Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Lichte voorkeur voor " niet" maar dat is meer door mijn ervaring
(Heb er zelfs een psycho stalker aan over gehouden en alles
dus mjah... laat mij maar lekker alleen zijn
)
) Eline91 schreef:Kwanyin dat financiële herken ik wel, als alleenstaande is dat inderdaad niet zo makkelijk. Aan de andere kant, mijn oom is op zijn 47e nog altijd single en ondertussen is zijn huis afbetaald en trakteert hij zichzelf regelmatig op een reisje. Vooral het begin is moeilijk, maar op termijn zul je merken dat je ook wel minder uitgeeft alleen. Zeker als je samenwonende leeftijdsgenoten beginnen aan kinderen wordt hun leven toch ineens ook een stuk duurder
.
Dan is het financiële plaatje samen toch wel een stuk makkelijker dan alleen. Alleen zou ik nooit een eigen huis kunnen kopen.
Samen met mijn man kan dat nu wel.
Dan verlies ik mezelf niet in mijn eigen doemdenken. Ailill schreef:Daarnaast zijn wij mannen gewoon niet goed in binden, kunnen we niets aan doen
(Toen ik dat typte, had ik nog even niet door hoe fout die klonk) maar serieus... ik heb juist dat alle mannen die willen afspreken meteen dat huisje boompje beestje kids willen... (Mannen met rammelende eierstokken noem ik ze
) Ayasha schreef:Samen wonen betekent niet per definitie kinderen. Manlief en ik willen geen kinderen.Dan is het financiële plaatje samen toch wel een stuk makkelijker dan alleen. Alleen zou ik nooit een eigen huis kunnen kopen.
Samen met mijn man kan dat nu wel.
ailill: spreek voor jezelf. Zijn zat mannen die zich prima kunnen binden. Bij ons was ik juist degene met bindingsangst.
Lianne86 schreef:Ailill schreef:Daarnaast zijn wij mannen gewoon niet goed in binden, kunnen we niets aan doen
Ik mis dan iets tussen mijn benen(Toen ik dat typte, had ik nog even niet door hoe fout die klonk) maar serieus... ik heb juist dat alle mannen die willen afspreken meteen dat huisje boompje beestje kids willen... (Mannen met rammelende eierstokken noem ik ze
)
Ik moet me toch eens goed laten ombouwen
. Maar denk dat ik het rond de 40/50 toch wel jammer zou vinden dat ik niet iemand heb om mee oud te worden. Al zou ik totaal niet weten hoe ik in een langdurige relatie (samenwonen/trouwen) zou functioneren. Ik ben heel graag alleen, maar wil tegelijkertijd ook kunnen gaan en staan zonder dat er iemand met een zuur gezicht op de bank zit omdat we samen tv zouden gaan kijken. Denk dat ik op dat vlak ook best een stomme partner zou zijn. Ailill schreef:Net sinds een paar maanden single na twee relaties dicht op elkaar (bijna 5 jaar, binnen 2 maanden een nieuwe relatie van krap 2.5 jaar), ben eigenlijk de afgelopen 8 jaar geen single geweest en nu het gevoel dat ik dat in moet halen.
Daarnaast zijn wij mannen gewoon niet goed in binden, kunnen we niets aan doen
last time i checked was ik vrouw haha.
Maar vrees van niet, zelfs vriendschappelijk blijf ik meestal redelijk afstandelijk omdat ik mensen niet durf toe te laten.
We hebben de afgelopen jaren veel tumult gehad en de rust bevalt ons nu goed. De wens is er eigenlijk ook niet. Ik zie links en rechts om me heen hoeveel stress en geld het kost. Er zitten natuurlijk ook veel mooie kanten aan, maar die wegen voor ons niet op tegen de nadelen. Bovendien wil ik mijn vrijheid (daar is het weer
) niet opgeven.