbreken.

**Geplaatst**: 04-06-15 23:29

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 04-06-15 23:29

Jammer, maar voorspelbaar dat het hier op uit zou draaien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 23:38

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 23:38

Lianne schreef:
Jolliegirl schreef:
Ben jij serieus???

Dan weet je het antwoord toch al..

Enige verliezer hier zijn de kids!!
Niet jij! Jij word na drie weken zwanger van iemand die je amper kent... Jij stuurt een dronken vent op je zoontje af( voel je je wel helemaal lekker???)

Serieus..kom uit die slachtofferrol en geef jezelf een trap onder je kont...
Je kind is hier straks de dupe van! Niet jij, je kind is belangrijk!

Ik wilde het niet schrijven maar denk precies hetzelfde. Vind het sneu voor de kinderen. Je zou zeggen dat je na de eerste vent toch even verstandig rustig aan ging doen. En nu blijkt ook de tweede vent een rotzak, ik zou er zsm vandaan gaan en een omgangsregeling treffen. Jammer dat je WEER in deze situatie terecht bent gekoen en er een kind in meetrekt.

Was ook zeker mijn bedoeling om het rustig aan te doen. Had ook heel anders gegaan als ik niet zwanger was geraakt. Wat hij nu heeft gedaan is niet goed te praten, maar ik kan ook niet zeggen dat hij zo'n rotzak is dat hij het echt niet waard is. Maar voor ons beide geld eigenlijk dat we nog niet klaar waren toen om een vaste relatie te beginnen. Hoewel hij al 3 jaar van zijn ex af was is hij lang weggelopen voor zijn issues. Iedereen oordeelt op alleen mijn verhaal en zelfs hier geld waar 2 vechten zijn ook 2 schuld. Hij is door mij in gaan zien dat het ook anders kan dan alleen maar weglopen en het verleden ver weg stoppen. Hij heeft mij verder ook nooit ondergewaardeerd. Hij heeft al meerdere malen aangegeven dat hij het niet trekt en dat hij op was van de stress en hoewel er wel alarmbellen zijn gaan rinkelen hebben we te laat de goede hulp gezocht. We zijn verkeerd begonnen en dit is ook zeker de slechtste keuze die had kunnen maken. En of we nou wel of niet samen verder gaan, hij is en blijft de vader van mijn kind en ik wil geen getouwtrek. Als we nu onze issues niet oplossen, individueel en samen, dan zal er altijd met dat vingertje gewezen worden naar elkaar. En ik denk dat dat voor ons dochtertje ook niet goed is.

Edit: ik heb geen dronken vent op mijn zoontje afgestuurd. Ik heb hem bij de auto naar ons dochtertje gewezen. Het staat misschien een beetje knullig in de OP, maar er wordt echt verkeerd geïnterpreteerd. Maar lezen schijnt tegenwoordig ook een kunst te zijn. Mijn ex nodigde me uit om met mijn zoontje naar hem toe te gaan (naar zijn vader dus zodat hij daar wat leuks kon doen). En aangezien mijn ex ook in Tilburg woont en ik daar dus in de buurt was ben ik met mijn dochtertje langs de bouw gereden.

Laatst bijgewerkt door Cheyenne26 op 04-06-15 23:58, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-15 23:40

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-15 23:40

Wendy schreef:
Jammer, maar voorspelbaar dat het hier op uit zou draaien.

Dan heb je toch echt niet goed gelezen.

**Geplaatst**: 05-06-15 07:31

Geplaatst: 05-06-15 07:31

Ik wens je heel veel wijsheid en sterkte toe. Leef je leven en laat je niet leven.
Kies tijdig voor je zelf en je kinderen als de therapie niet werkt of als jij of je partner er niet voor de 100% voor kan gaan.

Waar een wil is, is een weg, maar zorg dan wel dat de basis van die weg goed is, anders struikel je of val je in een gat. Succes met alles, neem de tijd en ga niet te snel.

E mocht het niet gaan, blijf niet continue op nieuw beginnen. Kies dan tijdig voor je zelf en de kinderen.

Ik weet niet of ik het had gekund, vandaar ook getoonde respect van mijn kant dat jullie er samen aan gaan werken met professionele begeleiding. Kinderen zijn natuurlijk altijd beter af bij beide ouders, mits deze in harmonie met elkaar leven.

succes, liefs, Bridget

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-15 08:23

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-15 08:23

Dank je bridget. Echt heel lief en mooi gesproken. We zullen zien hoe alles gaat lopen, als het niet gaat dan gaat het niet en zal ik daar heel eerlijk in moeten zijn, ook tegenover mijn kinderen.

**Geplaatst**: 05-06-15 08:25

Geplaatst: 05-06-15 08:25

Hoi cheyenne, even de schijnwerpers op jou. Of sta jij onderverdeeld als lagere in het hoekje? Ik lees alleen maar je kinderen of "ons/wij/hij".
Wat verwacht jij er nog van? Wat zou jij graag willen voor jezelf? Wat zou hij graag willen voor jou?

**Geplaatst**: 05-06-15 08:30

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 05-06-15 08:30

TS, sterkte de komende tijd. Wat het ook zal worden een zware tijd zal het zijn. Wie weet komen jullie er sterker uit en was dit een harde wake up call voor jullie. Echter het kan ook zijn dat jullie niet nader tot elkaar komen. De toekomst zal het leren. Vergeet alleen jezelf en de kinderen niet. Succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-15 09:39

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-15 09:39

Hannanas schreef:
Hoi cheyenne, even de schijnwerpers op jou. Of sta jij onderverdeeld als lagere in het hoekje? Ik lees alleen maar je kinderen of "ons/wij/hij".
Wat verwacht jij er nog van? Wat zou jij graag willen voor jezelf? Wat zou hij graag willen voor jou?

Ik sta er op het moment heel open in. Ik wil heel graag dat het goed komt, maar besef ook dat niet alles te redden valt. En dat zal ik dan ook moeten accepteren. Wat hij voor mij wilt is dat ik gelukkig ben en dat ik weer mezelf kan zijn in de relatie. En wat ook voor ons heel belangrijk gaat zijn is dat we weer wat tijd in elkaar gaan steken, dat we dan ook weer echt van elkaar gaan genieten. Daarom hebben we volgende week weer een 'date'. Tot die tijd laten we elkaar ook een beetje met rust.

Martine: dit is zeker een hele harde wake up call geweest. Voor mij en zeker ook voor hem.

Nomineer dit bericht ×